«Έφυγε» ένας σπουδαίος καρατερίστας

Ένας από τους σπου­δαιό­τε­ρους κα­ρα­τε­ρί­στες του ελ­λη­νι­κού κι­νη­μα­το­γρά­φου, ο Γιώρ­γος Βε­λέν­τζας, πέ­θα­νε σε ηλι­κία 88 ετών. Ηθο­ποιός του θε­ά­τρου, του κι­νη­μα­το­γρά­φου και της τη­λε­ό­ρα­σης, ο Βε­λέν­τζας εμ­φα­νί­στη­κε σε πα­ρα­πά­νω από 200 ται­νί­ες όλων των ειδών, πολ­λές από τις οποί­ες έχουν γρά­ψει Ιστο­ρία. Αρκεί, εν­δει­κτι­κά να ανα­φέ­ρου­με τις κω­μω­δί­ες Ένας βλά­κας και μισός, Της κα­κο­μοί­ρας, Έξω οι κλέ­φτες και Κάτι κου­ρα­σμέ­να πα­λι­κά­ρια. Σε πολ­λές ται­νί­ες υπο­δύ­θη­κε χω­ρο­φύ­λα­κες και στρα­τιω­τι­κούς.

Ο Γιώρ­γος Βε­λέν­τζας γεν­νή­θη­κε στην Αθήνα το 1927 και σπού­δα­σε στη Δρα­μα­τι­κή Σχολή του Ωδεί­ου Αθη­νών. Το κι­νη­μα­το­γρα­φι­κό ντε­μπού­το του έγινε το 1948 στην ται­νία Οχυρό 27 και την ίδια χρο­νιά έκανε την πρώτη εμ­φά­νι­σή του στο θέ­α­τρο με το έργο Η απα­γω­γή της Σμα­ρά­γδως του Θιά­σου Β. Αρ­γυ­ρό­που­λου. Οι θε­α­τρι­κές συ­νερ­γα­σί­ες του με τους θιά­σους Βέμπο, Αυ­λω­νί­τη – Βα­σι­λειά­δου – Ρίζου, Βου­τσά, Χα­τζη­χρή­στου, Βέγ­γου κ.ά. είχαν ως απο­τέ­λε­σμα μια πλού­σια θε­α­τρι­κή κα­ριέ­ρα.

Η χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή, βαριά φωνή του Γ. Βε­λέν­τζα χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε κατά κόρον σε με­τα­γλωτ­τί­σεις κι­νη­μα­το­γρά­φου και τη­λε­ό­ρα­σης.

Πολ­λοί θα την θυ­μού­νται από την σειρά Το μικρό σπίτι στο λι­βά­δι. Για την ται­νία του Πα­τρίς Βι­βάν­κος Ζωή χα­ρι­σά­με­νη (1993) ο Βε­λέν­τζας κέρ­δι­σε το βρα­βείο β’ αν­δρι­κού ρόλου στο φε­στι­βάλ Θεσ­σα­λο­νί­κης. Μια από τις τε­λευ­ταί­ες ται­νί­ες του ήταν το Αί­νιγ­μα του Γιάν­νη Σολ­δά­του, στην οποία ο Βε­λέν­τζας συ­μπρω­τα­γω­νί­στη­σε με τον Θα­νά­ση Βέγγο, με τον οποίο τον συ­νέ­δεε στενή φιλία.

«Ο Γιώρ­γος Βε­λέν­τζας ήταν ο πα­ντο­τι­νός δευ­τε­ρα­γω­νι­στής του κι­νη­μα­το­γρά­φου και του θε­ά­τρου μας. Πρω­το­εμ­φα­νί­στη­κε στο πανί και στη σκηνή ήδη το 1948, και μέχρι το 2011, οπότε έπαι­ξε για τε­λευ­ταία φορά στο Εθνι­κό Θέ­α­τρο, συμ­με­τεί­χε σε εκα­το­ντά­δες ται­νί­ες και πα­ρα­στά­σεις» ση­μεί­ω­σε ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Πο­λι­τι­σμού, Νίκος Ξυ­δά­κης.

«Χάρη στο τα­λέ­ντο του στά­θη­κε άξια πλάι σε όλους τους με­γά­λους πρω­τα­γω­νι­στές και έγινε ένα από τα πιο οι­κεία και αγα­πη­τά κι­νη­μα­το­γρα­φι­κά πρό­σω­πα πολ­λών γε­νε­ών συ­μπα­τριω­τών μας» πρό­σθε­σε, εκ­φρά­ζο­ντας τα συλ­λυ­πη­τή­ριά του στην οι­κο­γέ­νεια του εκλι­πό­ντος.