ΕΛ.ΑΣ.: Τα θύματα trafficking να έρθουν σε εμάς-Σοκαριστικές μαρτυρίες

«Με έβα­λαν να φάω… καρ­διά πά­πιας και να πιω βρώ­μι­κο νερό». «Με βίαζε με το πι­στό­λι στο κε­φά­λι, ενώ μου έβαλε το χέρι στο αναμ­μέ­νο μάτι κου­ζί­νας».

Πρό­κει­ται για δύο ξε­χω­ρι­στές μαρ­τυ­ρί­ες θυ­μά­των αδί­στα­κτων κυ­κλω­μά­των μα­στρο­πεί­ας, της 22χρο­νης Adisa από τη Νι­γη­ρία και της 24χρο­νης Μα­ρί­ας από τη Μολ­δα­βία. Η πρώτη βα­σα­νι­ζό­ταν με τε­λε­τές… βου­ντού (Voodoo) και η δεύ­τε­ρη με… ει­κο­νι­κές εκτε­λέ­σεις και βα­σα­νι­σμούς με­σαιω­νι­κού τύπου.

Η Μαρία φυ­λα­κι­σμέ­νη σε δια­μέ­ρι­σμα στον Αγ. Πα­ντε­λε­ή­μο­να έκλαι­γε και φώ­να­ζε μαζί με τις άλλες κο­πέ­λες. Ο «ενο­χλη­μέ­νος» ιδιο­κτή­της του σπι­τιού που το είχε νοι­κιά­σει στους μα­στρο­πούς, ερ­χό­ταν απλά για να κάνει… συ­στά­σεις για ησυ­χία!

Η Adisa μέσα σε όλα τα άλλα είχε πέσει και θύμα της ιδε­ο­λη­ψί­ας του βου­ντού με εκ­φο­βι­στι­κές τε­λε­τές εξό­ντω­σης της ίδιας και της οι­κο­γέ­νειάς της.

Τα λόγια των δύο νε­α­ρών όμορ­φων γυ­ναι­κών απο­κα­λύ­πτουν στον «Ελεύ­θε­ρο Τύπο της Κυ­ρια­κής», πως τα αν­θρω­πό­μορ­φα κτήνη με­τα­χει­ρί­ζο­νται τα θύ­μα­τά τους, έχο­ντας ως ισχυ­ρό κί­νη­τρο τη «ζή­τη­ση» της αν­θρώ­πι­νης σάρ­κας από μέρος της κοι­νω­νί­ας και την τρο­μα­κτι­κή ανοχή και ατολ­μία κα­ταγ­γε­λί­ας ενός άλλου, στο κέ­ντρο της πρω­τεύ­ου­σας μιας χώρας του… δυ­τι­κού κό­σμου.

Πρό­κει­ται για δύο μόνο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πα­ρα­δείγ­μα­τα της σκο­τει­νής πλευ­ράς του trafficking, από τα πολλά που χει­ρί­ζο­νται κα­θη­με­ρι­νά οι αξιω­μα­τι­κοί της Υπο­διεύ­θυν­σης Αντι­με­τώ­πι­σης Ορ­γα­νω­μέ­νου Εγκλή­μα­τος με τον επι­κε­φα­λής Αστυ­νο­μι­κό Υπο­διευ­θυ­ντή κ. Ηλία Αλε­βι­ζό­που­λο να καλεί τις γυ­ναί­κες-θύ­μα­τα να απευ­θυν­θούν στην ΕΛ.ΑΣ. γιατί μόνο έτσι θα δώ­σουν ένα τέλος στο δράμα που ζουν και τους πο­λί­τες να κά­νουν το ίδιο για να τις σώ­σουν.

Μαρία: «Με βίαζε με το πι­στό­λι στον κρό­τα­φο»

Η ιστο­ρία της 24χρο­νης Μα­ρί­ας Μ. από τη Μολ­δα­βία ξε­περ­νά την αν­θρώ­πι­νη φα­ντα­σία, μοιά­ζει με σε­νά­ριο ται­νί­ας του Χό­λι­γουντ, κι όμως εξε­λίσ­σε­ται στη… δι­πλα­νή πόρτα του Έλ­λη­να πο­λί­τη. «Έζησα τη φρίκη.

Με βίαζε κάθε μέρα χωρίς να χρη­σι­μο­ποιεί προ­φυ­λά­ξεις. Το έκανε είτε βά­ζο­ντας μα­χαί­ρι στο λαιμό μου, είτε ση­μα­δεύ­ο­ντας το κε­φά­λι μου με πι­στό­λι που είχε σι­γα­στή­ρα. Μου έλεγε ότι αν κου­νη­θώ θα με εκτε­λέ­σει και δεν θα βρει ποτέ κα­νείς το πτώμα μου.

Για να πει­στούν ότι δεν θα μι­λή­σω στην Αστυ­νο­μία με έβα­λαν να βάλω το χέρι μου στο αναμ­μέ­νο μάτι της κου­ζί­νας για να απο­δεί­ξω την… πίστη μου σε αυ­τούς» λέει με δά­κρυα στα μάτια η Μαρία, η οποία απο­φά­σι­σε να δη­μο­σιο­ποι­ή­σει την πε­ρι­πέ­τειά της, παρά τις δυ­σά­ρε­στες μνή­μες που κάθε φορά δυ­σκο­λεύ­ε­ται να ανα­σύ­ρει, προ­κει­μέ­νου να ευαι­σθη­το­ποι­ή­σει άλλες κο­πέ­λες-θύ­μα­τα και τους πο­λί­τες να κα­ταγ­γεί­λουν τέ­τοιες υπο­θέ­σεις που πέ­φτουν στην αντί­λη­ψή τους.

Η Μαρία Μο­ντιάν γεν­νή­θη­κε και με­γά­λω­σε στο χωριό Moara Domneasca της Μολ­δα­βί­ας. Η ίδια όπως και τα μέλη της οι­κο­γέ­νειάς της ζού­σαν κάτω από απάν­θρω­πες συν­θή­κες στε­ρού­με­νοι ακόμα και βα­σι­κά αγαθά.

Ήρθε στην Ελ­λά­δα όταν μία γνω­στή της την ενη­μέ­ρω­σε ότι ξέρει κά­ποιον Vasile, ο οποί­ος της είπε ότι θα την προ­σλάμ­βα­νε για να προ­σέ­χει το παιδί του και να κα­θα­ρί­ζει το σπίτι του. Στο κόλπο ήταν ο οδη­γός λε­ω­φο­ρεί­ου των ΚΤΕΛ, ο οποί­ος φρό­ντι­ζε να πε­ρά­σει από όλους τους ελέγ­χους.

Το μαρ­τύ­ριο για εκεί­νη ξε­κί­νη­σε από την πρώτη στιγ­μή που πά­τη­σε το πόδι της στην Αθήνα και άρ­χι­σε να βλέ­πει το πραγ­μα­τι­κό πρό­σω­πο του Vasile: «Από τη μέρα αυτή η ζωή μου έγινε κό­λα­ση. Ο Vasile ερ­χό­ταν κάθε βράδυ και χτυ­πώ­ντας και απει­λώ­ντας με βίαζε στο ξε­νο­δο­χείο, όπου με είχαν φυ­λα­κι­σμέ­νη για 10 ημέ­ρες. Μετά με πήγαν σε υπό­γειο της οδού Κρο­κι­δά στον Άγιο Πα­ντε­λε­ή­μο­να. Μέσα σε αυτό έμε­ναν εκτός από εμένα ακόμα εφτά Μολ­δα­βές».

Στο δια­μέ­ρι­σμα της οδού Κρο­κι­δά εξε­λισ­σό­ταν ο κα­θη­με­ρι­νός βα­σα­νι­σμός: «Με πλη­σί­α­σε τρα­βώ­ντας μου τα μαλ­λιά. Με έριξε με βία στο κρε­βά­τι λέ­γο­ντάς μου “εδώ που ήρθες θα μου κά­νεις όλες τις χάρες”. Εγώ κά­λε­σα σε βο­ή­θεια και τότε εκεί­νος με χτύ­πη­σε με τα χέρια του στο κε­φά­λι. Έπει­τα άρ­πα­ξε ένα μα­χαί­ρι και άρ­χι­σε να με απει­λεί με αυτό ότι θα με σκο­τώ­σει, ακου­μπώ­ντας το σε όλα τα ση­μεία του κορ­μιού μου λέ­γο­ντας “ξέ­ρεις πόσες γυ­ναί­κες είχα σαν και εσένα και όπως θέλω και όποτε θέλω τις έχω. Δε θα μου χα­λά­σεις τη δου­λειά που κάνω εδώ και 20 χρό­νια. Ξέ­ρεις ποιος είμαι εγώ, έχω τρία από τα κα­λύ­τε­ρα μα­γα­ζιά”. Μην μπο­ρώ­ντας να αντι­δρά­σω κα­θό­λου ο Vasile με βίασε και καθ’ όλη τη διάρ­κεια της πρά­ξης με απει­λού­σε με το μα­χαί­ρι, μου έκλει­νε το στόμα και τρα­βού­σε τα μαλ­λιά μου», πε­ρι­γρά­φει η Μαρία.

Την ίδια απάν­θρω­πη αντι­με­τώ­πι­ση είχαν και οι υπό­λοι­πες κο­πέ­λες τις οποί­ες εκ­πόρ­νευε σε οί­κους ανο­χής στον Άγιο Πα­ντε­λε­ή­μο­να: «Χτυ­πού­σε συ­νε­χώς εμένα και τις υπό­λοι­πες κο­πέ­λες με γρο­θιές για να δε­χτού­με να δου­λέ­ψου­με ως εκ­δι­δό­με­νες για λο­γα­ρια­σμό του. Μας έλεγε ότι θα μας σκο­τώ­σει, ότι έχει σκο­τώ­σει και άλ­λους αν­θρώ­πους και κα­νείς δεν θα μάθει τι απο­γί­να­με καθώς κα­νέ­νας δεν θα ξέρει που εί­μα­στε. Κατά τις απει­λές του μας ση­μά­δευε με ένα πι­στό­λι με σι­γα­στή­ρα λέ­γο­ντας ότι θα μας σκο­τώ­σει χωρίς να ακου­στεί. Με τις απει­λές αυτές βίαζε εμένα και τις υπό­λοι­πες γυ­ναί­κες. Όταν μας άφη­ναν μόνες μας κλεί­δω­ναν. Εγώ με τις υπό­λοι­πες τρεις γυ­ναί­κες κοι­μό­μα­σταν σε ένα στρώ­μα. Στο σπίτι κλαί­γα­με και φω­νά­ζα­με και τότε ερ­χό­ταν ο ιδιο­κτή­της του σπι­τιού που νοί­κια­ζε ο Vasile στον οποίο όπως κα­τα­λά­βαι­να του έλεγε απλά να κάνει ησυ­χία». Το μαρ­τύ­ριό της τε­λεί­ω­σε όταν κα­τά­φε­ρε να δρα­πε­τεύ­σει από το δια­μέ­ρι­σμα-«κελί» δια­φεύ­γο­ντας της προ­σο­χής του προ­α­γω­γού.

Adisa: «Εκ­δι­δό­μουν ακόμη και με πε­ρί­ο­δο»

Η 22χρονη Adisa ζούσε με τα οχτώ αδέρ­φια της στην πόλη Kano της Νι­γη­ρί­ας. Το βιο­τι­κό επί­πε­δο της ήταν πολύ χα­μη­λό, ο πα­τέ­ρας της ήταν αλ­κο­ο­λι­κός και η μη­τέ­ρα της ερ­γα­ζό­ταν πε­ρι­στα­σια­κά.

«Απο­φά­σι­σα να θυ­σια­στώ για την οι­κο­γέ­νειά μου που ζούσε μέσα στη φτώ­χεια και να δεχθώ την πρό­τα­ση που μου έγινε. Ο Daniel -προ­α­γω­γός- μου είπε ότι θα έπρε­πε να πε­ρά­σω τη δια­δι­κα­σία του Voodoo, ώστε να είναι εκεί­νος και το ‘αφε­ντι­κό’ σί­γου­ροι ότι δεν θα αθε­τή­σω τη συμ­φω­νία μας.

Ο ιε­ρέ­ας του Voodoo μου πήρε όλα μου τα υπάρ­χο­ντα και μου είπε ότι από τα χρή­μα­τα που θα κέρ­δι­ζα στην Ελ­λά­δα θα έπρε­πε να του στεί­λω το χρη­μα­τι­κό ποσό των 1.000 ευρώ. Στα στά­δια της δια­δι­κα­σία του Voodoo που δι­ήρ­κε­σαν πε­ρί­που ένα μήνα ανα­γκά­στη­κα να κάνω φρι­κτά πράγ­μα­τα, όπως να φάω καρ­διά πά­πιας, να πιω μία κούπα με βρώ­μι­κο νερό, ενώ επί­σης μου έκο­ψαν τρί­χες από τα μαλ­λιά μου και μέρος από τα νύχια μου. Ο Daniel μου είπε ότι δεν θα έπρε­πε να πω τί­πο­τα και σε κα­νέ­ναν, ει­δι­κά στην Αστυ­νο­μία για τη δου­λειά που θα έκανα καθώς σε δια­φο­ρε­τι­κή πε­ρί­πτω­ση και λόγω του Voodoo η οι­κο­γέ­νειά μου θα πέ­θαι­νε», πε­ρι­γρά­φει δα­κρυ­σμέ­νη.

Με την άφιξή της στο αε­ρο­δρό­μιο «Ελευ­θέ­ριος Βε­νι­ζέ­λος» ένας αστυ­νο­μι­κός έλεγ­ξε το δια­βα­τή­ριο της χωρίς να δια­πι­στώ­σει ότι οι σφρα­γί­δες που υπήρ­χαν είναι πλα­στές και της επέ­τρε­ψε να πε­ρά­σει.

Στην Αθήνα την πα­ρέ­λα­βε μία γυ­ναί­κα με το όνομα Lovety, η οποία εκ­πόρ­νευε και άλλες γυ­ναί­κες: «Για να πει­στεί ότι δεν θα μι­λή­σω σε κα­νέ­ναν με εξα­νά­γκα­σε να βάλω το χέρι μου στο αναμ­μέ­νο μάτι της κου­ζί­νας, ενώ μου έκοψε τρί­χες από τα μαλ­λιά μου και τμήμα των νυ­χιών μου. Άρ­χι­σε να μου δίνει εντο­λές.

Μου είπε ότι η ερω­τι­κή επαφή με τους πε­λά­τες εάν πραγ­μα­το­ποιού­νταν στο αυ­το­κί­νη­το θα κό­στι­ζε πε­ρί­που 20 ευρώ, ενώ σε ξε­νο­δο­χείο 30 ευρώ, το δω­μά­τιο του οποί­ου θα πλή­ρω­ναν οι ίδιοι. Η Lovety μου έδωσε να φο­ρέ­σω προ­κλη­τι­κά ρούχα και μου είπε να μιλάω προ­κλη­τι­κά στους διερ­χό­με­νους άν­δρες της οδού Σω­κρά­τους.

Με εξα­νά­γκα­ζαν να πη­γαί­νω στην οδό Σω­κρά­τους και Αθη­νάς και να έρ­χο­μαι σε ερω­τι­κή επαφή με πε­ρί­που 10 άν­δρες την ημέρα, οι οποί­οι πολ­λές φορές ήταν βί­αιοι και με χτυ­πού­σαν. Τις ημέ­ρες που είχα πε­ρί­ο­δο η Lovety με εξα­νά­γκα­ζε να ερ­γά­ζο­μαι χο­ρη­γώ­ντας μου διά­φο­ρα πράγ­μα­τα ώστε οι πε­λά­τες να μην κα­τα­λα­βαί­νουν τί­πο­τα. Από την ερ­γα­σία μου η Lovety μου έχει πα­ρα­κρα­τή­σει -σε διά­στη­μα πε­ρί­που δύο χρό­νων- το ποσό των 34.000 ευρώ, ενώ στην οι­κο­γέ­νειά μου έστει­λα μόνο δυο φορές χρή­μα­τα, τα οποία είχα κα­τα­φέ­ρει να κρύψω. Την πρώτη 180 ευρώ και τη δεύ­τε­ρη 120 ευρώ».

Η Adisa όλο αυτό το διά­στη­μα δεν στα­μα­τού­σε να τους ζη­τά­ει να την αφή­σουν ελεύ­θε­ρη: «Ζή­τη­σα από τη Lovety να με αφή­σει να φύγω. Της το έλεγα συ­νέ­χεια. Την τε­λευ­ταία φορά που αρ­νή­θη­κε πήρα ένα μα­χαί­ρι υπό τε­ρά­στια ψυ­χο­λο­γι­κή φόρ­τι­ση και την απεί­λη­σα ότι αν δεν με αφή­σει να φύγω θα τη σκο­τώ­σω. Εκεί­νη φο­βή­θη­κε πι­στεύ­ο­ντας ότι θα τη σκο­τώ­σω και με άφησε να φύγω από τον έλεγ­χό της. Θέλω να προ­σθέ­σω ότι κα­τά­φε­ρα να ξε­πε­ρά­σω το φόβο του Voodoo με τη βο­ή­θεια των ερ­γα­ζο­μέ­νων της ΜΚΟ Νέα Ζωή».

«Τις βιά­ζουν για να τις κά­νουν άβου­λα όντα»

«Όταν έρ­χο­νται οι γυ­ναί­κες αυτές στην Υπη­ρε­σία μας είναι κα­τα­βε­βλη­μέ­νες. Φο­βι­σμέ­νες. Βλέ­που­με νέα κο­ρί­τσια να τρέ­μουν. Πρέ­πει πρώτα να κερ­δί­σου­με την εμπι­στο­σύ­νη τους, να κα­τα­λά­βουν ότι εί­μα­στε με το μέρος τους και μετά να αρ­χί­σουν να μας μι­λά­νε. Ξέ­ρου­με ότι έχουν κα­κο­ποι­η­θεί από κτήνη που πρώτα τις βιά­ζουν και μετά τις εκ­δί­δουν. Τις βιά­ζουν για να κάμ­ψουν το ηθικό τους και να γί­νουν άβου­λα όντα», λέει ο επι­κε­φα­λής της Υπο­διεύ­θυν­σης Αντι­με­τώ­πι­σης Ορ­γα­νω­μέ­νου Εγκλή­μα­τος, Ηλίας Αλε­βι­ζό­που­λος.

Και συ­νε­χί­ζει: «Εμείς αυτό που θέ­λου­με να ξέ­ρουν τα θύ­μα­τα trafficking είναι ότι μπο­ρούν και πρέ­πει να έρ­θουν στην υπη­ρε­σία μας και να κα­ταγ­γεί­λουν αυτό που ζουν. Δεν θα τις πει­ρά­ξει κα­νείς, καθώς οι μα­στρο­ποί δεν τολ­μούν να πλη­σιά­σουν στις υπο­στη­ρι­κτι­κές δομές. Δί­νου­με έμ­φα­ση στη ψυ­χο­λο­γι­κή στή­ρι­ξη των θυ­μά­των. Συ­νερ­γα­ζό­μα­στε με ψυ­χο­λό­γο που τις εξε­τά­ζει και πα­ρα­κο­λου­θεί τη ψυ­χι­κή τους υγεία για καιρό. Άλ­λω­στε όταν τε­λειώ­σου­με με τις κα­τα­θέ­σεις και τις υπό­λοι­πες νό­μι­μες δια­δι­κα­σί­ες, πα­ρα­πέ­μπου­με τις γυ­ναί­κες σε από­λυ­τα εξει­δι­κευ­μέ­νες ΜΚΟ. Σε εμάς πρέ­πει να απευ­θύ­νο­νται και οι πο­λί­τες που αντι­λαμ­βά­νο­νται τέ­τοιες απάν­θρω­πες κα­τα­στά­σεις».

Ο αστυ­νό­μος Β’, κ. Ευ­θύ­μιος Πα­πα­δό­που­λος, στε­νός συ­νερ­γά­της του κ. Αλε­βι­ζό­που­λου, προ­σθέ­τει με αγω­νία το τη­λέ­φω­νο της υπη­ρε­σί­ας τους, «είναι το 210-6476826, δεν εί­μα­στε μόνο αστυ­νο­μι­κοί…».

thetoc.gr