Στο αρχείο η δικογραφία για πλαστογραφία διαθήκης

Στο αρ­χείο τέ­θη­κε με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου η δι­κο­γρα­φία που σχη­μα­τί­στη­κε σε βάρος δύο κα­τοί­κων της Καρ­πά­θου και μιας συμ­βο­λαιο­γρά­φου, που κα­ταγ­γέλ­θη­καν ότι πλα­στο­γρά­φη­σαν τη δια­θή­κη υπε­ρή­λι­κου προ­κει­μέ­νου να υφαρ­πά­ξουν την πε­ριου­σία τους.

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο απο­φάν­θη­κε να μην γίνει κα­τη­γο­ρία σε βάρος των δύο πρώ­των για την από  κοι­νού  τέ­λε­ση  της πρά­ξης της πλα­στο­γρα­φί­ας από την οποία ο υπαί­τιος σκό­πευε να προ­σπο­ρί­σει στον εαυτό του πε­ριου­σια­κό όφε­λος βλά­πτο­ντας τρί­τον και το συ­νο­λι­κό όφε­λος υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.000 €, ενώ έπαυ­σε την ποι­νι­κή δίωξη σε βάρος της συμ­βο­λαιο­γρά­φου, για την πράξη της ψευ­δούς βε­βαί­ω­σης, λόγω πα­ρα­γρα­φής.

Ο δια­θέ­της απε­βί­ω­σε το Νο­έμ­βριο του 2009, έχο­ντας αφή­σει δη­μό­σια δια­θή­κη του, που συ­νε­τά­χθη τον Μάιο του 2008 η οποία και δη­μο­σιεύ­θη­κε με το 2010 με από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Ο δια­θέ­της έπα­σχε από καρ­κί­νο καθώς είχε δια­γνω­σθεί όγκος κύ­στε­ως, γνώ­ρι­ζε δε για την ασθέ­νειά του.

Κατά τη σύ­ντα­ξη της δια­θή­κης του κα­τέ­λει­πε τε­τι­μη­μέ­νους κλη­ρο­νό­μους του τα τέκνα της πρώ­της εξα­δέλ­φης του καθώς και την εγκα­λού­σα.

Ωστό­σο τον Απρί­λιο του 2009 και ενώ είχε επι­δει­νω­θεί η κα­τά­στα­ση της υγεί­ας του, ει­σή­χθη εσπευ­σμέ­να στο Κέ­ντρο Υγεί­ας Καρ­πά­θου με δια­πι­στω­θεί­σα οξεία νε­φρι­κή ανε­πάρ­κεια.

Φο­βού­με­νος μήπως απο­βιώ­σει χωρίς να προ­λά­βει να τρο­πο­ποι­ή­σει το πε­ριε­χό­με­νο της δια­θή­κης του, κατά την τε­λευ­ταία του βού­λη­ση, κά­λε­σε εσπευ­σμέ­νως στο Κέ­ντρο Υγεί­ας την συμ­βο­λαιο­γρά­φο, που είχε συ­ντά­ξει το 2008 τη δη­μό­σια δια­θή­κη του και εκεί­νη με τη σειρά της, πλη­ρο­φο­ρού­με­νη ότι επι­θυ­μού­σε να τρο­πο­ποι­ή­σει τη δια­θή­κη του, κά­λε­σε εσπευ­σμέ­να τρείς κα­τοί­κους του νη­σιού, που είχαν πα­ρα­στα­θεί σαν μάρ­τυ­ρες κατά τη σύ­ντα­ξη της δια­θή­κης.

Πα­ρου­σία της συμ­βο­λαιο­γρά­φου και των τριών μαρ­τύ­ρων, ο δια­θέ­της επέ­φε­ρε τρο­πο­ποι­ή­σεις του πε­ριε­χο­μέ­νου της δια­θή­κης του, θέ­το­ντας στο πλάι των σε­λί­δων πα­ρα­πο­μπές, κάτω από τις οποί­ες και έθε­σαν ιδιο­χεί­ρως έκα­στος εκ των συ­μπρατ­το­μέ­νων την υπο­γρα­φή του.

Στο Κέ­ντρο Υγεί­ας Καρ­πά­θου είχε κα­τα­φτά­σει και πα­ρευ­ρι­σκό­ταν και ένας προ­σω­πι­κός του φίλος, ο οποί­ος είχε κλη­θεί από τον ίδιο τον δια­θέ­τη προ­κει­μέ­νου να συ­ντά­ξει νέα δια­θή­κη, αλλά δεν χρειά­στη­κε τε­λι­κά η πα­ρά­στα­σή του ως μάρ­τυ­ρα, γιατί απο­φά­σι­σε να επι­φέ­ρει τρο­πο­ποι­ή­σεις στην ήδη συ­ντα­χθεί­σα προ­γε­νέ­στε­ρη δια­θή­κη του και επο­μέ­νως κρί­θη­κε απα­ραί­τη­τη μόνο η πα­ρά­στα­ση και πάλι των ιδίων ως άνω συ­μπρα­πο­μέ­νων μαρ­τύ­ρων.

Την πα­ρου­σία της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης συμ­βο­λαιο­γρά­φου και των λοι­πών προ­σώ­πων ενόρ­κως επι­βε­βαιώ­νει με κα­τά­θε­σή του και ια­τρός που εφη­μέ­ρευε την συ­γκε­κρι­μέ­νη μέρα οπότε και ει­σή­χθη εσπευ­σμέ­να με οξεία νε­φρι­κή ανε­πάρ­κεια ο δια­θέ­της, ο οποί­ος κατά τον ιατρό είχε πλήρη πνευ­μα­τι­κή διαύ­γεια. Επι­προ­σθέ­τως, κατά το στά­διο της διε­νερ­γη­θεί­σας προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη προ­σκό­μι­σε την έκ­θε­ση γρα­φο­λο­γι­κής εξέ­τα­σης δι­κα­στι­κής γρα­φο­λό­γου, η οποία βε­βαιώ­νει ότι οι υπο­γρα­φές του δια­θέ­τη στις δύο επί­μα­χες πα­ρα­πο­μπές επί του σώ­μα­τος της δη­μό­σιας δια­θή­κης του έχουν τεθεί από τον ίδιο τον δια­θέ­τη.