Ν. Μαυροματάκος: «Μπήκαν στέρεες βάσεις για το σταμάτημα της λιτότητας»

Σε εξαι­ρε­τικά δύσκολη καμπή βρί­σκο­νται οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις μεταξύ της κυβέρ­νη­σης και των δανει­στών. Αισιο­δο­ξείτε πως θα υπάρξει λύση και θα επέλθει συμ­φω­νία;

Ένα από τα χαρα­κτη­ρι­στικά της νέας κυβέρ­νη­σης από εδώ και στο εξής θα πρέπει να είναι -και είναι- η ειλι­κρί­νεια, η αλήθεια που θα πρέπει να λέγεται στον λαό. Η δια­πραγ­μά­τευση με τους εταί­ρους ξεκί­νησε για πρώτη φορά τα τελευ­ταία χρόνια στις 20 Φεβρουα­ρίου. Μέχρι τότε, οι προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις υπέ­γρα­φαν έτοιμα χαρτιά, υπο­κλι­νό­με­νοι  στις απαι­τή­σεις των δανει­στών, μιας και υπήρχε πλήρης συμ­φω­νία μαζί τους, σε ένα ταξικό σχέδιο που έριχνε τα βάρη της κρίσης απο­κλει­στικά στον λαό. Η δια­πραγ­μά­τευση ξεκί­νησε λοιπόν με την νέα κυβέρ­νηση και συνε­χί­ζε­ται. Τα μηνύ­ματα που βγήκαν από την τελευ­ταία συνά­ντηση της περα­σμέ­νης Πέμπτης στις Βρυ­ξέλ­λες, που όπως είδαμε όλοι μας διε­ξή­χθη μέσα σε ένα εξαι­ρε­τικά σκληρό και αρνη­τικό κλίμα εντός και εκτός Ελλάδας, ήταν ένα κομβικό σημείο, ιδιαί­τερα θετικής πολι­τι­κής σημα­σίας για τη χώρας μας. Μπήκαν οι βάσεις, στέρεες αυτή τη φορά, για το στα­μά­τημα της λιτό­τη­τας. Θα προ­σπα­θήσω εν συντο­μία να σταθώ στα πιο βασικά της σημεία.

Δεν ανα­φέρ­θηκε πουθενά και  από καμία πλευρά ο όρος ‘’μονομερής’’.

Άμεσα, ο Γιούν­κερ θα ανα­κοι­νώ­σει το ποσό από Ευρω­παϊκά μέτρα και προ­γράμ­ματα βοή­θειας για την ανθρω­πι­στική κρίση.

Η Αθήνα θα υπο­βά­λει εντός εβδο­μά­δος λίστα μεταρ­ρυθ­μί­σεων που θα επι­λέ­ξει εκείνη. Η αξιο­λό­γηση της εφαρ­μο­γής των μέτρων δεν υπάρχει πλέον σαν προ­ϋ­πό­θεση, ούτε ως προς τα μνη­μό­νια ούτε ως προς την εφαρ­μογή ή όχι του  email  Χαρ­δού­βελη και των όποιων άλλων υφε­σια­κών μέτρων, παρά μόνο η αρχική προ-αξιολόγηση για τις προ­τά­σεις που θα επι­λέ­ξει και θα υπο­βάλ­λει η Αθήνα.

Με την έγκρισή τους από έκτακτο Γιού­ρο­γκρουπ που είναι έτοιμο για σύγκλιση ανά πάσα στιγμή, θα ξεκι­νή­σει η κατα­βολή των παγω­μέ­νων δόσεων χρη­μα­το­δό­τη­σης, ξεκι­νώ­ντας με την άμεση εκτα­μί­ευση για τα  περί­φημα 1,9 δις ανήθικα κέρδη των Ευρ.τρα­πε­ζών από το κούρεμα του PSI, που μας τα είχανε παγώσει εκβια­στικά.

Επα­να­βε­βαιώ­θηκε η συμ­φω­νία του 20 Φεβρουα­ρίου.

Ως προς την πρώην τρόικα, η συλλογή στοι­χείων θα γίνεται στην Αθήνα, σε συνερ­γα­σία με υπη­ρε­σια­κούς και μόνο παρά­γο­ντες και η ουσια­στική συζή­τηση επί των στοι­χείων αυτών, θα γίνεται απ΄ ευθείας με τους αντί­στοι­χους ‘’θεσμούς’’ στην Ευρώπη.

Όλα τα παρα­πάνω μόνο θετικά και αισιό­δοξα είναι για τη χώρα μας. Αλλά η δια­πραγ­μά­τευση δεν τελεί­ωσε. Μπορεί να πετύ­χαμε μία νίκη, αλλά πανη­γυ­ρι­σμούς θα έχουμε μόνο όταν αρχίσει ο κόσμος να βλέπει δείγ­ματα καλυ­τέ­ρευ­σης της ζωής του και η χώρα ξεκι­νή­σει να μπαίνει σε ανα­πτυ­ξιακή τροχιά.

Είναι στα σενάρια της κυβέρ­νη­σης η έξοδος της Ελλάδας από την ευρω­ζώνη; Υπάρχει τρόπος αντι­με­τώ­πι­σης του συγκε­κρι­μέ­νου θέματος;

Όχι μόνο δεν υπάρχει αυτό το σενάριο για την κυβέρ­νηση, αλλά με βάση τις ανα­κοι­νώ­σεις της τελευ­ταίας συνά­ντη­σης κορυφής, απο­σα­φη­νί­στηκε και από τους εταί­ρους με τρόπο κατη­γο­ρη­μα­τικό και αμε­τά­κλητο. Τα σενάρια αυτά περί του περί­φη­μου grexit, επι­λέ­γη­καν από συγκε­κρι­μένη μερίδα των τοπικών αλλά και ξένων ΜΜΕ, εξυ­πη­ρε­τώ­ντας  μόνο ανεύ­θυνα και επι­κίν­δυνα συμ­φέ­ρο­ντα, αλλά και από εκεί­νους τους πολι­τι­κούς κύκλους, που τόσο καιρό προ­σπα­θούν ανε­πι­τυ­χώς να επεν­δύ­σουν μικρο­πο­λι­τικά στο σενάριο της «αρι­στε­ρής παρέν­θε­σης». Αλλά δεν τους βγαίνει.

Θα υπάρξει ρευ­στό­τητα για την πληρωμή των υπο­χρε­ώ­σεων εντός και εκτός της χώρας γιατί ακόμη και ο αντι­πρό­ε­δρος της κυβέρ­νη­σης  κ. Ι. Δρα­γα­σά­κης σε συνέ­ντευξη του δεν εμφα­νί­στηκε αισιό­δο­ξος;

Νομίζω πως πλέον όλοι οι Έλληνες πολίτες γνω­ρί­ζουν πως το τελευ­ταίο διά­στημα έλαβε χώρα μία προ­σπά­θεια χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής ασφυ­ξίας, με την ελπίδα πως θα υπα­να­χω­ρού­σαμε στη θέση μας για το στα­μά­τημα της λιτό­τη­τας στη χώρα και στην Ευρώπη. Και ενώ από τον περα­σμένο Αύγου­στο χωρίς να έχουμε πάρει άλλα χρήματα, πλη­ρώ­ναμε ως χώρα τις υπο­χρε­ώ­σεις μας προς τους δανει­στές, το κλίμα άλλαξε τρείς φορές το τελευ­ταίο διά­στημα σκο­πί­μως. Παρ όλη την χρη­μα­το­πι­στω­τική θηλιά στο λαιμό, η κυβέρ­νηση κατά­φερε και αντε­πε­ξήλθε μετά την πρό­σφατη συνά­ντηση κορυφής. Δύο δις ευρώ θα απο­δε­σμευ­τούν μέσα στο 2015 από το ευρω­παϊκό ταμείο με σκοπό να αντι­με­τω­πι­στεί η ανθρω­πι­στική κρίση με την προ­ο­πτική, όπως συμ­φω­νή­θηκε, έγκρι­σης του δικού μας μεταρ­ρυθ­μι­στι­κού προ­γράμ­μα­τος. Μένει όμως να συνε­χί­σουμε την προ­σπά­θειά μας. Η υλο­ποί­ηση του προ­γράμ­μα­τός μας για την απο­δέ­σμευση από την ύφεση και την έναρξη της ανα­συ­γκρό­τη­σης της χώρας, το στα­μά­τημα της ανερ­γίας και η στήριξη στις δικές μας πλάτες.

Θεω­ρείτε άδικη τη στάση των δανει­στών για τα νομο­σχέ­δια για τις εκατό δόσεις και την αντι­με­τώ­πιση της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης;

Σαφώς. Αλλά στην πραγ­μα­τι­κό­τητα το δίκαιο και το άδικο έχει να κάνει με το ποιος πλη­ρώ­νει τη νύφη.

Κατ’ αρχήν, πρέπει να διευ­κρι­νί­σουμε τι ακριβώς σημαί­νει «ανθρω­πι­στική κρίση» και τι την προ­κά­λεσε. Η Ελλάδα δεν υπέστη θεο­μη­νία, τσου­νάμι ή πόλεμο τα τελευ­ταία πέντε χρόνια. Οι αιτίες της «κρίσης» δεν ήταν «φυσικές» ή απόρ­ροια μιας εμπό­λε­μης κατά­στα­σης, όπως συνη­θί­ζε­ται να ερμη­νεύ­ε­ται η «ανθρω­πι­στική κρίση». Υπήρξε μια μορφή οικο­νο­μι­κού και κοι­νω­νι­κού πολέμου, η οποία προ­κά­λεσε αυτά τα απο­τε­λέ­σματα – ήταν η επι­θε­τική πολι­τική των δανει­στών και της ελλη­νι­κής οικο­νο­μι­κής ελίτ, οι οποίες γιγά­ντω­σαν τις απο­λύ­σεις και την ανεργία, περιέ­κο­ψαν ανα­γκαία για την δια­βί­ωση εισο­δή­ματα, κατέ­στρε­ψαν το ήδη ευπαθές στην Ελλάδα κοι­νω­νικό κράτος και «φτω­χο­ποί­η­σαν» τους εργαζόμενους-ες. Οι μνη­μο­νια­κές πολι­τι­κές των προη­γού­με­νων κυβερ­νή­σεων  των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, αλλά και η πολι­τική του Ευρω­παϊ­κού διευ­θυ­ντη­ρίου, ήταν που έφεραν την ανθρω­πι­στική κρίση. Και είναι τερά­στια επι­τυ­χία της κυβέρ­νη­σης, η οπι­σθο­χώ­ρηση των Ευρω­παίων στην αποδοχή του όρου της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης και στην αντι­με­τώ­πισή της από κοινού στην Ευρώπη. Αλλά ακόμη χρειά­ζε­ται πολύς δρόμος για να αλλάξει η πολι­τική στην Ευρώπη που γεννά την κρίση και πιστεύω πως το αντι­λαμ­βά­νο­νται όλο και περισ­σό­τε­ροι πανευ­ρω­παϊκά.

Η καλύ­τερη «ανθρω­πι­στική» πολι­τική προ­ο­πτικά είναι αυτή που θα τείνει να καταρ­γή­σει την ανάγκη «ανθρω­πι­στι­κής πολι­τι­κής», είναι αυτή που θα βγάλει τις δυνά­μεις της εργα­σίας από το περι­θώ­ριο και θα τις κατα­στή­σει υπε­ρή­φα­νες, αξιο­πρε­πείς και στην ουσία ηγε­τι­κές στην ελλη­νική κοι­νω­νία.

Εκτι­μάτε πως μόλις τελειώ­σουν οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις της κυβέρ­νη­σης με τους δανει­στές θα πρέπει να ανοίξει ο διά­λο­γος και για άλλα ζητή­ματα, όπως η ανα­μόρ­φωση του Καλ­λι­κράτη;

Είναι επι­τα­κτική ανάγκη να αρχί­σουμε να υλο­ποιούμε το πρό­γραμμά μας, που σαφώς συμπε­ρι­λαμ­βά­νει και την ριζική αλλαγή του Καλ­λι­κράτη. Κατ’ αρχήν μέσα από διάλογο με τους αρμό­διους φορείς , με στόχο την ανα­διάρ­θρωση των φορέων της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης και την  μετα­φορά αρμο­διο­τή­των αλλά και πόρων από τους απο­κε­ντρω­μέ­νες κρα­τι­κές διοι­κή­σεις στις περι­φέ­ρειες και στους δήμους.

Ο λαός μας ψήφισε για να κυβερ­νή­σουμε και να υλο­ποι­ή­σουμε το πρό­γραμμά μας. Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με την Ευρώπη θα συνε­χι­στούν αλλά παράλ­ληλα θα πρέπει να αρχίσει η υλο­ποί­ηση του προ­γράμ­μα­τός μας σε όλα τα επίπεδα της δια­κυ­βέρ­νη­σης.

Στη Ρόδο ο Σύριζα απέ­κτησε τη δική του φωνή μέσα απο το ραδιο­φω­νικό σταθμό «στο Κόκκινο». Ποιο είναι το επόμενο βήμα;

Αρχικά να ξεκα­θα­ρίσω ότι το «Κόκκινο Ρόδου» -όπως και ολό­κληρο το δίκτυο των «Κόκ­κι­νων» στην Ελλάδα- δεν είναι ένας κυβερ­νη­τι­κός ραδιο­φω­νι­κός σταθμός. Είναι ένα αρι­στερό ραδιό­φωνο. Αυτό σημαί­νει ότι παρου­σιά­ζει τις κυβερ­νη­τι­κές εξε­λί­ξεις, παρου­σιά­ζει τις ιδέες (ακόμα και αντί­λογο) εντός του κόμ­μα­τος και της βάσης του, παρου­σιά­ζει και δημιουρ­γεί διάλογο με όλες τις «φωνές» της κοι­νω­νίας, ιδιαί­τερα εκείνες που μέχρι τώρα δεν είχαν πρό­σβαση στο δια­πλε­κό­μενο και ολι­γαρ­χικό σύστημα ενη­μέ­ρω­σης. Το «Κόκκινο» δεν απευ­θύ­νε­ται μόνο σε αρι­στερό ακρο­α­τή­ριο. Είναι ένα ραδιό­φωνο που «ακούει», όπως λέει το σλόγκαν του, ακούει και την αντί­θετη φωνή βάζο­ντας ερω­τή­ματα με εντι­μό­τητα. Αυτή την προ­σπά­θεια, τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ την στη­ρί­ζουν. Και θα στη­ρί­ξουμε κάθε προ­σπά­θεια που θα ξεκι­νάει από εκεί, όπως για παρά­δειγμα η συγκέ­ντρωση ειδών ρου­χι­σμού για το Δίκτυο Αλλη­λεγ­γύης Λέρου ή άλλες εκδη­λώ­σεις που έχουν κινη­μα­τικό, ενη­με­ρω­τικό ή πολι­τι­σμικό χαρα­κτήρα.