Ελίζα Βόζεμπεργκ – Βρυωνίδη: «Δεν αποκλείεται θερμό επεισόδιο με την Τουρκία»

Η ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, κα Ελίζα Βόζεμπεργκ – Βρυωνίδη μιλάει στην ‘δ’ για τις συνεχείς προκλήσεις της γείτονος χώρας, για το πολιτικό σκηνικό μετά τις ανακοινώσεις των δύο νέων κομμάτων, λέγοντας πως θα πρέπει να δούμε ποια θα είναι τα προγράμματα, οι θέσεις και τα πρόσωπα που θα τους πλαισιώσουν –μέχρι τις κάλπες.
• Κυρία Βόζεμπεργκ να μιλήσουμε ξεκινώντας από την προκλητικότητα των γειτόνων μας, η οποία είναι σταθερή εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Με αφορμή και την σχετική ερώτηση που είχατε καταθέσει πριν από λίγο καιρό, βλέπουμε ότι συνεχίζεται η προκλητικότητά τους, ενώ ετοιμάζονται να περάσουν νόμο για το θέμα της ‘Γαλάζιας Πατρίδας’. Θα ήθελα το σχόλιο σας.
Καταρχάς για το τελευταίο που αναφερθήκατε και που πράγματι αμέσως αντιδράσαμε σε επίπεδο Ευρωβουλής -όπως κάνουμε χρόνια τώρα. Αναδεικνύουμε πάντοτε σε όλα τα επίπεδα την προκλητικότητα της Τουρκίας και κυρίως το γεγονός ότι ακολουθεί μια αναθεωρητική πολιτική η οποία δεν έχει σχέση μόνο με το πρόσωπο του Προέδρου, Ταγίπ Ερντογάν. Οποιοσδήποτε και αν ήταν επικεφαλής, η πολιτική της Τουρκίας είναι αυτή. Θεωρεί ότι έχει δικαίωμα να αμφισβητεί το διεθνές δίκαιο και να αμφισβητεί στην πράξη την κυριαρχία των όμορων κρατών και την εδαφική ακεραιότητα, κάτι το οποίο δεν πρόκειται ποτέ να περάσει -με καμία κυβέρνηση κυριολεκτικά- από την Ελλάδα. Δεν αρνήθηκα ποτέ τον πατριωτισμό κανενός εξ αυτών οι οποίοι έχουν αναλάβει τα ηνία της χώρας ανεξάρτητα από τις πολιτικές μας διαφορές.
Ο εκνευρισμός της Τουρκίας απ’ ό,τι εξηγούν οι ειδικοί αναλυτές, τον τελευταίο καιρό, είναι για δύο λόγους: κατ’ αρχήν, για το γεγονός ότι γνωρίζουν πια ότι η Ελλάδα είναι εξαιρετικά θωρακισμένη αμυντικά και μάλιστα με τελευταίες τεχνολογίες, εξοπλιστικό και οπλικό μηχανισμό. Από την άλλη πλευρά έχει πολύ ισχυρές συμφωνίες τις οποίες έχει κάνει η κυβέρνησή μας τα τελευταία χρόνια, δια του πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη.
Έχει συνάψει συμφωνίες με την Γαλλία, με τις ΗΠΑ, με τα Αραβικά Εμιράτα και κυρίως με το Ισραήλ. Αυτό εκνευρίζει πολύ την Τουρκία. Το Ισραήλ είναι απέναντί της. Είναι πολύ ισχυρό κράτος σε όλα τα επίπεδα και τους δημιουργεί, έναν εκνευρισμό ο οποίος, όπως λένε οι ειδικοί, δεν εξαντλείται μόνο στο εσωτερικό ακροατήριο, αλλά έχει βλέψεις και παραπέρα. Που σημαίνει πολύ απλά ότι δεν είναι απόλυτα αποκλεισμένο το ενδεχόμενο να έχουμε κάποιο ενδεχομένως θερμό επεισόδιο.
Αλλά σε αυτό η Ελλάδα δηλώνει ότι είναι πανέτοιμη να απαντήσει. Δεν προκάλεσε ποτέ άλλη χώρα, αμυντικά. Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσει κάτι να πέσει κάτω.
Και βρισκόμαστε σε αυτό το σημείο. Που σημαίνει πολύ απλά, ότι η Ελλάδα χρειάζεται πάντα να έχει μια σταθερή κυβέρνηση, να είναι απόλυτα εξοπλισμένη και αποφασισμένη να απαντά σε τέτοιες προκλήσεις με πολύ δυνατούς πια συμμάχους, πέραν των συμφωνιών που έχουν συναφθεί. Και με την ενεργοποίηση του άρθρου 42, όπου όλα τα κράτη-μέλη οφείλουν να είναι στο πλευρό οποιασδήποτε χώρας –εν προκειμένω- της Ελλάδας, εάν τυχόν, θιγεί. Κι επομένως, σε αυτό το επίπεδο βρισκόμαστε πάντοτε.

• Ωστόσο, σε επίπεδο διεθνούς δικαίου, σίγουρα έχουμε ισχυρά χαρτιά από τη δική μας πλευρά. Εκείνοι, βέβαια, έχουν τα δικά τους επιχειρήματα, το Τουρκο-Λιβυκό σύμφωνο και διάφορα άλλα τα οποία προβάλλουν κατά καιρούς, αλλά η Τουρκία έχει μια τακτική να συνεχίζει τις προκλήσεις και να κάνει τον ‘μπαμπούλα’ στο Αιγαίο. Κάτι το οποίο δεν είναι μόνο μια πρόκληση για την Ελλάδα, αλλά έχει και επεκτάσεις προς την Ευρώπη.
Θα έλεγα και διεθνώς, διότι και το Τουρκο-Λιβυκό σύμφωνο, στο οποίο πολύ σωστά αναφερθήκατε, είναι παράνομο. Όπως και παράνομος, είναι αυτός ο νόμος που εξαγγέλλεται. Μένει να τον δούμε επισήμως. Σε κάθε περίπτωση τη στιγμή που το σχέδιο νόμου αυτό είναι σε πλήρη αντίθεση και σε περιφρονητική, θα λέγαμε, θέση απέναντι στο διεθνές δίκαιο, δεν έχει καμία ισχύ.
• Η πολιτική της Τουρκίας βέβαια, δεν έχει αλλάξει εδώ και αιώνες. Παραμένει η ίδια…
Όπως το λέτε, εδώ και αιώνες αυτό ζούμε. Είναι ένας δύσκολος γείτονας που θέλει χειρισμό, που θέλει διάλογο. Και πολύ σωστά, η κυβέρνηση τηρεί αυτή την στάση. Είναι η στάση της Ελλάδας. Δεν κλείνουμε τον διάλογο -διότι δεν αλλάζουν τα σύνορα, δεν μπορούμε να τα αλλάξουμε. Επομένως, έχουμε τον διάλογο ανοιχτό υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται πάντοτε οι κόκκινες γραμμές.
• Αυτό, ασφαλώς και μάς αφορά άμεσα, διότι εδώ μιλάμε για την Ελλάδα, για τη χώρα μας. Μιλάμε, για τα κυριαρχικά δικαιώματα και βεβαίως για τα νησιά μας.
Οι γείτονες προσπαθούν να αμφισβητήσουν την κυριαρχία στα νησιά, στις βραχονησίδες. Εδώ ούτε λίγο ούτε πολύ «απειλούν», εντός εισαγωγικών η λέξη, να αναρτήσουν τουρκικές σημαίες σε 156 περίπου ελληνικές βραχονησίδες. Αυτά τα πράγματα είναι εκτός πραγματικότητας. Αν υλοποιηθούν ω μη γένοιτο, θα έχουν απάντηση και θα είναι ισχυρή και ηχηρή.
• Να περάσουμε στις εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.
Παρουσιάστηκαν δύο κόμματα. Από τη μία η κα Μαρία Καρυστιανού, από την άλλη ο τέως πρωθυπουργός, κ. Αλέξης Τσίπρας. Θα ήθελα λοιπόν στο σχόλιο σας.
Θα ξεκινήσω λέγοντάς σας ότι για λόγους αρχής, προσωπικά δεν υποτιμώ ποτέ στη ζωή μου κανέναν συνάνθρωπο -πόσω μάλλον κανέναν στο πολιτικό στερέωμα, ο οποίος έχει δικαίωμα οποιοσδήποτε Έλλην πολίτης (Ελληνίδα και Έλληνας) να διεκδικήσει, ό,τι νομίζει. Σε μια ανοιχτή δημοκρατία δυτικού τύπου, αυτά τα κρίνει σε τελική ανάλυση ο ελληνικός λαός. Σε ό,τι αφορά στην κα Καρυστιανού, προσωπικά το είχα διαβλέψει, πολεμήθηκα γι’ αυτό -μέχρι βόμβα μου στείλανε. Είχα πει πολύ απλά ότι η κα Καρυστιανού η οποία έχει τον σεβασμό και την συμπαράσταση όλων μας για το δράμα που πέρασε με την απώλεια 57 συνανθρώπων μας, μεταξύ των οποίων η κόρη της, είναι μια μάνα που έτσι αντιμετωπίζεται μεμονωμένα.
Ως προς την πολιτική, η κα Καριστιανού θεώρησε ότι από ένα σημείο και μετά μπορεί να γίνει πολιτικός. Αλλά το γεγονός ότι από την αρχή μιλούσε με καταγγελτικά κείμενα πολιτικού περιεχομένου (γραπτά πάντα κείμενα) έδειχνε έναν στόχο κι έναν σκοπό που θα κριθεί τελικά από τον ελληνικό λαό. Δεν μπορώ να την κρίνω ως πολιτικό πρόσωπο. Δεν έχει δείξει τίποτα σε πολιτική κατεύθυνση, εκτός από μια διακήρυξη, αν θέλετε, γενικού περιεχομένου και το πρόσωπό της, το οποίο είναι ελκυστικό, επειδή είναι μια συμπαθής φυσιογνωμία. Και μένουμε σε αυτό. Το μέλλον θα δείξει κατά πόσον αυτό το πολιτικό εγχείρημα θα έχει βιωσιμότητα, και σε ποια επίπεδα.
Ως προς τον πρώην πρωθυπουργό, τον κ. Τσίπρα, εστιάζει στην επικοινωνία, καθαρά στην επικοινωνία και κάποια νέα πρόσωπα τα οποία ουδόλως υποτιμώ. Η κα Κουφονικόλακου, παραδείγματος χάρη που παρουσιάστηκε, είναι μια συνάδελφος εν τη δικηγορία, έξυπνη γυναίκα με ευφράδεια και με μια πολύ ωραία παρουσία. Από εκεί και πέρα ο κ. Τσίπρας δεν έχει πείσει κανέναν -τουλάχιστον με αυτούς που συνομιλώ εγώ- ότι είναι κάποιος άλλος. Δεν διαγράφεται η μνήμη τόσο σύντομα και δεν διαγράφεται και ποτέ σε ζητήματα που αφορούν στη διακυβέρνηση της χώρας.
Δεν μπορεί να μας πει ο κ. Τσίπρας της Novartis, του τρίτου μνημονίου που κατά την άποψη μου κατέστρεψε τη χώρα, του παραδικαστηρίου που είχε ομολογήσει ο υπουργός του κ. Κοντονής και πολλά άλλα, ότι ξαφνικά, επειδή απομάκρυνε τους, τότε συνεργάτες του, τώρα ο ίδιος είναι κάτι διαφορετικό. Αντίθετα, εγώ νομίζω ότι δείχνει και μια στάση του ανδρός που κρίνεται, το κατά πόσο μπορεί να έχει μια αυτοκριτική που να είναι αυστηρή ή να μεταθέτει τις ευθύνες αλλού που είναι το απόλυτα βολικό. Και αυτό πρέπει να το δούμε μελλοντικά τι θα γίνει, αλλά σε κάθε περίπτωση, επαναλαμβάνω, κανείς δεν έχει αμνησία σε αυτόν τον τόπο και οφείλει να μην έχει, διότι τα ‘στερνά τιμούν τα πρώτα’ που λέει ο λαός μας.
Από την άλλη τα δείγματα γραφής είναι αποτυπωμένα βαθιά στην τσέπη του πολίτη και στον τίτλο της ζωής του.

• Και πρέπει να πούμε βέβαια ότι όλα αυτά θα φανούν μόνο στην κάλπη, που είναι πάντοτε η καλύτερη δημοσκόπηση και με την προϋπόθεση να υπάρχει συμμετοχή. Δηλαδή, να πάει ο κόσμος να ψηφίσει στις εκλογές, για να δούμε τι πραγματικά θα γίνει.
Έχετε δίκιο σ’ αυτό, γιατί δεν τιμά τη δημοκρατία η αποχή. Είμαστε η χώρα, το κράτος – μέλος που λέμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση που φέραμε τη δημοκρατία και τον πολιτισμό, δεν μπορεί να απέχουμε από την κορυφαία διαδικασία. Ιδίως συμπολίτες μας, οι οποίοι ενώ απέχουν ασκούν κριτική. Δεν δικαιούνται να ασκούν κριτική αν δεν έχουν συμμετάσχει στη διαμόρφωση της επόμενης μέρας, στη διακυβέρνηση της χώρας.
Αλλά σε κάθε περίπτωση πέρα από τη συμμετοχή πρέπει να δούμε προγράμματα, κα Ντόκου. Κοστολογημένα, συναπτά προγράμματα τα οποία να δείχνουν ότι υπάρχει μια εναλλακτική πρόταση.
Διότι μέχρι στιγμής το γεγονός ότι η κυβέρνηση παρόλες τις αστοχίες και κάποια λάθη, παραμένει μια ισχυρή κυβέρνηση η οποία έχει κρατήσει την κοινωνία όρθια κι έχει οδηγήσει την οικονομία σε οδό ανάκαμψης. Δεν μιλώ ακόμη για τη δυναμική ανάπτυξη, αλλά η ανάκαμψη είναι δεδομένη. Δεν το λέει η Νέα Δημοκρατία και οι ευρωβουλευτές ή οι βουλευτές της. Το λένε τα διεθνή και τα ευρωπαϊκά φόρα που αναγνωρίζουν ότι η Ελλάδα σε δύσκολους καιρούς με αυτήν την κυβέρνηση κατόρθωσε, αφενός να ελέγχει την οικονομία, αφετέρου να σταθεί όρθια η κοινωνία.