Η ΑΟΖ και το ελληνικό πνεύμα

Γράφει ο Νίκος Λυγερός

Όταν οι ίδιοι οι δημο­σιο­γρά­φοι βάζουν μεταξύ των ερω­τη­μά­των τους στους αρχη­γούς κομ­μά­των το θέμα της ελλη­νι­κής ΑΟΖ και ρωτούν με ξεκά­θαρο τρόπο αν θα προ­χω­ρή­σουν, επι­τέ­λους, μετά τις εκλογές, στην πολυ­συ­ζη­τη­μένη και πολυα­να­με­νό­μενη χάραξη και ανα­κή­ρυξή της, μπο­ρούμε να κατα­λά­βουμε επί του πρα­κτέου πόσο έχει εξε­λι­χθεί ο ελλη­νι­κός λαός, αφού τώρα δεν κάθεται παθη­τικά μην περι­μέ­νο­ντας τίποτα, αλλά διεκ­δι­κεί επίσημα πια τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα της πατρί­δας μας. Ποια άλλη από­δειξη χρειά­ζο­νται οι υπο­ψή­φιοι βου­λευ­τές και γενι­κό­τερα οι πολι­τι­κοί, για να κατα­νο­ή­σουν ότι έχουμε περάσει σε μια άλλη φάση που βρί­σκε­ται σε ετοι­μό­τητα όσον αφορά στο θέμα της ελλη­νι­κής ΑΟΖ; Η ανα­κή­ρυξη και οι οριο­θε­τή­σεις της ΑΟΖ, μετά τη δημο­σί­ευση των είκοσι θαλάσ­σιων οικο­πέ­δων, είναι πια άκρως απα­ραί­τητη αν θέλουμε να εξα­σφα­λί­σουμε σ” αυτόν τον γύρο αδειο­δό­τη­σης μια απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα όσον αφορά στο πλήθος και στην ποιό­τητα των υπο­ψη­φιο­τή­των.

Η ΑΟΖ έχει μπει πλέον στο ελλη­νικό πνεύμα και θεω­ρεί­ται ότι είναι μία οντό­τητα που ανήκει στις αξίες μας, αφού βασί­ζε­ται θεμε­λιακά στο Δίκαιο και στη θάλασσα. Οι πολι­τι­κοί αρχηγοί πρέπει λοιπόν να πάρουνε μια θέση πάνω σε αυτό το θέμα, αφού θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί, θέλουν δεν θέλουν, ως κρι­τή­ριο για τις εκλογές.

Έτσι αν υπάρ­χουν όντως πολι­τι­κοί αρχηγοί αρνη­τι­κοί ως προς την ΑΟΖ να ξέρουμε ποιοι είναι και να ξεκα­θα­ρί­σει το πλαίσιο κι αν δεν υπάρ­χουν να προ­ε­τοι­μα­στούμε για τη θέσπιση που γίνεται πάντα μονο­με­ρώς και για τις οριο­θε­τή­σεις μας με τους λαούς που θέλουν να συνερ­γα­στούν μαζί μας για να ξεπε­ρά­σουμε τα προ­βλή­ματά μας.