Συζητείται η αίτηση ακύρωσης της εκκαθάρισης της Τράπεζας Δωδ/σου

Για την 26η Ιου­νί­ου 2015 προσ­διο­ρί­στη­κε η συ­ζή­τη­ση, ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, της αί­τη­σης ακύ­ρω­σης που υπέ­βα­λαν τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της υπό εκ­κα­θά­ρι­ση Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου για την ακύ­ρω­ση της από­φα­σης της Επι­τρο­πής Πι­στω­τι­κών Ασφα­λι­στι­κών Θε­μά­των της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος με την οποία δια­τά­χθη­κε η ανά­κλη­ση της άδειας λει­τουρ­γί­ας της, η εκ­κα­θά­ρι­σή της και ο διο­ρι­σμός ει­δι­κού εκ­κα­θα­ρι­στή.

Όπως υπο­στη­ρί­ζουν τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής ο νόμος προ­βλέ­πει ότι η Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος μπο­ρεί να επι­βά­λει μέτρα εξυ­γί­αν­σης, πράγ­μα που δεν έπρα­ξε, πα­ρό­τι της είχε υπο­βλη­θεί εμπρο­θέ­σμως πλή­ρες σχέ­διο εξυ­γί­αν­σης.

Ο ίδιος ο νόμος προ­βλέ­πει ακόμη πα­ρά­τα­ση της πε­ριό­δου αύ­ξη­σης του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου αλλά και το διο­ρι­σμό επι­τρό­που.

Στη Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου δό­θη­κε 3ήμερη προ­θε­σμία για να συ­γκε­ντρώ­σει τα απαι­τού­με­να κε­φά­λαια από 2 έως 6 Δε­κεμ­βρί­ου, όταν πλέον είχε ενη­με­ρω­θεί ότι ο δεί­κτης κε­φα­λαια­κής επάρ­κειας της από το 9,85% είχε πε­ριο­ρι­στεί στο 7,4%.

Οι εκ­πρό­σω­ποι της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας έχουν δη­λώ­σει ότι σε σύ­νο­λο 265 εκατ. ευρώ, που είναι τα δά­νεια, που έχουν χο­ρη­γη­θεί, εκεί­να που κρί­θη­καν επι­σφα­λή από την Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος αντι­προ­σω­πεύ­ουν το 24,5%, όταν τα αντί­στοι­χα για τις συ­στη­μι­κές τρά­πε­ζες είναι της τά­ξε­ως του 30%.

Η Τρά­πε­ζα είχε σχη­μα­τί­σει λο­γι­στι­κές προ­βλέ­ψεις απο­μεί­ω­σης, οι οποί­ες ανα­γνω­ρί­ζο­νται φο­ρο­λο­γι­κά ως ζη­μί­ες, που έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί για κά­λυ­ψη της ανα­με­νό­με­νης ζη­μί­ας του δα­νεια­κού χαρ­το­φυ­λα­κί­ου της.

Οι σχη­μα­τι­σθεί­σες προ­βλέ­ψεις την 30/6/2013 ανήλ­θαν σε 20.143.302,08 Ευρώ, ποσό που αντι­στοι­χού­σε σε 7,56% του δα­νεια­κού της χαρ­το­φυ­λα­κί­ου.

Τα μη εξυ­πη­ρε­τού­με­να δά­νεια (κα­θυ­στε­ρη­μέ­νες χο­ρη­γή­σεις άνω των 90 ημε­ρών), αντι­προ­σώ­πευαν το 26,0% των δα­νεί­ων κατά την 31/12/2012, ένα­ντι 19,6% την 31/12/2011.

Η επί­δρα­ση της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, η εφαρ­μο­γή του Μνη­μο­νί­ου και οι αρ­νη­τι­κές μα­κρο­οι­κο­νο­μι­κές συν­θή­κες, οδή­γη­σαν σε πε­ρισ­σό­τε­ρα μη εξυ­πη­ρε­τού­με­να δά­νεια για το 2012.

Τα δύο τε­λευ­ταία έτη ου­σια­στι­κό ρόλο στην πτώση των ιδίων κε­φα­λαί­ων δια­δρα­μά­τι­σε ο μη­δε­νι­σμός της κερ­δο­φο­ρί­ας της Τρά­πε­ζας, ενώ το 2011 αρ­νη­τι­κή επί­δρα­ση είχε και η πρό­βλε­ψη για εκ­κα­θά­ρι­ση συ­νε­ται­ρι­στι­κών με­ρί­δων προς με­τα­βί­βα­ση που εκ­κρε­μού­σαν, που αντι­στοι­χού­σε σε κε­φά­λαιο που υπερ­βαί­νει τα 1,9 εκατ. ευρώ.

Η Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος από την άλλη δια­πί­στω­σε, με­τα­ξύ άλλων, αδυ­να­μί­ες στην πι­στο­δο­τι­κή πο­λι­τι­κή και στη δια­χεί­ρι­ση και πα­ρα­κο­λού­θη­ση των δα­νεί­ων σε κα­θυ­στέ­ρη­ση, που σε συν­δυα­σμό με την αρ­νη­τι­κή οι­κο­νο­μι­κή συ­γκυ­ρία, είχαν ως απο­τέ­λε­σμα τη με­γά­λη αύ­ξη­ση των κα­θυ­στε­ρή­σε­ων στη Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου, με απο­τέ­λε­σμα την αδυ­να­μία δη­μιουρ­γί­ας εσω­τε­ρι­κού κε­φα­λαί­ου και τη μεί­ω­ση της κε­φα­λαια­κής βάσης της κατά την τε­λευ­ταία τριε­τία.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι η Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου κατά το τρίτο τρί­μη­νο του 2013 προ­έ­βη σε εκτε­τα­μέ­νες ρυθ­μί­σεις, οι οποί­ες όμως δεν πλη­ρού­σαν τα κρι­τή­ρια του ισχύ­ο­ντος θε­σμι­κού πλαι­σί­ου, όπως απο­δεί­χτη­κε από σχε­τι­κό έλεγ­χο, με σκοπό την πλα­σμα­τι­κή μεί­ω­ση των επο­πτι­κών προ­βλέ­ψε­ων και κατ’ επέ­κτα­ση τη βελ­τί­ω­ση του δεί­κτη Core Tier I.

Ο έλεγ­χος επί των ρυθ­μι­σμέ­νων δα­νεί­ων, στο τρίτο τρί­μη­νο του 2013 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε σε δείγ­μα 62% των πι­στού­χων και στο απο­τέ­λε­σμα δεν έγινε ανα­γω­γή επί του συ­νό­λου του πλη­θυ­σμού. Η ανα­γω­γή στο 100% των πι­στού­χων θα αύ­ξα­νε την ανε­πάρ­κεια των προ­βλέ­ψε­ων πε­ραι­τέ­ρω και κατά συ­νέ­πεια και το απαι­τού­με­νο ποσό για την απο­κα­τά­στα­ση της κε­φα­λαια­κής βάσης της.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται επι­πλέ­ον ότι είχαν ζη­τη­θεί από την Συ­νε­ται­ρι­στι­κή συ­γκε­κρι­μέ­να στοι­χεία από επεν­δυ­τές, που ήθε­λαν να ενι­σχύ­σουν την προ­σπά­θειά της «στο πάρα πέντε» (υπο­γε­γραμ­μέ­νες δη­λώ­σεις προ­θέ­σε­ων και υπό­λοι­πο σε κα­τα­θε­τι­κούς λο­γα­ρια­σμούς των υπο­ψή­φιων επεν­δυ­τών καθώς και τα στοι­χεία ταυ­τό­τη­τας αυτών) και ότι τα στοι­χεία αυτά δεν απε­στά­λη­σαν.

Θυ­μί­ζου­με ότι με την υπ’ αριθμ. Ν217/2014 από­φα­ση του Δ’ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας απορ­ρί­φθη­κε η αί­τη­ση ανα­στο­λής που ασκή­θη­κε από το διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου κατά της ίδιας από­φα­σης.

Η πρώτη μάχη ενώ­πιον του ανώ­τα­του ακυ­ρω­τι­κού δι­κα­στη­ρί­ου χά­θη­κε για το πρώην διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο της Τρά­πε­ζας Δωδ/σου αν και ήταν λίγο πολύ ανα­με­νό­με­νη η από­φα­ση, αφού η εκ­κα­θά­ρι­ση είχε ήδη ξε­κι­νή­σει, η τρά­πε­ζα είχε ανα­στεί­λει τη λει­τουρ­γία της και η αί­τη­ση ανα­στο­λής δύ­σκο­λα θα γι­νό­ταν δεκτή.