Βρέφος 38 ημερών πέθανε από ασιτία και εγκατάλειψη!

Μια τραγική ιστορία πρόωρου θανάτου ενός βρέφους, ηλικίας 38 ημερών, εξαι­τίας εγκα­τά­λει­ψης και ασιτίας, με κατη­γο­ρού­μενη για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση την μητέρα του, θα απα­σχο­λή­σει την προσεχή συνε­δρί­αση του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Ρόδου.

To ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Την 13:50 ώρα της 19ης Ιανουα­ρίου 2013, το Αστυ­νο­μικό Τμήμα Λέρου ενη­με­ρώ­θηκε  από   το   Διευ­θυ­ντή   της   Παι­δια­τρι­κής   Κλι­νι­κής   του Κρα­τι­κού Θερα­πευ­τη­ρίου Λέρου ότι η μητέρα μετέβη στο νοσο­κο­μείο και μετέ­φερε το ανήλικο βρέφος της, το οποίο είχε γεν­νη­θεί την 16η Δεκεμ­βρίου 2012 το οποίο έφερε ενδεί­ξεις ασιτίας, έλλειψη καθα­ριό­τη­τας και προφανή απώλεια βάρους σε σχέση με τη γέννησή  του.

Λόγω της σοβα­ρό­τη­τας της κατά­στα­σής του κρίθηκε σκόπιμη η μετα­φορά του σε Νοσο­κο­μείο της Κρήτης για παροχή των πρώτων βοη­θειών.

Στην κατά­θεση του Διευ­θυ­ντή της Παι­δια­τρι­κής Κλι­νι­κής, ανα­φέ­ρο­νται μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Το μωρό ήταν κυα­νω­τικό, μωβ. Ηταν παγω­μένο και λίγο βρεγ­μένα τα ρου­χα­λά­κια του. Ισως είχε βγάλει λίγα τσίσα. Ήταν κλειστά τα ματάκια του, με αργές ανα­πνευ­στι­κές κινή­σεις, σαν κου­βα­ράκι. Έλειπαν τα αντα­να­κλα­στικά του θηλα­σμού. Το ίδιο δια­πί­στωσα και εγώ όταν έφτασα. Οταν το γδύσαμε ήταν σαν Αιθιο­πάκι και σαν να το είχες βγάλει από κάδο σκου­πι­διών. Φαι­νό­ταν τα οστά του μέσα από το δέρμα του. Ήταν βρώμικο, πλη­για­σμένο στις κλει­δώ­σεις του. Αυτό το παιδί ήταν εγκα­τα­λε­λειμ­μένο από πολλές ημέρες. Ήταν σε προ­θα­νά­τια κατά­σταση και κάναμε προ­σπά­θειες για να το επα­να­φέ­ρουμε».

Σύμφωνα με την ιατρο­δι­κα­στική έκθεση του ΠαΓΝΗ Κρήτης «το άρρεν βρέφος, ηλικίας 38 ημερών, δια­κο­μί­σθηκε με αερο­με­τα­φορά στη ΜΕΘ Παίδων του ΠαΓΝΗ την 19/1/2013 και περί τις 19.00  σε βαριά κλινική κατά­σταση  έχοντας κάνει ήδη μία ανακοπή στη διάρ­κεια της δια­κο­μι­δής. Δια­πι­στώ­θηκε υπο­σι­τι­σμός και παρα­με­λη­μένη υγιεινή (πυορ­ρού­ντα παρα­τρίμ­ματα μασχα­λιαίων και μηρο­βου­βω­νι­κών πτυχών καθώς και περι­πρω­κτική ερυ­θρό­τητα). Αμέσως με την εισα­γωγή του στη ΜΕΘ το βρέφος έκανε νέα ανακοπή που ανα­τά­χθηκε και τέθηκε σε πλήρη υπο­στή­ριξη των οργα­νι­κών συστη­μά­των. Το βρέφος παρέ­μεινε σε κρίσιμη κατά­σταση, ενώ οι αρχικές εξε­τά­σεις αίματος ήταν εξαι­ρε­τικά παθο­λο­γι­κές, ασύμ­βα­τες με φυσιο­λο­γική λει­τουρ­γία. Κατά τη νοση­λεία του το βρέφος παρου­σί­ασε κακή περι­φε­ρειακή αιμά­τωση σε αμφό­τερα τα κάτω άκρα η οποία αντι­με­τω­πί­στηκε, ωστόσο παρέ­μεινε ισχαι­μική περιοχή στο αρι­στερό πέλμα. Η κατά­σταση του βρέφους άρχισε να επι­δει­νώ­νε­ται, παρου­σί­ασε επα­νει­λημ­μένα επει­σό­δια ανα­κο­πής και τελικά κατέ­ληξε την 22 Ιανουα­ρίου 2013 περί τις 12:55 μμ».

Ενδει­κτική του τι είχε προη­γη­θεί του θανάτου του βρέφους είναι και η ακό­λουθη περι­κοπή της ιατρο­δι­κα­στι­κής έκθεσης:

«Ανα­φέ­ρε­ται ότι το ανωτέρω βρέφος γεν­νή­θηκε την 16-12-2012 με και­σα­ρική τομή λόγω ισχια­κής προ­βο­λής με διάρ­κεια κύησης 39 εβδο­μά­δων (τελειό­μηνο) έχοντας σωμα­τικό βάρος 3.500 γραμ­μά­ρια και βάρος εξόδου από το μαιευ­τή­ριο (5ο 24ωρο ζωής) 3.470 γραμμ.

Κατά την εισα­γωγή του βρέφους στη ΜΕΘ Παίδων του ΠαΓΝΗ (19/1/2013) είχε σωμα­τικό βάρος 3.400 γρ. Η φυσιο­λο­γική τιμή του σωμα­τι­κού βάρους ενός υγιούς νεογνού με βάρος γέν­νη­σης 3.500 γρ. και ηλικία 35 ημερών (ημέρα εισα­γω­γής του βρέφους) θα έπρεπε να είναι 4130γρ αντί 3.400 γρ που είχε το βρέφος».

Προ­κει­μέ­νου να ερευ­νη­θούν οι συν­θή­κες δια­βί­ω­σης του βρέφους την ίδια μέρα της προ­σέ­λευ­σης της «θορυ­βη­μέ­νης» μητέρας στην Παι­δια­τρική Κλινική του Θερα­πευ­τη­ρίου Λέρου, δόθηκε εντολή για σύνταξη κατε­πεί­γου­σας κοι­νω­νι­κής έρευνας εκ μέρους της κοι­νω­νι­κής υπη­ρε­σίας.

Σύμφωνα με την κοι­νω­νική έκθεση, η περι­το­ναϊκή περιοχή, τα γεν­νη­τικά όργανα, ο πρωκτός, η μασχα­λιαία περιοχή και οι πτυχές των μηρών και των βου­βώ­νων έφεραν σύγκαμα μεγάλου βαθμού και πληγές με έντονη δυσο­σμία η οποία προ­ερ­χό­ταν από την έκκριση πύου αλλά και την έκκριση σμήγ­μα­τος στη μασχα­λιαία περιοχή μαζί με βρωμιά, όπως χνούδια και ούρα, γεγονός που υπο­δή­λωνε ότι ήταν άπλυτο.

Το μωρό φόραγε μία γαλάζια φόρμα και κάλτσες, ενώ εσω­τε­ρικά φόραγε ένα φανε­λάκι βρεφικό τα οποία ήταν βρεγ­μένα από ούρα. Το δέρμα ήταν αφυ­δα­τω­μένο και αδυ­να­τι­σμένο με έκδηλα τα στοι­χεία αφυ­δά­τω­σης και αδυ­να­μίας στον πρωκτό και στους γλου­τούς του βρέφους, ενώ εμφανές το οίδημα στα βλέφαρα, άκρα και κορμό. Τα ζωτικά σημεία, η κλινική εικόνα του βρέφους και οι ιατρι­κές εξε­τά­σεις υπο­δή­λω­ναν ότι το βρέφος βρι­σκό­ταν σε λήθαργο και η κατά­σταση της υγείας του ήταν εξαι­ρε­τικά επεί­γουσα αλλά και πολύ κρίσιμη. Αξιο­ση­μεί­ωτο είναι ότι ακόμη και το μπι­μπερό του βρέφους ήταν βρώμικο και πιο συγκε­κρι­μένα η πιπίλα του μπι­μπερό όταν σκου­πί­στηκε με γάζα από το νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό άφηνε μαύρο ρύπο.

Ανα­φο­ρικά με το ποιόν της μητέρας γίνεται λόγος για μία νέα και όμορφη κοπέλα η οποία δεν εμφα­νί­ζει στο πρόσωπο της καμία θλίψη, αλλά ούτε και ανη­συ­χία.

Ανέφερε ότι τον Ιούνιο του 2012 γνώρισε το σύντροφο της και πατέρα του παιδιού της, ενώ την ίδια εποχή έμεινε έγκυος.

Ότι στην Παι­δια­τρική  Κλινική την  19 Ιανουα­ρίου 2012 από τις  13:00 έως τις 17:30 περίπου δεν σηκώ­θηκε ούτε μία φορά από την καρέκλα του χώρου ανα­μο­νής εκτός του χώρου των εξω­τε­ρι­κών ιατρείων της κλι­νι­κής και ενώ είχε ενη­με­ρω­θεί από το γιατρό για τη σοβαρή κατά­σταση της υγείας του βρέφους, δεν εμφά­νισε συναί­σθημα που να θυμίζει μητρική ανη­συ­χία ή αγωνία ούτε για να δει το μωρό της.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω, που μελέ­τησε την υπόθεση, ανα­φέ­ρει επι­πλέον ότι η κατη­γο­ρού­μενη πλη­ρο­φό­ρησε ψευδώς και τον άνθρωπο με τον οποίο συζούσε λέγο­ντάς του ότι το παιδί ήταν δικό του, ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ήταν από άλλο πατέρα, καρπός προη­γού­με­νης σχέσης, με άλλο άνδρα.

Σχετικά με τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης του βρέφους, η κοι­νω­νική έκθεση ανα­φέ­ρει ότι η θερ­μο­κρα­σία δωμα­τίου ήταν ιδιαί­τερα χαμηλή, αφενός λόγω των έντονων και­ρι­κών φαι­νό­μέ­νων και των χαμηλών θερ­μο­κρα­σιών του χειμώνα.

Επίσης το ζευγάρι μαζί με το μωρό πραγ­μα­το­ποιούσε τακτι­κές κοι­νω­νι­κές και ψυχα­γω­γι­κές εξόδους από την πρώτη ημέρα που επέ­στρεψε στο σπίτι τους μετά την έξοδό τους από το νοσο­κο­μείο.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες εργα­ζο­μέ­νων σε χώρους ψυχα­γω­γίας, όπως κοσμι­κές καφε­τέ­ριες και εστια­τό­ριο, το μωρό έκλαιγε πάρα πολύ και δεν το σήκωναν διότι θεω­ρού­σαν ότι δεν έπρεπε να το κακο­μά­θουν.

Από την κατά­θεση μάρτυρα προ­έ­κυψε ότι οι γονείς ασχο­λού­νταν με το «facebook» ενώ ο υπο­τι­θέ­με­νος πατέρας κάπνιζε μέσα στο σαλόνι. Οταν ξύπνησε το μωρό και η κατη­γο­ρου­μένη το έφερε στο σαλόνι, η μάρ­τυ­ρας δια­πί­στωσε ότι τον Ιανουά­ριο, στην καρδιά του χειμώνα, η κατη­γο­ρου­μένη φορούσε στο μωρό ένα κοντο­μά­νικο φανε­λάκι από μέσα και απ’ έξω ένα φορμάκι ξεκού­μπωτο με τα χεράκια απ’ έξω.