Σε δίκη με τις κατηγορίες της εκβίασης και απάτης μεγαλοστέλεχος γνωστής εταιρείας

Τις κατη­γο­ρίες της εκβί­α­σης και απάτης με περιου­σιακό όφελος και προ­ξε­νη­θείσα ζημία που υπερ­βαί­νει συνο­λικά το ποσό των 73.000 ευρώ, καλεί­ται να αντι­με­τω­πί­σει ενώπιον του Κακουρ­γιο­δι­κείου μεγα­λο­στέ­λε­χος γνωστής εται­ρείας πώλησης ηλε­κτρι­κών ειδών, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται µε υποκαταστήµατα σ’ όλη την Ελλάδα και έχει υπαχθεί στις ευνοϊ­κές δια­τά­ξεις του άρθρου 99 του πτω­χευ­τι­κού κώδικα.

H έρευνα για την υπόθεση κινή­θηκε μετά από μήνυση εκπρο­σώ­που οµόρρυθµης εται­ρείας της Ρόδου κατά του ανωτέρω και μελών του διοι­κη­τι­κού συµβουλίου και της διοί­κη­σης της εται­ρείας για πέντε κακουργήµατα.

Οι μηνυτές δρα­στη­ριο­ποιού­νται από το έτος 1986 στο νησί της Ρόδου, στην εµπορία ηλε­κτρι­κών ειδών και έχουν εξα­σφα­λί­σει µόνιµη πελα­τεία και µεγάλη οικονοµική δρα­στη­ριό­τητα µε ετή­σιους τζίρους της τάξεως των 2 εκατ. ευρώ.

Τον Μάρτιο του 2003 ξεκί­νησε η συνερ­γα­σία της µετην μηνυό­μενη εται­ρεία και τους εκπρο­σώ­πους της, που την εφο­δί­α­ζαν µε το 85% περίπου των προ­ϊ­ό­ντων που εµπορεύεται.

Στο πλαίσιο της συνερ­γα­σίας αυτής και για την εξυ­πη­ρέ­τησή της, ανοί­χτηκε αλλη­λό­χρεος λογαριασµός διάρ­κειας µέχρι τον Απρίλιο του 2009, που έπρεπε να κλείσει τον Δεκέµβριο του ίδιου έτους.

Η συνερ­γα­σία κυλούσε οµαλά µέχρι τον Απρίλιο του 2009 οπότε, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται οι μηνυτές, άρχισαν να εµφανίζονται προβλήµατα µε τον προµηθευτή, ο οποίος αδυ­να­τούσε να τους προµηθεύσει µε εµπορεύµατα. Ανα­γκά­στηκε έτσι να δια­κό­ψει τη συνερ­γα­σία του και να στραφεί σε άλλους χονδρέµπορους, ενώ ταυ­τό­χρονα ζητή­θηκε η περαί­ωση των µεταξύ τους εκκρεµοτήτων και το κλείσιµο του αλλη­λό­χρεου λογαριασµού µε διευ­θέ­τηση του κατά­λοι­πού του.

Οι µηνυτές δια­τεί­νο­νται ότι ο προµηθευτής συµφώνησε και ζήτησε κάποια πίστωση χρόνου γιατί είχε µεταβιβάσει, παρά τη συµφωνία τους, λόγω προβληµάτων ρευ­στό­τη­τας που αντιµετώπιζε σε τρά­πε­ζες επι­τα­γές που είχαν εισφέ­ρει στον κοινό τους λογαριασµό.

Τον Δεκέµβριο του 2009 λίγο πριν κλείσει ο αλλη­λό­χρεος λογαριασµός εµφανίστηκε (τηλε­φω­νικά) ο κατη­γο­ρού­με­νος, ο οποίος φέρεται να παρου­σιά­στηκε ως µέτοχος και νόµιµος εκπρό­σω­πος ανωνύµου εται­ρείας, που εδρεύει στο Αίγιο και να πλη­ρο­φό­ρησε τους Ροδίτες µηνυτές ότι η εται­ρεία του είναι νόµιµη από οπι­σθο­γρά­φηση κοµίστρια επι­τα­γών τους, ύψους 140.000 ευρώ.

Οι µηνυτές του επεσήµαναν ότι στο τέλος του έτους όχι µόνο δεν θα οφεί­λουν στην συνεργαζόµενη µέχρι τότε µε αυτούς εται­ρεία εµπορίας ηλε­κτρι­κών ειδών αλλά θα του οφείλει αυτή, πράγµα το οποίο φέρεται να δήλωσε ότι δεν τον ενδιέ­φερε.

Απευ­θύν­θη­καν δε στην συνεργαζόµενη µε αυτούς εται­ρεία η οποία τότε προ­φα­σί­στηκε ανα­στά­τωση διότι είχε υπαχθεί στις δια­τά­ξεις του άρθρου 99 περί συναλ­λα­γής µε τους δανει­στές. Τους δια­βε­βαί­ω­σαν δε ότι η εται­ρεία τους ήταν πιστω­τική µε ποσό 220.000 ευρώ και ότι θα ελάµβαναν τα χρήµατα αυτά.

Στη συνέ­χεια η εται­ρεία του Αιγίου εµφάνισε τις επι­τα­γές στις τρά­πε­ζες. Οι επι­τα­γές δε αυτές είχαν µπει στον αλλη­λό­χρεο λογαριασµό για µελλοντικές της αγορές που ποτέ δεν πραγµατοποιήθηκαν.

Μετά την πρω­το­χρο­νιά του 2010 ο εκπρό­σω­πος της εται­ρείας του Αιγίου φέρεται να τους απεί­λησε ότι θα προ­χω­ρούσε σε έκδοση δια­τα­γών πληρωµής και η ροδί­τικη εται­ρεία ανα­γκά­στηκε να εκδώσει νέες επι­τα­γές σε αντι­κα­τά­σταση εκείνων που είχε κατα­θέ­σει στον αλλη­λό­χρεο λογαριασµό της συνεργαζόµενης µε αυτήν εται­ρείας.

Η συνεργαζόµενη µε αυτούς εται­ρεία των Αθηνών δεν τακτο­ποί­ησε το χρέος και ο επιχειρηµατίας από το Αίγιο προ­χώ­ρησε σε έκδοση δια­τα­γών πληρωµής.

Στην πορεία οι Ροδίτες µηνυτές δια­πί­στω­σαν ότι ο επιχειρηµατίας από το Αίγιο ήταν αντι­πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συµβουλίου της συνεργαζόµενης µε αυτούς εται­ρείας των Αθηνών που «πτώ­χευσε» και υπεύ­θυ­νος για τα οικονοµικά της και πως, ενώ η εται­ρεία των Αθηνών της όφειλε 222.235,21 ευρώ είχε πάρει τις επι­τα­γές από τον αλλη­λό­χρεο λογαριασµό συνερ­γα­σίας τους και τις είχε µεταβιβάσει στην εται­ρεία του στο Αίγιο προκειµένου να εξα­σφα­λί­σει παράνοµα όφελος που υπερ­βαί­νει τις 120.000 ευρώ!

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο που εξέτασε την υπόθεση δια­πί­στωσε μεταξύ άλλων ότι όταν τον Ιούλιο του 2010 κοι­νο­ποι­ή­θηκε στην εγκα­λούσα εται­ρεία η πρώτη διαταγή πλη­ρω­μής, η κύρια εταίρος της ανα­κά­λυψε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος από τις 30 Απρι­λίου 2008 ήταν αντι­πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου και ένας εκ των τριών νομίμων εκπρο­σώ­πων της ανώ­νυ­μης εται­ρείας των Αθηνών.

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Ι. Κούτας και Κ. Μεϊµάρης.