Γαλάζιος εμφύλιος λόγω… συμφωνίας

Ειση­γή­σεις για ρητή δια­φο­ρο­ποί­ηση από μία ενδε­χό­μενη συμ­φω­νία της κυβέρ­νη­σης των κ. Τσίπρα – Καμ­μέ­νου με τους πιστω­τές, δέχεται ο πρό­ε­δρος της Ν.Δ. κ. Αντώνης Σαμαράς, καθώς το πολι­τικό παίγνιο δεν αφορά μόνον την ισορ­ρο­πία μεταξύ κομ­μά­των αλλά και τους συσχε­τι­σμούς στο εσω­τε­ρικό της Κεντρο­δε­ξιάς. Η Συγγρού έχει θέσει, ήδη, ως άτυπο μέτρο για την αξιο­λό­γηση της όποιας συμ­φω­νίας το «email Χαρ­δού­βελη» και οικο­δο­μεί πάνω σε αυτό τη στρα­τη­γική απο­στα­σιο­ποί­η­σης από το «νέο μνη­μό­νιο Τσίπρα».

Η «γαλάζια» γραμμή άμυνας εστιά­ζε­ται στον όγκο των δημο­σιο­νο­μι­κών μέτρων των δύο προ­γραμ­μά­των (1 δισ. έναντι 14 δισ. ευρώ της λίστας Βαρου­φάκη, σύμφωνα με τη Συγγρού), ωστόσο για μερίδα ηγε­τι­κών στε­λε­χών η επί­κληση στοι­χείων δεν αρκεί και απαι­τεί­ται η χάραξη μιας σαφούς δια­χω­ρι­στι­κής γραμμής. Ο κ. Σαμαράς, την Παρα­σκευή, κράτησε κλειστά τα χαρτιά του. «Θα ήταν άκαιρο και πολι­τικά ανόητο να πω από τώρα, χωρίς να έχουμε δει το κείμενο» ανέφερε ο τέως πρω­θυ­πουρ­γός, ανα­δει­κνύ­ο­ντας δύο παρα­μέ­τρους που θα κρίνουν τη στάση του, αφενός την παρα­μονή της Ελλάδας στην Ευρω­ζώνη, αφε­τέ­ρου την αποφυγή ενός νέου κύκλου ύφεσης, τον οποίο όπως υπαι­νί­χθηκε τρο­φο­δο­τεί η κυβέρ­νηση.

Παρά την επιμονή της Ν.Δ. για την ολο­κλή­ρωση της δια­πραγ­μά­τευ­σης, στοι­χεία από τον δημόσιο λόγο του κόμ­μα­τος όπως για τη φορο­λό­γηση των αγροτών δεί­χνουν μία τάση επι­στρο­φής στην αντι­μνη­μο­νιακή περίοδο, γεγονός που κατα­δει­κνύει τα στρα­τη­γικά αδιέ­ξοδα αλλά και το «βάθος» των εσω­κομ­μα­τι­κών εξε­λί­ξεων.

Η «θερμή ανα­μέ­τρηση» που είχαν στη Βουλή ο στενός συνερ­γά­της του προ­έ­δρου της Ν.Δ., κ. Δημή­τρης Στα­μά­της, και η κ. Ντόρα Μπα­κο­γιάννη σχετικά με τον τρόπο λήψης της από­φα­σης, αντι­με­τω­πί­στηκε από αρκε­τούς ως το εναρ­κτή­ριο λάκτι­σμα μιας σκληρής αντι­πα­ρά­θε­σης. Διότι στο εσω­τε­ρικό της Ν.Δ. υπάρχει σημα­ντι­κός αριθμός στε­λε­χών που εκτιμά ότι η όποια συμ­φω­νία θα πρέπει να υπερ­ψη­φι­στεί, του­λά­χι­στον επί της αρχής. Δεν απο­δέ­χο­νται, δηλαδή, ως στάση ούτε την υπεκ­φυγή του «παρών», ούτε την αποχή από την ψηφο­φο­ρία. Ειδικά για μία συμ­φω­νία που θα έχει επι­τευ­χθεί με τις κυβερ­νή­σεις της Ευρώπης, πολλές εκ των οποίων απο­τε­λού­νται από «αδελφά» κόμματα της Ν.Δ. στο ΕΛΚ.

Θα μπο­ρούσε μία δια­φο­ρε­τική επιλογή εκ μέρους του προ­έ­δρου του κόμ­μα­τος να απο­τε­λούσε το επί­κε­ντρο ισχυρών σει­σμι­κών δονή­σεων στη Νέα Δημο­κρα­τία;

Kινήσεις αμφι­σβη­τιών

Δεν είναι λίγοι όσοι το πιθα­νο­λο­γούν, βλέ­πο­ντας τους παρά­γο­ντες της γαλά­ζιας εξί­σω­σης. Με τον κ. Αντ. Σαμαρά να δια­μη­νύει τη βούλησή του να κρα­τή­σει το τιμόνι και τους συνερ­γά­τες του να απα­ντούν με ένταση στα δια­κι­νού­μενα σενάρια, τον κ. Νίκο Δένδια να δείχνει τη διάθεση να βγει μπροστά, την κ. Ντόρα Μπα­κο­γιάννη να επα­νε­ξε­τά­ζει το ενδε­χό­μενο να ηγηθεί εκείνη της εσω­κομ­μα­τι­κής μάχης, σε πείσμα της προ­ερ­γα­σίας που έχει κάνει ο κ. Κυρ. Μητσο­τά­κης, και τον κ. Δημ. Αβρα­μό­πουλο να «βλέπει τη μεγάλη εικόνα», ενδε­χο­μέ­νως και πέραν των ορίων της Ν.Δ, δεν είναι λίγοι όσοι εκτι­μούν ότι η ανα­πό­φευ­κτη σύγκρουση θα μπο­ρούσε να έρθει πολύ πιο σύντομα. Συγκε­κρι­μένα, στην ψηφο­φο­ρία για τη νέα συμ­φω­νία.

Καθη­με­ρινή