Καταδικάστηκαν για την εξόρυξη στα Γυψάδικα της Λάρδου

Mια υπόθεση που είχε «σκαν­δα­λί­σει» την κοινή γνώμη και είχε προ­κα­λέ­σει δημόσια αντι­πα­ρά­θεση μεταξύ του πρώην Γενικού Γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου κ. Χ. Κόκ­κι­νου και του πρώην Νομάρχη Δωδε­κα­νή­σου κ. Γιάννη Μαχαι­ρίδη, εξε­τά­στηκε χθες ενώπιον του Μονο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου.

Πρό­κει­ται για μια «αμαρ­τωλή υπόθεση», που είχε εκθέσει ανε­πα­νόρ­θωτα την πρώην νομαρ­χιακή αρχή, η οποία στην πορεία της δικα­στι­κής έρευνας περιο­ρί­στηκε στην απαγ­γε­λία κατη­γο­ρίας για το πλημ­μέ­λημα της «αυθαί­ρε­της κατά­λη­ψης δημό­σιας βρα­χώ­δους και χορ­το­λι­βα­δι­κής έκτασης εντός κατα­φυ­γίου άγριας ζωής».

Η υπόθεση αφορά την οικο­λο­γική κατα­στροφή που συντε­λέ­στηκε τον Ιούνιο του 2009 στα “Γυψά­δικα” της Λάρδου, με αυθαί­ρετη λήψη αδρανών υλικών από προ­στα­τευό­μενη περιοχή και μάλιστα με τις “ευλο­γίες” της πρώην Νομαρ­χίας Δωδε­κα­νή­σου.

Κατη­γο­ρού­με­νοι βρέ­θη­καν τρεις εκπρό­σω­ποι της εργο­λα­βι­κής εται­ρείας “Ιόνιος ΑΕ” που κρί­θη­καν ένοχοι για το αδίκημα που κατη­γο­ρή­θη­καν και επι­βλή­θηκε σε καθένα εξ’ αυτών ποινή φυλά­κι­σης 6 μηνών με 3ετή ανα­στολή και χρη­μα­τική ποινή 200 ευρώ.

Η έρευνα ξεκί­νησε μετά την υποβολή σχε­τι­κής με το ζήτημα μήνυσης της Διεύ­θυν­σης Δασών Δωδε­κα­νή­σου, την 12η Μαρτίου 2010. Σύμφωνα με το πρω­τό­κολλο μήνυσης δασο­φύ­λακα, δια­πι­στώ­θηκε συγκε­κρι­μένα η παρά­νομη εσκαφή και η κατά­ληψη έκτασης με σκοπό τη λήψη αδρανών υλικών με τη χρήση εκρη­κτι­κών υλών και σκα­πτι­κών μηχα­νη­μά­των.

Η έκταση ανήκει στην κτη­μα­το­λο­γική μερίδα 2150 γαιών Λάρδου ιδιο­κτη­σίας του ελλη­νι­κού δημο­σίου και βρί­σκε­ται εντός κατα­φυ­γίου άγριας ζωής και καλυ­πτό­ταν από χορ­το­λι­βα­δική βλά­στηση, ποώδη και φρύγανα και διά­σπαρ­τες αγριε­λιές. Το εμβαδόν της έκτασης είναι 7.400 τ.μ.

Εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον στην υπόθεση παρου­σιά­ζει το γεγονός ότι εκπρό­σω­πος της εργο­λα­βι­κής εται­ρείας, που εκτε­λούσε το έργο, υπε­ρα­μύ­νε­ται των ενερ­γειών του, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η εξόρυξη εκτε­λέ­στηκε μετά από άδειες που έλαβε αρμο­δίως!

Τον ισχυ­ρι­σμό αυτό εξέ­θε­σαν εκπρο­σω­πού­με­νοι δια πλη­ρε­ξου­σίου από τον δικη­γόρο κ. Κ. Σαρρή οι κατη­γο­ρού­με­νοι χθες στη δίκη.

Η Εισαγ­γε­λέας της έδρας πρό­τεινε την αθώωσή τους καθώς, όπως εξέθεσε, δεν προ­κύ­πτει τέλεση του αδι­κή­μα­τος για το οποίο παρα­πέμ­φθη­καν αλλά του αδι­κή­μα­τος της παρά­νο­μης εκχέρ­σω­σης δασικής έκτασης, χωρίς να υπάρχει δυνα­τό­τητα μετα­τρο­πής της κατη­γο­ρίας. Η πρό­ε­δρος της έδρας δεν συμ­φώ­νησε.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι είχαν εκθέσει στο πλαίσιο της δικα­στι­κής έρευνας, ότι είχε ζητηθεί η σύμφωνη γνώμη και οι εγκρί­σεις από τις τοπικές αρχές, για τη δανειο­λη­ψία βρα­χω­δών υλικών από τον υφι­στά­μενο δανειο­θά­λαμο στην περιοχή “Γράμ­ματα” Δ.Δ. Λάρδου Δήμου Λινδίων.

Η εται­ρεία, όπως επε­σή­μα­ναν, απευ­θύν­θηκε κατ’ αρχάς στον Δήμο Λινδίων, στα διοι­κη­τικά όρια του οποίου βρί­σκε­ται ο συγκε­κρι­μέ­νος δανειο­θά­λα­μος και αφού εξα­σφά­λισε τη σύμφωνη γνώμη του, ζήτησε από τον Δήμο Ροδίων, ο οποίος τυγ­χά­νει ο ιδιο­κτή­της του έργου, που ανέλαβε να κατα­σκευά­σει η εται­ρεία, να φρο­ντί­σει σχετικά με την έγκριση χορή­γη­σης άδειας δανειο­λη­ψίας από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες της Νομαρ­χίας Δωδ/σου.

Στη συνέ­χεια το τμήμα Βιο­μη­χα­νίας της Νομαρ­χίας Δωδ/σου λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τα προ­σκο­μι­σθέ­ντα έγγραφα, που ανα­φέ­ρο­νται στη σχετική άδεια, εξέδωσε την απα­ραί­τητη άδεια δανειο­λη­ψίας βρα­χω­δών υλικών από την συγκε­κρι­μένη θέση, απο­κλει­στικά και μόνο, για τις ανάγκες κατα­σκευής του έργου του Δήμου Ροδίων “Νέα Μαρίνα Ρόδου”.

Θυμί­ζουμε ότι με την από 2 Ιουλίου 2009 απόφαση της Διεύ­θυν­σης Ανά­πτυ­ξης της Νομαρ­χια­κής Αυτο­διοί­κη­σης Δωδε­κα­νή­σου χορη­γή­θηκε προ­σω­ρινή άδεια εξό­ρυ­ξης βρα­χω­δών προ­ϊ­ό­ντων από δανειο­θά­λαμο λατο­μείου αδρανών υλικών στη θέση «Γυψά­δικα» Λάρδου για τις ανάγκες του έργου «Νέα Μαρίνα Ρόδου».

Η συγκε­κρι­μένη απόφαση εμφα­νί­ζει μάλιστα την έκταση ως ιδιω­τική παρότι αυτή όχι μόνο είναι δημόσια αλλά και προ­στα­τευό­μενη καθώς περι­λαμ­βά­νε­ται στη Ζώνη Οικι­στι­κού Ελέγχου της Λάρδου!

Η απόφαση της Διεύ­θυν­σης Ανά­πτυ­ξης της Νομαρ­χίας ανα­κλή­θηκε μετά τις απο­κα­λύ­ψεις της «δημο­κρα­τι­κής».

Εν πάση περι­πτώ­σει οι τρεις εκπρό­σω­ποι της εργο­λα­βι­κής εται­ρείας φέρο­νται να έχουν προβεί σε παρά­νομη εκσκαφή και λήψη αδρανών υλικών με τη χρήση εκρη­κτι­κών υλών και εκσκα­πτι­κών μηχα­νη­μά­των από την συγκε­κρι­μένη μερίδα με σκοπό την εκμε­τάλ­λευση και την από­κτηση δικαιω­μά­των κατοχής και κυριό­τη­τας.

Όπως είχε τότε απο­κα­λύ­ψει η “δημο­κρα­τική”, με την από 2 Ιουλίου 2009 απόφαση της Διεύ­θυν­σης Ανά­πτυ­ξης της Νομαρ­χια­κής Αυτο­διοί­κη­σης Δωδε­κα­νή­σου χορη­γή­θηκε προ­σω­ρινή άδεια εξό­ρυ­ξης βρα­χω­δών προ­ϊ­ό­ντων από δανειο­θά­λαμο λατο­μείου αδρανών υλικών στη θέση «Γυψά­δικα» Λάρδου για τις ανάγκες του έργου «Νέας Μαρίνας Ρόδου».

Η συγκε­κρι­μένη απόφαση εμφά­νιζε ψευδώς την έκταση ως ιδιω­τική παρότι αυτή όχι μόνο είναι δημόσια αλλά και προ­στα­τευό­μενη καθώς περι­λαμ­βά­νε­ται στη Ζώνη Οικι­στι­κού Ελέγχου της Λάρδου.

Η Νομαρ­χιακή Αυτο­διοί­κηση Δωδε­κα­νή­σου δεν έχει αρμο­διό­τητα στην έκδοση αδειών για εξο­ρύ­ξεις σε δημό­σιες εκτά­σεις, ενώ της έκδοσης της ως άνω από­φα­σης δεν προη­γή­θη­καν αδειο­δο­τή­σεις από αρμό­διες υπη­ρε­σίες.

Το γεγονός δε ότι η περι­βαλ­λο­ντική άδεια της εργο­λα­βι­κής εται­ρείας, δεσμευ­τική για τον τρόπο υλο­ποί­η­σης του έργου, ανα­φέ­ρει ρητά ότι η προ­μή­θεια των υλικών θα γίνει από ιδιω­τικά λατο­μεία, μόνο ως τυχαίο δεν μπορεί να εκλη­φθεί. Πέραν τούτου το έργο της Μαρίνας της Ρόδου στο οποίο θα κατέ­λη­γαν τα υλικά της εξό­ρυ­ξης είναι ιδιω­τικό και όχι δημόσιο.

Της εκδό­σεως της ως άνω από­φα­σης προη­γή­θηκε το με Αρ. Πρωτ. 11099/29-6-2009 έγγραφο της Διεύ­θυν­σης Τεχνι­κών Υπη­ρε­σιών του Δήμου Ροδίων με το οποίο ζητή­θηκε η χορή­γηση άδειας εγκα­τά­στα­σης και λει­τουρ­γίας εξο­πλι­σμού για την εξόρυξη βρα­χω­δών προ­ϊ­ό­ντων για τις ανάγκες του έργου «Νέα Μαρίνα Ρόδου». Στο έγγραφο αυτό στην ουσία ανα­πα­ρά­γε­ται το περιε­χό­μενο του με αριθμ. πρωτ. 10993/26-6-2009 σχε­τι­κού αιτή­μα­τος της εργο­λα­βι­κής εται­ρείας.

Οι τεχνι­κές υπη­ρε­σίες του Δήμου δεν είναι αρμό­διες να γνω­μο­δο­τή­σουν για τη νομι­μό­τητα της συγκε­κρι­μέ­νης ενέρ­γειας και η ευθύνη βαραί­νει απο­κλει­στικά την Νομαρ­χία στην οποία απευ­θύ­νε­ται.

Από εκεί και πέρα της ίδιας από­φα­σης προη­γή­θηκε το αριθμ. Πρωτ. 5065/19-06-2009 έγγραφο του Δήμου Λινδίων το οποίο παρέχει την σύμφωνη γνώμη του για την εξόρυξη, στο οποίο ωστόσο γίνεται σαφής μνεία ότι δεν αντι­κα­θι­στά άδειες που πιθανόν απαι­τού­νται από άλλες αρμό­διες υπη­ρε­σίες πράγμα στο οποίο δεν ανα­φέ­ρε­ται ο Νομάρ­χης.

Αναφορά γίνεται στην ίδια απόφαση της Διεύ­θυν­σης Ανά­πτυ­ξης της Νομαρ­χίας, που σημειω­τέον ανα­κλή­θηκε με το υπ΄α­ριθμ.1151/ 11-8-2009 έγγραφο της ίδιας υπη­ρε­σίας, στο με Αρ. Πρωτ. 4697/29-07-2003 έγγραφο της Διεύ­θυν­σης Δασών Δωδε­κα­νή­σου με το οποίο φαί­νε­ται ότι το οικό­πεδο δεν είναι αρμο­διό­τη­τας της συγκε­κρι­μέ­νης υπη­ρε­σίας.

Πλην όμως το ως άνω έγγραφο της Διεύ­θυν­σης Δασών, η άποψη της οποίας δεν ζητή­θηκε πριν την έκδοση της αδείας της Νομαρ­χίας, έχει ανα­κλη­θεί αυτο­δι­καίως καθώς με τον 3208/24-12-2003, που ψήφισε η κυβέρ­νηση του ΠΑΣΟΚ και η συγκε­κρι­μένη έκταση υπήχθη στην αρμο­διό­τητα της Διεύ­θυν­σης Δασών.

Την 8η Ιουλίου 2009 η ΚΒ Εφορεία Προϊ­στο­ρι­κών και Κλα­σι­κών Αρχαιο­τή­των εξέδωσε σήμα δια­κο­πής των εργα­σιών εξό­ρυ­ξης με το αιτιο­λο­γικό ότι εκτε­λού­νται εργα­σίες χωρίς την άδειά της, σε περιοχή ιδιαί­τε­ρου αρχαιο­λο­γι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος.

Πέραν τούτου η ίδια υπη­ρε­σία την 14η Ιουλίου 2009 εξέδωσε και νέο έγγραφο με το οποίο ενη­μέ­ρωσε ότι για τυχόν συνέ­χιση των εργα­σιών θα απο­φαν­θεί το Τοπικό Συμ­βού­λιο Μνη­μείων Δωδε­κα­νή­σου!!

Από εκεί και πέρα ο τότε διευ­θυ­ντής της Διεύ­θυν­σης Δασών μετά από αυτοψία υπαλ­λή­λου της υπη­ρε­σίας του συγκά­λεσε σύσκεψη στη Νομαρ­χία για το ζήτημα που ανέκυψε, την 18η Ιουλίου 2009.

Πλέον τούτου ο πρώην Νομάρ­χης με δημό­σιες δηλώ­σεις του είχε στη­λι­τεύ­σει τη στάση του δασάρχη στο ζήτημα, ενώ αργό­τερα τον παρου­σί­αζε σύμφωνο με τις ενέρ­γειές του παρότι μάλιστα ήταν εκείνος, που με έγγραφό του την 7η Αυγού­στου 2009 και ενώ ήταν σε ισχύ προη­γού­μενη εντολή για διακοπή εργα­σιών της Αρχαιο­λο­γίας, διέκοψε εκ νέου τις εργα­σίες.

Εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον έχουν και οι θέσεις που είχε εκφρά­σει ο πρώην Νομάρ­χης γύρω από το τίμημα του υλικού που εξο­ρύ­χθηκε το οποίο σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς του θα κοστο­λο­γούσε και θα κατα­λό­γιζε στην ιδιω­τική εται­ρεία η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία του Δημο­σίου.

Το ενδια­φέ­ρον έγκει­ται στο γεγονός ότι τίμημα δεν μπο­ρούσε να προσ­διο­ρι­στεί από την Κ.Υ.Δ., αφενός διότι έχουμε αυθαί­ρετη κατά­ληψη δημο­σίας έκτασης αρμο­διό­τη­τας, διοί­κη­σης και δια­χεί­ρι­σης της Διεύ­θυν­σης Δασών και αφε­τέ­ρου διότι δεν υφί­στα­ται νόμιμος δανειο­θά­λα­μος για να τηρη­θούν οι δια­δι­κα­σίες που προ­βλέ­πο­νται για τη μίσθωση λατο­μι­κών χώρων σε δημό­σιες εκτά­σεις, αφού το συγκε­κρι­μένο ακίνητο βρί­σκε­ται σε προ­στα­τευό­μενη περιοχή.

Με άλλα λόγια δεν μπορεί να εισπρα­χθεί κανένα έσοδο από το δημόσιο.