Εκατοντάδες τα «πωλείται» των €20.000

Πριν από περίπου δύο χρόνια η αρχό­μενη τάση στην κτη­μα­τα­γορά ήταν η ανταλ­λαγή ακι­νή­των με άλλα ή ακόμη και με κινητά περιου­σιακά στοι­χεία. Τους τελευ­ταίες μήνες, από την προ­κή­ρυξη των εκλογών μέχρι σήμερα, η τάση που έχει εδραιω­θεί είναι αυτή της παντε­λούς απου­σίας συναλ­λα­γών κάθε μορφής, μιας και υπο­ψή­φιοι πωλητές ή αγο­ρα­στές αγνοούν εάν τα θεμε­λιώδη μεγέθη της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας επι­δει­νω­θούν περαι­τέρω ή, εν τέλει, καταρ­ρεύ­σουν.

Και όπως εξηγούν οι ανα­λυ­τές, σε μία αγορά όπου συμ­βό­λαια αγο­ρα­πω­λη­σίας δεν γίνο­νται, δεν είναι δυνατό να προσ­διο­ρι­στεί το ύψος των τιμών οι οποίες δεν είναι παρά οι ζητού­με­νες. Ως απο­τέ­λε­σμα, αυξά­νο­νται και πλη­θύ­νο­νται οι κατοι­κίες που πωλού­νται προς 20.000 ευρώ ή και χαμη­λό­τερα, με το ενδια­φέ­ρον να παρα­μέ­νει ανύ­παρ­κτο.

Μία πιο προ­σε­κτική ανά­γνωση των δημο­σιευ­μέ­νων αγγε­λιών φανε­ρώ­νει χιλιά­δες προ­σφο­ρές κατοι­κιών σε όλη την Ελλάδα που δια­τί­θε­νται έως 20.000 ευρώ. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με το εβδο­μα­διαίο οικο­νο­μικό δελτίο της Eurobank «7 Ημέρες Οικο­νο­μία», από το τρίτο τρίμηνο του 2008 μέχρι και το πρώτο τρίμηνο της φετινής χρονιάς οι τιμές υπο­χώ­ρη­σαν, σε ετήσια βάση, κατά 38,26%.

Παράλ­ληλα, η καθί­ζηση της ζήτησης για ακίνητα οφεί­λε­ται και στη συρ­ρί­κνωση του επι­πέ­δου χρη­μα­το­δό­τη­σης των ιδιωτών. Ενδει­κτικά, από τον Ιούνιο του 2010 μέχρι και τον Μάρτιο του 2015 κατα­γρά­φηκε μείωση της τάξης του 19,37%. Η εξέλιξη αυτή, παράλ­ληλα με τη μείωση της παρού­σας αξίας των ανα­με­νο­μέ­νων δια­θέ­σι­μων εισο­δη­μά­των (αρνη­τικό απο­τέ­λε­σμα πλούτου), είχε ως απο­τέ­λε­σμα την υπο­χώ­ρηση της ζήτησης και τη συνε­πα­κό­λουθη πτώση του επι­πέ­δου των τιμών των δια­με­ρι­σμά­των, σύμφωνα με την Eurobank.

Μέχρι 20.000 ευρώ

Έτσι, υπό το βάρος των φορο­λο­γι­κών επι­βα­ρύν­σεων και της ανα­ζή­τη­σης ρευ­στό­τη­τας ολοένα και περισ­σό­τε­ροι ιδιο­κτή­τες βάζουν «πωλεί­ται» στο ακίνητό τους σε ιδιαί­τερα χαμηλές τιμές. Και εάν πριν από μία διετιά τα περισ­σό­τερα πωλη­τή­ρια αφο­ρού­σαν κατοι­κίες που χρειά­ζο­νταν ανα­πα­λαί­ωση ή ήταν υμι­υ­πό­γειες, πλέον, ένας ολοένα και αυξα­νό­με­νος αριθμός αυτών είναι σε καλή κατά­σταση αν είναι μεγάλης παλαιό­τη­τας.

Συγκε­κρι­μένα πωλού­νται προς:

-15.000 ευρώ ισόγειο δια­μέ­ρι­σμα 42 τ.μ, κατα­σκευής 1980 στην Πετρού­πολη

-13.500 ευρώ δια­μέ­ρι­σμα 44 τ.μ., κατα­σκευής 1965, στην περιοχή Γκύζη, τρίτου ορόφου χωρίς ασανσέρ.

– 15.000 ευρώ ισόγειο δια­μέ­ρι­σμα 31 τ.μ., κατα­σκευής 1975, με φυσικό αέριο και ασανσέρ στομ Πειραιά

-17.000 ευρώ ισόγειο δια­μέ­ρι­σμα 33 τ.μ., κατα­σκευής 1973, μπάνιο, με κεντρική θέρ­μανση, στον Άλιμο

– 12.000 ευρώ γκαρ­σο­νιέρα 29 τ.μ., κατα­σκευής 1967 με θέα σε κήπο στην Αθήνα.

-20.000 ευρώ δια­μέ­ρι­σμα 45 τ.μ., 1ου ορόφου, κατα­σκευής 1965, άριστης κατά­στα­σης στην Κυψέλη

-17.000 ευρώ ισόγειο δια­μέ­ρι­σμα 50 τ.μ., κατα­σκευής 1965, στο κέντρο της Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Η προ­σφορά χαμη­λό­τι­μων σπιτιών αυξά­νε­ται κατα­κό­ρυφα, εάν συμπε­ρι­λη­φθούν ακίνητα που χρήζουν ανα­καί­νι­σης ή είναι ημι­υ­πό­γεια.

Όπως επι­ση­μαί­νουν παρά­γο­ντες της αγοράς, η από­κτηση ενός φθηνού σπιτιού θα σημα­το­δο­τούσε την άντληση υπε­ρα­ξιών σε περί­πτωση βελ­τί­ω­σης του οικο­νο­μι­κού κλί­μα­τος ή ανα­βάθ­μι­σης της περιο­χής που το ακίνητο βρί­σκε­ται. Αλλά και την δημιουρ­γία προ­σό­δων σε περί­πτωση εκμί­σθω­σής του. Εάν, τέλος, υπο­χω­ρού­σαν απότομα οι τιμές, ο αγο­ρα­στής μίας φθηνής κατοι­κίας θα ήταν αντι­μέ­τω­πος με συγκρα­τη­μένη απο­μεί­ωση της αξίας της.

Το δυσμε­νές όμως, οικο­νο­μικό κλίμα δια­τη­ρεί «παγω­μένο» το αγο­ρα­στικό ενδια­φέ­ρον.

capital.gr