Β. Καλοπήτας: Η αδιαφορία της κυβέρνησης για την ανάπτυξη των νησιών μας εκπλήσσει δυσάρεστα κάθε μέρα

Η αδια­φο­ρία της κυβέρ­νη­σης για την ανά­πτυξη και το μέλλον των νησιών και των κατοί­κων τους, μας εκπλήσ­σει δυσά­ρε­στα κάθε μέρα και περισ­σό­τερο.

Την ίδια ώρα που το πρό­γραμμα «Αστυ­πά­λαια – Έξυπνο και Αειφόρο Νησί» περνάει στην επόμενη φάση με τις παρα­δό­σεις των πρώτων ηλε­κτρι­κών οχη­μά­των σε κατοί­κους της Αστυ­πά­λαιας στο πλαίσιο του προ­γράμ­μα­τος «Astypalaia Smart and Sustainable Island» σε συνερ­γα­σία με το ελλη­νικό κράτος και την εται­ρεία Volkswagen, η ίδια η κυβέρ­νηση υπο­νο­μεύει την ανά­πτυξη του νησιού αρνού­μενη να απο­κα­τα­στή­σει την τερά­στια αδικία και κοι­νω­νική ανα­στά­τωση που προ­κά­λεσε εκτι­νάσ­σο­ντας τις αντι­κει­με­νι­κές αξίες στα ύψη.

Είναι πράγ­ματι παρά­δοξο ο πρω­θυ­πουρ­γός να δηλώνει κατά την τελετή του πρω­το­πο­ρια­κού έργου για την μετα­τροπή της Αστυ­πά­λαιας στο πρώτο έξυπνο και πράσινο νησί της Μεσο­γείου σε συνερ­γα­σία με τον όμιλο Volkswagen, ότι η πρω­το­βου­λία αυτή απο­τε­λεί ένα νέο υπό­δειγμα κοι­νω­νι­κής συμπε­ρι­φο­ράς και πολι­τι­σμού της καθη­με­ρι­νό­τη­τας και ταυ­τό­χρονα η κυβέρ­νησή του να εκτι­νάσ­σει τις αντι­κει­με­νι­κές αξίες έως και 5 φορές πάνω, αγνο­ώ­ντας όλο αυτό το διά­στημα τον δήμαρχο του νησιού κ. Νίκο Κομηνέα ο οποίος χαρα­κτη­ρί­ζει τις τιμές εκτός πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και πολ­λα­πλά­σιες της εμπο­ρι­κής αξίας των ακι­νή­των.

Οι νέες αντι­κει­με­νι­κές αξίες, καθι­στούν την Αστυ­πά­λαια το πιο ακριβό νησί του Αιγαίου μετά την Σαντο­ρίνη και την Μύκονο και εκτο­ξεύ­ουν στα ύψη τον ΕΝΦΙΑ και κάθε είδους φόρο που σχε­τί­ζε­ται με τα ακίνητα για ιδιο­κτη­σίες οι οποίες στην συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία είναι γεωρ­γι­κές εκτά­σεις, ανήκουν σε οικο­νο­μικά ασθε­νείς κατοί­κους και δεν είναι αστικές.

Καλούμε την κυβέρ­νηση και το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών να αφου­γκρα­στούν τις εκκλή­σεις του δημάρ­χου και των κατοί­κων του νησιού, να απο­κα­τα­στή­σουν άμεσα την αδικία και να διορ­θώ­σουν το τερά­στιο σφάλμα με ανα­θε­ώ­ρηση προς τα κάτω των αντι­κει­με­νι­κών αξιών όχι μόνο στην Αστυ­πά­λαια αλλά και σε κάθε νησί της Δωδε­κα­νή­σου που αντι­με­τω­πί­ζει την ίδια συνθήκη, λαμ­βά­νο­ντας υπ΄όψιν τα πραγ­μα­τικά στοι­χεία και δεδο­μένα που καθο­ρί­ζουν τις τιμές και τις χρήσεις γης.