FT: Παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ: Αξία… ανεκτίμητη

Όταν οι Ευ­ρω­παί­οι ηγέ­τες ανα­φέ­ρο­νται στην Ελ­λά­δα, μι­λούν τη διά­λε­κτο των οι­κο­νο­μι­κών, ανε­ξάρ­τη­τα από την μη­τρι­κή τους γλώσ­σα. Είμαι οι­κο­νο­μι­κός ανα­λυ­τής και την γνω­ρί­ζω καλά αυτή τη διά­λε­κτο. Πι­στεύω όμως ότι οι πο­λι­τι­κοί της ηπεί­ρου έχουν δια­λέ­ξει λάθος κοινή γλώσ­σα. Η γε­ω­πο­λι­τι­κή, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο από την οι­κο­νο­μία, είναι το κύριο ζή­τη­μα. Το κό­στος του σφάλ­μα­τος θα είναι μη με­τρή­σι­μο, γρά­φει ο Marc Chandler, αρ­θρο­γρά­φος των Financial Times, σε σχε­τι­κό άρθρο του.

Να θυ­μη­θού­με ότι μέχρι πολύ πρό­σφα­τα, το 2013, οι Ευ­ρω­παί­οι αξιω­μα­τού­χοι συ­ζη­τού­σαν για συμ­φω­νία εμπο­ρι­κής ενο­ποί­η­σης με την Ου­κρα­νία. Δεν υπάρ­χει αμ­φι­βο­λία ότι οι δι­πλω­μά­τες γνώ­ρι­ζαν τις γε­ω­πο­λι­τι­κές πα­ρα­μέ­τρους αυτής της προ­σπά­θειας. Πράγ­μα­τι, η συμ­με­το­χή της Ου­κρα­νί­ας στην Ε.Ε. είχε τεθεί από πολ­λούς ως μα­κρο­πρό­θε­σμος στό­χος. Αλλά οι Βρυ­ξέλ­λες, απορ­ρο­φη­μέ­νες με τις τε­χνι­κές λε­πτο­μέ­ρειες μιας συμ­φω­νί­ας για το άνοιγ­μα των αγο­ρών, ίσως απέ­σπα­σαν το βλέμ­μα από την στρα­τη­γι­κή κα­τά­στα­ση, επι­ση­μαί­νει ο Chandler στο άρθρο του.

Οι ρω­σι­κές αντι­δρά­σεις στην Ου­κρα­νία πάντα ήταν δύ­σκο­λο να προ­βλε­φθούν. Αλλά το πρί­σμα της οι­κο­νο­μί­ας ήταν λάθος επι­λο­γή και οδή­γη­σε τους δι­πλω­μά­τες σε λάθος δια­δρο­μή. Αυτό είναι ένα σφάλ­μα που η Ευ­ρώ­πη δεν αντέ­χει να επα­να­λά­βει στην Ελ­λά­δα.

Οι υπουρ­γοί Οι­κο­νο­μι­κών συ­ζη­τούν τις απαι­τή­σεις της Αθή­νας για ένα δά­νειο που θα συ­ντη­ρή­σει την χώρα μέχρι τον Ιού­νιο, δί­νο­ντας χρόνο για δια­πραγ­μά­τευ­ση μιας μό­νι­μης λύσης στα οι­κο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα της Ελ­λά­δας. Τα ποσά που εμπλέ­κο­νται είναι με­γά­λα, και οι ελ­λη­νι­κές απαι­τή­σεις εγεί­ρουν ερω­τη­μα­τι­κά για το νο­μι­σμα­τι­κό και μα­κρο­οι­κο­νο­μι­κό πλαί­σιο όλης της οι­κο­νο­μί­ας της ευ­ρω­ζώ­νης.

Δεν πρέ­πει να λη­φθούν βια­στι­κές απο­φά­σεις. Αυτά τα θέ­μα­τα όμως, όσο ση­μα­ντι­κά κι είναι, δεν πρέ­πει να τυ­φλώ­νουν τους πο­λι­τι­κούς όσον αφορά την τε­ρά­στια γε­ω­πο­λι­τι­κή ση­μα­σία της Ελ­λά­δας.

Πρό­κει­ται για μια χώρα που ενώ­νει τον βορρά με τον νότο, και την ανα­το­λή με την δύση, όπως καμία άλλη. Απο­τε­λεί το νότιο άκρο του ΝΑΤΟ και η σχέση που απο­λαμ­βά­νει με Ρωσία, Ιράν, Κίνα και άλ­λους είναι μο­να­δι­κή εντός της συμ­μα­χί­ας. Ακόμη κι αν είναι υψηλό το τί­μη­μα για την ασφα­λή δια­τή­ρη­ση των Αθη­νών εντός της ευ­ρω­παϊ­κής πο­λι­τι­κής τάξης και ασφά­λειας, αξί­ζει να πλη­ρω­θεί.

Η Ελ­λά­δα είναι υπεύ­θυ­νη για την εξα­σφά­λι­ση ενός με­γά­λου και αστα­θούς τμή­μα­τος των εξω­τε­ρι­κών συ­νό­ρων της Ε.Ε. Κι αυτός ο ρόλος θα γίνει ακόμη ση­μα­ντι­κό­τε­ρος, με τις συ­γκρού­σεις που μαί­νο­νται στην βό­ρειο Αφρι­κή και την Μέση Ανα­το­λή.

Η στρα­τη­γι­κή ση­μα­σία της χώρας ως πυ­λώ­να της Ευ­ρώ­πης έχει αυ­ξη­θεί κι ας έχει συρ­ρι­κνω­θεί η οι­κο­νο­μία της κατά το ένα τέ­ταρ­το. Είναι μια από τις λίγες χώρες της ευ­ρω­ζώ­νης που αντα­πο­κρί­νο­νται στις δε­σμεύ­σεις τους προς το ΝΑΤΟ για τις στρα­τιω­τι­κές δα­πά­νες (και γι’ αυτό το λόγο, συμ­πτω­μα­τι­κά, είναι από τους ση­μα­ντι­κό­τε­ρους πε­λά­τες των γερ­μα­νι­κών και γαλ­λι­κών κα­τα­σκευα­στών όπλων).

Οι πο­λι­τι­κοί της υπό­λοι­πης Ευ­ρώ­πης είναι κα­τα­νοη­τό να ανη­συ­χούν που θα υπο­χρε­ω­θούν οι φο­ρο­λο­γού­με­νοι πο­λί­τες τους να πλη­ρώ­σουν για τις πα­λαιές δη­μο­σιο­νο­μι­κές ατα­σθα­λί­ες της Ελ­λά­δας. Αλλά πρέ­πει να θυ­μού­νται επί­σης ότι η χώρα δεν αμεί­βε­ται επαρ­κώς για την πο­λύ­τι­μη συμ­βο­λή της στην κοινή άμυνα της Ευ­ρώ­πης, ση­μειώ­νει στο άρθρο του ο Chandler.

Οι εξε­λί­ξεις στην Ου­κρα­νία θα τα­ρα­κου­νή­σουν εκεί­νους τους Ευ­ρω­παί­ους που κά­πο­τε θε­ω­ρού­σαν δε­δο­μέ­νο ότι οι με­τα­πο­λε­μι­κές εδα­φι­κές τα­κτο­ποι­ή­σεις θα γί­νουν σε­βα­στές από όλους τους γεί­το­νες. Στην πα­ρα­τε­τα­μέ­νη, όπως φαί­νε­ται, αντι­πα­ρά­θε­ση της δύσης με την Ρωσία, τα γε­ω­στρα­τη­γι­κά δε­δο­μέ­να που κα­τέ­χει η Ελ­λά­δα είναι ανα­ντι­κα­τά­στα­τα.

Ωστό­σο οι Ευ­ρω­παί­οι ηγέ­τες επι­μέ­νουν να μι­λούν για την οι­κο­νο­μι­κή θέση της Ελ­λά­δας λες και έχουν εξα­σφα­λί­σει την πλήρη γε­ω­πο­λι­τι­κή υπο­τα­γή της. Τα γε­γο­νό­τα μπο­ρεί να τους επι­βε­βαιώ­σουν. Αλλά είναι επι­κίν­δυ­νο στοί­χη­μα. Θα είναι τρα­γω­δία να βά­λουν αυτό το στοί­χη­μα στην τύχη, επει­δή θα κά­νουν στε­νό­μυα­λη ανά­λυ­ση της κα­τά­στα­σης.

Αν το παι­χνί­δι επι­βο­λής που εκτυ­λίσ­σε­ται ανά­με­σα στην Αθήνα και τις υπό­λοι­πες ευ­ρω­παϊ­κές πρω­τεύ­ου­σες, κα­τα­λή­ξει στην έξοδο της Ελ­λά­δας από την ευ­ρω­ζώ­νη, το κό­στος θα είναι πολύ με­γα­λύ­τε­ρο από με­ρι­κά απλή­ρω­τα δά­νεια και οι­κο­νο­μι­κή πίεση.

Ο διοι­κη­τής της ΕΚΤ Mario Draghi, έχει πει ότι θα κάνει τα πάντα για να σώσει το ευρώ. Οι Ευ­ρω­παί­οι πο­λι­τι­κοί θα πρέ­πει να κά­νουν πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρα για να κρα­τή­σουν την Ελ­λά­δα στο ευρώ και να δια­σφα­λί­σουν την ευ­ρω­παϊ­κή πο­λι­τι­κή τάξη.

Πηγή: euro2day.gr