Παγκόσμια Ημέρα Νερού: Χωρίς πόσιμο νερό 748 εκατομμύρια άνθρωποι-1.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα από την έλλειψή του

Η πρό­σβα­ση σε πό­σι­μο νερό ήταν μία από τις με­γα­λύ­τε­ρες επι­τυ­χί­ες των Ανα­πτυ­ξια­κών Στό­χων της Χι­λιε­τί­ας, δη­λώ­νει η UNICEF εν όψει της Πα­γκό­σμιας Ημέ­ρας Νερού, αλλά για 748 εκα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πους σε όλο τον κόσμο, η πρό­σβα­ση και μόνο σε αυτό το ζω­τι­κό αγαθό εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί πρό­κλη­ση.

«Η ιστο­ρία της πρό­σβα­σης σε πό­σι­μο νερό από το 1990, είναι μια ιστο­ρία τε­ρά­στιας προ­ό­δου απέ­να­ντι σε απί­στευ­τες δυ­σκο­λί­ες. Αλλά υπάρ­χουν πολλά ακόμα να γί­νουν. Το νερό είναι η πεμ­πτου­σία της ζωής και όμως, τα τρία τέ­ταρ­τα του ενός δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ου αν­θρώ­πων – κυ­ρί­ως οι φτω­χοί και πιο πε­ρι­θω­ριο­ποι­η­μέ­νοι – ακόμα και σή­με­ρα στε­ρού­νται αυτό το πιο βα­σι­κό αν­θρώ­πι­νο δι­καί­ω­μα», σύμ­φω­να με τον Σαν­τζάι Βι­τζε­σε­κε­ρα, επι­κε­φα­λής των Πα­γκό­σμιων Προ­γραμ­μά­των Ύδρευ­σης, Απο­χέ­τευ­σης και Υγιει­νής της UNICEF.

Πε­ρί­που 2,3 δισ άν­θρω­ποι απέ­κτη­σαν πρό­σβα­ση σε βελ­τιω­μέ­νες πηγές πό­σι­μου νερού από το 1990. Ως εκ τού­του, ο Ανα­πτυ­ξια­κός Στό­χος της Χι­λιε­τί­ας για μεί­ω­ση στο μισό του πο­σο­στού του πα­γκό­σμιου πλη­θυ­σμού που δεν είχε πρό­σβα­ση, επι­τεύ­χθη­κε πέντε χρό­νια πριν από την προ­θε­σμία του 2015. Υπάρ­χουν πλέον μόνο τρεις χώρες – Λαϊκή Δη­μο­κρα­τία του Κον­γκό, Μο­ζαμ­βί­κη και Πα­πούα Νέα Γουι­νέα – όπου πάνω από το μισό του πλη­θυ­σμού δεν έχει πρό­σβα­ση σε βελ­τιω­μέ­νες πηγές πό­σι­μου νερού.

Όμως, παρά την πρό­ο­δο αυτή, εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν ση­μα­ντι­κές ανι­σό­τη­τες. Από τα 748 εκα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πους σε όλο τον κόσμο που εξα­κο­λου­θούν να μην έχουν πρό­σβα­ση, το 90% ζουν σε αγρο­τι­κές πε­ριο­χές και υστε­ρούν σε σχέση με την πρό­ο­δο των χωρών τους.

Για τα παι­διά, η έλ­λει­ψη πρό­σβα­σης σε ασφα­λές νερό μπο­ρεί να έχει τρα­γι­κές συ­νέ­πειες. Κατά μέσο όρο, πε­ρί­που 1.000 παι­διά πε­θαί­νουν κάθε μέρα από διαρ­ροϊ­κές ασθέ­νειες που συν­δέ­ο­νται με το επι­σφα­λές πό­σι­μο νερό, την ανε­παρ­κή απο­χέ­τευ­ση ή τις κακές συν­θή­κες υγιει­νής.

Για τις γυ­ναί­κες και τα κο­ρί­τσια, η με­τα­φο­ρά του νερού απορ­ρο­φά χρόνο που μπο­ρούν να δια­θέ­σουν στη φρο­ντί­δα για τις οι­κο­γέ­νειές τους και τη μόρ­φω­σή τους. Σε επι­σφα­λείς πε­ριο­χές, τις εκ­θέ­τει επί­σης στον κίν­δυ­νο της βίας και της επί­θε­σης. Η UNICEF εκτι­μά ότι μόνο στην Αφρι­κή, οι άν­θρω­ποι δα­πα­νούν 40 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια ώρες περ­πα­τώ­ντας κάθε χρόνο μόνο και μόνο για τη συλ­λο­γή νερού.

Η Υπο­σα­χά­ρια Αφρι­κή, η πε­ριο­χή με τη χα­μη­λό­τε­ρη κά­λυ­ψη το 1990, βελ­τιώ­νει την πρό­σβα­ση σε πό­σι­μο νερό με το ρυθμό 50.000 ατό­μων την ημέρα από το 2000. Παρ’ όλα αυτά, η πε­ριο­χή εξα­κο­λου­θεί να εμ­φα­νί­ζει πε­ρισ­σό­τε­ρους από τους 2 στους 5, αυτών που δεν έχουν πρό­σβα­ση σε πα­γκό­σμιο επί­πε­δο – ή 325 εκα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πους. Οι πε­ρισ­σό­τε­ρες χώρες της πε­ριο­χής δεν βρί­σκο­νται σε τρο­χιά για την επί­τευ­ξη του στό­χου της χι­λιε­τί­ας. Μια άλλη πε­ριο­χή που προ­ξε­νεί ανη­συ­χία είναι η Ωκε­α­νία, η οποία έχει ση­μειώ­σει πε­ριο­ρι­σμέ­νη πρό­ο­δο από το 1990. Με­γά­λος αριθ­μός ατό­μων χωρίς πρό­σβα­ση εμ­φα­νί­ζε­ται επί­σης στην Κίνα (112 εκα­τομ­μύ­ρια) και την Ινδία (92 εκα­τομ­μύ­ρια).

Δου­λεύ­ο­ντας με τις κυ­βερ­νή­σεις και τους συ­νερ­γά­τες της, η UNICEF πιέ­ζει για και­νο­τό­μες και απο­δο­τι­κές με­θό­δους για την επί­τευ­ξη προ­ό­δου.

Στο Μπα­γκλα­ντές, η UNICEF χρη­σι­μο­ποί­η­σε μια νέα προ­σέγ­γι­ση για τη συλ­λο­γή βρό­χι­νου νερού και άντλη­σής του μέσα σε ρη­χούς υδρο­φό­ρους ορί­ζο­ντες, επι­τυγ­χά­νο­ντας δια­θε­σι­μό­τη­τα νερού για πε­ρί­που 1 εκα­τομ­μύ­ριο αν­θρώ­πους των οποί­ων τα υπό­γεια ύδατα είχαν κα­τα­στεί υφάλ­μυ­ρα.

Το 2014 στη Λαϊκή Δη­μο­κρα­τία του Κον­γκό, μέσω του μο­ντέ­λου «υγιή χωριά», πάνω από μισό εκα­τομ­μύ­ριο άν­θρω­ποι απέ­κτη­σαν πρό­σβα­ση σε βελ­τιω­μέ­νες πηγές πό­σι­μου νερού και απο­χέ­τευ­σης στις κοι­νό­τη­τές τους, και 229 σχο­λεία εξο­πλί­στη­καν με εγκα­τα­στά­σεις νερού, υγιει­νής και απο­χέ­τευ­σης.

Βα­σι­ζό­με­νοι στην επι­τυ­χη­μέ­νη εκ­στρα­τεία της προη­γού­με­νης χρο­νιάς, η UNICEF και οι συ­νερ­γά­τες της κα­λούν και φέτος τους πο­λί­τες να συμ­με­τά­σχουν μέσα από τα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης με το hashtag #wateris, για την αύ­ξη­ση της ευαι­σθη­το­ποί­η­σης σχε­τι­κά με το θέμα και την ανά­δει­ξη των δει­νών των συ­ναν­θρώ­πων μας που εξα­κο­λου­θούν ακόμη και σή­με­ρα να στε­ρού­νται το πό­σι­μο νερό.

Η Πα­γκό­σμια Ημέρα για το Νερό κα­θιε­ρώ­θη­κε στη συν­διά­σκε­ψη του ΟΗΕ σχε­τι­κά με το Πε­ρι­βάλ­λον και την Ανά­πτυ­ξη, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στο Ρίο Ντε Ζα­νέι­ρο της Βρα­ζι­λί­ας το 1992. Τη σχε­τι­κή από­φα­ση πήρε η Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση του ΟΗΕ στις 22 Δε­κεμ­βρί­ου του 1992, που όρισε την 22α Μαρ­τί­ου ως Πα­γκό­σμια Ημέρα για το Νερό.

Το Νερό, ο επο­νο­μα­ζό­με­νος και λευ­κός χρυ­σός, πηγή ζωής για τον άν­θρω­πο, βρί­σκε­ται ανι­σο­με­ρώς κα­τα­νε­μη­μέ­νο στον πλα­νή­τη.

Το 1/6 του πλη­θυ­σμού της γης, δη­λα­δή πάνω από 1 δι­σε­κα­τομ­μύ­ριο ψυχές, δεν έχουν πρό­σβα­ση σε υδά­τι­νες πηγές.

1,1 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια άν­θρω­ποι πί­νουν νερό από μη ασφα­λείς πηγές.

2,5 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια στε­ρού­νται και των πλέον βα­σι­κών συν­θη­κών υγιει­νής.

400.000.000 εκα­τομ­μύ­ρια παι­διά, σχε­δόν το 1/5 των παι­διών του κό­σμου, στε­ρού­νται ακόμη και την ελά­χι­στη πο­σό­τη­τα κα­θα­ρού νερού που χρειά­ζο­νται για να ζή­σουν.

5 εκα­τομ­μύ­ρια άν­θρω­ποι πε­θαί­νουν κάθε χρόνο από ασθέ­νειες σχε­τι­ζό­με­νες με μο­λυ­σμέ­να ύδατα, 10 φορές πε­ρισ­σό­τε­ροι από αυ­τούς που σκο­τώ­νο­νται κάθε χρόνο σε πο­λέ­μους.

300 ση­μεία σ’ όλο τον πλα­νή­τη είναι δυ­νη­τι­κά πεδία συ­γκρού­σε­ων σχε­τι­κά με το νερό, σύμ­φω­να με τον ΟΗΕ.

Το πρό­βλη­μα είναι έντο­νο και στη γει­το­νιά μας, ιδίως στη Μέση Ανα­το­λή. Η Τουρ­κία, χάρις στα δύο με­γά­λα πο­τά­μια, τον Τίγρη και τον Ευ­φρά­τη, που πη­γά­ζουν από τα εδάφη της και τα τε­ρά­στια φράγ­μα­τα που κα­τα­σκευά­ζει, προ­α­λεί­φε­ται για πε­ρι­φε­ρεια­κή δύ­να­μη στην πε­ριο­χή.

Ο ΟΗΕ ξε­κί­νη­σε από τον Απρί­λιο του 2004 δε­κα­ε­τή κα­μπά­νια με τίτλο «Νερό για Ζωή». Στό­χος των δρά­σε­ων, που θα εφαρ­μο­στούν από τις κυ­βερ­νή­σεις όλων των χωρών του κό­σμου, είναι η μεί­ω­ση στο ήμισυ του αριθ­μού των αν­θρώ­πων που δεν έχουν πρό­σβα­ση σε πό­σι­μο νερό και στις βα­σι­κές συν­θή­κες υγιει­νής.