M. Xριστοδουλάκης: «Η χώρα έχει ανάγκη από έναν υπεύθυνο και μαχητικό, προοδευτικό χώρο»

Κύριε Χρι­στο­δου­λάκη, να ξεκι­νή­σουμε την συνέ­ντευξη με τις προ­κλή­σεις της «επό­με­νης ημέρας», μιας και βρι­σκό­μα­στε στο τελικό στάδιο της άρσης των περιο­ρι­στι­κών μέτρων. Η κυβέρ­νηση δηλώνει ότι τα πήγε καλά στη δια­χεί­ριση της υγειο­νο­μι­κής κρίσης, τι γίνεται όμως με τη δια­χεί­ριση της «επό­με­νης ημέρας»;

Στη δια­χεί­ριση της υγειο­νο­μι­κής κρίσης τα πήγε καλά πρώτα από όλα η ελλη­νική κοι­νω­νία. Οι Έλληνες, με την υπεύ­θυνη στάση τους και την αξιο­ση­μεί­ωτη πει­θαρ­χία που επέ­δει­ξαν, έγιναν παρά­δειγμα προς μίμηση σε όλο τον κόσμο. Φυσικά, δε θέλω να είμαι ούτε μικρό­ψυ­χος ούτε ισο­πε­δω­τι­κός. Η σωστή τεκ­μη­ρί­ωση των απαι­τού­με­νων μέτρων από την επι­στη­μο­νική επι­τροπή τα οποία υιο­θε­τή­θη­καν στη συνέ­χεια από την κυβέρ­νηση είχαν ως συνέ­πεια ένα, κατά γενική ομο­λο­γία, θετικό πρόσημο στη δια­χεί­ριση του υγειο­νο­μι­κού σκέλους της κρίσης. Φυσικά και υπήρχαν παρα­λεί­ψεις και η δική μας συνει­δητή επιλογή ήταν, ως χρήσιμη, αξιό­πι­στη και υπεύ­θυνη αντι­πο­λί­τευση, να τα επι­ση­μαί­νουμε και να παρεμ­βαί­νουμε με προ­τά­σεις για να διορ­θώ­νουμε τα κενά. Χαρα­κτη­ρι­στικά παρα­δείγ­ματα, οι παρεμ­βά­σεις μας για τα κέντρα δια­λο­γής και την προ­στα­σία του υγειο­νο­μι­κού προ­σω­πι­κού, η ένταξη των λει­τουρ­γών του ΕΣΥ στα βαρέα και ανθυ­γιεινά επαγ­γέλ­ματα, τα θέματα των τεστ, το δίκτυο πρώτης γραμμής για τον ταχύ­τερο και με ασφά­λεια εντο­πι­σμό των κρου­σμά­των, καθώς και οι προ­τά­σεις μας για την ενί­σχυση των ΜΕΘ και τις απαι­τού­με­νες προ­σλή­ψεις σε ιατρικό και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό για τη στήριξη του ΕΣΥ. Είμαστε από αυτούς που δεν περι­μέ­ναμε «να λογα­ρια­στούμε μετά», συνει­σφέ­ραμε στην εθνική προ­σπά­θεια, και χαι­ρό­μα­στε που η χώρα μετρί­ασε τις υγειο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις της κρίσης.

Τι γνώμη έχετε για τα μέτρα που ανα­κοι­νώ­θη­καν για την ενί­σχυση της οικο­νο­μίας και την ανα­κού­φιση της κοι­νω­νίας; Ποιες είναι οι δια­φο­ρές των μέτρων αυτών, με το εμπρο­σθο­βα­ρές και στο­χευ­μένο «Ενδιά­μεσο Πρό­γραμμα» που προ­τεί­νει το Κίνημα Αλλαγής;

Φαί­νε­ται δυστυ­χώς πως τα μέτρα που παρου­σί­ασε η κυβέρ­νηση για το οικο­νο­μικό και κοι­νω­νικό σκέλος της κρίσης είναι ανε­πε­ξέρ­γα­στα και ανε­παρκή. Ξεκινάω με τα εργα­σιακά όπου ακο­λου­θεί­ται το δόγμα μισός μισθός – μισή δουλειά. Νομι­μο­ποιού­νται οι ελα­στι­κές σχέσεις εργα­σίας και μάλιστα χωρίς πρό­βλεψη υπο­χρε­ω­τι­κής επα­να­φο­ράς της πλήρους απα­σχό­λη­σης μετά το πέρας της κρίσης. Εμείς προ­τεί­ναμε 40% επι­δό­τηση εργα­σίας με πόρους από το ευρω­παϊκό πρό­γραμμα SURE, με αντάλ­λαγμα καμία αλλαγή στην απα­σχό­ληση και τις εργα­σια­κές συν­θή­κες των εργα­ζό­με­νων. Δεύ­τε­ρον στην πραγ­μα­τική οικο­νο­μία. Η κυβέρ­νηση αντί να υπο­χρε­ώ­νει, «παρα­κα­λεί» τις τρά­πε­ζες για παροχή ρευ­στό­τη­τας στις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις, και μάλιστα ενώ αυτές στη­ρί­ζο­νται από την Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα και δανειο­δο­τούν με κρα­τι­κές εγγυ­ή­σεις. Και εκτός αυτού, οι στοι­χειώ­δεις ελα­φρύν­σεις που περι­μέ­νει ο επι­χει­ρη­μα­τι­κός κόσμος, όπως η μείωση της προ­κα­τα­βο­λής φόρου παρα­πέ­μπο­νται για τον Ιούλιο με άγνωστο ακόμα το πόσο. Εμείς προ­τεί­ναμε άμεσα 50% μείωση της προ­κα­τα­βο­λής φόρου και αύξηση του ποσού της επι­στρε­πτέας προ­κα­τα­βο­λής κατά 3 δις, όσες είναι και οι ανάγκες της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας. Οι αγρότες έχουν αφεθεί στην τύχη τους, το ίδιο και οι άνεργοι για τους οποίους από το Σεπτέμ­βριο και μετά δεν υπάρχει καμία μέριμνα. Οι θεσμι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις πάνε πίσω, οι κομ­μα­τι­κοί διο­ρι­σμοί και μάλιστα ακρο­δε­ξιών συνε­χί­ζο­νται με τελευ­ταία από­δειξη τα Κέντρα Υπο­δο­χής και Ταυ­το­ποί­η­σης και το «νέο» πελα­τειακό κράτος σιγά-σιγά οικο­δο­μεί­ται. Εμείς λοιπόν έγκαιρα παρου­σιά­σαμε το δικό μας ρεα­λι­στικό και απόλυτα κοστο­λο­γη­μένο σχέδιο. Ένα ενδιά­μεσο πρό­γραμμα για να μείνει η οικο­νο­μία ζωντανή και η κοι­νω­νία όρθια. Όσο πιο γρήγορα το υιο­θε­τή­σει η κυβέρ­νηση τόσο καλύ­τερα για την πατρίδα μας.

Το μεγάλο στοί­χημα πάντως, ειδικά για τα νησιά μας, παρα­μέ­νει ο του­ρι­σμός η στήριξη των επι­χει­ρή­σεων και η διάσωση των θέσεων εργα­σίας. Ποια είναι η θέση του Κινή­μα­τος Αλλαγής ως προς αυτό;

Δυστυ­χώς, στον πιο νευ­ραλ­γικό τομέα για την οικο­νο­μία μας που είναι ο του­ρι­σμός, η μόνη στήριξη από την κυβέρ­νηση ήρθε με τη μείωση του ΦΠΑ, και μόνο για τον καφέ, την πορ­το­κα­λάδα και τις μετα­φο­ρές. Το του­ρι­στικό μας προϊόν θέλει ολο­κλη­ρω­μένο σχέδιο για την ανά­δειξη της χώρας μας ως ασφα­λούς προ­ο­ρι­σμού, απαιτεί μια ριζική μείωση του ΦΠΑ στο 6% για την εστίαση και τη διαμονή και στο 13% για τις υπό­λοι­πες του­ρι­στι­κές υπη­ρε­σίες και τις μετα­φο­ρές. Χρειά­ζε­ται άμεσα δια­κρα­τι­κές συμ­φω­νίες για απο­τε­λε­σμα­τικά υγειο­νο­μικά πρω­τό­κολλα που δε θα επι­βα­ρύ­νουν καθο­λικά τη χώρα μας στην ιχνη­λά­τηση νέων κρου­σμά­των, ενί­σχυση του ΕΣΥ στα νησιά και ένα οργα­νω­μένο σχέδιο για τον εσω­τε­ρικό και κοι­νω­νικό του­ρι­σμό όπως η πρόταση που κατέ­θεσε η Κοι­νο­βου­λευ­τική μας Ομάδα. Και φυσικά, κανένας επο­χιακά εργα­ζό­με­νος στα ξενο­δο­χεία που θα μείνουν κλειστά χωρίς επίδομα ανερ­γίας, ενώ η χορή­γηση του για τους υπό­λοι­πους, θα πρέπει να δια­σφα­λι­στεί για το φθι­νό­πωρο χωρίς όριο ενσήμων. Το κυβερ­νη­τικό πρό­βλημα στον έγκαιρο και απο­τε­λε­σμα­τικό σχε­δια­σμό γίνεται ακόμα πιο αισθητό από κάτι πρω­το­φα­νές στα χρονικά.

Όταν λίγες μέρες πριν, ο υφυ­πουρ­γός Του­ρι­σμού δια­ψεύ­δει τον ίδιο τον υπουργό, όπως είδαμε στο θέμα των τριών ζωνών επι­κιν­δυ­νό­τη­τας, και μάλιστα με χαρα­κτη­ρι­σμούς περί «παρα­λο­γι­σμού», «επι­κίν­δυ­νων» και «ανε­παρ­κών». Φυσικά τους υιο­θε­τούμε. Και εδώ δυστυ­χώς πολλή επι­κοι­νω­νία και καθόλου σχέδιο.

Η επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ πάντως, παρα­μέ­νει φλέγον ζήτημα για τα νησιά και δεν το είδαμε να ανα­κοι­νώ­νε­ται, παρά τις πιέσεις των τοπικών φορέων, από την κυβέρ­νηση. Θα συμ­φω­νείτε κι εσείς ότι η δυσκο­λία για τα νησιά, και ειδικά για τα μικρά, είναι ακόμα μεγα­λύ­τερη για να κατα­φέ­ρουν να περά­σουν το σκόπελο της επι­στρο­φής στην κανο­νι­κό­τητα…

Το θέμα της επα­να­φο­ράς των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά και ειδικά στα νησιά του Αιγαίου, το είχε ανα­δεί­ξει πρώτη από όλους η παρά­ταξή μας ήδη από την προη­γού­μενη κυβέρ­νηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δυστυ­χώς, όμως, χωρίς καμία αντα­πό­κριση. Ακριβώς επειδή τα νησιά μας σήκωσαν και θα σηκώ­σουν ένα πολύ μεγάλο βάρος στην υγειο­νο­μική κρίση και στην οικο­νο­μία το μέτρο αυτό είναι στις πρώτες προ­τε­ραιό­τη­τες μας και στο «Ενδιά­μεσο Πρό­γραμμα» που ήδη παρου­σιά­σαμε. Γιατί είναι δίκαιο και ανα­γκαίο.

Και για τον ΣΥΡΙΖΑ; Παρου­σί­ασε πριν λίγες μέρες το δικό του σχέδιο στο Ζάππειο με τίτλο «Μένουμε Ορθιοι 2»…

Καταρ­χάς για όσους δεν έχουν κοντή μνήμη, θα έλεγα ότι τα «Ζάππεια» δεν απο­τε­λούν και τον καλύ­τερο συμ­βο­λι­σμό για μία υπεύ­θυνη στάση απέ­να­ντι στις δοκι­μα­σίες που περνάει η χώρα. Τα εγκαι­νί­ασε ο Σαμαράς, φαί­νε­ται πως τα υιο­θε­τεί ο Τσίπρας. Επί της ουσίας, είναι η πρώτη φορά στα χρονικά που η αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση κατα­θέ­τει το δήθεν σχέδιό της σε μετα­γε­νέ­στερο χρόνο από όταν η κυβέρ­νηση εξήγ­γειλε τις ορι­στι­κές της απο­φά­σεις. Απλά για να μας πείσουν ότι κάτι βρήκαν να πουν και αυτοί. «Too little, too late» λένε στις πολι­τι­κές επι­στή­μες. Εγώ θα πω απλά… και με καθυ­στέ­ρηση, και με επίδομα αντι­γρα­φής αφού είδαμε μετα­χρο­νο­λο­γη­μένα να παρου­σιά­ζουν ξανά το δικό μας πρό­γραμμα. Δεν αξίζει αυτή η αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση στη χώρα.

Κύριε Χρι­στο­δου­λάκη, μιας και ανα­φερ­θή­κατε στην αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση, θα λέγατε ότι σε αυτή τη συγκυ­ρία υπάρχει έδαφος για προ­γραμ­μα­τικό διάλογο με τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως ίσως επι­χει­ρεί­ται να δια­φα­νεί; Από την άλλη βλέ­πουμε δημο­σιεύ­ματα για υπουρ­γο­ποί­ηση βου­λευ­τών του Κινή­μα­τος Αλλαγής ενόψει ανα­σχη­μα­τι­σμού. Τελικά τι συμ­βαί­νει;

Θα το πω όσο πιο απλά γίνεται. Η αυτό­νομη πορεία του Κινή­μα­τος Αλλαγής δεν τίθεται υπό αμφι­σβή­τηση. Όχι μόνο γιατί απο­τε­λεί απόφαση του ανω­τέ­ρου συλ­λο­γι­κού μας οργάνου που είναι το Συνέ­δριό μας, αλλά πολύ περισ­σό­τερο γιατί ακόμα και στις πιο δύσκο­λες στιγμές της κρίσης έγινε εμφανές ότι η χώρα έχει ανάγκη από έναν πραγ­μα­τικά υπεύ­θυνο, σοβαρό, αξιό­πι­στο, αλλά και όπου χρειά­ζε­ται μαχη­τικό, προ­ο­δευ­τικό χώρο.

Με συνέ­πεια, τεκ­μη­ριω­μέ­νες και κοστο­λο­γη­μέ­νες προ­τά­σεις και πάνω από όλα πατριω­τικό αίσθημα ευθύνης για την πατρίδα μας και τους Έλληνες.

Απέ­να­ντι σε μία ΝΔ που πίσω από τα σύννεφα της επι­κοι­νω­νια­κής δια­χεί­ρι­σης εμφα­νί­ζει σιγά-σιγά το εύρος των συντη­ρη­τι­κών της επι­λο­γών αλλά και σε ένα ΣΥΡΙΖΑ που αδυ­να­τεί να επι­τε­λέ­σει το ρόλο της χρή­σι­μης αντι­πο­λί­τευ­σης που έχει ανάγκη η χώρα. Ο ελλη­νι­κός λαός μάς αξιο­λο­γεί όλους και πιστεύω πραγ­μα­τικά πως το επόμενο χρονικό διά­στημα οι πολι­τι­κές μας αυτές επι­λο­γές θα επι­βρα­βευ­θούν και με μία διευ­ρυ­μένη κοι­νω­νική απήχηση. Οι προ­βο­κά­το­ρες που ονει­ρεύ­ο­νται συγκλί­σεις ή υπουρ­γο­ποι­ή­σεις θα μείνουν με τη χαρά στο χέρι.

Για το Κίνημα Αλλαγής τι περι­λαμ­βά­νει ο σχε­δια­σμός για το επόμενο διά­στημα; Εξαι­τίας του κορω­νοϊού ανα­βλή­θηκε η πανελ­λα­δική συν­διά­σκεψη και μια σειρά από άλλες εσω­κομ­μα­τι­κές δια­δι­κα­σίες που είχαν δρο­μο­λο­γη­θεί.

Μετα­το­πί­ζουμε το σχε­δια­σμό μας αλλά τον υλο­ποιούμε κανο­νικά. Και φυσικά πρώτο βήμα είναι οι πολι­τι­κές μας διερ­γα­σίες για την Συν­διά­σκεψή μας που μετα­φέ­ρε­ται για το φθι­νό­πωρο. Θα προη­γη­θούν σε εβδο­μα­διαία βάση ανοι­χτές ψηφια­κές τηλε­συ­ζη­τή­σεις πάνω σε εξει­δι­κευ­μέ­νες θεμα­τι­κές ενό­τη­τες, οι οποίες ξεκι­νούν την ερχό­μενη Πέμπτη και θα ολο­κλη­ρω­θούν λίγο πριν τη διε­νέρ­γεια της Συν­διά­σκε­ψής μας. Αυτές θα συνο­δευ­τούν από αντί­στοι­χες τοπικές και περι­φε­ρεια­κές συζη­τή­σεις, όπως η πολύ πετυ­χη­μένη που προ­λά­βαμε να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουμε το Μάρτιο στη Ρόδο, φυσικά με τη βοήθεια της σύγ­χρο­νης τεχνο­λο­γίας, όσο οι δια ζώσης μαζικές δια­δι­κα­σίες δεν είναι ακόμα εφικτές. Στο οργα­νω­τικό σκέλος σε πρώτη προ­τε­ραιό­τητα, φυσικά, παρα­μέ­νει η εκλογή των Νομαρ­χια­κών μας Επι­τρο­πών και των Τοπικών μας Οργα­νώ­σεων, μόλις αυτό κατα­στεί εφικτό.

Θα ήθελα να κλεί­σουμε την συνέ­ντευξη, με την πρό­σφατη απώλεια του Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού. Εκλεισε -αδόκητα- ένα μεγάλο κεφά­λαιο και για τα Δωδε­κά­νησα και για το ΚΙΝ.ΑΛ.

O Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός ήταν ένας άνθρω­πος σύμβολο. Για την πολι­τική ζωή, για την ιατρική επι­στήμη, για τη Ρόδο και τα Δωδε­κά­νησα. Δίπλα στον Ανδρέα Παπαν­δρέου μέχρι το θάνατό του, αγα­πη­τός από όλους και ειδικά από τους ασθε­νείς του. Και το σημα­ντι­κό­τερο, πρώτα από όλα άνθρω­πος. Ειδικά για όσους είχαμε την τιμή να τον ζήσουμε από κοντά.

Σε περι­πτώ­σεις σαν και αυτές δεν υπάρ­χουν λόγια για να περι­γρά­ψει κανείς το κενό που αφήνει πίσω. Θα τον θυμάμαι πάντα με σεβασμό.