Guardian: Μην πνίξετε τον ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι το μοιραίο λάθος

Το μεγάλο, ευρω­παϊκό ψέμα της δήθεν «ελλη­νι­κής διά­σω­σης» απο­κα­λύ­πτει με ένα άρθρο-παρέμβαση στον Guardian ο Sony Kapoor, καλώ­ντας τους ηγέτες της Ευρώπης να πουν, επι­τέ­λους το mea culpa που χρω­στούν στους Έλληνες, αλλά και τους Γερ­μα­νούς, πολίτες.

«Στα­μα­τή­στε να στίβετε τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν υπάρ­χουν αντοχές για μια ακόμη λάθος στροφή στην Ευρώπη» τιτλο­φο­ρεί το άρθρο του ο διευ­θυ­ντής του think tank Re-Define, Sony Kapoor, εξη­γώ­ντας πώς, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, τα χρήματα των ευρω­παίων φορο­λο­γου­μέ­νων δεν «διέ­σω­σαν» ποτέ την Ελλάδα αλλά τις ευρω­παϊ­κές τρά­πε­ζες.

«Όταν εκδη­λώ­θηκε η κρίση, γράφει, «οι ευρω­παϊ­κές ηγέτες επέ­με­ναν σε εθνικές λύσεις για ένα πρό­βλημα που, στην ουσία του, ήταν ευρω­παϊκό: το πρό­βλημα της αστά­θειας των μεγάλων, και ως επί το πλεί­στον, πανευ­ρω­παϊ­κών τρα­πε­ζών. Η εμμονή αυτή ανέβασε τον τελικό λογα­ρια­σμό, καθώς οι κυβερ­νή­σεις αρνού­ντο να ανα­γνω­ρί­σουν πως οι τρά­πε­ζές τους ήταν ευά­λω­τες».

Και όταν πια οι ευρω­παίοι ηγέτες άρχισαν να εγκα­λού­νται πως έσωζαν τις τρά­πε­ζες με χρήματα των φορο­λο­γου­μέ­νων, τα δημο­σιο­νο­μικά προ­βλή­ματα της Ελλάδας εμφα­νί­στη­καν ως θεό­σταλ­τος αντι­πε­ρι­σπα­σμός. Οι βορειο-ευρωπαίοι δημιούρ­γη­σαν τότε το αφήγημα του «τεμπέλη Έλληνα» που είχε κάνει «δημο­σιο­νο­μική απάτη».

Παρ’ ότι πολλοί ήταν εκείνοι που ανα­γνώ­ρι­ζαν ότι το ελλη­νικό χρέος δεν είναι βιώσιμο, το ασφυ­κτικό lobbying των Γερ­μα­νι­κών και Γαλ­λι­κών τρα­πε­ζών που κατεί­χαν μεγάλες ποσό­τη­τες ελλη­νι­κών ομο­λό­γων έθεσε βέτο στην απο­λύ­τως ανα­γκαία ανα­διάρ­θρωση του χρέους. Ένα στρεβλά σχε­δια­σμένο πρό­γραμμα επι­βλή­θηκε ως προ­ϋ­πό­θεση για την χορή­γηση οικο­νο­μι­κής βοή­θειας στην Ελλάδα. Το πρό­γραμμα αυτό ήταν, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, μια διάσωση των Ευρω­παϊ­κών τρα­πε­ζών σε βάρος των Ελλήνων πολιτών και των Ευρω­παίων φορο­λο­γου­μέ­νων.

Ακόμη χει­ρό­τερα, το αφήγημα των «τεμπέ­λη­δων του Νότου» και της «δημο­σιο­νο­μι­κής κρίσης» που προ­μο­τά­ρι­σαν η Γερ­μα­νία και οι θεσμοί της ΕΕ απέ­κρυψε την πραγ­μα­τι­κό­τητα μιας τρα­πε­ζι­κής κρίσης που ποτέ δεν αντι­με­τω­πί­στηκε.

Στην Ιρλαν­δία, που ανοήτως είχε εγγυ­η­θεί για τις χρε­ο­κο­πη­μέ­νες τρά­πε­ζές της, απα­γο­ρεύ­τηκε τότε από την ΕΚΤ να επι­βά­λει ζημιές στους κατό­χους ομο­λό­γων των τρα­πε­ζών. Με αυτόν τον τρόπο το ιδιω­τικό χρέος έγινε δημόσιο και η τρα­πε­ζική κρίση μετα­τρά­πηκε σε δημο­σιο­νο­μική.

Και όσο η τρα­πε­ζική αβε­βαιό­τητα και τα μέτρα λιτό­τη­τας οδη­γού­σαν την ευρω­ζώνη σε βαθιά ύφεση, η αφήγηση της «δημο­σιο­νο­μι­κής κρίσης» εξε­λί­χθηκε σε αυτο-εκπληρούμενη προ­φη­τεία: Οι δείκτες χρέους επί του ΑΕΠ ανέ­βαι­ναν συνεχώς τόσο λόγο των τρα­πε­ζι­κών δια­σώ­σεων όσο και της κατάρ­ρευ­σης των ρυθμών ανά­πτυ­ξης. Τ ο πρό­βλημα επι­δει­νώ­θηκε με την Ανγκελα Μέρκελ και το Νικολά Σαρκοζί να απει­λούν να διώξουν την Ελλάδα από την ευρω­ζώνη – γεγονός που, με τη σειρά του, ώθησε τις αγορές να αμφι­σβη­τή­σουν την βιω­σι­μό­τητα του κοινού νομί­σμα­τος και πυρο­δό­τησε πανικό, οδη­γώ­ντας τα ισπα­νικά και ιταλικά spreads σε επίπεδα ρεκόρ.

Κάπως έτσι ξεκί­νησε η καθο­δική δίνη από ένα πρό­βλημα με λαν­θα­σμένη διά­γνωση, σκο­πί­μως δια­στρε­βλω­μένα αίτια και τραγικά στρεβλή συνταγή θερα­πείας. Η διάσωση των υπο­τι­θέ­με­νων τεμπέ­λη­δων του Νότου προ­κά­λεσε αντι-ευρωπαϊκά αισθή­ματα στις οικο­νο­μίες των πιστω­τών όπως η Γερ­μα­νία, που ήθελαν να επι­βά­λουν ακόμη μεγα­λύ­τερη κι όχι λιγό­τερη λιτό­τητα στις χρε­ω­μέ­νες χώρες. Η κοι­νω­νική κρίση που προ­κά­λεσε η υπερ­βο­λική λιτό­τητα της Τρόικας πυρο­δό­τησε την άνοδο των αντι-Μνημονιακών κομ­μά­των όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Podemos.

Παρ’ ότι οι απο­τυ­χίες της Ελλάδας ανα­γνω­ρί­ζο­νται ευρέως, ακόμη και από τον ίδιον τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι η ώρα να γίνει παρα­δε­κτό ότι και η ευρω­ζώνη απέτυχε απέ­να­ντι στην Ελλάδα και τους πολίτες της. Χωρίς ένα mea culpa που θα ανα­γνω­ρί­ζει ότι η διάσωση της Ελλάδας ήταν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα μια διάσωση των Ευρω­παϊ­κών τρα­πε­ζών και το πρό­γραμμα κακά σχε­δια­σμένο, οι Γερ­μα­νοί και οι Έλληνες πολίτες δεν θα μπο­ρέ­σουν ποτέ ξανά να κοι­τα­χτούν κατά­ματα. Και αξίζουν να τους ειπωθεί η αλήθεια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, περισ­σό­τερο από οποιον­δή­ποτε άλλον, είναι ειλι­κρι­νής ως προς το τι πήγε λάθος. Το να πνίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ θα έχει ως μόνο απο­τέ­λε­σμα την κλι­μά­κωση του αντι-ευρωπαϊκού αισθή­μα­τος και θα είναι η τελευ­ταία, πιθανώς μοιραία, στροφή για την ευρω­ζώνη. Η σοφή επιλογή, σημαί­νει συμ­βι­βα­σμός, ανε­ξαρ­τή­τως του ποιο θα είναι το βρα­χυ­πρό­θε­σμο πολι­τικό κόστος.