Τάκης Πότσος: «Η ελπίδα για τον λαό βρίσκεται στους δρόμους»

Έχουν κατα­λά­βει τελικά οι πολίτες ποιό είναι το δια­κύ­βευμα των εκλογών, ξεχώ­ρι­σαν τις αλή­θειες από τα ψεύδη;

Το ΚΚΕ με σταράτο και ξεκά­θαρο λόγο, όπως εξάλλου και όλη την προη­γού­μενη περίοδο, απευ­θύν­θηκε σε όλο τον κόσμο και ανά­δειξε τις πραγ­μα­τι­κές αιτίες της εξα­θλί­ω­σης του λαού. Απο­κά­λυψε το ρόλο της Ε.Ε. και των Ελλη­νι­κών κυβερ­νή­σεων στην προ­ώ­θηση των συμ­φε­ρό­ντων των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων, στην ισο­πέ­δωση των λαϊκών δικαιω­μά­των και αναγκών.

Από την άλλη, όλα τα κόμματα του ευρω­μο­νό­δρο­μου με πρω­τερ­γά­τες τα δύο του νέου δικομ­μα­τι­σμού, Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ, όξυναν την αντι­πα­ρά­θεσή τους, ανά­γο­ντας το πρό­βλημα στον καλύ­τερο ή όχι δια­πραγ­μα­τευτή για το χρέος, μέσα στο ίδιο γήπεδο, αυτό της Ε.Ε. και μοι­ρά­ζο­ντας «καθρε­φτά­κια στους ιθα­γε­νείς», συνα­γω­νί­ζο­νταν στην παρο­χο­λο­γία της φτώ­χειας, στα μεγάλα ψέματα.

Ο λαός σήμερα έχει πείρα, από τα χρόνια του δικομ­μα­τι­σμού και των αντι­πα­ρα­θέ­σεων Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, από τα χρόνια της λιτό­τη­τας , του «σφίξε το ζωνάρι ακόμα για λίγο» και που το σφίξιμο συνέ­χιζε χωρίς τέλος, με όποιο κόμμα και να κυβερ­νούσε. Έχει την πείρα των τελευ­ταίων πέντε χρόνων, για να βγάλει τα σωστά συμπε­ρά­σματα ποιος του λέει την αλήθεια και ποιος τον κοροϊ­δεύει.

Πώς θα είναι η επόμενη ημέρα για την Ελλάδα και κυρίως για τους Έλληνες; Υπάρ­χουν ελπίδες βελ­τί­ω­σης της κατά­στα­σης ή θα συνε­χι­στεί το ίδιο μοτίβο των μέτρων και των βαρών για τους αδυ­νά­τους;

Έχουμε επι­ση­μά­νει πάρα πολλές φορές στο λαό ότι η επόμενη μέρα με οποια­δή­ποτε κυβέρ­νηση δεν θα βρει, το λαό, σε καλύ­τερη θέση. Αυτή τη στιγμή είναι φανερό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτο κόμμα, ίσως να είναι και αυτο­δύ­ναμο. Αυτό σημαί­νει ότι θα έχουμε κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ είτε είναι μόνος του, είτε σε συνερ­γα­σία με άλλα κόμματα που είναι πρόθυμα να κυβερ­νή­σουν μαζί του. Βλέ­πο­ντας τη μέχρι τώρα στάση του απέ­να­ντι στα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει ο λαός μπο­ρούμε από τώρα να γνω­ρί­ζουμε τι θα ακο­λου­θή­σει. Καταρ­χήν ανα­γνω­ρί­ζει το χρέος το οποίο και πρέπει να απο­πλη­ρω­θεί και μιλάει για δια­πραγ­μά­τευση, η οποία σε κάθε περί­πτωση θα οδη­γή­σει σε νέα μνη­μό­νια, ανε­ξάρ­τητα αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα τα ονο­μά­σει «ευρω­παϊκά προ­γράμ­ματα». Εξάλλου μην ξεχνάμε ότι ήδη έχει αρχίσει να μιλά για παρά­ταση του μνη­μο­νίου και καλεί το λαό να «βάλει πλάτη», δηλαδή να σκύψει το κεφάλι. Από την άλλη δε λέει κου­βέ­ντα για όσα έχασαν τα λαϊκά στρώ­ματα τα τελευ­ταία χρόνια, ούτε λόγος για ανά­κτηση των απω­λειών. Ουσια­στικά τάζει ένα κομμάτι ψωμί στην κατεύ­θυνση της δια­χεί­ρι­σης της φτώ­χειας. Λέει για παρά­δειγμα ότι θα αξιο­ποι­ή­σει ανα­πτυ­ξιακά προ­γράμ­ματα για να δημιουρ­γή­σει θέσεις εργα­σίας. Μα τα ανα­πτυ­ξιακά προ­γράμ­ματα ο λαός τα ξέρει καλά από χρόνια, πεντά­μη­νες συμ­βά­σεις μιας χρήσης με 300 και 400 ευρώ. Αυτή είναι η απά­ντηση που δίνει στην ανεργία που μαστί­ζει τους νέους: προ­σω­ρινή, μερική απα­σχό­ληση και μισθοί πείνας. Η μόνιμη και σταθερή εργασία είναι άγνωστη λέξη γι’ αυτόν. Αυτό όμως είναι δεδο­μένο μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ. Δεν είναι μόνο τα μνη­μό­νια. Σ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης, ανε­ξάρ­τητα από μνη­μό­νια, η μόνιμη και σταθερή εργασία έχει καταρ­γη­θεί. Οι ελα­στι­κές μορφές απα­σχό­λη­σης είναι απόφαση της ΕΕ που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αμφι­σβη­τεί. Το ίδιο ισχύει και για τη χαμηλή φορο­λο­γία στο κεφά­λαιο, για τις ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, για τη φτηνή ενέρ­γεια στις βιο­μη­χα­νίες τη στιγμή που ο λαός χρυ­σο­πλη­ρώ­νει το ρεύμα, για τις περι­κο­πές στην υγεία και την κοι­νω­νική πρόνοια. Δεδο­μέ­νου λοιπόν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρο­ντο­φω­νά­ζει πως απο­δέ­χε­ται την ΕΕ και το χρέος, φυσικά, η επόμενη μέρα για το λαό είναι σίγουρο ότι θα είναι ίδια και χει­ρό­τερη με την προη­γού­μενη.

Γιατί θα πρέπει οι πολίτες να ενι­σχύ­σουν με την ψήφο τους το ΚΚΕ;

Ένα δυνατό ΚΚΕ είναι η μόνη ελπίδα για το λαό. Το ΚΚΕ αν και είχε μικρό ποσοστό στην προη­γού­μενη βουλή, το αξιο­ποί­ησε στην κατεύ­θυνση βελ­τί­ω­σης της ζωής του λαού. Αμέσως μετά τις τελευ­ταίες εκλογές κατέ­θεσε πρόταση νόμου για κατάρ­γηση των μνη­μο­νίων. Με ερω­τή­σεις και παρεμ­βά­σεις στη βουλή υπε­ρα­σπί­στηκε το δικαί­ωμα στη μόρφωση, στην υγεία, στην εργασία.

Το σημα­ντι­κό­τερο όμως δεν είναι τι κάνει μέσα στη βουλή, αλλά έξω, στο εργα­τικό – λαϊκό κίνημα. Και το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που λέει την αλήθεια στο λαό, ότι δηλαδή δεν υπάρ­χουν σωτήρες και μόνο με την πάλη του μπορεί να κερ­δί­σει τη ζωή του. Χρειά­ζε­ται να δυνα­μώ­σουν τα σωμα­τεία και να δημιουρ­γη­θεί μια ισχυρή λαϊκή συμ­μα­χία, η οποία θα παλεύει για να ανα­κτή­σει ο λαός τις απώ­λειες των τελευ­ταίων χρόνων, θα εμπο­δί­ζει νέα μέτρα εις βάρος του και όλα αυτά στην κατεύ­θυνση του να αλλάξει χέρια η εξουσία και η οικο­νο­μία. Ο λαός να αρνηθεί να πλη­ρώ­σει το χρέος, να απο­δε­σμευ­θεί από τους μηχα­νι­σμούς της ΕΕ και να γίνει ο ίδιος αφέντης στον πλούτο που παράγει. Γι’ αυτό χρειά­ζε­ται να είναι δυνατό το ΚΚΕ γιατί είναι το μόνο που ρίχνει όλες τις δυνά­μεις του στην οργά­νωση του κινή­μα­τος, στο δυνά­μωμα των λαϊκών αγώνων. Ένα ισχυρό ΚΚΕ και στη βουλή, θα παλεύει από καλύ­τε­ρες θέσεις σ’ αυτή την κατεύ­θυνση.

Ποιό είναι το προσ­δο­κώ­μενο ποσοστό για το ΚΚΕ στα Δωδε­κά­νησα;

Εμείς, το ΚΚΕ, δεν βάζουμε αριθ­μη­τι­κούς στόχους. Σημασία έχει, η όσο το δυνατόν μεγα­λύ­τερη ενί­σχυση του κόμ­μα­τος, ακριβώς για να παίξει το ρόλο του μπρο­στάρη στην ανά­πτυξη του κινή­μα­τος, της δημιουρ­γίας απ΄αυ­τές τις εκλογές μιας ισχυρής λαϊκής αντι­πο­λί­τευ­σης, στην κατεύ­θυνση να δημιουρ­γη­θεί η λαϊκή συμ­μα­χία για έξοδο από την Ε.Ε., μονο­μερή δια­γραφή του χρέους, και κοι­νω­νι­κο­ποί­ηση των βασικών μέσων παρα­γω­γής, με κεντρικό επι­στη­μο­νικό σχε­δια­σμό της οικο­νο­μίας.

Σε περί­πτωση μη αυτο­δυ­να­μίας ποιά κόμματα πρέπει να μετέ­χουν σε κυβέρ­νηση συνερ­γα­σίας;

Βάση των προ­γραμ­μά­των που έχουν τα κόμματα πλην του ΚΚΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπο­ρούσε να συνερ­γα­στεί με οποιο­δή­ποτε από αυτά. Γιατί συμ­φω­νούν στο κύριο: ανα­γνω­ρί­ζουν το χρέος, καλούν το λαό να το πλη­ρώ­σει και απο­δέ­χο­νται την ΕΕ, η οποία εξ αρχής φτιά­χτηκε για να τσα­κί­σει τους λαούς της Ευρώπης προ­κει­μέ­νου να ενι­σχυ­θεί το κεφά­λαιο. Σε κάθε περί­πτωση, το απο­τέ­λε­σμα για το λαό θα είναι το ίδιο. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο εμάς δεν μας ενδια­φέ­ρει καθόλου ποια θα είναι η σύνθεση της επό­με­νης κυβέρ­νη­σης. Σε κάθε περί­πτωση θα τα βρούνε μεταξύ τους και κυβέρ­νηση θα σχη­μα­τι­στεί. Αυτό όμως, λέμε καθαρά, ότι δεν αφορά το λαό.

Μία κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ θα ζητήσει χρόνο για να λει­τουρ­γή­σει η δημο­κρα­τία, είπε ο υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Δρα­γα­σά­κης προ­σθέ­το­ντας ότι η δια­πραγ­μά­τευση δεν γίνεται με το πιστόλι στον κρόταφο. Πώς το σχο­λιά­ζετε;

Και στην ομιλία του στη Ρόδο ο κ. Τσίπρας είπε ότι δεν έχει μαγικό ραβδί και θα χρεια­στεί τη στήριξη του λαού. Αυτό τι σημαί­νει; Ότι καλεί ανοιχτά το λαό να σκύψει το κεφάλι και να περι­μέ­νει. Κι αν θέλετε η πείρα δείχνει ότι μια κυβέρ­νηση που αυτο­ποσ­διο­ρί­ζε­ται ως αρι­στερή έχει μεγα­λύ­τερη ικα­νό­τητα να κοροϊ­δεύει το λαό, να τον κρατά σε αναμονή και να μπλο­κά­ρει τους αγώνες του. Αυτό άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ το έχει απο­δεί­ξει και σαν αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση. Τι έκανε με το 27% που είχε για να δυνα­μώ­σει τους αγώνες; Τίποτα! Αντι­θέ­τως με την «προ­σμονή» μιας αρι­στε­ρής κυβέρ­νη­σης, έπαιξε το ρόλο του κυμα­το­θραύ­στη στους λαϊκούς αγώνες. Δεν είναι τυχαίο ότι το κίνημα απο­μα­ζι­κο­ποι­ή­θηκε μετά το 2012. Ας σκεφτεί, λοιπόν ο λαός τι έχει να γίνει μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ βγει κυβέρ­νηση. Εξάλλου είναι ενδει­κτικό και το γεγονός ότι από το σκίσιμο των μνη­μο­νίων φτάσαμε στο πρό­γραμμα της Θεσ­σα­λο­νί­κης, που από πρό­γραμμα 100 ημερών, στα­διακά μετε­τράπη σε πρό­γραμμα τετρα­ε­τίας. Και με το πρό­σχημα ότι «τώρα έχουμε αρι­στερή κυβέρ­νηση» θα προ­σπα­θεί να κρατά το κίνημα σε λαν­θά­νουσα κατά­σταση για να περνάει ανε­νό­χλη­τος την πολι­τική της ΕΕ. Το ζήτημα είναι λοιπόν τι θα κάνει ο λαός; Θα υπο­κύ­ψει ή θα σηκώσει το κεφάλι;

Ποιό είναι το μήνυμά σας προς τους ανα­πο­φά­σι­στους ψηφο­φό­ρους που θα κρίνουν λίγο πριν την κάλπη τι θα ψηφί­σουν;

Η ελπίδα για το λαό βρί­σκε­ται στους δρόμους. Στους αγώνες για τη δουλειά, για το ψωμί, για την υγεία, την παιδεία, την κοι­νω­νική πρόνοια. Λέμε στο λαό να μην υπο­κύ­ψει στο κλίμα πόλωσης που εσκεμ­μένα δημιουρ­γούν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Να μην φοβηθεί με τους εκβια­σμούς της ΝΔ, να μην αρκε­στεί στο ξερο­κόμ­ματο του ΣΥΡΙΖΑ. Με ψηλά το κεφάλι και απο­φα­σι­σμέ­νος να παλέψει από την επόμενη κι όλας μέρα να στη­ρί­ξει με την ψήφο του το ΚΚΕ. Με ισχυρό ΚΚΕ παντού θα έχει ελπίδα ο λαός.

Κατά τις περιο­δείες σας στη Ρόδο και τα άλλα νησιά ποιά ήταν τα ζητού­μενα των πολιτών από το ΚΚΕ;

Ο λαός δεν αντέχει άλλο. Τα προ­βλή­ματα πολλά και μεγάλα. Η ανεργία, η υπο­α­πα­σχό­ληση, η απλή­ρωτη εργασία, οι μισθοί πείνας, η φορο­λο­γία, η ακόμα παρα­πέρα εμπο­ρευ­μα­το­ποί­ηση της υγείας της παι­δείας, η έλλειψη κοι­νω­νι­κών υπο­δο­μών, η ανυ­παρ­ξία επαρ­κούς συγκοι­νω­νίας, έργα υπο­δο­μών, ένας ανε­ξά­ντλη­τος κατά­λο­γος προ­βλη­μά­των βρί­σκο­νται μπροστά στην καθη­με­ρι­νό­τητα του λαού. Απαιτεί να επι­λυ­θούν. Ο λαός ξέρει και ανα­γνω­ρί­ζει την πάλη και τη συνέ­πεια του ΚΚΕ για τα λαϊκά προ­βλή­ματα. Βλέπει την ανάγκη να υπάρχει ένα δυνατό ΚΚΕ. Αυτό που πρέπει να γίνει κατα­νοητό είναι ότι η ανάγκη αυτή είναι για το σήμερα και το αύριο όχι μόνο για το αύριο. Δαγκωτό λοιπόν στο ΚΚΕ.