Αποκλεισμένη η Κάσος-Μας τιμωρούν που δεν εγκαταλείπουμε το νησί μας

Μεσί­στιες είναι σήμερα οι σημαίες στην πανέ­μορφη αλλά και ξεχα­σμένη από την πολι­τεία Κάσο.

Αν και στα υπό­λοιπα Δωδε­κά­νησα σήμερα γιορ­τά­ζουν την επίσημη ενσω­μά­τωσή τους με την Ελλάδα, οι κάτοι­κοι της Κάσου νιώθουν πιο απο­κομ­μέ­νοι και εξορ­γι­σμέ­νοι με τη μητέρα πατρίδα παρά ποτέ. Ένα μόνο δρο­μο­λό­γιο την εβδο­μάδα τους συνδέει με Πειραιά, Κρήτη και Ρόδο, για το οποίο δεν έχουν ούτε έγκαιρη ενη­μέ­ρωση για το πότε εκτε­λεί­ται, όταν εκτε­λεί­ται βέβαια, καθώς είναι πολύ συχνό το φαι­νό­μενο να μην πραγ­μα­το­ποιεί­ται λόγω κακο­και­ρίας και βλαβών, με το νησί να είναι για εβδο­μά­δες απο­κλει­σμένο.

Ουδέν μονι­μό­τε­ρον του προ­σω­ρι­νού, λέει η λαϊκή θυμο­σο­φία και οι κάτοι­κοι της Κάσου, της Καρ­πά­θου, της Χάλκης και της Ανάφης εδώ και τέσ­σε­ρις μήνες, με αβέβαιο το μέλλον, βιώνουν τις τρα­γι­κές συνέ­πειες της. Το τακτικό πλοίο της γραμμής «Πρέ­βε­λης» βρί­σκε­ται από τα τέλη του Οκτώβρη στο καρ­νά­γιο για συντή­ρηση και αν και ο συνη­θι­σμέ­νος χρόνος επι­σκευής είναι ο ένας μήνας, κανείς δεν ξέρει πότε θα επι­στρέ­ψει στη γραμμή.

Τι και αν η συμβολή των Κασίων στην εμπο­ρική ναυ­τι­λία ήταν σπου­δαία και καθο­ρι­στική, η ακτο­πλοϊκή σύνδεση του νησιού με την υπό­λοιπη Ελλάδα είναι «τιμωρία», όπως λέει χαρα­κτη­ρι­στικά η δήμαρ­χος του νησιού, Μαίρη Σορώτου-Τσανάκη.

«Στα ακρι­τικά νησιά οι κάτοι­κοι κρατούν την πραγ­μα­τική Ελλάδα ψηλά και , αντί να βοη­θη­θούμε παρα­πάνω, μας τιμω­ρούν που δεν εγκα­τα­λεί­πουμε το νησί μας και θέλουμε να ζούμε εδώ».

Το 39χρονο πλοίο «Βιτσέν­τζος Κορ­νά­ρος», με μόλις ένα δρο­μο­λό­γιο την εβδο­μάδα από τα τρία που εκτε­λούσε το πλοίο «Πρέ­βε­λης», εδώ και τέσ­σε­ρις μήνες έχει τη σύμβαση της ακρι­τική γραμμής μέχρι και τις 31-10. Το ταξίδι μαζί του θυμίζει μικρή Οδύσ­σεια αφού για να φτάσει στο λιμάνι της Κάσου μπορεί να ξεπε­ρά­σει τις 28 ώρες…

Πηγή: Ελεύ­θε­ρος Τύπος