Στάθης Μανουσάκης: Γιατί με το Ποτάμι

Γιατί στο Ποτάμι-Όντας ενεργός και ανή­συ­χος πολίτης τα τελευ­ταία χρόνια υπήρξα απο­γοη­τευ­μέ­νος από την υπάρ­χουσα πολι­τική σκηνή, πελα­γω­μέ­νος με όλα αυτά που ακού­γαμε, ανή­συ­χος για το μέλλον τόσο το δικό μου όσο και των συναν­θρώ­πων μου.

Καμία πολι­τική δύναμη δεν μπο­ρούσε να με εκφρά­σει, κανένας δεν με αντι­προ­σώ­πευε, κανένα φως το τούνελ. Προ­βλη­μα­τι­σμέ­νος έψαχνα να βρω μια ελπίδα να στηρίξω τα όνειρα μου, κάτι να ταράξει τα λιμνά­ζουσα λασπό­νερα , κάτι που θα εκφρά­ζει την γενιά μου. Κάτι το και­νούρ­γιο, μακριά από την παθο­γέ­νεια του παλαιού κομ­μα­τι­κού συστή­μα­τος. Πριν ένα χρόνο εμφα­νί­στηκε ένα κίνημα που δεν έμοιαζε με τα άλλα-ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ. Το πρώτο κίνημα που φτιά­χτηκε από ανθρώ­πους χωρίς κομ­μα­τικό παρελ­θόν, από ανθρώ­πους που δου­λέ­ψανε στη ζωή τους και βιώσανε στο πετσί τους την αδικία του συστή­μα­τος, ανθρώ­πους απλούς καθη­με­ρι­νούς, νέους ανθρώ­πους με ευαι­σθη­σίες.

Γιατί στο Ποτάμι!!

• Γιατί η Ελλάδα χρειά­ζε­ται στα­θε­ρό­τητα μακριά από τα άκρα

• Γιατί το ποτάμι ακούει τους νέους, εμπι­στεύ­ε­ται τους νέους

• Γιατί στο ποτάμι υπάρχει λογική

• Γιατί στο ποτάμι οι συνερ­γα­σίες γίνο­νται με βάση τις λύσεις για το κοινό καλό και όχι τις ιδε­ο­λο­γίες.

• Γιατί τον λόγο τον έχει πρώτα ο πολίτης και μετά ο πολι­τι­κός.

Ο δρόμος για την νέα γενιά ανοί­χτηκε αρκεί να τον ακο­λου­θή­σουμε…..

γιατί ο τόπος μας, έχει ανάγκη τους νέους.

Βιο­γρα­φικό

Γεν­νή­θηκα στις 14 Ιουλίου το 1980 από τον Μανου­σάκη Ιωάννη και την Αγλαΐα Τζια­λα­μά­γκα

Ο πατέρας μου κατά­γε­ται από την Ίστριο Ρόδου και είναι συντα­ξιού­χος εκπαι­δευ­τι­κός (δάσκα­λος) με έντονη εθε­λο­ντική, εκπαι­δευ­τική , πολι­τι­στική και πολι­τική δράση στην τοπική αυτο­διοί­κηση. Η μητέρα μου κατά­γε­ται από το Διδυ­μό­τειχο και είναι συντα­ξιού­χος εκπαι­δευ­τι­κός( νηπια­γω­γός).

Μεγά­λωσα στο νησί της Ρόδου όπου παρα­κο­λού­θησα την βασική εκπαί­δευση (Δημοτικό-Γυμνάσιο-Λύκειο) απο­φοι­τώ­ντας από το Καζούλ­λειο Λύκειο το 1998.

Στην συνέ­χεια έφυγα για σπουδές στο εξω­τε­ρικό και πιο συγκε­κρι­μένα στην Ρου­μα­νία από όπου απο­φοί­τησα το 2004 από το Πανε­πι­στή­μιο Ιατρι­κής και Φαρ­μα­κευ­τι­κής Βου­κου­ρε­στίου «CarolDavila» της Σχολής Στο­μα­το­λο­γίας. Ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τον τίτλο σπουδών μου από τα αρμόδια όργανα του Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π παίρνω την άδεια ασκή­σεως επαγ­γέλ­μα­τος του οδο­ντιά­τρου το 2006 και κατα­τάσ­σο­μαι στον Ελλη­νικό στρατό ασκώ­ντας το λει­τούρ­γημα του οδο­ντιά­τρου στο Στρα­τιω­τικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου ΤΥΕΘ.

Από το 2007 δρα­στη­ριο­ποιού­μαι επαγ­γελ­μα­τικά στο ιδιω­τικό μου οδο­ντια­τρείο στις Καλυ­θιές Ρόδου.

Επίσης υπήρξα γραμ­μα­τέας (2006-2008) αντι­πρό­ε­δρος (2008-2010) και πρό­ε­δρος (2010-2012) του Πολι­τι­στι­κού Συλ­λό­γου Ιστρίου «Ο Άγιος Μερ­κού­ριος» ένας σύλ­λο­γος με πλούσια πολι­τι­στική, λαο­γρα­φική και φυσιο­λα­τρική δράση.

Από το 2013 ασχο­λού­μαι παράλ­ληλα και στην Διορ­γά­νωση και Προβολή Καλ­λι­τε­χνι­κών εκδη­λώ­σεων ,κυρίως μου­σι­κών.

Είμαι μέλος στο Οδο­ντια­τρικό Σύλλογο Δωδε­κα­νή­σου και στους Εθε­λο­ντές Αιμο­δό­τες.

Είμαι παντρε­μέ­νος με την Στέλλα Μαν­δά­νου το γένος Ασπράκη .

Με την πολι­τική ασχο­λού­μαι για πρώτη φορά, τάχθηκα στο Ποτάμι από την πρώτη στιγμή της ίδρυσης του σαν εθε­λο­ντής και συμ­με­τείχα στο ιδρυ­τικό συνέ­δριο του κινή­μα­τος στο Λαυριο. Είμαι ένας από τους τρεις τοπι­κούς συντο­νι­στές της πόλης της Ρόδου.

Μανου­σά­κης Ι.Ευστά­θιος

Υπο­ψή­φιος Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου