Ο «σκληρός νόμος» του Σόιμπλε για συμφωνία με την Ελλάδα

Μία μόλις ημέρα μετά την κοινή δήλωση που έκαναν οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών της Ευρω­ζώ­νης το βράδυ της Δευ­τέ­ρας, ο Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε επα­νέ­φερε την σκληρή γραμμή του Βερο­λί­νου.

Δεν ήταν μόνο το γεγονός ότι στις δηλώ­σεις του μετά τη συνε­δρί­αση του Ecofin, o Γερ­μα­νός υπουρ­γός οικο­νο­μι­κών αμφι­σβή­τησε ευθέως την πρόοδο στις συνο­μι­λίες των τεχνι­κών κλι­μα­κίων, σημειώ­νο­ντας ότι η κοινή ανα­κοί­νωση του Eurogroup δεν χαι­ρέ­τιζε την πρόοδο στην ουσία, αλλά απλώς… στη δια­δι­κα­σία.

Ούτε βεβαίως το ότι δεν έκρυψε για άλλη μία φορά την ενό­χλησή του για το ότι έχει σπα­τα­λη­θεί -όπως είπε- πολύς χρόνος χωρίς να έχει γίνει τίποτα.

Δεν ήταν ακόμη ούτε η ευθεία τοπο­θέ­τηση του ότι «η Ελλάδα βρί­σκε­ται σε λάθος κατεύ­θυνση».

Εκείνο που προ­κά­λεσε την μεγα­λύ­τερη αίσθηση ήταν η άτεγκτη επα­νά­ληψη του «σκληρού κανόνα» του Βερο­λί­νου, τον οποίο πρέπει να ακο­λου­θή­σει η Αθήνα για την επί­τευξη συμ­φω­νίας. Ενός κανόνα που μοιάζει να απο­δυ­να­μώ­νει τις όποιες προσ­δο­κίες της ελλη­νι­κής πλευράς για πολι­τική επίλυση των δια­φο­ρών που παρα­μέ­νουν σε θέματα «αγκάθια».

Σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Σόιμπλε δεν επα­νέ­φερε απλώς όλη την γκάμα των εκκρε­μών ζητη­μά­των της εν εξε­λί­ξει δια­πραγ­μά­τευ­σης -το συντα­ξιο­δο­τικό σύστημα ή τις εργα­σια­κές σχέσεις- επι­βε­βαιώ­νο­ντας τη διά­σταση μεταξύ Αθήνας και εταίρων. Μίλησε και για μικρή πρόοδο σε ζητή­ματα όπως τη μείωση του κόστους διοί­κη­σης που -όπως είπε- «έχει να κάνει και με το προ­σω­πικό», παρα­τή­ρησε ότι συνε­χί­ζει να απο­τε­λεί πρό­βλημα, το γεγονός ότι οι Ελληνες υπουρ­γοί θέλουν να μιλούν μόνο με υπουρ­γούς και όχι με τεχνικά κλι­μά­κια, ενώ ανα­φο­ρικά με την πρόοδο στο ζήτημα των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων, δήλωσε πως η Αθήνα απλώς διόρ­θωσε μια υπα­να­χώ­ρηση.

Ο κανόνας του κ. Σόιμπλε

Ο σκληρός «νόμος» του κ. Σόιμπλε ανα­φο­ρικά με το πως μπορεί να κλείσει η δια­πραγ­μά­τευση φαί­νε­ται ότι περι­λαμ­βά­νει τρία συγκε­κρι­μένα βήματα:

1. Συμ­φω­νία σε επίπεδο των τεχνι­κών κλι­μα­κίων για την ολο­κλή­ρωση της αξιο­λό­γη­σης γεγονός που προ­ϋ­πο­θέ­τει συνο­λικό πακέτο μεταρ­ρυθ­μί­σεων

2. Συζή­τηση και έγκριση από τους υπουρ­γούς Οικο­νο­μι­κών της Ευρω­ζώ­νης στο Eurogroup

3. Εφαρ­μογή των μεταρ­ρυθ­μί­σεων από την ελλη­νική πλευρά.

Τότε και μόνο τότε δύναται -κατά τον κ. Σόιμπλε- να εκτα­μιευ­θεί το ενα­πο­μεί­ναν ποσό των 7,2 δισ. από τους εταί­ρους, αλλά και να παύσει το μαρ­τύ­ριο της στα­γό­νας στην παροχή ρευ­στό­τη­τας στις ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες μέσω ELA ή να αυξηθεί το όριο έκδοσης εντόκων γραμ­μα­τίων.

Αυτό ακριβώς το νόημα φαί­νε­ται πως είχε η δήλωση του κ. Σόιμπλε σχετικά με το ενδε­χό­μενο εκτα­μί­ευ­σης σε μικρές δόσεις των χρη­μά­των που έχει λαμ­βά­νειν η Ελλάδα. Όπως ανέφερε με νόημα ο Γερ­μα­νός υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, αν το Eurogroup απο­φά­σιζε κάτι τέτοιο θα έπρεπε ο ίδιος να ζητήσει την έγκριση του γερ­μα­νι­κού κοι­νο­βου­λίου…

thetoc.gr