Φόβοι για «κούρεμα» και Grexit μπλοκάρουν το εμπόριο

Επι­φυ­λά­ξεις ακόμη και για την καθη­με­ρινή τους πρα­κτική δια­τη­ρούν οι ελλη­νι­κές εμπο­ρι­κές επι­χει­ρή­σεις. Φοβού­νται να που­λή­σουν, φοβού­νται να προ­μη­θευ­τούν. Γιατί λιμνά­ζουν ελλη­νικά κεφά­λαια στο εξω­τε­ρικό.

Φόβοι για «κούρεμα» και Grexit μπλο­κά­ρουν το εμπόριο

Σε διαρκή δια­χεί­ριση κιν­δύ­νων -το εύρος και το μέγεθος των οποίων δεν είναι «ευδιά­κριτο»- βρί­σκο­νται οι ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις. Η εμπει­ρία των τελευ­ταίων μηνών τις έχει φέρει αντι­μέ­τω­πες με capital controls, με την πιθα­νό­τητα «κου­ρέ­μα­τος» δια­θε­σί­μων αλλά και με την απειλή ενός Grexit, στοι­χεία που έχουν εξα­ντλή­σει κάθε ρανίδα εμπι­στο­σύ­νης.

Αν και υπάρ­χουν επι­χει­ρή­σεις που εκτι­μούν πως η κατά­σταση είναι ακόμη «δια­χει­ρί­σιμη», σπεύ­δουν να σημειώ­σουν ότι όσο καλο­στη­μένη και αν είναι μια εταιρία δεν μπορεί να υπερβεί το περι­βάλ­λον στο οποίο εργά­ζε­ται. «Ακόμη κι ένα αερο­σκά­φος jumbο τελευ­ταίας τεχνο­λο­γίας δεν μπορεί να πετάξει μέσα σε θερ­μο­κή­πιο», ανα­φέ­ρει στέ­λε­χος μεγάλης ελλη­νι­κής αλυ­σί­δας.

Σ’ αυτό το ασφυ­κτικό περι­βάλ­λον, οι εται­ρίες υπο­χρε­ώ­νο­νται ή ακόμη επι­λέ­γουν εξόχως συντη­ρη­τι­κές πρα­κτι­κές, οι οποίες οδηγούν σε μερική ανα­στολή των εργα­σιών τους. Κάποιες ενστερ­νί­ζο­νται το δόγμα «δεν πουλάω» μέχρι νεω­τέ­ρας, ώστε να μην εκτε­θούν σε νέες επι­σφά­λειες. Δια­τη­ρούν επίσης διπλω­μα­τική τακτική πωλή­σεων προς το πελα­το­λό­γιό τους, ακρο­βα­τώ­ντας ανάμεσα στο να μην «κρε­μά­σουν» μεγά­λους πελάτες αλλά και να μην εκτε­θούν σε μικρούς.

Μεγάλες προ­μη­θεύ­τριες εται­ρίες ηλε­κτρι­κών και ηλε­κτρο­νι­κών επι­φυ­λά­χθη­καν να τιμο­λο­γή­σουν σε μικρούς πελάτες που προ­θυ­μο­ποι­ή­θη­καν να πλη­ρώ­σουν μεγάλες αγορές τοις μετρη­τοίς, φοβού­με­νες ότι θα δημιουρ­γή­σουν στρέ­βλωση στην αγορά!

Στην αγορά ένδυσης και υπό­δη­σης, όπου οι παραγ­γε­λίες πραγ­μα­το­ποιού­νται ήδη για την επόμενη σεζόν, οι μεγάλοι εισα­γω­γείς ακρο­βα­τούν ανάμεσα στον κίνδυνο να παραγ­γεί­λουν είδη και ποσό­τη­τες που δεν θα αντα­πο­κρί­νο­νται στη ζήτηση της ελλη­νι­κής αγοράς αλλά και στον κίνδυνο να μείνουν χωρίς εμπό­ρευμα και να χάσουν μερίδια. Με δεδο­μένη την επι­κρά­τηση μεγάλων ξένων αλυ­σί­δων ένδυσης που έχουν δια­σφα­λι­σμένη την προ­μή­θεια εμπο­ρευ­μά­των από τις μητρι­κές τους, οι μεμο­νω­μέ­νοι εισα­γω­γείς που εξαρ­τώ­νται κυρίως από την ελλη­νική αγορά αισθά­νο­νται ακόμη πιο αδύ­να­μοι στη συγκυ­ρία.

Κάποιες άλλες επι­χει­ρή­σεις προ­βαί­νουν σε λελο­γι­σμέ­νες εισα­γω­γές, φοβού­με­νες μεν την πτώση της ζήτησης και κάποιες μειώ­νουν σκο­πί­μως την παρα­γωγή τους είτε για να μην ξεμεί­νουν από απο­θέ­ματα είτε για να προ­στα­τεύ­σουν κεφά­λαια που έχουν δια­σφα­λί­σει στο εξω­τε­ρικό.

Σύμφωνα με υπο­λο­γι­σμούς, αυτήν τη στιγμή στις τρά­πε­ζες του εξω­τε­ρι­κού βρί­σκο­νται περισ­σό­τερα από 200 δισ. ευρώ, τα οποία έχουν φύγει από τα ελλη­νικά πιστω­τικά ιδρύ­ματα από το 2010 και μετά. Πρό­κει­ται για χρήματα τα οποία, όπως έλεγε στέ­λε­χος εξα­γω­γι­κής εται­ρίας στο Euro2day.gr, ανήκουν τα περισ­σό­τερα εξ αυτών σε επι­χει­ρη­μα­τίες. «Οπότε λεφτά υπάρ­χουν και μάλιστα ασφαλή σε κάποια χώρα του εξω­τε­ρι­κού, η οποία δεν επη­ρε­ά­ζε­ται από τα ελλη­νικά capital controls», σημεί­ωνε ο ίδιος. «Αδυνατώ να πιστέψω πως μια ελλη­νική επι­χεί­ρηση δεν έχει λογα­ρια­σμό σε ξένη τράπεζα για να αντα­πε­ξέλ­θει σε αυτήν τη συγκυ­ρία. Αν συμ­βαί­νει κάτι τέτοιο, τότε πολύ απλά ο συγκε­κρι­μέ­νος επι­χει­ρη­μα­τίας δεν είναι επι­χει­ρη­μα­τίας».

Γιατί όμως τότε οι εμπο­ρευ­μα­τι­κές συναλ­λα­γές μεταξύ π.χ. των ελλη­νι­κών επι­χει­ρή­σεων και των ξένων προ­μη­θευ­τών τους είναι προ­βλη­μα­τι­κές;

Σύμφωνα με τον ίδιο οι περισ­σό­τε­ροι επι­χει­ρη­μα­τίες είναι επι­φυ­λα­κτι­κοί. «Εκτι­μούν ότι ο κίν­δυ­νος ενός διπλού νομί­σμα­τος ή ενός Grexit δεν έχει φύγει από το κάδρο. Οπότε τηρούν στάση ανα­μο­νής. Δεν θέλουν σε καμία περί­πτωση να εισά­γουν προ­ϊ­ό­ντα και δη διαρκή κατα­να­λω­τικά αγαθά τα οποία θα τους μείνουν σε ενδε­χό­μενο εξόδου της χώρας από το ευρώ. Ακόμη και εται­ρίες του κλάδου των τρο­φί­μων – ποτών προ­χω­ρούν σε λελο­γι­σμέ­νες εισα­γω­γές, ίσα-ίσα για να λει­τουρ­γούν οι μονάδες τους και να καλύ­πτουν τις ανάγκες των πελατών τους σε μια αγορά η οποία κινεί­ται πλέον με αρνη­τι­κούς ρυθμούς», ανέφερε ο ίδιος.

euro2day.gr