«Η περίοδος των 44 μηνών ήταν ιδιαίτερα ταραγμένη»!

«Τα συναι­σθή­ματά μου τώρα, στο τέλος αυτού του ταξι­διού για μένα, είναι ανά­μι­κτα. Σίγουρα υπάρχει ικα­νο­ποί­ηση, σίγουρα υπάρχει αυτό το αίσθημα ευθύνης που συνο­δεύει κάθε θητεία σε τέτοια θέση, αλλά υπάρχει και μια μελαγ­χο­λία, μια παρά­ξενη αίσθηση τέλους, καθώς κλείνει ένας κύκλος για μένα, ο κύκλος της αυτο­διοί­κη­σης».

Την αίσθηση, που τώρα του δείχνει, πως έχει κλείσει για εκείνον το κεφά­λαιο της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, περι­γρά­φει μεταξύ άλλων, σε συνέ­ντευξή του στη «δ», ο απερ­χό­με­νος δήμαρ­χος Ρόδου κ. Στάθης Κου­σουρ­νάς.

Ο κ. Κου­σουρ­νάς ανα­φέ­ρε­ται στην ταραγ­μένη θητεία των τρει­σή­μισι ετών και στο θαύμα που συντε­λέ­στηκε στον τομέα των οικο­νο­μι­κών γιατί στο τιμόνι υπήρχε ένας εξίσου άξιος καπε­τά­νιος, ο αντι­δή­μαρ­χος κ. Νίκος Τσου­κα­λάς.

«Σήμερα παρα­δί­δουμε στη νέα δημο­τική αρχή έναν δήμο που έχει καλύψει σχεδόν όλες τις ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές του, έναν δήμο καλο­πλη­ρωτή, που ξανα­κέρ­δισε την εμπι­στο­σύνη της αγοράς. Και η κοι­νω­νία της Ρόδου έχει μια δυνα­μική αξιο­θαύ­μα­στη κι αυτό είναι το πολυ­τι­μό­τερο εφόδιο που μπορεί να έχει μια δημο­τική αρχή», δηλώνει ο κ. Κου­σουρ­νάς.

Σε ερώτηση σχετικά με τις συμ­βου­λές, που θα έδινε στον νέο δήμαρχο κ. Φώτη Χατζη­διάκο, ο κ. Στάθης Κου­σουρ­νάς δηλώνει:

«Ο νέος δήμαρ­χος, ο κ. Χατζη­διά­κος, είναι έμπει­ρος, με πολυετή θητεία στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση και οπωσ­δή­ποτε δεν θα ήταν ούτε κομψό, ούτε πρέπον να του δώσω συμ­βου­λές και παραι­νέ­σεις μέσα από μια συνέ­ντευξη. Αυτό που μπορώ να κάνω, που το έχω κάνει και που συνε­χίζω να το κάνω μέχρι την τελευ­ταία στιγμή είναι, να τον ενη­με­ρώνω».

Η συνέ­ντευξη του κ. Στάθη Κου­σουρνά, ανα­λυ­τικά:

• Η θητεία του πρώτου Καλ­λι­κρα­τι­κού Δήμου κλείνει πλέον. Ποια είναι τα συναι­σθή­ματά σας, καθώς χρειά­στηκε να γίνει μεγάλος αγώνας για να μπουν τα πράγ­ματα σε τάξη;

Κατ᾿ αρχάς να πω ότι ήταν μια πρω­τό­γνωρη εμπει­ρία αυτά τα τριά­μισι χρόνια, οι 44 μήνες για να ακρι­βο­λο­γούμε. Ήταν ένα και­νούρ­γιο ταξίδι, ένα ταξίδι σε νέο πλαίσιο, που χρειά­στηκε πολλή προ­σπά­θεια για να ολο­κλη­ρω­θεί. Τα συναι­σθή­ματά μου τώρα, στο τέλος αυτού του ταξι­διού για μένα, είναι ανά­μι­κτα. Σίγουρα υπάρχει ικα­νο­ποί­ηση, σίγουρα υπάρχει αυτό το αίσθημα ευθύνης που συνο­δεύει κάθε θητεία σε τέτοια θέση, αλλά υπάρχει και μια μελαγ­χο­λία, μια παρά­ξενη αίσθηση τέλους, καθώς κλείνει ένας κύκλος για μένα, ο κύκλος της αυτο­διοί­κη­σης.

• Υπήρξαν στιγμές στη διάρ­κεια της θητείας σας που ήρθατε σε αδιέ­ξοδο και για ποια θέματα; Ποιες ήταν αντί­στοιχα, οι στιγμές που σας έδωσαν χαρά;

Η περί­ο­δος των 44 μηνών ήταν ιδιαί­τερα ταραγ­μένη, όπως ξέρετε. Μέσα στο γενι­κό­τερο πλαίσιο της κρίσης που πέρασε η χώρα, αυτής της πρω­το­φα­νούς οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής κρίσης, που ακόμα δεν έχουμε ξεπε­ρά­σει, κλη­θή­καμε – οι αιρετοί, που προ­έ­κυ­ψαν από τις αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές του 2010 – να αντι­με­τω­πί­σουμε την ενο­ποί­ηση των δέκα καπο­δι­στρια­κών δήμων και των νομικών τους προ­σώ­πων, με ό,τι αυτό συνε­πα­γό­ταν, αφού μιλάμε για ετε­ρο­βα­ρείς δομές και ασύμ­με­τρες οικο­νο­μι­κές δια­χει­ρί­σεις, που έπρεπε να συντο­νι­στούν και να σχη­μα­τί­σουν μία ενότητα. Μία ενότητα που, επι­φορ­τι­σμένη με τα χρέη, που είχαν οι περισ­σό­τε­ροι πρώην δήμοι είτε οι ίδιοι, είτε οι επι­χει­ρή­σεις και οργα­νι­σμοί τους, βρέθηκε να ξεκινά «στο κόκκινο», μέσα στούς πέντε περισ­σό­τερο χρε­ω­μέ­νους Δήμους της χώρας.

Στον πρώτο χρόνο της θητείας μας, ιδιαί­τερα τότε, υπήρξαν στιγμές που κοντέ­ψαμε να λυγί­σουμε. Με τα οικο­νο­μικά να απο­τε­λούν εφιάλτη, κατα­φέ­ραμε να αντι­με­τω­πί­σουμε αυτό το βουνό χάρη στην κοπιώδη εργασία όλων, αιρετών και υπαλ­λή­λων. Συνέ­πεια, άλλωστε αυτού του οικο­νο­μι­κού εφιάλτη, ήταν και τα προ­βλή­ματα που ανέ­κυ­πταν σωρηδόν στην καθη­με­ρι­νό­τητα του πολίτη και της πόλης. Ήταν η καθα­ριό­τητα, ήταν οι προ­μή­θειες, ήταν τα έργα που χρειά­ζο­νταν πόρους για να προ­χω­ρή­σουν, ήταν το φάσμα των πλει­στη­ρια­σμών περιου­σια­κών στοι­χείων μας για να ξεχρε­ώ­σει ο ενιαίος Δήμος χρέη που βρήκε… Μέσα σε ένα καθε­στώς αφε­ρεγ­γυό­τη­τας του Δήμου στην αγορά, δεν μπορείς ούτε καν τα στοι­χειώδη να αντι­με­τω­πί­σεις.

Από την άλλη, βέβαια, κάθε επι­τυ­χία μας – και είχαμε πολλές τέτοιες, ακόμα κι αν δεν προ­βλή­θη­καν όσο θα μπο­ρού­σαν – μας γέμιζε χαρά. Όπως μας γέμιζε χαρά η δυνα­τό­τητα να βοη­θούμε τους συμπο­λί­τες μας, που έρχο­νταν αντι­μέ­τω­ποι με τις συνέ­πειες της κρίσης, μέσα από τις κοι­νω­νι­κές μας δομές, που κατα­φέ­ραμε να τις αυξή­σουμε παρά τις αντι­ξο­ό­τη­τες. Όπως μας γέμιζε χαρά κάθε ακίνητο, που περ­νούσε στην κυριό­τητα του Δήμου, όπως το «Ακταίον» για παρά­δειγμα, κάθε έργο που ξεκι­νούσε ή που ολο­κλη­ρω­νό­ταν, κάθε κοι­νω­νική δράση μας.

• Σε ποια οικο­νο­μική κατά­σταση παρα­δί­δετε τον Δήμο Ρόδου, καθώς παρα­λά­βατε αρκετά χρέη, που μετά από αγω­νιώδη προ­σπά­θεια μειώ­θη­καν αρκετά;

Όπως έχω ήδη πει, η νέα δημο­τική αρχή θα παρα­λά­βει «προίκα» αξίας άνω των 11 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ και ελά­χι­στες οφειλές. Είναι ένα θαύμα αυτό που επι­τεύ­χθηκε σε αυτούς τους 44 μήνες, με όλες αυτές τις δυσκο­λίες που βρήκαμε και που βρί­σκουμε μέχρι και την τελευ­ταία στιγμή. Ένα θαύμα που έγινε πραγ­μα­τι­κό­τητα, πρω­τί­στως χάρη στον κ. Νίκο Τσου­καλά, που τον επέλεξα από την πρώτη στιγμή για τη δια­χεί­ριση των οικο­νο­μι­κών και δεν το μετά­νιωσα ποτέ. Αλλά και όλο το προ­σω­πικό της Διεύ­θυν­σης Οικο­νο­μι­κών έχει μεγάλο μερίδιο στην ανά­καμψη – για να μην πω «ανά­σταση» – του Δήμου, καθώς χει­ρί­στηκε πολύ δύσκο­λες υπο­θέ­σεις και κατά­φερε έναν από τους πιο χρε­ω­μέ­νους Δήμους να τον φέρει ανάμεσα στους ελά­χι­στους ΟΤΑ με ανθηρά οικο­νο­μικά. Σήμερα παρα­δί­δουμε στη νέα δημο­τική αρχή έναν δήμο που έχει καλύψει σχεδόν όλες τις ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές του, έναν δήμο καλο­πλη­ρωτή, που ξανα­κέρ­δισε την εμπι­στο­σύνη της αγοράς.

• Γιατί δεν πρέπει να καταρ­γη­θεί ο Δημο­τι­κός Φόρος Δωδε­κα­νή­σου; Θεω­ρείτε πως ο Δήμος Ρόδου μπορεί να κερ­δί­σει τη δικα­στική μάχη, που θα δοθεί το φθι­νό­πωρο;

Ο ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ είναι μια κατά­κτηση δωδε­κα­νη­σιακή, που μετρά δεκα­ε­τίες ύπαρξης και είναι βασικό εργα­λείο για την αυτο­διοί­κηση. Γι΄ αυτό άλλωστε και επέν­δυσε η αυτο­διοί­κηση σε αυτόν δια­χρο­νικά. Πρό­κει­ται για έναν αντα­πο­δο­τικό πόρο, σταθερό και ουσια­στικό για τις τοπικές κοι­νω­νίες, που κανο­νικά θα έπρεπε να απο­τε­λεί πρότυπο και για άλλες περιο­χές της χώρας. Βέβαια έγιναν προ­σπά­θειες κατά καιρούς από κάποιους, για να καταρ­γη­θεί. Μια τέτοια προ­σπά­θεια αντι­με­τω­πί­ζουμε και τώρα. Την έκβασή της θα την ξέρουμε τον Οκτώ­βριο, όταν θα απο­φαν­θεί το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας τελε­σί­δικα για τον ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. Εγώ προ­σω­πικά εύχομαι να κερ­δη­θεί η δικα­στική διαμάχη υπέρ της δια­τή­ρη­σής του. Αν όμως, παρ᾿ ελπίδα, έχουμε αντί­θετη απόφαση, τότε θα πρέπει, οπωσ­δή­ποτε, να υπάρξει ανα­πλή­ρωσή του με κάτι άλλο, που θα καλύ­πτει το κενό του.

• Ήταν επι­τυ­χής ο αγώνας για την υλο­ποί­ηση έργων στη διάρ­κεια της θητείας σας καθώς κατά την έναρξη το 2011 ελά­χι­στα έργα ήταν ενταγ­μένα στο ΕΣΠΑ 1; Ποιος σχε­δια­σμός έχει γίνει από το Δήμο για το ΕΣΠΑ 2;

Πράγ­ματι, στον τομέα των έργων έγιναν πολλά, αν ανα­λο­γι­στούμε την έλλειψη ιδίων πόρων και τη μείωση των κρα­τι­κών πόρων πάνω από 50%. Είναι, θα έλεγα, άθλος των δομών του Δήμου και της δημο­τι­κής αρχής, ότι ενέταξε πάνω από 150 έργα, προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού άνω των 80 εκ. ευρώ, που χρη­μα­το­δο­τού­νται από το ΕΣΠΑ κι άλλους πόρους. Έργα που ουσια­στικά απο­τε­λούν μεγάλη προίκα στην νέα δημο­τική αρχή, όπως εξίσου μεγάλη προίκα είναι και η προ­ερ­γα­σία που έχει γίνει για το ΕΣΠΑ-2, που όπως ξέρετε, δεν έχει ξεκι­νή­σει ακόμα. Έχω κάθε λόγο να αισθά­νο­μαι υπε­ρή­φα­νος για τους συνερ­γά­τες μου και τα στελέχη του Δήμου, για τις υπη­ρε­σίες μας που χαρα­κτη­ρί­ζο­νται από υψηλό επίπεδο εξει­δί­κευ­σης και που μπορούν να αντα­πο­κρι­θούν στις προ­κλή­σεις του νέου ΕΣΠΑ.

• Είχατε, ως πρό­ε­δρος, την ευθύνη λει­τουρ­γίας της ΔΕΥΑΡ. Πώς εξε­λί­χθηκε η κατά­σταση στα οικο­νο­μικά της επι­χεί­ρη­σης; Πώς θα κατα­φέ­ρει η νέα δημο­τική αρχή να προ­χω­ρή­σει χωρίς επώ­δυ­νες αλλαγές στην τιμο­λο­γιακή πολι­τική της επι­χεί­ρη­σης;

Με τη ΔΕΥΑΡ υπήρξε άλλη μία δύσκολη αρχή το 2011, καθώς έπρεπε, χωρίς να δια­κο­πούν καθόλου οι υπη­ρε­σίες που παρέ­χο­νται στους πολίτες, να γίνει η ενο­ποί­ηση των ΔΕΥΑ του νησιού σε μία ενιαία επι­χεί­ρηση. Αυτός ήταν και ο λόγος που ανέλαβα τον πρώτο χρόνο της θητείας μας την προ­ε­δρία της, όπως την ανέλαβα και προς το τέλος της θητείας μας, μιας και έπρεπε να ληφθούν ορι­σμέ­νες δύσκο­λες απο­φά­σεις. Το θέμα είναι ότι η εται­ρεία πλέον στους ισο­λο­γι­σμούς της για το 2012 και το 2013 ήταν κερ­δο­φόρα. Δεν αντι­με­τω­πί­ζει πλέον οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα. Αντί­θετα, θα έλεγα ότι οι προ­ο­πτι­κές της είναι ευοί­ω­νες και ότι τα δύσκολα πια τα αφή­νουμε πίσω. Αλλά για την τιμο­λο­γιακή πολι­τική που με ρωτάτε, δεν μπορώ να απα­ντήσω εγώ. Αυτό είναι θέμα της νέας δημο­τι­κής αρχής και της νέας διοί­κη­σης.

• Ποια πρέπει να είναι η πορεία του ΠΡΟΤΟΥΡ καθώς η λει­τουρ­γία του είναι ιδιαί­τερα σημα­ντική για τον του­ρι­σμό; Τι θα έπρεπε ίσως κατά την άποψη σας να αλλάξει;

Η Ρόδος από παλιά βρι­σκό­ταν στην πρω­το­πο­ρία της αυτο­διοί­κη­σης, με τους θεσμούς και τις δομές που έχει ανα­πτύ­ξει και που άλλοι Δήμοι, ακόμα μέχρι σήμερα, μας ζητούν την τεχνο­γνω­σία. Ο ΠΡΟΤΟΥΡ είναι ένας πρω­το­πο­ρια­κός θεσμός, που ξεκί­νησε πολύ πριν την ενο­ποί­ηση των δέκα Καπο­δι­στρια­κών Δήμων, με τη συνερ­γα­σία των δημάρ­χων μέσα από την ΤΕΔΚΔ και φορέων. Είναι ένας θεσμός που λει­τουρ­γεί με σύνεση και γι΄ αυτό υπάρχει ομο­φω­νία στη λει­τουρ­γία του. Αν κάτι χρειά­ζε­ται ακόμα, είναι ίσως μια καλύ­τερη προ­σαρ­μογή του στις νέες συν­θή­κες που επι­κρα­τούν στην του­ρι­στική αγορά, στο μάρ­κε­τινγκ και στα οικο­νο­μικά δεδο­μένα. Πάντως, ήδη βρί­σκε­ται σε μια μετα­βα­τική φάση για την πλήρη προ­σαρ­μογή του και θα έλεγα ότι αυτό που χρειά­ζε­ται είναι ό,τι ξεκί­νησε, να ολο­κλη­ρω­θεί. Έχουμε νέα δεδο­μένα στην αγορά, νέες συν­θή­κες, νέες ανάγκες και νέες ζητή­σεις. Θα έλεγα ότι, χωρίς να χάσει από τους στόχους του τις παρα­δο­σια­κές αγορές και τις παρα­δο­σια­κές μορφές του­ρι­σμου, χρειά­ζε­ται να κάνει μεγα­λύ­τερα ανοίγ­ματα και σε νέες μορφές, όπως στον θαλάσ­σιο του­ρι­σμό, σε νέα μέσα, όπως στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, σε νέες αγορές, όπως π.χ. η δυνα­μικά ανερ­χό­μενη του­ρι­στική δύναμη της Κίνας.

• Στην εποχή που δια­νύ­ουμε, που η κρίση δεν έχει ουσια­στικά ξεπε­ρα­στεί, είναι ευοίωνο το μέλλον για τους Καλ­λι­κρα­τι­κούς Δήμους; Ποιες θα είναι οι συμ­βου­λές και οι παραι­νέ­σεις σας προς το νέο δήμαρχο κ. Φώτη Χατζη­διάκο σχετικά με τα προ­βλή­ματα για τα οποία έγινε προ­σπά­θεια επί­λυ­σης αλλά ακόμη εκκρε­μούν;

Κοι­τάξτε, οι Δήμοι μπορεί να έχουν θεσμική αυτο­νο­μία, ως αυτο­διοι­κη­τι­κοί μηχα­νι­σμοί, δεν παύουν όμως να είναι μέρος της οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας της χώρας. Όταν η χώρα δεν έχει ξεπε­ρά­σει την κρίση, είναι φυσικό αυτό να αντα­να­κλά­ται και στους δήμους, τόσο σε οικο­νο­μικό όσο και σε θεσμικό επίπεδο. Ο Καλ­λι­κρά­της ήρθε σε μια περίοδο που ήταν απα­ραί­τη­τες οι θεσμι­κές αλλαγές και έφερε αρκετά θετικά. Συνο­δεύ­τηκε όμως και από αρκετά αρνη­τικά, κυρίως στο θέμα των οικο­νο­μι­κών των Δήμων. Ήδη μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια εφαρ­μο­γής του, έχουμε απο­τι­μή­σει τα θετικά και τα αρνη­τικά του και έχουμε σωρευ­μένη εμπει­ρία. Τα αρχικά προ­βλή­ματα σε μεγάλο βαθμό ξεπε­ρά­στη­καν – κάτι που ισχύει ιδιαί­τερα για τη Ρόδο. Η νέα δημο­τική αρχή ξεκινά από πολύ καλύ­τερη αφε­τη­ρία. Αλλά συμ­βου­λές δεν μπο­ρούμε να δώσουμε. Ο νέος δήμαρ­χος, ο κ. Χατζη­διά­κος, είναι έμπει­ρος, με πολυετή θητεία στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση και οπωσ­δή­ποτε δεν θα ήταν ούτε κομψό ούτε πρέπον να του δώσω συμ­βου­λές και παραι­νέ­σεις μέσα από μια συνέ­ντευξη. Αυτό που μπορώ να κάνω, που το έχω κάνει και που συνε­χίζω να το κάνω μέχρι την τελευ­ταία στιγμή, είναι να τον ενη­με­ρώνω. Ο κ. Χατζη­διά­κος έχει ενη­με­ρω­θεί για σχεδόν όλα τα θέματα, του έχουν παρα­δο­θεί όλοι οι φάκελοι με τις υπο­θέ­σεις του Δήμου Ρόδου και ξέρω ότι συνε­χί­ζει να ενη­με­ρώ­νε­ται με ιδιαί­τερο ζήλο. Αν χρεια­στεί να ανα­τρέ­ξει σε κάποιο ζήτημα, που πιστεύει ότι χρειά­ζε­ται πρό­σθετη ενη­μέ­ρωση, έχω δηλώσει και στον ίδιο και δημόσια ότι θα είμαι στη διάθεσή του.

• Περά­σατε στην επίθεση πρό­σφατα για όσα δεν έχουν γίνει από την εται­ρεία που δια­χει­ρί­ζε­ται το Καζίνο. Τι θα έπρεπε να γίνει για να τηρη­θούν οι υπο­σχέ­σεις για έργα ουσίας στη Ρόδο; Γιατί δεν πιέ­στη­καν περισ­σό­τερο;

Είναι γνωστό σε όλους, πιστεύω, ότι η εται­ρεία που δια­χει­ρί­ζε­ται το Καζίνο, έχει δεσμευ­τεί από τους συμ­βα­τι­κούς όρους της άδειας λει­τουρ­γίας του, να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει επεν­δύ­σεις στο νησί. Δέσμευση που, όπως ξέρετε, δεν υλο­ποι­ή­θηκε ποτέ, παρά τις κατά καιρούς πιέσεις. Από κει και πέρα είναι ευθύνη του υπουρ­γείου Του­ρι­σμού, που έχει εκδώσει την άδεια με τους συγκε­κρι­μέ­νους συμ­βα­τι­κούς όρους, να δει τι γίνεται με αυτή την εκκρε­μό­τητα, της οποίας την ύπαρξη σαφώς γνω­ρί­ζει, αφού πολλές φορές την έχουμε επι­ση­μά­νει και στις αρμό­διες υπη­ρε­σίες του.

Από την άλλη το Καζίνο Ρόδου είναι μια επι­χεί­ρηση που δίνει δουλειά σε πολύ κόσμο και που απο­τε­λεί εστία έλξης του­ρι­σμού συγκε­κρι­μέ­νης οικο­νο­μι­κής επι­φά­νειας. Η δική μας προ­σπά­θεια είναι όχι να κλείσει η επι­χεί­ρηση, αλλά να τηρήσει τις συμ­βα­τι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις. Μέχρι τώρα δεν προ­χώ­ρη­σαν, όμως ελπίζω η νέα δημο­τική αρχή να φανεί πιο τυχερή στη συγκε­κρι­μένη διεκ­δί­κηση.

• Ποια είναι η άποψή σας για την αξιο­ποί­ηση των ακι­νή­των του δημο­σίου με αφορμή την περί­πτωση των δύο τμη­μά­των της έκτασης στ’ Αφάντου;

Η πλειο­ψη­φία του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, όπως ξέρετε, συμ­φώ­νησε στην ανάγκη να αξιο­ποι­η­θούν τα ακίνητα του δημο­σίου που βρί­σκο­νται στη Ρόδο και να μην αφή­νο­νται να ρημά­ζουν. Όμως συμ­φώ­νησε υπό όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Αν τηρη­θούν αυτοί οι όροι και οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις, δεν βρίσκω το λόγο να μη διά­κει­ται κανείς θετικά απέ­να­ντι σε μια επέν­δυση που θα δώσει ώθηση σε μια νέα μορφή του­ρι­σμού και που θα ανα­βαθ­μί­σει αισθη­τικά και περι­βαλ­λο­ντικά την περιοχή. Αλλά και για τα άλλα ακίνητα του δημο­σίου που έχει επι­φορ­τι­στεί να αξιο­ποι­ή­σει το ΤΑΙΠΕΔ δεν βρίσκω το λόγο να μην προ­χω­ρή­σει η δια­δι­κα­σία, αρκεί πάντα να γίνεται μέσα από συζή­τηση με την τοπική κοι­νω­νία και σε συνερ­γα­σία μαζί της, με τους φορείς, με την αυτο­διοί­κηση, ώστε να ακού­γο­νται οι προ­τά­σεις αυτών που ξέρουν τον τόπο και τις ανάγκες του και που την πονάνε αυτή την περιου­σία, τη δική τους περιου­σία. Με λίγα λόγια, να μην παίρ­νο­νται απο­φά­σεις για τη Ρόδο, ερήμην της Ρόδου.

• Ποιός θα θέλατε να ήταν ο επί­λο­γος της συνέ­ντευ­ξης σας;

Επι­τρέψτε μου, μια και μου δίνετε την ευκαι­ρία, να δια­τυ­πώσω εγώ τις ευχα­ρι­στίες μου για άλλη μια φορά. Ευχα­ρι­στίες προς το δημο­τικό συμ­βού­λιο, προς τους συνερ­γά­τες μου αντι­δη­μάρ­χους, εντε­ταλ­μέ­νους, προ­έ­δρους δημο­τι­κών και τοπικών κοι­νο­τή­των, προ­έ­δρους οργα­νι­σμών και επι­χει­ρή­σεων, προς τους φορείς με τους οποίους συνερ­γά­στηκε ο Δήμος αυτά τα χρόνια, προς τους υπαλ­λή­λους και τους εργα­ζό­με­νους στον Δήμο και τα νομικά του πρόσωπα, προς τον Τύπο και τους δημο­σιο­γρά­φους, η καλό­πι­στη κριτική των οποίων μας βοήθησε πολλές φορές, και τέλος προς τους πολίτες, ανε­ξάρ­τητα από πολι­τι­κές εντά­ξεις και πεποι­θή­σεις, ανε­ξάρ­τητα από το πόσο θετικά ή αρνη­τικά διά­κει­νται προς τη θητεία μας. Η κοι­νω­νία της Ρόδου έχει μια δυνα­μική αξιο­θαύ­μα­στη και αυτό είναι το πολυ­τι­μό­τερο εφόδιο που μπορεί να έχει μια δημο­τική αρχή.