Κοινή λογική; Αφήστε μήνυμα απουσιάζει

«Θα γίνει, δεν θα γίνει το ντι­μπέιτ», ανού­σιες δηλώ­σεις επί δηλώ­σεων ανα­ζη­τώ­ντας το δια­κύ­βευμα των επερ­χό­με­νων εκλογών, να οι συμ­μα­χίες, ορίστε οι αντί­πα­λοι, ιδού οι συνι­στώ­σες. Μπροστά μας περνούν οι μπλε, οι πρά­σι­νοι κόκκοι, οι χου­ντι­κοί στόκοι, οι «τόκοι των τρα­πε­ζών, μετά τις εκλογές, κι αφού γίνουμε κυβέρ­νηση, θα είναι δικοί μας». Όπως και οι ουρανοί. Διακοπή προ­γράμ­μα­τος για την εν γένει παρο­χο­λο­γία, «θα σας κάνουμε βουνά», «θα φέρουμε θάλασσα», θα «καθιε­ρώ­σουμε ως εποχή μόνο το καλο­καίρι», «θα σας κάνουμε παιδιά», «θα βγούμε από την Ε.Ε.», «θα μεί­νουμε στην Ευρώπη», «θα σας δώσουμε συντά­ξεις και αυξή­σεις».

Δώσε και σε μένα, μπάρμπα. Υπό­σχεση για ζωή, μπορεί να μας δώσει κάποιος; Ξέρω, ζητάω τ’ αδύνατα, αυτά που δεν θα γίνουν ποτέ.

Με έχουν κου­ρά­σει, όμως (και) οι τηλε­ο­πτι­κές δια­φη­μί­σεις των κομ­μά­των, βαριέ­μαι τα ίδια πολι­τικά πρόσωπα που στήνουν άλλες συγκε­ντρώ­σεις – οι περιο­χές αλλά­ζουν, μόνο. Σε όλα αυτά, αφενός προ­σθέ­στε ότι θέλετε για να δέσει το πικρό γλυκό της προ­ε­κλο­γι­κής περιό­δου, αφε­τέ­ρου μην ξεχά­σετε – απα­ραί­τητα – να ανα­κα­τέ­ψετε μια γενναία εσάνς από «κωλο­τού­μπες».

Α, και σπου­δαίες λέξεις: «Επα­να­δια­πραγ­μά­τευση», «ακύρωση», «μονο­με­ρής καταγ­γε­λία» κ.λπ. Πασπα­λί­στε, με πομπώδη λόγια του στυλ «είναι σημα­ντι­κές αυτές οι εκλογές, περισ­σό­τερο από ποτέ», λες και τις προη­γού­με­νες παίζαμε «μήλα».

Να, ήρθαν και οι απειλές, «προ­σέξτε πώς θα ψηφί­σετε». Όλα μοιά­ζουν σκηνές σε ένα θέατρο του παρα­λό­γου με ρόλους μεσαιω­νι­κούς και ηθο­ποιούς δεύ­τε­ρης δια­λο­γής που διά­λε­ξαν ρόλο και (σου) φωνά­ζουν «με ποιον είσαι;». Αυτό τους αρκεί, το αν είσαι μαζί τους, και μόνο.

Γιατί, κάτι άλλο – το σημα­ντι­κό­τερο, κατά την άποψή μου που λείπει είναι η κοινή λογική, σε αρκετές πολι­τι­κές και κομ­μα­τι­κές περι­πτώ­σεις, γύρω μας. Αφήστε μήνυμα απου­σιά­ζει, η κοινή λογική που περι­λαμ­βά­νει κι εμάς και τις ζωές μας. Κοινή λογική που να υπο­λο­γί­ζει το πώς αυτός ο βίος θα γίνει πιο βιώ­σι­μος, πιο παρα­γω­γι­κός, πιο αξιο­πρε­πής, για τους κατοί­κους αυτής της χώρας.