”Το θράσος και η αμετροέπεια χαρακτηριστικό εκείνων που έφεραν τη χώρα μία ανάσα από την χρεοκοπία”

Ζητούν “τσίπα” από τους άλλους, εκείνοι που πολι­τεύ­θη­καν και έκτισαν την δια­δρομή τους πάνω σε ένα αφήγημα το οποίο ξεπού­λη­σαν μέσα σε έξη μόλις μήνες. Εκείνοι που όχι μόνο έσυραν την χώρα σε ένα αμφι­λε­γό­μενο δημο­ψή­φι­σμα, με τον κίνδυνο του εθνικού διχα­σμού, αλλά εξευ­τέ­λι­σαν και αυτήν ακόμη την δια­δι­κα­σία του δημο­ψη­φί­σμα­τος, αφού άλλη εντολή ζήτησαν και πήραν από την κάλπη και άλλη στην συνέ­χεια εφάρ­μο­σαν.

Ζητούν “τσίπα” από τους άλλους, εκείνοι που δεν έχουν την παρα­μι­κρή ικα­νό­τητα να σταθούν απέ­να­ντι στους πολίτες και να απα­ντή­σουν στο ερώτημα του τι απέ­μεινε σήμερα από το δημο­ψή­φι­σμα, εκτός από την έντονη αίσθηση της εξα­πά­τη­σης και της προ­δο­σίας εκείνων που τους εμπι­στευ­τή­καν.

Εκείνοι που ζητούν τσίπα από του άλλους, ας την ανα­ζη­τή­σουν επι­τέ­λους στον εαυτό τους. Ας πουν επι­τέ­λους την αλήθεια, για τον ΦΠΑ των νησιών, αυτήν που προ­κύ­πτει, πέραν απάσης αμφι­σβή­τη­σης, από τα δικές τους προ­τά­σεις προς τους δανει­στές.

Είναι το δικό τους έγγραφο προς τους δανει­στές, στις 21 Ιουνίου 2015, εκείνο το οποίο επι­κα­λεί­ται την προ­ώ­θηση της δικαιο­σύ­νης (promote fairness) για να αιτιο­λο­γή­σει την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου. Αν δια­φω­νού­σαν, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται με την επιμονή των δανει­στών, γιατί τους προ­σέ­φε­ραν “στο πιάτο” το ηθικό έρεισμα για να τους καταρ­γή­σουν; Απο­τέ­λε­σμα, ενώ οι ειδικοί συντε­λε­στές ΦΠΑ παρέ­μει­ναν αλώ­βη­τοι στα πέντε χρόνια των μνη­μο­νίων, ήρθε η πρώτη κυβέρ­νηση Αρι­στε­ράς να ντύσει και ιδε­ο­λο­γικά την κατάρ­γηση τους και στη συνέ­χεια να τους παρα­δώ­σει.

Έστω και τώρα, ας στα­μα­τή­σουν να λοι­δο­ρούν όσους αρνού­νται να πιστέ­ψουν το παρα­μύθι τους και ας πουν επι­τέ­λους την αλήθεια. Ότι οι συντε­λε­στές ΦΠΑ των νησιών δεν ήταν ποτέ στις “κόκ­κι­νες γραμμές” τους. Απέ­δει­ξαν αυτούς τους έξι μήνες που κυβερ­νούν ότι εκεί που επέ­λε­ξαν να βάλουν “κόκ­κι­νες γραμμές”, όπως στην σωρεία των προ­σλή­ψεων, δεν πτο­ή­θη­καν από τις πιέσεις των δανει­στών.

Η Κυβέρ­νηση υλο­ποί­ησε αυτό που παρου­σί­ασε τον Φεβρουά­ριο και ακόμα και σήμερα στον σχετικό νόμο για την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ των νησιών μας περι­γρά­φε­ται η ίδια επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία περί του­ρι­στι­κών και άλλων νησιών, όπως δηλαδή ακριβώς το είχε παρου­σιά­σει από τον Φεβρουά­ριο. Τότε που εμείς δίναμε την μάχη να αντι­κρού­σουμε αυτή την χυδαία επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία και ο σημε­ρι­νός λαλί­στα­τος κ. Συρ­μα­λέ­νιος είχε χάσει την λαλιά του και την αγω­νι­στική του διάθεση.

Που ήταν τότε ο λαλί­στα­τος σήμερα κ. Συρ­μα­λέ­νιος;

Ας πουν την αλήθεια, αντί να παρα­μυ­θιά­ζουν τους νησιώ­τες ισχυ­ρι­ζό­με­νοι ότι οι συντε­λε­στές ΦΠΑ θα επα­νέλ­θουν όταν αυξη­θούν τα φορο­λο­γικά έσοδα. Η αλήθεια είναι ότι το ειδικό φορο­λο­γικό καθε­στώς των νησιών απο­τε­λεί ευρω­παϊκό κεκτη­μένο, που αν χαθεί, δεν είναι δυνατόν να επα­νέλ­θει.

Σε ένα τόπο, σε μια χώρα που θα αργήσει να κλείσει τις βαθιές πληγές που της άνοιξαν, είναι ντροπή να μιλούν για “τσίπα” οι μαθη­τευό­με­νοι μάγοι.

Εάν οι ίδιοι είχαν τσίπα, θα είχαν σιω­πή­σει. Θα είχαν λόγια μόνο για να ζητή­σουν συγνώμη από τους πολίτες. Συγνώμη για τον λαϊ­κι­σμό, για τα ψέματα, για τα λάθη, για την οπι­σθο­δρό­μηση, για εκείνα που χάθηκαν, για τους κιν­δύ­νους που δεν έχουν εξα­λει­φθεί, για την ανα­σφά­λεια που δυνα­μώ­νει, για το φόβο μπροστά σε μέλλον που ποτέ δεν ήταν πιο αβέβαιο, πιο γκρίζο …

Καταρ­χήν θα συνι­στού­σαμε στον Περι­φε­ρειάρχη λίγη τσίπα, τη στιγμή που με απί­στευτη ευκολία υπο­στή­ριξε καθαρά για μικρο­κομ­μα­τι­κούς λόγους το ΝΑΙ στο δημο­ψή­φι­σμα, συνη­γο­ρώ­ντας ουσια­στικά στην κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά μας, όπως άλλωστε πρό­τεινε το πακέτο Γιούν­κερ της 25ης Ιουνίου.

Κατά δεύ­τε­ρον, γνω­ρί­ζει πολύ καλά τις σκληρές προ­σπά­θειες της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης που απορ­ρί­πτο­ντας το τελε­σί­γραφο των δανει­στών της 25ης Ιουνίου, έθεσε στην προ­με­τω­πίδα των διεκ­δι­κή­σεων της χώρας μας και σε όλες τις προ­τά­σεις μέχρι τέλος, τη δια­τή­ρηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στο Αιγαίο, που ως στοι­χείο νησιω­τι­κό­τη­τας χαρα­κτη­ρί­ζει όλες τις νησιω­τι­κές περιο­χές των χωρών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Ως εκ τούτου, ο ισχυ­ρι­σμός του Περι­φε­ρειάρχη ότι τους μειω­μέ­νους συντε­λε­στές δεν τους κατήρ­γη­σαν οι δανει­στές, απο­τε­λεί ασύ­στολο ψεύδος, διότι γνω­ρί­ζει πολύ καλά και την πορεία των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, όπως μας εκτέ­θη­καν και από τον προη­γού­μενο υπουργό Οικο­νο­μι­κών Γ. Βαρου­φάκη στη συνά­ντηση στο γραφείο του, παρου­σία και των βου­λευ­τών του ΣΥΡΙΖΑ του Ν. Αιγαίου και φυσικά τις άκαμ­πτες απαι­τή­σεις των δανει­στών, που από την πρώτη στιγμή κατά απόλυτα δογ­μα­τικό και κυνικό τρόπο, θεω­ρού­σαν την κατάρ­γηση του ειδικού καθε­στώ­τος ως δεδο­μένο.

Για του λόγου το αληθές, σας παρα­πέ­μπω σε κείμενο του ΔΝΤ ήδη από το 2010, με το οποίο θεω­ρού­σαν ως απόλυτο προ­α­παι­τού­μενο στη φορο­λο­γική πολι­τική της χώρας μας, την κατάρ­γηση όλων των ειδικών καθε­στώ­των και φυσικά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών του ΦΠΑ στο Αιγαίο. Προ­φα­νώς η κατά­σταση που δημιουρ­γή­θηκε μετά την εκβια­στική συμ­φω­νία με τους εταί­ρους και την ασφυ­κτική δια­δι­κα­σία της ψήφισης της στη βουλή στις 15/7, δεν άφησε απο­λύ­τως κανένα περι­θώ­ριο για οποια­δή­ποτε διεκ­δί­κηση στην κοι­νο­βου­λευ­τική δια­δι­κα­σία σε αυτή την τελική φάση.

Η διάταξη που ψηφί­στηκε υπό το βάρος της υπερ­ψή­φι­σης μιας εκβια­στι­κής συμ­φω­νίας για την απο­τροπή της άτακτης χρε­ο­κο­πίας της χώρας, από όλους τους βου­λευ­τές του Ν. Αιγαίου όλων των κομ­μά­των, καταρ­γεί σε πρώτη φάση από 1/10/2015 τους μειω­μέ­νους συντε­λε­στές στα ανε­πτυγ­μένα του­ρι­στικά νησιά με υψηλό εισό­δημα, σε δεύτερη φάση από 1/6/2016 στα υπό­λοιπα νησιά, ενώ δια­τη­ρεί το ειδικό καθε­στώς για τα απο­μα­κρυ­σμένα νησιά.

Η εφαρ­μογή της διά­τα­ξης παρα­πέ­μπε­ται σε ΚΥΑ των υπουρ­γείων Εσω­τε­ρι­κών και Οικο­νο­μι­κών, κάτι που σημαί­νει ότι ο αγώνας όλων μας θα συνε­χι­στεί για να μπο­ρέ­σουμε να υπε­ρα­σπί­σουμε την προη­γού­μενη κατά­σταση σε όσο γίνεται περισ­σό­τερα νησιά, που εκτός των άλλων αντι­με­τω­πί­ζουν τόσο τις προ­βλη­μα­τι­κές συγκοι­νω­νίες ιδιαί­τερα το χειμώνα, όσο και την κατάρ­ρευση του δημό­σιου συστή­μα­τος υγείας.

Επί πλέον η ελα­στική δια­τύ­πωση της συμ­φω­νίας ως προς τη δυνα­τό­τητα εξεύ­ρε­σης ισο­δύ­να­μων μέτρων σε σχέση με αυτά που απο­φα­σί­σθη­καν για το ΦΠΑ και επο­μέ­νως η αντι­κα­τά­σταση των σημε­ρι­νών μέτρων στο μέλλον, μας δίνει κάποια ελπίδα, στο βαθμό που θα χτυ­πη­θεί η μεγάλη φορο­δια­φυγή, να επα­νέλ­θουμε συνο­λικά στο σημε­ρινό καθε­στώς για τα νησιά μας.