Κορκίδης: Εις την επαύριον τα σπουδαία..!

Η δια­πραγ­μά­τευ­ση με­τα­ξύ των τε­χνι­κών κλι­μα­κί­ων δεν απέ­χει πολύ, στο να κα­τα­λή­ξει σε ασφα­λή λύση, εκτι­μά σε δη­λώ­σεις του ο πρό­ε­δρος της ΕΣΕΕ και του ΕΒΕΠ κ. Βα­σί­λης Κορ­κί­δης.

Όπως δή­λω­σε μετά τη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής, “η αντι­με­τώ­πι­ση της νέας Κυ­βέρ­νη­σης από την Ευ­ρώ­πη, δεί­χνει να οδη­γεί σε ένα “νέο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα” και σε μια συμ­βι­βα­στι­κή λύση για τη συ­νέ­χι­ση της χρη­μα­το­δό­τη­σης της Ελ­λά­δας. Η ΕΚΤ ανε­ξαρ­τή­τως συμ­φω­νί­ας, ήδη απο­φά­σι­σε να αυ­ξή­σει το όριο της έκτα­κτης ρευ­στό­τη­τας που μπο­ρεί να χο­ρη­γεί­ται στις ελ­λη­νι­κές τρά­πε­ζες, μέσω ELA, κατά 5 δισ. ευρώ, δη­λα­δή από τα 60 δις μέχρι σή­με­ρα στα 65 δισ. ευρώ. Μια πο­λι­τι­κή και τε­χνι­κή συμ­φω­νία μέχρι το Eurogroup της Δευ­τέ­ρας, μπο­ρεί να αλ­λά­ξει άμεσα το κλίμα στην ελ­λη­νι­κή αγορά.

Οι εξε­λί­ξεις στη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής επι­βε­βαιώ­νουν ότι η ελ­λη­νι­κή Κυ­βέρ­νη­ση του­λά­χι­στον κα­τά­φε­ρε να ανα­πτύ­ξει μια «σχέση ερ­γα­σί­ας» με τα κράτη μέλη και να συ­νερ­γα­στεί με τους ευ­ρω­παϊ­κούς θε­σμούς, για μια από κοι­νού ανα­ζή­τη­ση συμ­φω­νί­ας εντός της Ευ­ρω­ζώ­νης και προς απο­φυ­γή μιας «με­τω­πι­κής» Ευ­ρω­παϊ­κής σύ­γκρου­σης, με δυ­σά­ρε­στες επι­πτώ­σεις, για τις οποί­ες όλοι γνω­ρί­ζου­με καλά, ότι καμία πλευ­ρά δεν ήταν έτοι­μη να αντι­με­τω­πί­σει.

Τα θε­σμι­κά όρ­γα­να της Ε.Ε. εκ­δή­λω­σαν τις προ­θέ­σεις τους για λύση, ακόμα και εάν αυτό απαι­τεί συμ­βι­βα­σμούς από όλες τις πλευ­ρές με αλ­λα­γές στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα, αλλά χωρίς μο­νο­με­ρείς απο­φά­σεις. Δεν πρέ­πει να μας δια­φεύ­γει ότι η Ε.Ε. είναι ένα συ­ντη­ρη­τι­κό πο­λι­τι­κο-θε­σμι­κό οι­κο­δό­μη­μα με αδρά­νειες, γε­γο­νός που την ανα­γκά­ζει να αλ­λά­ζει κα­τεύ­θυν­ση με πολύ αρ­γούς ρυθ­μούς. Έτσι, στην πε­ρί­πτω­ση της Ελ­λά­δας φαί­νε­ται ότι θα υπάρ­ξουν ρα­γδαί­ες αλ­λα­γές προς λύση, αντί για ρήξη.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, ο επι­χει­ρη­μα­τι­κός κό­σμος ανα­μέ­νει την ανα­κοί­νω­ση μιας τε­λι­κής και αμοι­βαί­ας απο­δε­κτής συμ­φω­νί­ας, με την ελ­πί­δα ότι θα ταυ­τί­ζε­ται με τις πρό­σφα­τες προ­γραμ­μα­τι­κές εξαγ­γε­λί­ες ανα­φο­ρι­κά με τη στή­ρι­ξη της μι­κρο­με­σαί­ας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και θα αντα­πο­κρί­νε­ται στις ευ­ρω­παϊ­κές απαι­τή­σεις, αλλά και στις ανά­γκες της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας.

Εμείς οι άν­θρω­ποι της αγο­ράς, μετά τις δη­λώ­σεις του Πρω­θυ­πουρ­γού και των Ευ­ρω­παί­ων αξιω­μα­τού­χων, μπο­ρού­με να εί­μα­στε πε­ρισ­σό­τε­ρο αι­σιό­δο­ξοι, θε­ω­ρώ­ντας ότι η δια­πραγ­μά­τευ­ση με­τα­ξύ τε­χνι­κών κλι­μα­κί­ων δεν απέ­χει πολύ, στο να κα­τα­λή­ξει σε ασφα­λή λύση. Κα­τα­γρά­φου­με τη στα­δια­κή απο­κλι­μά­κω­ση μιας δύ­σκο­λης κα­τά­στα­σης, πε­ρι­μέ­νου­με την εκτό­νω­ση και είναι αυ­το­νό­η­το ότι επί­σης επι­θυ­μού­με τη θε­τι­κή αντί­δρα­ση της μι­κρο­με­σαί­ας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και του ελ­λη­νι­κού εμπο­ρί­ου. Τε­λι­κά, φαί­νε­ται ότι όταν δια­πραγ­μα­τεύ­ε­σαι, συ­νή­θως κάτι παίρ­νεις από αυτά για τα οποία δια­πραγ­μα­τεύ­ε­σαι.

Εις την επαύ­ριον τα σπου­δαία..!”

ΑΠΕ-ΜΠΕ