Γερμανοελληνικός Επιχειρηματικός Σύνδεσμος: Ανησυχία για την αύξηση του ΦΠΑ- τα λόμπι και οι χαμένες ευκαιρίες…

Μετά από τις πρό­σφα­τες στα­τι­στι­κές που δεί­χνουν δρα­μα­τική μείωση των κρα­τή­σεων από Γερ­μα­νία της τάξεως του 25% και με αφορμή το πακέτο μεταρ­ρυθ­μί­σεων που δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται η ελλη­νική κυβέρ­νηση με τους θεσμούς για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό, ο Γερ­μα­νο­ελ­λη­νι­κός Επι­χει­ρη­μα­τι­κός Σύν­δε­σμος (DHW) δηλώνει την έντονη ανη­συ­χία του για τον τρόπο και την προ­χει­ρό­τητα με την οποία επε­ξερ­γά­ζε­ται η κυβέρ­νηση ένα τόσο σημα­ντικό θέμα:

Μία αύξηση των συντε­λε­στών ΦΠΑ από 6,5% στη διαμονή και 13% στην εστίαση σε 16% έως και 19% αντι­στοί­χως, θα προ­κα­λέ­σει αλυσίδα αρνη­τι­κών εξε­λί­ξεων στον ελλη­νικό του­ρι­σμό και τις επι­χει­ρή­σεις του.«Η ανα­προ­σα­μογή του ΦΠΑ για το ελλη­νικό του­ρι­στικό πακέτο είναι ένα θέμα το οποίο θα έπρεπε να έχει λυθεί εδώ και πολλά χρόνια», υπο­στη­ρί­ζει ο Ανδρέας Στε­φα­νής, μέλος του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου του Γερ­μα­νο­ελ­λη­νι­κού Επι­χει­ρη­μα­τι­κού Συν­δέ­σμου (DHW) και Πρό­ε­δρος της “Επι­τρο­πής Του­ρι­σμού”.

«Καμμία από τις κυβερ­νή­σεις δεν κατά­φερε να δια­μορ­φώ­σει ένα ενιαίο ποσοστό ΦΠΑ, το οποίο από την μία να συμ­βα­δί­ζει με τον μέσο όρο των αντα­γω­νι­στι­κών μεσο­γεια­κών χωρών, και από την άλλη να μην δια­φο­ρο­ποιεί­ται εντός της Ελλάδας από περιοχή σε περιοχή», ανα­φέ­ρει ο κ. Στε­φα­νής, προ­σθέ­το­ντας:

Εδώ και δεκα­ε­τίες περιο­χές όπως η Ρόδος, η Κώς, η Σαντο­ρίνη, η Μύκονος ωφε­λού­νται από έναν χαμη­λό­τερο ΦΠΑ της τάξης του 5%, ενώ στις υπό­λοι­πες περιο­χές της Ελλάδας (από την Κρήτη, την Αττική μέχρι την Κέρκυρα και την Μακε­δο­νία κλπ. ) οι επι­χει­ρή­σεις απο­δί­δουν 6,5% ΦΠΑ. Τα δυνατά λόμπυ στις προ­νο­μια­κές περιο­χές προ­στα­τεύ­ουν μέχρι και σήμερα την πολι­τική αυτή, παρόλο που ανήκουν στους τοπ ελλη­νι­κούς του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς.Το πρό­βλημα δεν είναι μόνο σε ποιό επίπεδο θα οριστεί ο ενιαίος συντε­λε­στής του ΦΠΑ. Σίγουρα δεν επι­τρέ­πε­ται σε καμμία περί­πτωση ο ΦΠΑ ναι είναι υψη­λό­τε­ρος από τον μέσο όρο των αντα­γω­νι­στι­κών χωρών της Μεσο­γείου. Οποια­δή­ποτε αύξηση πέραν του μέσου όρου θα επι­φέ­ρει αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις στις επι­χει­ρή­σεις και στην αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος, η οποία έτσι και αλλιώς χρειά­ζε­ται επεν­δύ­σεις και χρόνο για να ανα­κτή­σει χαμένα μερίδια αγοράς.

Ο DHW συμ­φω­νεί με την άποψη του­ρι­στι­κών ειδη­μό­νων ότι «οι επι­πτώ­σεις ενός τέτοιου μέτρου χτυπάει τη ραχο­κοκ­κα­λιά της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας δηλ. τη μικρή και μικρο­με­σαία επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, εν μέσω ενός χαώδους, ταξικά μερο­λη­πτι­κού και άδικου φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος, δημιουρ­γούν……συν­θή­κες περαι­τέρω συμπί­ε­σης σε βαθμό… λου­κέ­του», απόψεις που απει­κο­νί­ζουν πλήρως την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Προ­φα­νώς, ένα τέτοιο ορι­ζό­ντιο μέτρο δε μπορεί να απορ­ρο­φη­θεί από όλες τις επι­χει­ρή­σεις κατα­λυ­μά­των με όμοιο κόστος ειδικά από τη στιγμή που εμπλέ­κο­νται σε συμ­φω­νίες και πακέτα που κλεί­νουν μήνες πριν και η ενδε­χό­μενη ζημιά θα μετα­κυ­λη­θεί απο­κλει­στικά και μόνο σε αυτές.

Στο σημείο αυτό θέλουμε να προ­σθέ­σουμε, ότι η κατά­σταση αυτή διαιω­νί­σθηκε και αμε­λή­θηκε τόσο από τους έλληνες ξενο­δό­χους όσο και από τους φορείς τους.Η κατά­σταση είναι αρκετά πολύ­πλοκη και πολυ­σύν­θετη:

1. Η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος δεν επη­ρε­ά­ζε­ται μόνο από το ύψος του ΦΠΑ. Το μίγμα παρά­με­τρων που έχουν να κάνουν με το προϊόν, την ποιό­τητα υπη­ρε­σιών, τις υπο­δο­μές, την δια­μόρ­φωση του­ρι­στι­κών προ­ϊ­ό­ντων, την ελκυ­στι­κό­τητα ενός προ­ο­ρι­σμού (καθα­ριό­τητα, σεβα­σμός στο περι­βάλ­λον,…), τις δρα­στη­ριό­τη­τες κλπ. δια­μορ­φώ­νουν τον δείκτη αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας της κάθε περιο­χής. Με άλλα λόγια, όλα τα αντα­γω­νι­στικά πλε­ο­νε­κτή­ματα (USPs) που κάνουν έναν προ­ο­ρι­σμό να ξεχω­ρί­ζει.

2. Η επιβολή του ΦΠΑ θα πρέπει να είναι ενιαία και χωρίς δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις ανά περιοχή. Μία ίση μετα­χεί­ριση διευ­κο­λύ­νει τόσο τον επι­χει­ρη­μα­τία, όσο και τον κρατικό μηχα­νι­σμό.

3. Η κατα­βολή του ΦΠΑ από τις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις δεν ελέγ­χε­ται όπως θα έπρεπε, με απο­τέ­λε­σμα η φορο­δια­φυγή να κυμαί­νε­ται ακόμη σε υψηλά επίπεδα, τόσο στην εστίαση, όσο και στην διαμονή. Ο κάθε ξενο­δό­χος πέραν από την υπο­χρέ­ωση δήλωσης και κατα­βο­λής του ΦΠΑ, δια­μορ­φώ­νει τις τιμές του με βάση την ζήτηση αγοράς, την ποιό­τητα υπη­ρε­σιών που προ­σφέ­ρει, το ξενο­δο­χειακό προϊόν που δια­θέ­τει και βέβαια το κόστος προ­μη­θειών που έχει.

4. Η επι­βά­ρυνση των του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων με τον Δημο­τικό φόρο ύψους 0,5% είναι ασύμ­φορη και μη απο­τε­λε­σμα­τική. Οι Δήμοι δεν επεν­δύ­ουν τις εισφο­ρές αυτές σε έργα του­ρι­στι­κών υπο­δο­μών, δια­φή­μιση και προ­ώ­θηση της περιο­χής. Η αλλαγή του μοντέ­λου είναι επι­τα­κτική.Μέτρα όπως είναι π.χ. η εφαρ­μογή των πλη­ρω­μών μόνο μέσω πιστω­τι­κής ή χρε­ω­στι­κής κάρτας για όλες τις συναλ­λα­γές άνω των 70 ευρώ, ή ο ειδικός φόρος δια­μο­νής από 3% εως 5% σε ξενο­δο­χεία από 3 αστέρια και άνω και αύξηση κατά 3% του πολυ­τε­λούς φόρου δια­βί­ω­σης είναι ένα ακόμη «κακό παρά­δειγμα» ευκαι­ρια­κής του­ρι­στι­κής πολι­τι­κής, χωρίς να έχουν εξε­τα­στεί από πρίν οι παρε­νέρ­γειες.

Η έλλειψη ενός κοινά απο­δε­κτού Master Plan για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό, οδηγούν σε τέτοιου είδους σπα­σμω­δι­κές „last minute“ ενέρ­γειες, οι οποίες δεν είναι συμ­βα­τές με τις ανάγκες των τοπικών οικο­νο­μιών.

Η πολι­τική αστά­θεια επι­βα­ρύ­νει και επι­βρα­δύ­νει το νοι­κο­κύ­ρεμα βασικών αρχών που απαι­τού­νται στην του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία. Η τοπο­θέ­τηση πολι­τι­κών προ­σώ­πων με μηδα­μινή εμπει­ρία στον του­ρι­σμό και μη γνώση της του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νίας δεν δημιουρ­γούν τις κατάλ­λη­λες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να δια­χει­ρι­στεί το επι­τε­λείο απο­τε­λε­σμα­τικά τα χρόνια προ­βλή­ματα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού. Έτσι έχει χαθεί πολύ­τι­μος χρόνος και τα πράγ­ματα πάνε προς τα πίσω, αντί να προ­χω­ρούν μπροστά.DHW – Γερ­μα­νο­ελ­λη­νι­κός Επι­χει­ρη­μα­τι­κός ΣύνδεσμοςΟ μη κερ­δο­σκο­πι­κός αυτο­δύ­να­μος οργα­νι­σμός DHW ιδρύ­θηκε το 1993 με έδρα την Κολωνία της Γερ­μα­νίας.Ο DHW είναι σήμερα η φωνή και η εκπρο­σώ­πηση του οργα­νω­μέ­νου ομο­γε­νεια­κού και γερ­μα­νο­ελ­λη­νι­κού επι­χει­ρη­μα­τι­κού γίγνε­σθαι στην Γερ­μα­νία (πάνω από 30.000 επι­χει­ρή­σεις).

Ο DHW συνερ­γά­ζε­ται με επι­με­λη­τή­ρια, οργα­νι­σμούς και υπουρ­γεία Ελλάδος και Γερ­μα­νίας. Σαν φορέας κοι­νω­νι­κών προ­γραμ­μά­των όπως το ΝΕΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ή το ΓΕΦΥΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ που συγ­χρη­μα­το­δο­τού­νται από την ομο­σπον­διακή κυβέρ­νηση της Γερ­μα­νίας και την Ε.Ε. έχει πετύχει την ίδρυση πάνω από 200 νέων θέσεων εκπαί­δευ­σης σε επι­χει­ρή­σεις Ελλήνων ή ελλη­νι­κής κατα­γω­γής επαγ­γελ­μα­τιών και επι­χει­ρη­μα­τιών και έχει συν­δρά­μει θετικά στην επαγ­γελ­μα­τική εκπαί­δευση εκα­το­ντά­δων Ελλη­νο­παί­δων και την ομαλή τους ενσω­μά­τωση στην αγορά εργα­σίας της Γερ­μα­νίας.

Ο DHW έχει υπο­γρά­ψει μνη­μό­νια συνερ­γα­σίας με τον σύν­δε­σμο μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων Γερ­μα­νίας BVMW (50.000 μέλη), τον DEHOGA (παγ­γερ­μα­νικό φορέα στον κλάδο εστί­α­σης και ξενο­δο­χείων), το Εμπο­ρικό και Βιο­μη­χα­νικό Επι­με­λη­τή­ριο Κολω­νίας, το Βιο­τε­χνικό Επι­με­λη­τή­ριο Κολω­νίας, την Λέσχη Αρχι­μα­γεί­ρων Ελλάδος, τον Σύν­δε­σμο Επι­χει­ρή­σεων Πλη­ρο­φο­ρι­κής Ελλάδος ΣΕΠΕ και σαν πρώτη οργά­νωση εκτός Ελλάδος με τον πρώην Ελλη­νικό Οργα­νι­σμό Εξω­τε­ρι­κού Εμπο­ρίου (ΟΠΕ).

Ο DHW είναι ο διορ­γα­νω­τής των Ελληνο-Γερμανικών Επι­χει­ρη­μα­τι­κών Φόρουμ και του Βρα­βείου Γερ­μα­νο­ελ­λη­νι­κής Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και του Βρα­βείου Δημο­σιο­γρα­φίας. Βασικοί σκοποί του DHW είναι: η δικτύ­ωση των εν Γερ­μα­νία επι­χει­ρη­μα­τιών, ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών και μάνα­τζερ ελλη­νι­κής κατα­γω­γής και υπη­κο­ό­τη­τας και η σύνδεσή τους μέσω παρό­μοιων οργα­νώ­σεων σε άλλες χώρες με το ομο­γε­νειακό επι­χει­ρη­μα­τικό δυνα­μικό.

tornosnews.gr