Μαξίμου: Οι απειλές και η αποτίμηση των 10 σημείων της διαπραγμάτευσης

Σε ανε­πί­ση­μο ση­μεί­ω­μα, που δη­μο­σιεύ­ε­τε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, την ώρα που οι συ­ζη­τη­σεις στις Βρυ­ξέλ­λες με­τα­ξύ των τε­χνι­κών κλι­μα­κί­ων είναι σε εξέ­λι­ξη, κυ­βερ­νη­τι­κοί αξιω­μα­τού­χοι ανα­φέ­ρουν ότι «στο Eurogroup της Τε­τάρ­της υπήρ­ξαν απει­λές ότι εάν δεν υπο­γρά­φα­με την πα­ρά­τα­ση του Μνη­μο­νί­ου δεν θα υπήρ­χε συ­νέ­χεια των δια­βου­λεύ­σε­ων».

Οι αξιω­μα­τού­χοι υπο­γραμ­μί­ζουν: «Πολ­λοί μας κα­τη­γό­ρη­σαν ότι επι­λέ­ξα­με τη ρήξη, επει­δή δεν δε­χτή­κα­με να υπο­γρά­ψου­με το σχέ­διο κοι­νής ανα­κοί­νω­σης. Από το επό­με­νο πρωί, η κί­νη­ση της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης απο­δεί­χτη­κε ορθή. Ο ίδιος ο κ. Ντάι­σελ­μπλουμ επε­δί­ω­ξε επαφή με τον έλ­λη­να Πρω­θυ­πουρ­γό και δή­λω­σε ότι ξε­κι­νούν οι συ­νο­μι­λί­ες σε τε­χνι­κό επί­πε­δο για να βρε­θεί κοινό έδα­φος με τις θέ­σεις της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης. Δεν υπο­γρά­ψα­με και ήδη έχουν ξε­κι­νή­σει οι συ­ζη­τή­σεις για με­τά­βα­ση από το μνη­μό­νιο στο πρό­γραμ­μά μας»

Στο ση­μεί­ω­μα η κυ­βέρ­νη­ση πα­ρου­σιά­ζει 10 ση­μεία με πο­λι­τι­κό και τε­χνο­κρα­τι­κό πε­ριε­χό­με­νο και προσ­διο­ρί­ζει σε γε­νι­κές γραμ­μές τις κα­τευ­θύν­σεις των ερ­γα­σιών που θα γί­νουν μέχρι την συ­νε­δρί­α­ση του Eurogroup της Δευ­τέ­ρας.

Τα δέκα ση­μεία

1. Η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση είναι απο­λύ­τως ικα­νο­ποι­η­μέ­νη και αι­σιό­δο­ξη από τις ερ­γα­σί­ες σε Eurogroup και Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής. Συ­νε­χί­ζου­με με νη­φα­λιό­τη­τα και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα. Μέσα σε 20 μέρες η νέα ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση κα­τά­φε­ρε να πε­τύ­χει στο ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο ό,τι δεν μπό­ρε­σαν να κά­νουν μαζί τρεις κυ­βερ­νή­σεις σε 5 χρό­νια.

2. Ένα βα­σι­κό συ­μπέ­ρα­σμα που προ­κύ­πτει είναι ότι οι επα­φές που έκανε όλο το προη­γού­με­νο χρο­νι­κό διά­στη­μα η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση σε επί­πε­δο αρ­χη­γών κρα­τών, αλλά και υπουρ­γών Οι­κο­νο­μι­κών, όπως απο­δεί­χτη­κε στην πράξη, έφε­ραν απο­τε­λέ­σμα­τα. Αυτή απο­δει­κνύ­ε­ται από το γε­γο­νός ότι η στάση που κρα­τή­θη­κε τη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής από τις χώρες που επι­σκέ­φθη­κε ο έλ­λη­νας Πρω­θυ­πουρ­γός, ήταν υπο­στη­ρι­κτι­κή της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης. Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, οι ηγέ­τες της Γαλ­λί­ας, της Ιτα­λί­ας, της Αυ­στρί­ας, της Κύ­πρου και του Βελ­γί­ου κρά­τη­σαν θε­τι­κή στάση. Επο­μέ­νως, οι δι­πλω­μα­τι­κές επα­φές που προη­γή­θη­καν των Βρυ­ξελ­λών δεν ήταν επι­κοι­νω­νια­κού χα­ρα­κτή­ρα, αλλά είχαν πο­λι­τι­κή ουσία.

3. Στο Eurogroup της Τε­τάρ­της υπήρ­ξαν απει­λές ότι εάν δεν υπο­γρά­φα­με τη συ­νέ­χι­ση / πα­ρά­τα­ση του μνη­μο­νί­ου δεν θα υπήρ­χε συ­νέ­χεια των δια­βου­λεύ­σε­ων. Πολ­λοί μας κα­τη­γό­ρη­σαν ότι επι­λέ­ξα­με τη ρήξη, επει­δή δεν δε­χτή­κα­με να υπο­γρά­ψου­με το σχέ­διο κοι­νής ανα­κοί­νω­σης. Από το επό­με­νο πρωί, η κί­νη­ση της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης απο­δεί­χτη­κε ορθή. Ο ίδιος ο κ. Ντάι­σελ­μπλουμ επε­δί­ω­ξε επαφή με τον έλ­λη­να Πρω­θυ­πουρ­γό και δή­λω­σε ότι ξε­κι­νούν οι συ­νο­μι­λί­ες σε τε­χνι­κό επί­πε­δο για να βρε­θεί κοινό έδα­φος με τις θέ­σεις της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης. Δεν υπο­γρά­ψα­με και ήδη έχουν ξε­κι­νή­σει οι συ­ζη­τή­σεις για με­τά­βα­ση από το μνη­μό­νιο στο πρό­γραμ­μά μας. Τη Δευ­τέ­ρα, φυ­σι­κά, θα συ­νέλ­θει και το Eurogroup, ενώ τα τε­χνι­κά κλι­μά­κια Ελ­λά­δας και Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, έχουν ήδη ξε­κι­νή­σει τη συ­νερ­γα­σία από την Πα­ρα­σκευή το πρωί, με την επε­ξερ­γα­σία των θέ­σε­ων και των δύο μερών.

4. Τα τε­χνι­κά κλι­μά­κια δεν κά­νουν δια­πραγ­μά­τευ­ση ή κρι­τι­κή σε θέ­σεις. Κα­τα­γρά­φουν τα ση­μεία σύ­γκλι­σης, δια­πι­στώ­νουν / εντο­πί­ζουν τις απο­κλί­σεις. Τη Δευ­τέ­ρα, δη­λα­δή, στο Eurogroup θα υπάρ­χουν δύο, ισά­ξια και ισό­τι­μα, κεί­με­να – ένα της ελ­λη­νι­κής πλευ­ράς και ένα της Κο­μι­σιόν. Κεί­με­να μέσα από τα οποία οι δύο πλευ­ρές θα μπο­ρούν άμεσα να βλέ­πουν σε ποια ση­μεία υπάρ­χει δια­φω­νία και σε ποια συμ­φω­νία.

5. Η τρόι­κα έχει τε­λειώ­σει ως μο­ντέ­λο επο­πτεί­ας, επι­τή­ρη­σης και επι­βο­λής πο­λι­τι­κών. Το ρολόι για την τρόι­κα στα­μά­τη­σε στις 25 Ια­νουα­ρί­ου. Ο χρό­νος δεν γυρ­νά­ει πίσω.

6. Η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση θα επι­μεί­νει και, όπως δια­φαί­νε­ται, συμ­φω­νούν από­λυ­τα και οι εταί­ροι μας, σε θέ­μα­τα κα­τα­πο­λέ­μη­σης της δια­φθο­ράς, της φο­ρο­δια­φυ­γής και της με­ταρ­ρύθ­μι­σης της δη­μό­σιας διοί­κη­σης.

7. Η κυ­βέρ­νη­ση εκτι­μά ότι πο­λι­τι­κές που απέ­τυ­χαν πρέ­πει να εγκα­τα­λει­φτούν. Γι’ αυτό το λόγο υπάρ­χουν κα­τη­γο­ρί­ες / δρά­σεις, όπως τα ερ­γα­σια­κά, το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα και οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, οι οποί­ες δεν τί­θε­νται υπό δια­πραγ­μά­τευ­ση. Η πε­ριου­σία του ελ­λη­νι­κού κρά­τους δεν μπο­ρεί να ξε­που­λη­θεί. Αντι­θέ­τως μπο­ρεί να αξιο­ποι­η­θεί προς όφε­λος του κοι­νω­νι­κού συ­νό­λου, για πα­ρά­δειγ­μα, του ασφα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος.

8. Προ­τε­ραιό­τη­τα για τη νέα ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση είναι η ανά­σχε­ση της αν­θρω­πι­στι­κής κρί­σης και η επα­νεκ­κί­νη­ση της οι­κο­νο­μί­ας. Η ύπαρ­ξη πλε­ο­να­σμά­των κατά πολύ χα­μη­λό­τε­ρων του 3% του ΑΕΠ που είναι ο στό­χος του 2015, αυτόν ακρι­βώς τον σκοπό θα εξυ­πη­ρε­τή­σουν.

9. Η κυ­βέρ­νη­ση αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι υπάρ­χουν ση­μεία όπου δεν υπάρ­χει κοινή αντί­λη­ψη. Όπως για πα­ρά­δειγ­μα η «με­ταρ­ρύθ­μι­ση» στην υγεία, οι απο­λύ­σεις των δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων, το συ­ντα­ξιο­δο­τι­κό σύ­στη­μα, κ.ά.

10. Δεν έχου­με κα­λύ­ψει όλο το δρόμο μέχρι τη συμ­φω­νία, αλλά έχουν γίνει σο­βα­ρά βή­μα­τα