Πρώτη κατοικία απέκτησε το 51,5% των αγοραστών

Η έρευ­να των με­σι­τών δεί­χνει ξε­κά­θα­ρα ότι οι Ελ­λη­νες κατά κύριο λόγο αγο­ρά­ζουν για να στε­γά­σουν την οι­κο­γέ­νειά τους και για να βοη­θή­σουν τα παι­διά τους. Μια πρό­σκαι­ρη τάση να απο­κτή­σουν σπίτι για να δια­σφα­λί­σουν τις κα­τα­θέ­σεις τους θε­ω­ρεί­ται αμε­λη­τέα και αφορά κυ­ρί­ως σπί­τια μι­κρής αξίας. Μόλις 1 στους 25 (4,1%) προ­έ­τα­ξε ως κί­νη­τρο αγο­ράς την «κα­τά­θε­ση» σε «τρά­πε­ζα γης», τη στιγ­μή που σχε­δόν 1 στους 6 (15,3%) πέ­τυ­χε τον στόχο του να βρει οι­κι­στι­κό ακί­νη­το από­δο­σης.

Πε­ρισ­σό­τε­ρες από τις μισές συ­ναλ­λα­γές (51,5%) αφο­ρού­σαν σε αγορά πρώ­της κα­τοι­κί­ας.

Η δεύ­τε­ρη κα­τοι­κία και το εξο­χι­κό απε­τέ­λε­σαν ένα πο­σο­στό που δεν ξε­πέ­ρα­σε συ­νο­λι­κά το 18%.

Ενα 11,5% των αγο­ρα­πω­λη­σιών πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σει η οι­κο­γέ­νεια στέγη για κά­ποιο παιδί της. Ο Έλ­λη­νας ανα­ζή­τη­σε μια κα­τοι­κία της τάξης των πε­ρί­που 130 τ.μ. στο επί­πε­δο των μέσων οι­κο­γε­νεια­κών ακι­νή­των.

Οι αγο­ρές εξο­χι­κών και δεύ­τε­ρης κα­τοι­κί­ας πα­ρου­σί­α­σαν ένα μέσο εμ­βα­δό όχι με­γα­λύ­τε­ρο από 80 τ.μ., τη στιγ­μή που όσοι είχαν ως κί­νη­τρο την εκ­με­τάλ­λευ­ση του ακι­νή­του απέ­κτη­σαν ακόμα μι­κρό­τε­ρο (πιο ευ­έ­λι­κτο και με πε­ρισ­σό­τε­ρη ζή­τη­ση) ακί­νη­το (<70 τ.μ.).

Ο Ελ­λη­νας όταν θέλει να απο­κτή­σει σπίτι για το παιδί του απο­δει­κνύ­ε­ται πιο γα­λα­ντό­μος και αγο­ρά­ζει κατά μέσο όρο πε­ρί­που 90 τ.μ., ενώ τέλος οι «κα­τα­θέ­τες» αγο­ρα­στές ακι­νή­των πε­ριο­ρί­στη­καν σε ακόμα μι­κρό­τε­ρα ακί­νη­τα. τα οποία κατά μέσο όρο δεν ξε­πέ­ρα­σαν τα 65 τ.μ.

Ανα­φο­ρι­κά με την πα­λαιό­τη­τα του ακι­νή­του, η κτη­μα­τα­γο­ρά αντα­πο­κρί­θη­κε με βάση το δια­θέ­σι­μο στοκ στα ακί­νη­τα, στα παλιά ακί­νη­τα στις τρεις από τις τέσ­σε­ρις πε­ρι­πτώ­σεις (75,3%), τη στιγ­μή που οι πω­λή­σεις στα όσα νε­ό­δμη­τα έχουν απο­μεί­νει ανήλ­θαν στο 24,7% των κα­τα­γε­γραμ­μέ­νων πω­λή­σε­ων.

Στα παλιά φά­νη­κε πως πε­ρισ­σό­τε­ρα από ένα στα τρία έχρη­ζαν σο­βα­ρής ανα­καί­νι­σης (35,6%), ενώ με­ρι­κή ανα­καί­νι­ση απαι­τή­θη­κε στο 64,4% των πω­λη­θέ­ντων ακι­νή­των.

Ανα­φο­ρι­κά με τους Έλ­λη­νες, έξι στους δέκα αγό­ρα­σαν ακί­νη­το μέχρι 100.000 ευρώ, με ένα ση­μα­ντι­κό 25% των πρά­ξε­ων να κι­νού­νται πάνω από τις 100.000 ευρώ και έως τις 250.000 ευρώ. Από εκεί και πάνω, μόλις το 5% των αγο­ρα­στών κι­νού­νται άνω των 250.000 και μέχρι 500.000 ευρώ, πα­ρό­τι το ανώ­τε­ρο ει­σο­δη­μα­τι­κό στρώ­μα των αγο­ρα­στών δεί­χνει να ρί­χνει τα λεφτά του ξανά σε ακί­νη­τα που βρί­σκο­νται σε καλές πε­ριο­χές με υψη­λές τιμές κτή­σης.

Οι Ευ­ρω­παί­οι αγο­ρά­ζουν μέχρι και τις 250.000 ευρώ, ενώ η πα­ρου­σία τους σε συμ­βό­λαια άνω των 250.000 ευρώ και μέχρι τις 500.000 πε­ριο­ρί­ζε­ται σε ένα πο­σο­στό μόλις 2,5% της έρευ­νας. Ενας στους δέκα επεν­δύ­ει σε ελ­λη­νι­κό ακί­νη­το που απο­τι­μά­ται σε τρέ­χου­σες αξίες πάνω από 500.000 ευρώ.

Τι αγο­ρά­ζουν οι ξένοι

Οι αγο­ρα­στές από τρί­τες χώρες δια­τη­ρούν το ίδιο αγο­ρα­στι­κό προ­φίλ στις πρά­ξεις μέχρι 100.000 ευρώ, με ένα 12% να κι­νεί­ται μέχρι το πλα­φόν της βίζας (250.000), ενώ ένα 4,9% ρί­χνει στην αγορά μέχρι 500.000 για ακί­νη­το στην Ελ­λά­δα. Όμως, το κοινό αυτό δεί­χνει την οι­κο­νο­μι­κή ισχύ του στην ανώ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία ακι­νή­των άνω των 500.000 ευρώ, όπου και πα­ρου­σιά­ζει μια δυ­να­μι­κή σχε­δόν τρεις φορές ισχυ­ρό­τε­ρη από εκεί­νη των Ελ­λή­νων αγο­ρα­στών.

imerisia.gr