ΕΣΕΕ: Τα “Αρνητικά σημεία” στο σχέδιο νόμου για την επανεκκίνηση της οικονομίας

Τα «αρνη­τικά σημεία» του νομο­σχε­δίου για την επα­νεκ­κί­νηση της οικο­νο­μίας επι­ση­μαί­νει η Εθνική Συνο­μο­σπον­δία Εμπο­ρίου και Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα σε ενη­με­ρω­τικό έγγραφό της.

Σε σχετικό έγγραφο, ανα­γνω­ρί­ζε­ται ότι οι νέες ρυθ­μί­σεις ανα­μέ­νε­ται να ανα­κου­φί­σουν εκα­τομ­μύ­ρια πολιτών ενώ ταυ­τό­χρονα εκτι­μά­ται πως θα βελ­τιώ­σουν, του­λά­χι­στον έως ένα βαθμό, την υφι­στά­μενη και κοινώς απο­δε­κτή δυσλει­τουρ­γία της αγοράς. Όμως σημειώ­νε­ται ότι υπάρ­χουν και αρνη­τι­κές επι­δρά­σεις στην προ­ώ­θηση του εγχώ­ριου επι­χει­ρείν.

Ανα­λυ­τικά ως αρνη­τι­κές δια­τά­ξεις – εκκρε­μό­τη­τες της ρύθ­μι­σης ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών στο Δημόσιο ανα­φέ­ρο­νται από την ΕΣΕΕ τα εξής:

• Η μη επι­βά­ρυνση των μηνιαίων δόσεων με τόκους θα έπρεπε να ισχύει για ποσά οφειλών έως τις 15.000 ευρώ, σε σχέση με τις 5.000 ευρώ που προ­βλέ­πε­ται στο νομο­σχέ­διο – Ενδεί­κνυ­ται η διεύ­ρυνση του συγκε­κρι­μέ­νου ποσού.

• Μη πρό­βλεψη επι­βρά­βευ­σης των συνεπών φορο­λο­γου­μέ­νων μέσω π.χ. πρό­βλε­ψης ενός ποσο­στού απο­μεί­ω­σης (παροχής bonus) του επι­κεί­με­νου προς βεβαί­ωση, για το οικο­νο­μικό έτος 2015, φόρου εισο­δή­μα­τος.

• Πλήρης απουσία θέσπι­σης εισο­δη­μα­τι­κών κρι­τη­ρίων, όσον αφορά στο ανώτατο ποσό οφειλής που καλεί­ται να κατα­βάλ­λει ο υπό­χρεος. Θα έπρεπε να απο­τε­λεί βασική προ­τε­ραιό­τητα η κατο­χύ­ρωση ρήτρας εξά­ντλη­σης των υπο­χρε­ώ­σεων των φορο­λο­γου­μέ­νων μέχρι συγκε­κρι­μέ­νου ποσο­στού επί του μηνιαίου εισο­δή­μα­τός τους (20% ή 30%).

• Η επιβολή προ­λη­πτι­κού φόρου 26% στις συναλ­λα­γές των επι­χει­ρή­σεων με μη συνερ­γά­σιμα κράτη ή με κράτη που έχουν προ­νο­μιακό φορο­λο­γικό καθε­στώς (φορο­λο­γι­κός συντε­λε­στής χαμη­λό­τε­ρος του 13%) συνιστά μία διάταξη, η οποία επι­δει­νώ­νει περαι­τέρω την ήδη συρ­ρι­κνω­μένη ταμειακή ρευ­στό­τητα των επι­χει­ρή­σεων και δε συνάδει με το πνεύμα ανά­καμ­ψης και ανά­πτυ­ξης του εγχώ­ριου επι­χει­ρείν.

Για τους οφει­λέ­τες ΟΑΕΕ, ως αρνη­τι­κές δια­τά­ξεις – εκκρε­μό­τη­τες της ρύθ­μι­σης ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών στα ασφα­λι­στικά ταμεία ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

• Το ύψος της κατώ­τε­ρης δόσης ανέρ­χε­ται εν τέλει στα 50 ευρώ και όχι στα 20 ευρώ που υπήρχε στις αρχικές αναγ­γε­λίες της Κυβέρ­νη­σης, στα μέσα του προη­γού­με­νου Φεβρουα­ρίου.

• Δεν προ­βλέ­πε­ται δυνα­τό­τητα επα­νέ­ντα­ξης για εκεί­νους που θα απο­λέ­σουν τη ρύθμιση σε περι­πτώ­σεις ασθε­νείας ή θανάτου (για τους κλη­ρο­νό­μους) του ασφα­λι­σμέ­νου.

• Η δυνα­τό­τητα υπα­γω­γής των ασφα­λι­σμέ­νων στον ΟΑΕΕ σε έως και 3 χαμη­λό­τε­ρες κατη­γο­ρίες, ικα­νο­ποιεί εν μέρει το αίτημα της ΕΣΕΕ, καθώς η πρόταση του φορέα συνο­ψί­ζο­νταν στη δυνα­τό­τητα επι­λο­γής μετά­τα­ξης σε έως 2+2 χαμη­λό­τε­ρες ασφα­λι­στι­κές κλάσεις. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται πως η παρα­πάνω θέση είχε δια­τυ­πω­θεί ως εναλ­λα­κτική λύση στην περί­πτωση που δεν παρέ­χο­νταν η δυνα­τό­τητα ελεύ­θε­ρης επι­λο­γής ασφα­λι­στι­κής κατη­γο­ρίας για τους έχοντες ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές, με ειδική πρό­βλεψη θέσπι­σης κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κών κρι­τη­ρίων και ιδιαί­τερη μέριμνα για τους οικο­νο­μικά αδύ­να­μους οφει­λέ­τες που βρί­σκο­νται σε δυσπρό­σι­τες περιο­χές .

• Σε συνά­φεια με την προη­γού­μενη παρα­τή­ρηση, πρέπει να τονι­στεί το γεγονός πως ενώ στους εν ενερ­γεία ασφα­λι­σμέ­νους δίνεται το δικαί­ωμα της μετά­τα­ξης σε έως και 3 χαμη­λό­τε­ρες κλάσεις, η εν λόγω επιλογή δεν είναι δια­θέ­σιμη για τους ασφα­λι­σμέ­νους που έχουν προβεί σε διακοπή εργα­σιών και θέλουν να συνε­χί­σουν να είναι ασφα­λι­σμέ­νοι στο ταμείο επι­λέ­γο­ντας να έχουν προ­αι­ρε­τική ασφά­λιση.

• Η θέσπιση της μηνιαίας κατα­βο­λής ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών στον ΟΑΕΕ, απο­τε­λεί μία πρω­το­βου­λία διττής χρη­σι­μό­τη­τας, καθώς όχι μόνο θα τονω­θούν τα έσοδα του Ταμείου αλλά ταυ­τό­χρονα η επε­ξερ­γα­σία στοι­χείων θα κατα­στεί ευκο­λό­τερη, με συνέ­πεια την αμε­σό­τερη και εγκυ­ρό­τερη πλη­ρο­φό­ρηση των ενδια­φε­ρο­μέ­νων. Ευελ­πι­στούμε η τρι­μη­νιαία μετά­θεση της έναρξης ισχύος της παρα­πάνω ρύθ­μι­σης(από 1/3/2015 στις 1/6/2015), λόγω τεχνι­κών ζητη­μά­των, να απο­τε­λέ­σει το τελευ­ταίο πρό­σκομμα στην προ­σπά­θεια ανα­βάθ­μι­σης των παρε­χό­με­νων από τον ΟΑΕΕ υπη­ρε­σιών.

• Δεν εισα­κού­στηκε η προ­σφά­τως κατα­τε­θείσα πρόταση της Συνο­μο­σπον­δίας για επα­νε­νερ­γο­ποί­ηση των περίπου 240.000 ανε­νερ­γών οφει­λε­τών του ταμείου, μέσω της υπα­γω­γής τους στη χαμη­λό­τερη ασφα­λι­στική κατη­γο­ρία με την ταυ­τό­χρονη υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής των τρε­χου­σών εισφο­ρών.

• Στο κατα­τε­θέν νομο­σχέ­διο δε γίνεται καμία αναφορά ως προς την καθιέ­ρωση μίας «πραγ­μα­τι­κής» κεφα­λαιο­ποί­η­σης των μέχρι σήμερα – ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών των ασφα­λι­σμέ­νων, η οποία θα περι­λαμ­βά­νει και οφειλές που υπερ­βαί­νουν τα 20.000 ευρώ (κύρια οφειλή + προ­σαυ­ξή­σεις). Ταυ­τό­χρονα, η απουσία πρό­βλε­ψης για την επέ­κταση των μηνιαίων δόσεων-παρακρατήσεων απο­πλη­ρω­μής, οι οποίες με βάση το υφι­στά­μενο καθε­στώς ανέρ­χο­νται στις 40, στερεί την προ­ο­πτική διε­ξό­δου σε ασφα­λι­σμέ­νους, που παρότι πληρούν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις δεν μπορούν, λόγω υψηλών οφειλών, να συντα­ξιο­δο­τη­θούν.

• Χρήζει ριζικής ανα­διάρ­θρω­σης ή ακόμη και ολικής απα­λοι­φής το άρθρο 31 του κει­μέ­νου του Νομο­σχε­δίου περί αλλη­λέγ­γυας, προ­σω­πι­κής και εις ολό­κλη­ρον ευθύνη των εκπρο­σώ­πων και των λοιπών νομικών προ­σώ­πων των ΑΕ και ΕΠΕ που χρω­στάνε ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές, πρό­σθετα τέλη, προ­σαυ­ξή­σεις και λοιπές επι­βα­ρύν­σεις στους φορείς Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης. Η συγκε­κρι­μένη πρό­βλεψη συνιστά έναν έντονα απο­τρε­πτικό παρά­γο­ντα ανά­λη­ψης οποιασ­δή­ποτε επεν­δυ­τι­κής και επι­χει­ρη­μα­τι­κής πρω­το­βου­λίας.

• Αρνη­τική εντύ­πωση προ­κα­λεί η κατάρ­γηση της παρα­γρά­φου 4, του άρθρου 55 του Ν.4310/2014, που περι­γρά­φε­ται στο άρθρο 34 του Νομο­σχε­δίου. Η κατάρ­γηση της συγκε­κρι­μέ­νης παρα­γρά­φου ανα­τρέ­πει στην ουσία τη συμ­φω­νία μεταξύ των δύο μερών και ορίζει το ύψος των προς κατα­βολή ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών των μισθών υπε­ρη­με­ρίας με βάση την απόφαση που θα ληφθεί από το δικα­στή­ριο.

Όπως γίνεται εύκολα αντι­λη­πτό, σε αυτή την περί­πτωση ελλο­χεύει ο κίν­δυ­νος υπέρ­με­τρης επι­βά­ρυν­σης του εργο­δότη (επι­χει­ρη­μα­τία), από τη στιγμή που δύναται να επι­δι­κα­στούν ποσά που υπερ­βαί­νουν τις νόμιμες απαι­τή­σεις του εργα­ζο­μέ­νου, σύμφωνα με την κρίση του δικα­στη­ρίου. Η επι­φύ­λαξη κοινής μετα­χεί­ρι­σης από την πλευρά του Κράτους μεταξύ επι­χει­ρή­σεων πολύ μικρού, μικρού και μεσαίου μεγέ­θους από τη μία και μεγα­λύ­τε­ρων επι­χει­ρη­μα­τι­κών μονάδων από την άλλη, δεν προ­σι­διά­ζει στο αίσθημα δικαιο­σύ­νης που επι­θυ­μεί να εμφυ­σή­σει η νέα Κυβέρ­νηση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ