Τα σχέδια για το νέο ΤΑΙΠΕΔ

Σε μια ΕΤΑΔ περισ­σό­τερο ενεργή απ’ ό,τι ήταν αυτή στο παρελ­θόν θέλει να μετα­σχη­μα­τί­σει η κυβέρ­νηση το Ταμείο Απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων (ΤΑΙΠΕΔ). Παράλ­ληλα, οι μεγάλες απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις, είτε αυτές αφορούν εται­ρικά περιου­σιακά στοι­χεία (ΔΕΠΑ, ΕΛΤΑ, ΕΛΠΕ κ.λπ.) είτε τις παρα­χω­ρή­σεις υπο­δο­μών προς εκμε­τάλ­λευση (λιμάνια, αερο­δρό­μια κ.λπ.), επι­δί­ωξη θα είναι να αφαι­ρε­θούν από το ΤΑΙΠΕΔ και να επι­στρέ­ψουν στους καθ’ ύλην αρμό­διους υπουρ­γούς και στην κυβέρ­νηση.

Το νέο Ταμείο Δημο­σίου Πλούτου, στο οποίο, σύμφωνα με την ανα­πλη­ρώ­τρια υπουργό Οικο­νο­μι­κών Νάντια Βαλα­βάνη, θα μετα­σχη­μα­τι­στεί το ΤΑΙΠΕΔ, ωθείται σε ένα μοντέλο λει­τουρ­γίας αντί­στοιχο της ΕΤΑΔ, εφαρ­μό­ζο­ντας κυρίως εργα­λεία μακρο­χρό­νιας μίσθω­σης της ακί­νη­της περιου­σίας του Δημο­σίου. Ετσι, όπως ανέφερε και η νέα διοί­κηση του ΤΑΙΠΕΔ στη Βουλή, το Δημόσιο θα έχει στο διη­νε­κές έσοδα και ταυ­τό­χρονα δεν θα απο­λέ­σει την περιου­σία του.

Η εμπει­ρία

Την κατεύ­θυνση αυτή δείχνει και η νέα διοί­κηση του ΤΑΙΠΕΔ, η οποία απο­τε­λεί­ται από ανθρώ­πους που η εμπει­ρία τους εστιά­ζε­ται στην αξιο­ποί­ηση της ακί­νη­της περιου­σίας. Η επι­χει­ρη­μα­τική εμπει­ρία του νέου προ­έ­δρου του Ταμείου, Στέρ­γιου Πιτσιόρλα, εξει­δι­κεύ­ε­ται στην προ­ώ­θηση του­ρι­στι­κών επεν­δύ­σεων στη Χαλ­κι­δική, ενώ και ο νέος διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος, Αντώνης Λεούσης, έχει μακρά καριέρα στην αξιο­ποί­ηση ακι­νή­των (Ιονική Ακι­νή­των, Alpha Αστικά Ακίνητα). Επίσης, τα υπό­λοιπα τρία μέλη του νέου διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου έχουν άμεση ή έμμεση εμπλοκή με αξιο­ποι­ή­σεις ακι­νή­των.

Από την άλλη πλευρά, στις μεγάλες απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις λιμα­νιών, αερο­δρο­μίων και άλλων κρί­σι­μων βιο­μη­χα­νιών φαί­νε­ται ότι προ­ω­θεί­ται ένα μοντέλο αντί­στοιχο με εκείνο του «Ελ. Βενι­ζέ­λος». Επι­διώ­κε­ται δηλαδή ένα μοντέλο απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων όπου η παρου­σία του κράτους θα είναι του­λά­χι­στον ισχυρή, αν όχι κυρί­αρχη. Ειδικά στον τομέα των δικτύων κοινής ωφέ­λειας (ύδρευ­σης, ενέρ­γειας κ.λπ.) δεν γίνεται κου­βέ­ντα για αλλαγή ελέγχου από το κράτος στους ιδιώτες.

Οσες απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις δεν έχουν εγκρι­θεί από τη Βουλή (περι­φε­ρειακά αερο­δρό­μια, Ελλη­νικό κ.ά.), σύμφωνα με την κ. Βαλα­βάνη, θεω­ρού­νται μη ολο­κλη­ρω­μέ­νες και άρα, αντι­κεί­μενο επα­νε­ξέ­τα­σης. Ωστόσο η ανα­πλη­ρώ­τρια υπουρ­γός απέφυγε να τοπο­θε­τη­θεί για το είδος της επα­νε­ξέ­τα­σης. Ο πρό­ε­δρος του ΤΑΙΠΕΔ ωστόσο εμφα­νί­σθηκε υπέρ­μα­χος της αξιο­ποί­η­σης των κρα­τι­κών περιου­σια­κών στοι­χείων μέσω συμπρά­ξεων του δημό­σιου και του ιδιω­τι­κού τομέα.

Τα παρα­πάνω συνι­στούν τη νέα στρα­τη­γική της κυβέρ­νη­σης, όπως αυτή παρου­σιά­στηκε τόσο από την κ. Βαλα­βάνη όσο και από τη νέα διοί­κηση του ΤΑΙΠΕΔ, πριν από λίγες ημέρες στη Βουλή. H κ. Βαλα­βάνη υπε­ρα­μύν­θηκε της ανα­γκαιό­τη­τας δημιουρ­γίας του νέου Ταμείου και της εισφο­ράς σ’ αυτό όλης της ακί­νη­της περιου­σίας του Δημο­σίου, μέσω απορ­ρό­φη­σης της ΕΤΑΔ από το ΤΑΙΠΕΔ. Παράλ­ληλα, τα έσοδα που θα δημιουρ­γεί το νέο Ταμείο δεν θα οδεύουν στους δανει­στές και στην απο­πλη­ρωμή του χρέους, αλλά στην ενί­σχυση του ασφα­λι­στι­κού συστή­μα­τος της χώρας και των κοι­νω­νι­κών πολι­τι­κών του κράτους. Προς την κατεύ­θυνση αυτή, η ανα­πλη­ρώ­τρια υπουρ­γός κατέ­θεσε σχετική τρο­πο­λο­γία στη Βουλή, στο σχέδιο νόμου με τίτλο «Ρυθ­μί­σεις για την επα­νεκ­κί­νηση της οικο­νο­μίας».

Φυσικά, πολλά από τα παρα­πάνω, όπως εκφρά­σθη­καν από την ανα­πλη­ρώ­τρια υπουργό και τη νέα διοί­κηση του ΤΑΙΠΕΔ, συνι­στούν μονο­με­ρείς ενέρ­γειες και δεν έχουν τη σύμφωνη γνώμη των πιστω­τών μας. Μια συμ­φω­νία με τους πιστω­τές μπορεί να μετα­βά­λει πολλά από αυτά και κυρίως τον χαρα­κτήρα και τον σκοπό του ΤΑΙΠΕΔ. Επίσης, μπορεί να μετα­βά­λει τη στάση της κυβέρ­νη­σης σε ό,τι αφορά τις εκκρε­μείς απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις. Πάντως, με δεδο­μένο τον χρόνο που έχει χαθεί έως τώρα, οι στόχοι του 2015 για έσοδα από απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις έχουν μειωθεί δρα­στικά και δεν ανα­μέ­νε­ται να ξεπε­ρά­σουν τις λίγες δεκάδες εκατ. ευρώ. Αυτό άλλωστε τόνισε στη Βουλή και η κ. Βαλα­βάνη, ανα­φέ­ρο­ντας ότι δεν υπάρχει κανένας στόχος.

Καθη­με­ρινή