΄Ερευνα: Η λιτότητα στην Ελλάδα μεταφράσθηκε σε αύξηση των αυτοκτονιών

Τα ενι­σχυ­μέ­να μέτρα λι­τό­τη­τας που ελή­φθη­σαν τον Ιού­νιο του 2011 στην Ελ­λά­δα ως απά­ντη­ση στην κρίση του δη­μό­σιου χρέ­ους, με­τα­φρά­σθη­καν σε μια άνοδο κατά ένα τρίτο των αυ­το­κτο­νιών στη χώρα, σύμ­φω­να με μια με­λέ­τη που δό­θη­κε σή­με­ρα στη δη­μο­σιό­τη­τα.

Μια ομάδα ελ­λή­νων και αμε­ρι­κα­νών ερευ­νη­τών με­λέ­τη­σε τα μη­νιαία στα­τι­στι­κά στοι­χεία για τις δο­λο­φο­νί­ες στην Ελ­λά­δα από το 1983 ως το 2012 σε συ­σχε­τι­σμό με τα γε­γο­νό­τα που συν­δέ­ο­νται με τα προ­γράμ­μα­τα λι­τό­τη­τας από το 2008, ή αντί­θε­τα που αντα­να­κλούν την ευ­η­με­ρία των προη­γού­με­νων ετών (για πα­ρά­δειγ­μα την έντα­ξη της χώρας στην ευ­ρω­ζώ­νη το 2002 ή τη διορ­γά­νω­ση των Ολυ­μπια­κών Αγώ­νων το 2004).

“Η ανά­λυ­σή μας δεί­χνει μια ση­μα­ντι­κή άνοδο των αυ­το­κτο­νιών στην Ελ­λά­δα έπει­τα από γε­γο­νό­τα που συν­δέ­ο­νται με τη λι­τό­τη­τα”, δια­πι­στώ­νε­ται στη με­λέ­τη αυτή που δη­μο­σιεύ­ε­ται στη βρε­τα­νι­κή ια­τρι­κή επι­θε­ώ­ρη­ση BMJ Open.

Η ανα­κοί­νω­ση τον Ιού­νιο 2011 από την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση ενός δεύ­τε­ρου πα­κέ­του μέ­τρων λι­τό­τη­τας που πε­ρι­λάμ­βα­νε μειώ­σεις των μι­σθών των δη­μό­σιων υπαλ­λή­λων και μεί­ω­ση των δα­πα­νών για την κοι­νω­νι­κή προ­στα­σία, μοιά­ζει να είχε την ισχυ­ρό­τε­ρη επί­δρα­ση στην κα­μπύ­λη των αυ­το­κτο­νιών.

Ο αριθ­μός των αυ­το­κτο­νιών (αν­δρών και γυ­ναι­κών) αυ­ξή­θη­κε κατά μέσο όρο 35,7% “στους μήνες που ακο­λού­θη­σαν αυτή την ημε­ρο­μη­νία, σε σχέση με τον μέσο όρο των προη­γού­με­νων μηνών”, σύμ­φω­να με τον κύριο συ­ντά­κτη της με­λέ­της, τον κα­θη­γη­τή Τσαρλς Μπρά­νας.

Οι ερευ­νη­τές επι­ση­μαί­νουν επί­σης την άνοδο του αριθ­μού των αυ­το­κτο­νιών με­τα­ξύ των αν­δρών μετά την έναρ­ξη της ελ­λη­νι­κής ύφε­σης τον Οκτώ­βριο του 2008 (+13,1%), καθώς και τον Απρί­λιο του 2012 (+29,7%), μετά την αυ­το­κτο­νία ενός συ­ντα­ξιού­χου απελ­πι­σμέ­νου από τη λι­τό­τη­τα σε μια πλα­τεία της Αθή­νας. Η αυ­το­κτο­νία αυτή είχε συ­γκλο­νί­σει τη χώρα.

Τον Μάιο και τον Ιού­λιο του 2012 ο μη­νιαί­ος αριθ­μός των αυ­το­κτο­νιών έφθα­σε στο υψη­λό­τε­ρο ση­μείο που είχε πα­ρα­τη­ρη­θεί ποτέ τα 30 τε­λευ­ταία χρό­νια, με 62 και 64 αυ­το­κτο­νί­ες αντι­στοί­χως γι’ αυ­τούς τους δύο μήνες.

Αντί­θε­τα τα χα­μη­λό­τε­ρα επί­πε­δα στους ετή­σιους απο­λο­γι­σμούς των αυ­το­κτο­νιών ανά­γο­νται στις πιο ευ­νοϊ­κές οι­κο­νο­μι­κά πε­ριό­δους: Φε­βρουά­ριος 1983 και Νο­έμ­βριος 1999 (14 αυ­το­κτο­νί­ες).

Κα­θη­γη­τής Επι­δη­μιο­λο­γί­ας στο Πα­νε­πι­στή­μιο της Πεν­σιλ­βά­νια, ο Τσαρλς Μπρά­νας εκτι­μά ότι δεν είναι μόνον οι οι­κο­νο­μι­κές πο­λι­τι­κές που επη­ρε­ά­ζουν την κα­μπύ­λη των αυ­το­κτο­νιών, αλλά επί­σης “τα δη­μό­σια μη­νύ­μα­τα” που συ­νο­δεύ­ουν αυτές τις πο­λι­τι­κές.

Αυτοί που λαμ­βά­νουν τις απο­φά­σεις καθώς και τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης οφεί­λουν να έχουν συ­νεί­δη­ση “του εν δυ­νά­μει αρ­νη­τι­κού αντί­κτυ­που που έχουν στη δη­μό­σια υγεία, ιδιαί­τε­ρα στις αυ­το­κτο­νί­ες”, αυτά τα μέτρα λι­τό­τη­τας, υπο­γραμ­μί­ζει ο κα­θη­γη­τής μι­λώ­ντας στο Γαλ­λι­κό Πρα­κτο­ρείο.

Ο εν λόγω ει­δι­κός προ­τεί­νει να πα­ρου­σιά­ζο­νται οι πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας στο κοινό με τρόπο “λι­γό­τε­ρο δρα­μα­τι­κό” και επί­σης να επι­λέ­γο­νται οι “λι­γό­τε­ρο δρα­στι­κές” πο­λι­τι­κές όταν έχουν την ίδια οι­κο­νο­μι­κή απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα.

Κα­θη­με­ρι­νή