Γ. Κακλιος: Οι επιχειρήσεις περιμένουν πια να “πεθάνουν”

Για απόλυτο αλαλούμ στην τοπική αγορά μετά την ισχύ των συντε­λε­στών ΦΠΑ από σήμερα έκανε λόγο μιλώ­ντας στον ρ/σ Sky ο αντι­πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου Γιάννης Κακλιός ανέφερε ότι όπως ήταν ανα­με­νό­μενο δεν πρό­λα­βαν οι επι­χει­ρη­μα­τίες να κάνουν όλες τις απα­ραί­τη­τες δια­δι­κα­σίες και να προ­σαρ­μο­στούν αφού το χρονικό διά­στημα ήταν εξαι­ρε­τικά σύντομο.

Ανα­λυ­τικά η συνέ­ντευξη του κ. Κακλιού στον Sky:

Επι­κρα­τεί στο αλαλούμ…

Θα επι­κρα­τή­σει ένα “αλαλούμ” στα κατα­στή­ματα, μέχρι να αλλα­χθεί ο ΦΠΑ στα προ­ϊ­ό­ντα, να αλλά­ξουν οι ταμεια­κές μηχανές και μια σειρά από άλλες δια­δι­κα­σίες. Δεν ήμασταν έτοιμοι για να κάνουμε αυτές τις αλλαγές ειδικά μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διά­στημα. Το θέμα όμως είναι πως τα μέτρα αυτά που επι­βάλ­λει η κυβέρ­νηση δε θα έχουν απο­τέ­λε­σμα και τεκ­μη­ριω­μένα το 30%-40% των επι­χει­ρή­σεων δε θα αντέξει και θα κλείσει, γιατί ήδη αρχίσαν οι ρυθ­μί­σεις οφειλών τους να απο­ρυθ­μί­ζο­νται, 1 στους 5 δε μπορεί να αντα­πε­ξέλ­θει πλέον και να τηρήσει τη ρύθμιση που του έχει επι­βλη­θεί, έγινε κι αυτό το αλαλούμ με τις τρά­πε­ζες, που ακόμη κι αυτοί που είχαν κάποιο ποσό σε λογα­ρια­σμό δε μπό­ρε­σαν να το βγάλουν για να πλη­ρώ­σουν τις οφειλές τους, με απο­τέ­λε­σμα να έχουν συσ­σω­ρευ­τεί οι οφειλές τους και να πρέπει τώρα να πλη­ρώ­σουν δύο και τρεις δόσεις μαζί. Δεν έχει διευ­κρι­νι­στεί από τους αρμό­διους το πώς θα γίνει αυτή η πληρωμή των δόσεων που καθυ­στέ­ρη­σαν να πλη­ρω­θούν λόγω της “τρα­πε­ζι­κής αργίας”.

Δεν μπορούν να απο­πλη­ρώ­σουν ούτε τις δόσεις για τη ρύθμιση

Ήταν η πρώτη φορά που το κράτος άκουσε τις παρα­γω­γι­κές τάξεις, γιατί η ρύθμιση των 100 δόσεων ήταν δική μας πρόταση, της Ομο­σπον­δίας της Ρόδου, του Επι­με­λη­τη­ρίου Ρόδου της ΚΕΕ της Αθήνας και της ΓΕΣΕΒΕ, κι αυτή η ρύθμιση ήταν η ευνοϊ­κό­τερη όλων και τώρα κιν­δυ­νεύει να χαθεί από κακούς χει­ρι­σμούς. Οι επι­χει­ρή­σεις πλέον έχουν χάσει τον έλεγχο των οφειλών τους, δε μπορούν να προ­γραμ­μα­τί­σουν τίποτε. Υπάρχει ακόμη τερά­στιο πρό­βλημα με τις συναλ­λα­γές από το εξω­τε­ρικό. Όταν κλεί­σανε οι τρά­πε­ζες, είχαν έρθει τα εμπο­ρεύ­ματα στην Αθήνα και δε μπο­ρού­σαμε να τα πάρουμε λόγω του ότι έπρεπε να γίνει τρα­πε­ζική συναλ­λαγή. Φαντα­στείτε πόσο μεγάλο πρό­βλημα δημιουρ­γή­θηκε με τα ευπαθή προ­ϊ­ό­ντα τα οποία περί­με­ναν στα ψυγεία τόσες ημέρες.

Να στη­ρι­χθούν οι μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις

Πρέπει να βοη­θη­θεί η μικρο­με­σαία επι­χεί­ρηση, γιατί ακόμη κι έναν μόνο υπάλ­ληλο να προ­σλά­βει αμέσως η ανεργία θα μειωθεί κατά 60%.  Με την τωρινή κατά­σταση, το μεγα­λύ­τερο μέρος τω υπαλ­λή­λων των επι­χει­ρή­σεων δεν έχει πλη­ρω­θεί, όχι λόγω κακής πρό­θε­σης του εργο­δότη, αλλά γιατί δεν έχει εισπρά­ξει ρευστό για να πλη­ρώ­σει τους εργα­ζο­μέ­νους του, κι αν συνε­χι­στεί αυτή η κατά­σταση, ή θα ανα­γκα­στεί να τους απο­λύ­σει ή θα παρα­μέ­νουν απλή­ρω­τοι με απο­τέ­λε­σμα να μην κινεί­ται γενι­κό­τερα η οικο­νο­μία. Αν δεν είχαν γίνει όλα αυτά τα λάθη, με τον τρόπο που επι­βλή­θη­καν τα capital controls δε θα είχαμε τόσο μεγάλη ανα­στά­τωση, ειδικά στους ηλι­κιω­μέ­νους που έπρεπε να στέ­κο­νται καθη­με­ρινά σε ένα ΑΤΜ για 60 ευρώ. Η αγορά είναι ψυχο­λο­γία. Από τη μετα­πο­λί­τευση και μετά έχουν αλλάξει 4. 000 φορο­λο­γικά νομο­σχέ­δια. Πώς ένας άνθρω­πος που είχε κάποια χρήματα θα εμπι­στευ­τεί τη χώρα για να ανοίξει μια μικρο­με­σαία επι­χεί­ρηση; Εδώ δεν ξέρει ο επι­χει­ρη­μα­τίας αν θα είναι ανοι­κτός σε έναν μήνα, και τον καλούν να πλη­ρώ­σει προ­κα­τα­βο­λικά τον φόρο για του χρόνου.

Πιστεύω ότι θα πάμε σε παράλ­ληλο νόμισμα

Πιστεύω ότι όλο αυτό είναι ένας ελιγμός από την κυβέρ­νηση προ­κει­μέ­νου να εισπρά­ξει κάποια χρήματα και ότι γνω­ρί­ζει πως δεν μπορούν τα μέτρα αυτά να εφαρ­μο­στούν. Θεωρώ ότι θα πάμε σε παράλ­ληλο νόμισμα. Η φημο­λο­γία για εκλογές δημιουρ­γεί ακόμα μεγα­λύ­τερη ύφεση στην αγορά, οι ελλεί­ψεις είναι διά­χυ­τες ακόμα και στο Νοσο­κο­μείο και κανείς δεν ξέρει πού θα οδη­γη­θεί όλη αυτή η κατά­σταση. Όταν η λέξη «απελ­πι­σία» εισέλ­θει σε μία επι­χεί­ρηση τότε χάθηκαν τα πάντα, δεν κάνει ούτε επεν­δύ­σεις, ούτε ανα­κι­νή­σεις και περι­μέ­νει να έρθει ο θάνατος.