Λαπαβίτσας: Να μην φοβηθούμε τη ρήξη

Την πεποί­θηση ότι η απόφαση της κυβέρ­νη­σης για την Πράξη Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου σχετικά με τα ταμειακά δια­θέ­σιμα, ήταν δύσκολη, εξέ­φρασε ο βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Λαπα­βί­τσας, με άρθρο του στην προ­σω­πική του ιστο­σε­λίδα και πρό­σθεσε ότι αν ο δρόμος της κοι­νω­νι­κής και εθνικής ανα­συ­γκρό­τη­σης περνάει από τη ρήξη, ούτε ο λαός, ούτε η πολι­τική του ηγεσία πρέπει να τη φοβη­θούν. Ανα­λυ­τικά όσα έγραψε:

«Η Πράξη Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου με την οποία η κυβέρ­νηση μετέ­φερε τα ταμειακά απο­θέ­ματα πολλών δημο­σίων φορέων στην Τράπεζα της Ελλάδας ήταν μια δύσκολη κίνηση που θα ήταν δικαιο­λο­γη­μένη μόνο σε έκτα­κτες συν­θή­κες. Δεν υπάρχει φυσικά καμία αμφι­βο­λία για το ότι οι συν­θή­κες είναι έκτα­κτες, όπως και ότι μας τις κλη­ρο­δό­τησε η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Στις 26 Ιανουα­ρίου το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών παρέ­δωσε στη νέα κυβέρ­νηση ταμειακά δια­θέ­σιμα 1,634 δις ευρώ. Επαί­ρο­νται πολλοί της κυβέρ­νη­σης Σαμαρά για το πλε­ό­να­σμα αυτό και το παρου­σιά­ζουν ως από­δειξη του αλήστου μνήμης ‘success story’. Μόνο που η πρό­βλεψη εσόδων-εξόδων που επίσης παρέ­δωσε το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών εμφά­νιζε ταμειακό έλλειμμα 429 εκ ευρώ για τις 24 Φεβρουα­ρίου, το οποίο μάλιστα θα ανέ­βαινε σε πάνω από 700 εκ ευρώ τις επό­με­νες δύο μέρες. Δηλαδή όταν θα πλη­ρώ­νο­νταν οι μισθοί και οι συντά­ξεις. Αυτή ήταν η ‘επιτυχία’ της κυβέρ­νη­σης Σαμαρά.

Αλλά μήπως η κατά­σταση θα γινόταν καλύ­τερη τον Μάρτιο; Θα στε­νο­χω­ρήσω τους ζηλωτές των Μνη­μο­νίων, αλλά ακριβώς η ίδια πρό­βλεψη έδινε αρνη­τικό πρόσημο για όλες τις μέρες του Μαρτίου. Προ­βλέ­πο­νταν ταμειακά ελλείμ­ματα για όλο το μήνα, που μάλιστα θα έφταναν σε εφιαλ­τικά ύψη 3, 4, ακόμη και σχεδόν 5 δις ευρώ μετά τις 20 Μαρτίου. Το κράτος που παρέ­δωσε ο κ. Σαμαράς ήταν απο­λύ­τως χρε­ο­κο­πη­μένο.

Τι έπρεπε λοιπόν να κάνει η νέα κυβέρ­νηση;

Μήπως να ομο­λο­γή­σει ανοιχτά την κατά­σταση και να ρίξει την ευθύνη στους προη­γού­με­νους, όπως σας θυμίζω ότι είχαν κάνει και ο κ. Καρα­μαν­λής και ο κ. Παπαν­δρέου στο παρελ­θόν; Όχι βέβαια. Οι κου­τό­φρα­γκοι βλέπετε, δεν δια­χω­ρί­ζουν ανάμεσα σε ‘καλούς’ και ‘κακούς’ Έλληνες όπως μερικοί στη χώρα μας δυστυ­χώς πιστεύ­ουν. Ακόμη περισ­σό­τερο, πως θα μπο­ρούσε η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να μπει σε σκληρή δια­πραγ­μά­τευση, αν ομο­λο­γούσε στους δανει­στές ότι οι προη­γού­με­νοι είχαν αφήσει πίσω τους κυριο­λε­κτικά άδεια ταμεία;

Η νέα κυβέρ­νηση, πολύ λογικά, σιώπησε κι έτρεξε να μαζέψει το χάος. Κι επειδή δεν υπάρ­χουν μαγικές μέθοδοι στην οικο­νο­μία, ανα­γκά­στηκε να κάνει εξο­νυ­χι­στικό έλεγχο στις δαπάνες και να μετα­θέ­σει πλη­ρω­μές του Δημο­σίου. Το ποσό των πλη­ρω­μών που μετα­τέ­θη­καν όλο αυτό το διά­στημα πλη­σιά­ζει σωρευ­τικά τα 2 δις. Είναι αναμ­φί­βολα σοβαρό, έχει προ­κα­λέ­σει σημα­ντική στε­νό­τητα στην αγορά και έχει επι­τεί­νει την επεν­δυ­τική δυστο­κία, αλλά δεν είναι τερά­στιο, ούτε και εξαρ­τά­ται το μέλλον της Ελλάδας από αυτό. Δυστυ­χώς δεν υπήρχε άλλος τρόπος για να αντι­με­τω­πι­στεί το χάος που άφησε πίσω του ο κ. Σαμαράς.

Τα κατά­φερε λοιπόν η νέα κυβέρ­νηση να μετα­τρα­πούν τα ελλείμ­ματα του Φεβρουα­ρίου και του Μαρτίου σε πλε­ο­νά­σματα, ώστε να γίνουν τακτικά οι πλη­ρω­μές μισθών και συντά­ξεων. Αλλά επειδή στην οικο­νο­μία δεν υπάρ­χουν ούτε μαγικά αλλά ούτε και θαύματα, ο Απρί­λιος απο­δεί­χθηκε δυσκο­λό­τα­τος. Ο λόγος είναι ότι πλη­ρώ­νουμε τακτικά τα χρέη μας προς το ΔΝΤ, χωρίς να λαμ­βά­νουμε ούτε ένα ευρώ χρη­μα­το­δό­τη­σης από ΕΕ/ΔΝΤ, καθώς μάλιστα η ΕΚΤ έχει περιο­ρί­σει την τρα­πε­ζική ρευ­στό­τητα με τρόπο εχθρικό προς τη χώρα μας. Όσο και να μετα­θέ­τει το κράτος τις πλη­ρω­μές και να κάνει οικο­νο­μίες το ταμείο θα γίνει κάποια στιγμή αρνη­τικό.

Η πρό­βλεψη για τον Απρίλιο ήταν ότι θα εμφα­νι­ζό­ταν ξανά ταμειακό έλλειμμα από τις 24 και μετά. Για να υπάρξει ασφά­λεια λοιπόν η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μετέ­φερε τα απο­θε­μα­τικά των δημο­σίων φορέων με την Πράξη Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου. Ας είμαστε ξεκά­θα­ροι: πρό­κει­ται για μια ανα­γκα­στική κίνηση που έγινε υπό τερά­στια πίεση.

Την πίεση μας την κλη­ρο­δό­τησε η κυβέρ­νηση Σαμαρά και την έκανε απείρως χει­ρό­τερη η πολε­μική συμπε­ρι­φορά των δανει­στών και εταίρων μας, οι οποίοι απλώς δεν απο­δέ­χο­νται εύλογα επι­χει­ρή­ματα. Ο στόχος τους είναι να ακυ­ρω­θεί το απο­τέ­λε­σμα των εκλογών της 25ης Ιανουα­ρίου και να παρα­δο­θεί άνευ όρων η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Τα γεγο­νότα του Γιού­ρο­γκρουπ της 24ης Απρι­λίου με την προ­σπά­θεια δια­συρ­μού του Έλληνα Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών κατα­δει­κνύ­ουν του λόγου το αληθές. Μια ΕΕ που κυριαρ­χεί­ται από τις φιλο­δο­ξίες και τους στόχους της Γερ­μα­νίας θέλει να εξευ­τε­λί­σει την αρι­στερή κυβέρ­νηση της Ελλάδας και ότι αυτή αντι­προ­σω­πεύει.

Οι επι­διώ­ξεις των δανει­στών συμπί­πτουν με αυτές της ‘Τρόικας Εσωτερικού’ που απαρ­τί­ζε­ται από τα μεγάλα εγχώρια συμ­φέ­ρο­ντα και εκφρά­ζε­ται πολι­τικά από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι και βρίσκει άπλετη στήριξη από τα μεγάλα ΜΜΕ. Το σύνθημά της είναι ‘ευρώ πάση θυσία’ και άρα συμ­φω­νία της Ελλάδας με τους ‘θεσμούς’ γρήγορα και με οποιουσ­δή­ποτε όρους. Στην πράξη επι­διώ­κει την επι­στροφή της χώρας στο καθε­στώς των Μνη­μο­νίων που προ­κά­λεσε τερά­στια κατα­στροφή την τελευ­ταία πεντα­ε­τία και απορ­ρί­φθηκε απο­φα­σι­στικά στις 25 Ιανουα­ρίου από τον λαό. Αν επι­κρα­τή­σουν οι δανει­στές και η Τρόικα Εσω­τε­ρι­κού, η Ελλάδα θα κατα­δι­κα­στεί ορι­στικά ως κοι­νω­νία, ως χώρα και ως έθνος.

Τα πράγ­ματα έχουν πλέον φτάσει σε οριακό σημείο για την κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και πλη­σιά­ζει η ώρα της κρί­σι­μης επι­λο­γής. Οι εκροές του Δημο­σίου για τον Μάιο προ­βλέ­πο­νται περί τα 4δις, με μια πληρωμή άνω των 700 εκ στο ΔΝΤ στις 12 του μηνός. Η πρό­βλεψη συνεπώς είναι για μεγάλα ταμειακά ελλείμ­ματα και όσο και να νοι­κο­κυ­ρέ­ψει το Γενικό Λογι­στή­ριο τις δαπάνες, υπάρ­χουν αξε­πέ­ρα­στα όρια.

Τι πρέπει να γίνει;

Το τελευ­ταίο διά­στημα έχει εμφα­νι­στεί πλημ­μύρα πρό­θυ­μων ερμη­νευ­τών της ψήφου του ελλη­νι­κού λαού στις πρό­σφα­τες εκλογές. Η Τρόικα Εσω­τε­ρι­κού μας βομ­βαρ­δί­ζει συστη­μα­τικά με την άποψη ότι ο λαός δεν ψήφισε για ρήξη, ότι θέλει συμ­βι­βα­σμό, ότι πάνω απ’ όλα θέλει να μείνει στο ευρώ και ούτω καθεξής. Ας μου επι­τρα­πεί λοιπόν κι εμένα μια ερμη­νεία του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος, αφού στο κάτω-κάτω επι­δί­ωξα τη λαϊκή ψήφο και η Ημαθία με τίμησε με τη δική της. Ένα πράγμα είναι απο­λύ­τως βέβαιο: ο λαός δεν ψήφισε για να επι­στρέ­ψει στα Μνη­μό­νια, να υπο­τα­χθεί άνευ όρων στους δανει­στές και να έχει ξανά την Τρόικα Εσω­τε­ρι­κού στο κεφάλι του.

Είναι εμφανές ότι η μόνη μεγάλη πολι­τική δύναμη που μπορεί να οδη­γή­σει τη χώρα σε πορεία προόδου παρα­μέ­νει ο ΣΥΡΙΖΑ. Η κυβέρ­νησή μας έχει τερά­στια κοι­νω­νική και εθνική ευθύνη. Από την απόφασή της θα εξαρ­τη­θεί η ευη­με­ρία, αλλά και η ανε­ξαρ­τη­σία του έθνους. Αν δια­πι­στώ­σει – όπως ήδη δια­φαί­νε­ται – ότι δεν υπάρχει ‘έντιμος συμβιβασμός’, οφείλει καταρ­χήν να ενη­με­ρώ­σει το λαό. Οφείλει επίσης να αντι­τα­χθεί στους δανει­στές δια­λέ­γο­ντας το δρόμο της υπε­ρά­σπι­σης των λαϊκών συμ­φε­ρό­ντων και στη­ρι­ζό­μενη στη λαϊκή συσπεί­ρωση. Δεν υπάρχει καμία επιλογή που δεν είναι δια­χει­ρί­σιμη. Αν ο δρόμος της κοι­νω­νι­κής και εθνικής ανα­συ­γκρό­τη­σης περνάει από τη ρήξη, ούτε ο λαός, ούτε η πολι­τική του ηγεσία πρέπει να τη φοβη­θούν».