ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Γιος επιχειρηματία ενεπλάκη σε υπόθεση διακίνησης πλαστογραφημένων επιταγών!

Δαμιανός Αθανασίου 3 λεπτά ανάγνωση
Επιταγή

Η όλη υπόθεση προ­σέ­λαβε νέα διά­σταση

Νέα διά­σταση προ­σέ­λαβε η ένδικη διαφορά των ιδιο­κτη­τών γνωστής επι­χεί­ρη­σης του νησιού με συγ­γε­νικό τους πρόσωπο, που κατα­δι­κά­στηκε από το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου σε ποινή κάθειρ­ξης 10 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα, υπό τον όρο της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 4.000 ευρώ, για εκβίαση και τοκο­γλυ­φία.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος ενε­πλάκη στην υπόθεση δια­κί­νη­σης πλα­στο­γρα­φη­μέ­νων επι­τα­γών ιδιο­κτήτη αλυ­σί­δας ζαχα­ρο­πλα­στείων με δράστη γιο ενός εκ των δύο συνε­ταί­ρων της εται­ρείας που, όπως υπο­στη­ρί­ζει, έπεσε θύμα του.

Ο τελευ­ταίος, που κατα­δι­κά­στηκε σε ποινή φυλά­κι­σης 4 ετών, μετα­τρέ­ψιμη προς 10 ευρώ ημε­ρη­σίως, με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα, κατη­γο­ρεί­ται συγκε­κρι­μένα ότι πλα­στο­γρα­φούσε την υπο­γραφή του πατέρα του σε επι­τα­γές που χρη­σι­μο­ποιούσε για να εξο­φλή­σει τις τοκο­γλυ­φι­κές του υπο­χρε­ώ­σεις.

Χθες συζη­τή­θη­καν ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου οι ανα­κο­πές που άσκησαν οι ιδιο­κτή­τες της εται­ρείας κατά των δια­τα­γών πλη­ρω­μής που εξέδωσε ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος.

Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος έληξε την αστική διαφορά επι­στρέ­φο­ντας στους ανα­κό­πτο­ντες το σύνολο σχεδόν των επι­τα­γών που είχε σφρα­γί­σει ανα­γνω­ρί­ζο­ντας με δήλωσή του ότι απο­τε­λού­σαν προϊόν πλα­στο­γρα­φίας του γιού ενός εκ των δύο ιδιο­κτη­τών της εται­ρείας.

Ουσια­στικά δηλαδή παραι­τή­θηκε της διεκ­δί­κη­σής του έναντι της εται­ρείας, παρότι μάλιστα είχε εξα­σφα­λί­σει και συμ­φω­νη­τικό ανα­γνώ­ρι­σης της συγκε­κρι­μέ­νης οφειλής.

Ο συνή­γο­ρος πολι­τι­κής αγωγής κ. Παντε­λής Απο­στο­λάς, ισχυ­ρί­στηκε ότι ο «άσωτος» γιός του μηνυτή και κατη­γο­ρού­με­νος στην υπόθεση, είχε δανει­στεί τοκο­γλυ­φικά από τον εξά­δελφό του και πρώτο κατη­γο­ρού­μενο 40.000 ευρώ και ότι για την εξό­φληση του δανείου αυτού του παρέ­δωσε επι­τα­γές της οικο­γε­νεια­κής του επι­χεί­ρη­σης, τις οποίες είχε πλα­στο­γρα­φή­σει, αξίας 735.000 ευρώ.

Ισχυ­ρί­στηκε, μάλιστα, ότι είχε εκδώσει 48 επι­τα­γές από μπλόκ που εξέδωσε παρά­νομα και χωρίς τη συγκα­τά­θεση των εταίρων της εται­ρείας από την Συνε­ται­ρι­στική Τράπεζα Δωδε­κα­νή­σου.

Ο γιος του μηνυτή υπο­στη­ρί­ζει ότι από το έτος 2000 έχει χάσει περισ­σό­τερα από 150.000 ευρώ στο καζίνο της Pόδου, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι για να αντε­πε­ξέλ­θει έλαβε προ­σω­πικά δάνεια από τρά­πε­ζες, αλλά και από γνω­στούς του. Yποστηρίζει ότι ήταν αδύ­να­τον να αντε­πε­ξέλ­θει στην κάλυψη επι­τα­γών του και ότι ζήτησε βοήθεια από έτερο συγγενή του.

Iσχυρίζεται ότι ο συγ­γε­νής του, του είπε ότι μπο­ρούσε να βρεί όσα χρήματα χρεια­ζό­ταν και ότι θα του δάνει­ζαν χρήματα με τόκο 10% το μήνα.

Δια­τεί­νε­ται ακόμη ότι ο συγ­γε­νής του τον ανά­γκασε, για να συνε­χί­σει να του δανεί­ζει, να του παρα­δώ­σει επι­τα­γές της επι­χεί­ρη­σης του πατέρα του και ότι πήρε ένα ξεχα­σμένο μπλόκ και το συμπλή­ρωσε, πλα­στο­γρα­φώ­ντας τις υπο­γρα­φές των εταίρων της οικο­γε­νεια­κής του επι­χεί­ρη­σης.

Εν συνε­χεία φέρεται να ζήτησε από τράπεζα νέο καρνέ επι­τα­γών στο όνομα του πατέρα του χωρίς να επι­δεί­ξει πλη­ρε­ξού­σιο ή άλλο έγγραφο.

Ισχυ­ρί­στηκε ότι πήγε στην τράπεζα εννιά φορές και πήρε εννιά καρνέ υπο­γρά­φο­ντας στο βιβλίο ωσάν να ήταν ο πατέρας του.

Aρχικώς, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, δανεί­στηκε 40.000 ευρώ για να εξε­λι­χθεί πολύ γρήγορα στο ποσό των 317.000 ευρώ, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ο τόκος που εισέ­πραττε από εκείνον ετησίως ήταν 120%.

Iσχυρίζεται ακόμη ότι ο πατέρας του, εκβια­ζό­με­νος, επι­σκέ­φθηκε με τον εξά­δελφό του συμ­βο­λαιο­γράφο και υπέ­γραψε υπό την απειλή σφρά­γι­σης των επι­τα­γών, πράξη ανα­γνώ­ρι­σης χρέους.

Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος από την άλλη, επε­σή­μανε ότι τα δάνεια που χορή­γησε στον συγκα­τη­γο­ρού­μενο συγγενή του ήταν άτοκα και ότι τα χρήματα προ­έρ­χο­νταν από στε­γα­στικό δάνειο που είχε συνάψει.

Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι σε κάθε περί­πτωση οι επι­τα­γές που είχαν πλα­στο­γρα­φη­θεί αντι­κα­τα­στά­θη­καν από τον μηνυτή με νέες δικές του, αφού ανα­γνω­ρί­στηκε το χρέος.

Ο θείος του δε προ­κει­μέ­νου να μην σφρα­γι­στούν οι επι­τα­γές ανα­γκά­στηκε να υπο­γρά­ψει πράξη ανα­γνώ­ρι­σης χρέους με την οποία απο­δε­χό­ταν ότι του όφειλε το ποσό των 317.200 ευρώ και ότι του παρέ­δωσε 24 επι­τα­γές, συνο­λι­κής αξίας 317.200 ευρώ, σε χρέωση άλλου λογα­ρια­σμού του αλλά και δικαί­ωμα εγγρα­φής προ­ση­μεί­ω­σης υπο­θή­κης σε οποιο­δή­ποτε ακίνητο ιδιο­κτη­σίας του σε περί­πτωση μη πλη­ρω­μής κάποιας από τις ανωτέρω επι­τα­γές.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.