Η πολύχρονη φιλοζωική δράση μιας Γερμανίδας στην Κάλυμνο

Βρέ­θη­κε για δια­κο­πές στην Κά­λυ­μνο πριν από δε­κα­πέ­ντε χρό­νια και αφού πε­ρι­η­γή­θη­κε αρ­κε­τά στην Ελ­λά­δα, επέ­στρε­ψε για να εγκα­τα­στα­θεί μό­νι­μα. Στην επι­λο­γή της, εκεί­νο που έπαι­ξε κα­θο­ρι­στι­κό πα­ρά­γο­ντα, ήταν η απου­σία από το νησί ενός φορέα που να ασχο­λεί­ται με τα πά­μπολ­λα πε­ρι­στα­τι­κά πα­ρα­τη­μέ­νων και εξα­θλιω­μέ­νων σκύ­λων που συ­νά­ντη­σε. Η 74χρονη, σή­με­ρα, Γερ­μα­νί­δα Ute Trowell το 2001 αγό­ρα­σε ένα σπίτι στο Άργος «τότε στην πε­ριο­χή υπήρ­χαν μόνο βο­σκοί» μας λέει η ίδια.

Μό­νι­μοι συ­γκά­τοι­κοί της όλα αυτά τα χρό­νια εκα­το­ντά­δες σκύ­λοι και διά­φο­ρα άλλα ζώα που πε­ρι­συλ­λέ­γει από τους δρό­μους του νη­σιού και που κά­τοι­κοι, είτε της ζη­τούν τη βο­ή­θεια και συν­δρο­μή της για την φρο­ντί­δα τους (πρό­σφα­τα πε­ριέ­θαλ­ψε μια έγκυο σκυ­λί­τσα που τρι­γυρ­νού­σε στον εμπο­ρι­κό δρόμο της Πό­θιας και σή­με­ρα φι­λο­ξε­νεί την ίδια και τα οκτώ κου­τα­βά­κια της), είτε τα εγκα­τα­λεί­πουν έξω από την πόρτα της.

Η Ute δεν έχει γυ­ρί­σει την πλάτη σε κα­νέ­να ζώο. Αντι­θέ­τως πρω­ταρ­χι­κή της μέ­ρι­μνα απο­τε­λούν τα άρ­ρω­στα, χτυ­πη­μέ­να και ηλι­κιω­μέ­να ζώα, αυτά για τα οποία δύ­σκο­λα βρί­σκε­ται ένα σπίτι για να φι­λο­ξε­νη­θούν, λόγω της ιδιαί­τε­ρης φρο­ντί­δας που χρή­ζουν.

Από το 2001 μέχρι σή­με­ρα έχει σώσει συ­νο­λι­κά 400 ζώα στέλ­νο­ντάς τα για υιο­θε­σία στο εξω­τε­ρι­κό ακο­λου­θώ­ντας μια πολύ αυ­στη­ρή δια­δι­κα­σία όσον αφορά στην επι­λο­γή των αν­θρώ­πων που εκ­δη­λώ­νουν εν­δια­φέ­ρον να απο­κτή­σουν ένα κα­τοι­κί­διο. Η Ute τους περνά από συ­νέ­ντευ­ξη μέσω ίντερ­νετ, τους βάζει να υπο­γρά­ψουν διά­φο­ρα έγ­γρα­φα προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σει την καλη ποιό­τη­τα ζωής του ζώου, ενώ στην Γερ­μα­νία στέλ­νει φί­λους της να ελέγ­ξουν προη­γου­μέ­νως το πε­ρι­βάλ­λον του εν­δια­φε­ρό­με­νου.

Και για να προ­λά­βει όσους θα σπεύ­σουν να κά­νουν λόγο για μια κερ­δο­φό­ρα ενα­σχό­λη­ση, η ίδια υπο­γραμ­μί­ζει- και το βε­βαιώ­νει και η κτη­νί­α­τρος με την οποία συ­νερ­γά­ζε­ται κ. Βάσω Λάμπα- πως όλα τα ζώα που φι­λο­ξε­νεί τα στει­ρώ­νει, τα εμ­βο­λιά­ζει, τα τσι­πά­ρει, τα απο­πα­ρα­σι­τώ­νει και τα ταϊ­ζει για όσο καιρό τα πα­ρα­μέ­νουν στο χώρο της. Και έχει τύχει να φι­λο­ξε­νή­σει ζώο πε­ρισ­σό­τε­ρο και από δυο χρό­νια ώσπου να βρε­θεί κά­ποιο σπίτι για να μεί­νουν. Όλα αυτά χρειά­ζο­νται πολλά πε­ρισ­σό­τε­ρα χρή­μα­τα απ’ όσα κα­λεί­ται να πλη­ρώ­σει κά­ποιος που θα υιο­θε­τή­σει ένα ζώο.

Αρκεί να ανα­φέ­ρου­με πως τα πρώτα έξι πε­ρί­που χρό­νια που δεν υπήρ­χαν κτη­νια­τρεία στην Κά­λυ­μνο η Ute πή­γαι­νε όσο συχνά χρειά­ζο­νταν στην γει­το­νι­κή Λέρο και στην Κω για να πα­ρά­σχει στα ζώα της ια­τρι­κή φρο­ντί­δα, ενώ φίλοι της κτη­νί­α­τροι τα­ξί­δευαν για το σκοπό αυτό από το εξω­τε­ρι­κό στην Κά­λυ­μνο.

Όλα αυτά τα χρό­νια η Ute προ­σφέ­ρει τις εθε­λο­ντι­κές υπη­ρε­σί­ες της στα ζώα που την έχουν ανά­γκη στο νησί αθό­ρυ­βα χωρίς να ζητά τη βο­ή­θεια ή τη συν­δρο­μή κα­νε­νός, παρά το προ­χω­ρη­μέ­νο της ηλι­κί­ας της. Τε­λευ­ταία όμως –όπως η ίδια μας λέει με με­γά­λο πα­ρά­πο­νο- κά­ποιοι κά­νουν δύ­σκο­λη τη ζωή της, προ­κα­λώ­ντας δο­λιο­φθο­ρές στο σπίτι της και στον πε­ρι­βάλ­λο­ντα χώρο του, ανα­στα­τώ­νο­ντας με τις ενέρ­γειές τους τα ζώα που φι­λο­ξε­νεί. Όχι επει­δή ενο­χλού­νται από αυτα, αφού κάθε βράδυ όλα τους κοι­μού­νται στο εσω­τε­ρι­κό του σπι­τιού.

Η ίδια πι­στεύ­ει ότι στό­χος τους είναι να την εξα­να­γκά­σουν να φύγει από την πε­ριο­χή, προ­κα­λώ­ντας ση­μα­ντι­κά προ­βλή­μα­τα στην ούτως ή άλλως δύ­σκο­λη κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά της λόγω της πο­λύ­ω­ρης ενα­σχό­λη­σής της με τη φρο­ντί­δα των δε­κά­δων ζώων (μας ανά­φε­ρε πλή­θος πε­ρι­στα­τι­κών που συμ­βαί­νουν κα­θη­με­ρι­νά).

Μια ηλι­κιω­μέ­νη γυ­ναί­κα, ξένης υπη­κο­ό­τη­τας ζει στο νησί τα τε­λευ­ταία δε­κα­τέσ­σε­ρα χρό­νια και το μόνο που κάνει είναι να βοηθά ανυ­πε­ρά­σπι­στα και εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­να ζώα. Με δυο λόγια προ­σφέ­ρει στον τόπο, χωρίς να ζητά κα­νέ­να αντάλ­λαγ­μα. Και ει­σπράτ­τει αυτού του εί­δους τις συ­μπε­ρι­φο­ρές. Όταν την ίδια ώρα το μο­να­δι­κό κα­τα­φύ­γιο ζώων που υπήρ­χε στο Κα­ντού­νι έχει κλεί­σει μετά από ασφα­λι­στι­κά μέτρα που κα­τέ­θε­σαν πε­ρί­οι­κοι, ενώ ο πλη­θυ­σμός των αδέ­σπο­των ζώων που κα­θη­με­ρι­νά κυ­κλο­φο­ρούν σε όλη την Κά­λυ­μνο αυ­ξά­νε­ται συ­νε­χώς.

Επι­λέ­ξα­με να αναρ­τή­σου­με σή­με­ρα το συ­γκε­κρι­μέ­νο ρε­πορ­τάζ, ημέρα πα­νελ­λα­δι­κής δια­μαρ­τυ­ρί­ας σε Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νί­κη από φι­λο­ζω­ι­κούς φο­ρείς, φω­νά­ζο­ντας όλοι μαζί ένα ηχηρό «όχι» στη βα­ναυ­σό­τη­τα των ζώων. Σε μια ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία η οποία σε επί­πε­δο στοι­χειώ­δους φι­λο­ζω­ι­κής αγω­γής είναι ακόμα λίγο μετά το με­σαί­ω­να, παρ’ όλες τις, με αυ­τα­πάρ­νη­ση, κι­νη­το­ποι­ή­σεις των απα­ντα­χού φι­λό­ζω­ων. Αρ­νού­μα­στε ακόμα –όπως πολύ σωστά έχει γρα­φεί και επι­ση­μαν­θεί -να αντι­με­τω­πί­σου­με εκεί­νον που κα­κο­ποιεί ένα ζώο, ως ένα δυ­νά­μει δια­τα­ραγ­μέ­νο και δυ­νά­με­νο και για άλλες βα­ναυ­σό­τη­τες άτομο, που θα έχρη­ζε και ψυ­χια­τρι­κής πα­ρα­κο­λού­θη­σης.

Η φι­λό­ζωη Γερ­μα­νί­δα Ute ζή­τη­σε τη βο­ή­θειά μας κι εμείς κοι­νο­ποιού­με το θέμα της για να έχουν γνώση οι το­πι­κές αρχές, οι φο­ρείς, οι κά­τοι­κοι του νη­σιού γε­νι­κό­τε­ρα. Για να πάψει επι­τέ­λους η φι­λο­ζω­ι­κή συ­νεί­δη­ση να θε­ω­ρεί­ται μια γρα­φι­κό­τη­τα.

Για να συ­νει­δη­το­ποι­ή­σου­με όλοι μας πως «τα ζώα έχουν δι­καί­ω­μα στη ζωή, την ευ­ζω­ία και την ελευ­θε­ρία. Γιατί πο­νά­νε, αι­σθά­νο­νται, σκέ­φτο­νται όπως κι εμείς. Γιατί μοι­ρά­ζο­νται τον ίδιο πλα­νή­τη με εμάς».

kalymnosola.wordpress.com