ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Κάτω απ’ το χαλί

news room 2 λεπτά ανάγνωση
Μεσαιωνική Πόλη

Ξεκί­νησε η σεζόν και μαζί η ανα­ζή­τηση της αξιο­πρε­πούς εικόνας του νησιού, με περι­βαλ­λο­ντι­κούς συλ­λό­γους να δημο­σιο­ποιούν στόχους και φορείς να συσκέ­πτο­νται.

Μια ματιά να ρίξει κανείς τριγύρω θα αντι­λη­φθεί την αρρω­στη­μένη σχέση μας με την φύση, το εξαι­ρε­τικά χαμηλό επίπεδο αισθη­τι­κής καλ­λιέρ­γειας και την εγκλη­μα­τικά κοντό­θωρη αντί­ληψη μας για την εκμε­τάλ­λευση του φυσικού και πολι­τι­στι­κού κεφα­λαίου που μας έλαχε.

Υπό αυτήν την έννοια το προϊόν το οποίο παρά­γουμε, -γιατί ως προϊόν βλέ­πουμε τον του­ρι­σμό μας και μάλιστα ως βασικό προϊόν, δεν μπορεί παρά να είναι εξ ίσου βαριά υπο­βαθ­μι­σμένο.

Κι όλα αυτά δεν λύνο­νται με το σπρώ­χνουμε τα σκου­πί­δια κάτω από το χαλί κάθε άνοιξη, αν δεν απο­φα­σί­σουμε κι εμείς οι ίδιοι τι ακριβώς θέλουμε.

Γιατί σε μια σύγχυση μας βρήκε η πρώτη ημέρα της σεζόν, με τους 5.500 του­ρί­στες να σκου­ντου­φλούν πάνω σε αυτο­κί­νητα στη Μεσαιω­νική Πόλη ή σε ξεχει­λι­σμέ­νους κάδους στην Λίνδο, εάν προη­γου­μέ­νως είχαν γλυ­τώ­σει από τα μπάζα της πλα­τείας.

Που να πάμε και στα πιο άδυτα του νησιού ή τις παρα­λίες τις οποίες είμαστε κάτι παρα­πάνω από σίγου­ροι ότι μονα­δικό λόγο ύπαρξης έχουν, να στή­νο­νται ομπρέ­λες.

Φοβάμαι πως αυτή η αδια­φο­ρία δείχνει πως έχουμε δεχθεί αδια­μαρ­τύ­ρητα, την απε­γνω­σμένη προ­σπά­θεια να προ­σελ­κύ­σουμε τον του­ρί­στα που το μόνο που θέλει είναι απλά να φύγει μερικές ημέρες από το σπίτι του και να κάνει τα μπάνια του. Με άλλα λόγια να πάει σε ένα από τα χιλιά­δες ξενο­δο­χεία καρμπόν, που βρίσκει πλέον κανείς σε όλη την Μεσό­γειο, να κλει­στεί μέσα, να φορέσει το everything you can drink βρα­χιο­λάκι του και να ξανα­βγεί ανα­νε­ω­μέ­νος και ανυ­πο­ψί­α­στος, όταν τελειώ­σουν οι 10-15 ημέρες που του ανα­λο­γούν.

Γιατί αλήθεια την Ρόδο την ακο­λου­θεί ο χαρα­κτη­ρι­σμός «σμα­ρα­γδέ­νιο» νησί και ο μύθος του κοσμο­πο­λί­τι­κου νησιού; ( καμιά σχέση με το πώς εννοεί το «κοσμο­πο­λί­τικο» η κυρία Βαλα­βάνη)

Για το γκαζόν, τις water land, τις δήθεν παρα­δο­σια­κές βίλες της ; Μάλλον όχι. Αντί­θετα, για την συγκλο­νι­στική και υπο­βλη­τική παρου­σία των Μεσαιω­νι­κών της μνη­μείων, για το χρώμα και την υπο­βλη­τική απλό­τητα του τοπίου της. Για τα πράγ­ματα αυτά που έχουν χαθεί, εξα­κο­λου­θούν να χάνο­νται και υπο­βαθ­μί­ζο­νται.

Γιατί το κάναμε και γιατί συνε­χί­ζουμε να το κάνουμε αυτό; Η εξήγηση είναι απλή (εκ των απο­τε­λε­σμά­των). Κανείς δεν μπορεί να πει ή να δείξει κάτι περισ­σό­τερο από αυτό που πραγ­μα­τικά έχει μέσα του.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.