Πατέρας κατηγορείται για αποπλάνηση της κόρης του

Ο ίδιος απο­κρούει όλες τις κατη­γο­ρίες

Κατη­γο­ρού­με­νος για απο­πλά­νηση ανη­λί­κου, νεό­τε­ρου των 12 ετών κατ’ εξα­κο­λού­θηση, είναι ένας κάτοι­κος της Ρόδου, που καταγ­γέλ­θηκε από την εν δια­στά­σει σύζυγό του ότι ασελ­γούσε στην ανήλικη κόρη τους, ηλικίας 6 ετών.

Η υπόθεση θα εξε­τα­στεί ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Κω στην προσεχή του συνε­δρί­αση.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, αφέθηκε ελεύ­θε­ρος την 26η Απρι­λίου 2012 με τον περιο­ρι­στικό όρο να μην πλη­σιά­ζει την κόρη του, χωρίς την παρου­σία των γονέων του και αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά τα καταγ­γελ­λό­μενα από την πρώην σύζυγό του, απο­δί­δο­ντας ευθύνες στην γιαγιά της.

Με την πρώην σύζυγό του, κάτοικο Παστί­δας, βρί­σκο­νταν σε διά­σταση από τον Ιούλιο του 2011. Είχε κατα­τε­θεί αγωγή δια­ζυ­γίου και αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων ρύθ­μι­σης επι­μέ­λειας του ανή­λι­κου τέκνου τους.

Από τον γάμο τους έχουν απο­κτή­σει ένα παιδί ηλικίας 6 ετών σήμερα, το οποίο τελεί υπό την επι­μέ­λεια της μητέρας του.

Δια του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου της κ. Κ. Σαρρή η μητέρα του παιδιού υπέβαλε ενώπιον του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Κ. Μπού­τσι­κου αίτημα για την υποβολή του παιδιού σε ψυχια­τρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι έχει παρα­τη­ρή­σει ύποπτα περι­στα­τικά στη συμπε­ρι­φορά του εν δια­στά­σει συζύγου της κατά την επι­κοι­νω­νία του με το παιδί.

Ισχυ­ρί­στηκε μάλιστα ότι το ανήλικο παιδί παρου­σί­αζε σε κάθε επι­κοι­νω­νία με τον πατέρα του έντονα ψυχο­σω­μα­τικά σημάδια άγχους.

Η μητέρα ζήτησε με την αίτησή της από τον κ. Εισαγ­γε­λέα να ασχο­λη­θεί με το θέμα συγκε­κρι­μένη ειδι­κευ­μένη παι­δο­ψυ­χί­α­τρος της Ρόδου, η οποία έχει ειδι­κό­τητα στα παιδιά.

Το αίτημά της έγινε δεκτό από τον κ. Εισαγ­γε­λέα και μετά το πέρας της εξέ­τα­σης η παι­δο­ψυ­χί­α­τρος εκτί­μησε ότι το παιδί είχε πέσει θύμα ασελγών πράξεων από τον πατέρα του!

Ο ίδιος αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά τα καταγ­γελ­λό­μενα και ζήτησε να διε­νερ­γη­θεί και νέα παι­δο­ψυ­χια­τρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη από ανε­ξάρ­τητο πραγ­μα­το­γνώ­μονα.

Υπο­στή­ριξε, ότι η γιαγιά της εν δια­στά­σει συζύγου του δεν ενέ­κρινε τον γάμο τους και έκανε ό,τι περ­νούσε από το χέρι της για να τον δια­λύ­σει.

Όταν ο μισθός του μειώ­θηκε από τα 1.500 ευρώ στα 800 και είχε δυσκο­λίες να καλύψει τις ανάγκες του σπιτιού του, η σχέση με τη σύζυγό του δια­τα­ρά­χθηκε και στην πορεία ήλθαν οι καταγ­γε­λίες ότι δήθεν ασελ­γούσε στο παιδί του.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που εξέτασε τη δικο­γρα­φία, έκρινε ότι προ­κύ­πτουν επαρκή στοι­χεία για την παρα­πο­μπή του σε δίκη.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο κατη­γο­ρού­με­νος από τον Ιούλιο του 2011 μετοί­κησε από την κοινή συζυ­γική τους οικία μετά από απο­πο­μπή του από την εν δια­στά­σει σύζυγο του και δια­μέ­νει πλέον στην οικία των γονέων του, ενώ η ανήλικη κόρη τους δια­μέ­νει με τη μητέρα της.

Η μητέρα της ανή­λι­κης στην από 18 Φεβρουα­ρίου 2012 έκθεση ένορκης κατά­θε­σης της ως μάρτυρα, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι η ίδια είχε δει στο παρελ­θόν, και συγκε­κρι­μένα κάποια στιγμή μέσα στο θέρος του 2010, τον κατη­γο­ρού­μενο, εντός της συζυ­γι­κής τους οικίας, να ασελγεί στο παιδί. Στην έντονη αντί­δρασή της, όπως υπο­στή­ριξε, ο κατη­γο­ρού­με­νος ισχυ­ρί­στηκε ότι δεν κατά­λαβε καλά και ότι απλά έπαιζε με την κόρη του. Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι και στο παρελ­θόν, κατά τη διάρ­κεια των ετών 2009 και 2010, ο κατη­γο­ρού­με­νος εξα­κο­λου­θούσε να φιλάει την ανήλικη κόρη του στο στόμα, παρά τις αντιρ­ρή­σεις της μητέρας της.

Μία εβδο­μάδα μετά το συμβάν, η μητέρα της, σε επί­σκεψή της στην οικία της κόρης της, είδε τον κατη­γο­ρού­μενο να κάθεται μισο­ξα­πλω­μέ­νος σε μία ξαπλώ­στρα και να ασελγεί στο παιδί. Ισχυ­ρί­στηκε μάλιστα ότι όπως δια­πί­στωσε, το πέος του ήταν σε στύση, καθώς ξεχώ­ριζε από το σορτς, που εκείνος φορούσε.

Η πεθερά, φέρεται να απο­μά­κρυνε αμέσως την ανήλικη από τον κατη­γο­ρού­μενο και να ενη­μέ­ρωσε την κόρη της για το τι είχε αντι­λη­φθεί. Έκτοτε, η μητέρα της ανή­λι­κης, επι­κοι­νω­νούσε με κοι­νω­νική λει­τουργό, προ­κει­μέ­νου να υπο­βλη­θεί η ανήλικη σε παι­δο­ψυ­χια­τρική εξέταση, ωστόσο εκείνη την συμ­βού­λεψε να περι­μέ­νουν ένα έτος ακόμη καθώς η ηλικία του παιδιού ήταν τέτοια τη δεδο­μένη χρονική στιγμή, που δεν θα μπο­ρούσε να αχθεί παι­δο­ψυ­χί­α­τρος σε ασφαλή συμπε­ρά­σματα.

Για το χρονικό διά­στημα του έτους που ακο­λού­θησε, η μητέρα φρό­ντιζε να μη μένει ποτέ μόνη της η ανήλικη με τον πατέρα της, μέχρι και την 28 Ιουλίου 2011 οπότε και απέ­πεμψε τον κατη­γο­ρού­μενο από τη συζυ­γική τους οικία. Στη συνέ­χεια, διε­νερ­γή­θη­καν τρεις παι­δο­ψυ­χια­τρι­κές πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες, και ειδι­κό­τερα, την ανήλικη εξέ­τα­σαν κατά καιρούς τρεις ειδικοί επι­στή­μο­νες (παι­δο­ψυ­χί­α­τροι και ψυχο­λό­γοι).

Η πρώτη κατέ­ληξε στο συμπέ­ρα­σμα ότι η ανήλικη υπέστη από τον πατέρα της ψυχο­λο­γική, σωμα­τική και σεξουα­λική κακο­ποί­ηση, με συνέ­πεια να εμφα­νί­ζει έντονα κατα­θλι­πτικά συμ­πτώ­ματα με σωμα­τι­κές εκδη­λώ­σεις (εμετούς).

Στη δια­πί­στωση συναι­σθή­μα­τος φόβου για τον πατέρα της και απο­στροφή της ανή­λι­κης για αυτόν ήχθη και η διο­ρι­σθείσα από τον Ανα­κριτή Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας – ψυχο­λό­γος. Η συγκε­κρι­μένη ψυχο­λό­γος έκρινε μεταξύ άλλων ότι η ανήλικη εμφα­νί­στηκε στις συνα­ντή­σεις τους τρομερά μπερ­δε­μένη. Επα­νε­λάμ­βανε φράσεις που υπο­δη­λώ­νουν σεξουα­λική κακο­ποί­ηση, παρόλα αυτά οι αντι­δρά­σεις της ήταν αλλο­πρό­σαλ­λες, χωρίς συναί­σθημα, βουβές περι­γρα­φές στο παι­χνίδι με τα κου­κλά­κια και το κου­κλό­σπιτο που έπαιζε με την ψυχο­λόγο στο πλαίσιο των συνα­ντή­σεων τους. Κατέ­ληξε ότι η βρί­σκε­ται σε τρομερή σύγχυση, είναι πολύ μπερ­δε­μένη και συναι­σθη­μα­τικά κου­ρα­σμένη, και επο­μέ­νως δεν μπορεί να αχθεί σε ασφαλή συμπε­ρά­σματα για το αν η ανήλικη έπεσε θύμα κακο­ποί­η­σης ή όχι από τον κατη­γο­ρού­μενο πατέρα της.

Τα ίδια συναι­σθή­ματα και τις ίδιες επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες φράσεις από μέρους της ανή­λι­κης φέρεται να δια­πί­στωσε και ψυχο­λό­γος που διο­ρί­στηκε από τον κατη­γο­ρού­μενο ως τεχνι­κός σύμ­βου­λος, η οποία ωστόσο τις απο­δί­δει σε προϊόν εμμονής της μητέρας και της γιαγιάς της ανή­λι­κης έναντι του πατέρα της, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η ανήλικη χει­ρα­γω­γεί­ται από τη μητέρα και τη γιαγιά της σε μια μεθο­δευ­μένη προ­σπά­θεια να την απο­ξε­νώ­σουν από τον πατέρα της.