Απορρίφθηκε η αγωγή κατά συμβούλων της «Ασπίς Πρόνοια» που ασκήθηκε από Ροδίτη οδοντίατρο

Με από­φα­ση που εξέ­δω­σε χθες το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απορ­ρί­φθη­κε η αγωγή που άσκη­σε ένας οδο­ντί­α­τρος, κά­τοι­κος Ρόδου, κατά δύο ασφα­λι­στι­κών συμ­βού­λων, που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στο νησί, διεκ­δι­κού­σε απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 395.000 ευρώ για βλά­βες που υπέ­στη όταν συ­νε­βλή­θη με την «Aσπίς Πρό­νοια», που κα­τέρ­ρευ­σε σκαν­δα­λω­δώς.

Ασφα­λι­σμέ­νοι της «Aσπίς Πρό­νοια» έχουν προ­σφύ­γει ομα­δι­κώς στην Αθήνα σε βάρος στε­λε­χών της εται­ρεί­ας αλλά και σε βάρος του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου.

Υπο­στη­ρί­ζουν, με­τα­ξύ άλλων, ότι οι κρα­τι­κές ελεγ­κτι­κές αρχές δεν άσκη­σαν τους απα­ραί­τη­τους ελέγ­χους στην ασφα­λι­στι­κή επι­χεί­ρη­ση, η οποία εξα­πά­τη­σε τους πε­λά­τες της και εξαϋ­λω­σε τα χρή­μα­τα που είχαν επεν­δύ­σει.

Η άδεια της εται­ρεί­ας ανα­κλή­θη­κε στις 21 Σε­πτεμ­βρί­ου του 2009 και όπως ανα­φέ­ρε­ται σε αγωγή εξα­πα­τη­μέ­νων πε­λα­τών, έπρε­πε αυτή να είχε ανα­κλη­θεί από τις αρχές του 2002, οπότε οι ζη­μί­ες των πε­λα­τών της εται­ρεί­ας θα ήταν ση­μα­ντι­κά μι­κρό­τε­ρες.

Την ημέρα που έκλει­σε η εται­ρεία είχε από­θε­μα 150.000.000 ευρώ, ενώ κα­νο­νι­κά θα έπρε­πε να διέ­θε­τε πε­ρί­που 800.000.000 ευρώ.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει ο οδο­ντί­α­τρος εξέ­θε­σε στην αγωγή του ότι οι δύο ενα­γό­με­νοι ασφα­λι­στι­κοί σύμ­βου­λοι, είχαν εντα­χθεί στο δί­κτυο των προ­σώ­πων, τα οποία απα­σχο­λού­σε η εται­ρεία στη Ρόδο για την προ­ώ­θη­ση των προ­ϊ­ό­ντων της, με­τα­ξύ των οποί­ων και ενός ασφα­λι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος ετή­σιας εγ­γυ­η­μέ­νης από­δο­σης με την επω­νυ­μία «ASPIS ASSET».

Οι ενα­γό­με­νοι, όπως υπο­στη­ρί­ζει, τον έπει­σαν να υπο­γρά­ψει στις 4-7-2008 ασφα­λι­στή­ριο συμ­βό­λαιο ζωής, με πε­ριε­χό­με­νο το ως άνω προ­ϊ­όν.

Ημε­ρο­μη­νία έναρ­ξης της ασφά­λι­σης ορί­στη­κε η 30-6-2008 και διάρ­κεια αυτής 10 έτη. Ως εφά­παξ κα­θα­ρό ασφά­λι­στρο συμ­φω­νή­θη­κε το ποσό των 327.669 ευρώ, πλέον χαρ­το­σή­μου 7.864,06 ευρώ.

Ως ετή­σια πρό­σο­δος πλη­ρω­τέα στις ετή­σιες επε­τεί­ους του ασφα­λι­στη­ρί­ου συμ­φω­νή­θη­κε το ποσό των 9.830,07 ευρώ.

Ο ενά­γων υπο­στη­ρί­ζει ότι πεί­στη­κε ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο προ­ϊ­όν εγ­γυ­η­μέ­νης ετή­σιας από­δο­σης ήταν ένα προ­ϊ­όν εγ­γυ­η­μέ­νο 100% με μη­δε­νι­κό ρίσκο και τα χρή­μα­τά του και η από­δο­ση αυτών ήταν εξα­σφα­λι­σμέ­να, με όρους μά­λι­στα ιδιαί­τε­ρα ευ­νοϊ­κούς, που κα­νέ­νας άλλος Ασφα­λι­στι­κός ή Τρα­πε­ζι­κός φο­ρέ­ας στην Ελ­λά­δα δεν προ­σέ­φε­ρε (π.χ. ετή­σιο επι­τό­κιο 7,02%), ότι, σε πε­ρί­πτω­ση που χρεια­ζό­ταν άμεσα χρή­μα­τα, θα είχε τη δυ­να­τό­τη­τα άμε­σης λήψης δα­νεί­ου από την ASPIS BANK, που θα ήταν ο θε­μα­το­φύ­λα­κας των χρη­μά­των του, αφού απο­τε­λού­σε θυ­γα­τρι­κή εται­ρεία του Ομί­λου ΑΣΠΙΣ, ποσού ίσου με το επεν­δυό­με­νο κε­φά­λαιο μόνο με την ενε­χυ­ρί­α­ση του ασφα­λι­στη­ρί­ου συμ­βο­λαί­ου του, και ότι η ΑΣΠΙΣ ΠΡΟ­ΝΟΙΑ Α.Ε.Γ.Α. ήταν εται­ρεία οι­κο­νο­μι­κά υγιής, φε­ρέγ­γυα και από­λυ­τα αξιό­πι­στη, ικανή να δια­σφα­λί­σει το κε­φά­λαιό του και να του απο­φέ­ρει και ση­μα­ντι­κές απο­δώ­σεις, όντας η δεύ­τε­ρη με­γα­λύ­τε­ρη, μετά την ΕΘΝΙ­ΚΗ ΑΣΦΑ­ΛΙ­ΣΤΙ­ΚΗ, Ασφα­λι­στι­κή Εται­ρεία στην Ελ­λά­δα.

Όπως το­νί­ζει, λίγες εβδο­μά­δες μετά την υπο­γρα­φή του ασφα­λι­στη­ρί­ου συμ­βο­λαί­ου, και πιο συ­γκε­κρι­μέ­να στις 31-7-2008, η EUROBANK, μέσω του Διευ­θυ­ντή της, τον ει­δο­ποί­η­σε ότι κάτι πε­ρί­ερ­γο συμ­βαί­νει με τον Ομιλο ΑΣΠΙΣ. Μετά από έρευ­να που έκανε, βρήκε σε εφη­με­ρί­δα, ένα δη­μο­σί­ευ­μα, το οποίο ανέ­φε­ρε για «τρύπα» 100.000.000 ευρώ στον Ομιλο ΑΣΠΙΣ, και δέ­σμευ­ση πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων των τριών Ασφα­λι­στι­κών Εται­ρειών του Ομί­λου δηλ. των COMERCIAL VALVE Α.Ε., ΑΣΠΙΣ ΠΡΟ­ΝΟΙΑ Α.Ε.Γ.Α. και. ΑΣΠΙΣ ΠΡΟ­ΝΟΙΑ ΑΕΑΖ.

Επί­σης, στο ίδιο δη­μο­σί­ευ­μα γι­νό­ταν ανα­φο­ρά σε ένα πρό­γραμ­μα πα­ρό­μοιο με το δικό του, δηλ. το MEGA ASSET, το οποίο το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών έβγα­ζε πα­ρά­νο­μο. Για τον λόγο αυτό μά­λι­στα το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών είχε επι­βά­λει στις ως άνω εται­ρεί­ες πρό­στι­μο 1.300.000 ευρώ στα τέλη του έτους 2006 και είχε απα­γο­ρεύ­σει την διά­θε­σή του.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι έθεσε όλα τα ανω­τέ­ρω στοι­χεία στην διά­θε­ση των ενα­γο­μέ­νων, εκεί­νοι δε, όπως δια­τεί­νε­ται, του απά­ντη­σαν να μην ανη­συ­χεί, γιατί όλα αυτά ήταν δη­μο­σιεύ­μα­τα αν­θρώ­πων, που προ­έρ­χο­νταν από αντα­γω­νι­στι­κές ασφα­λι­στι­κές εται­ρεί­ες και τον δια­βε­βαί­ω­σαν ότι δεν υπήρ­χε κα­νέ­νας κίν­δυ­νος για το ασφα­λι­στή­ριο συμ­βό­λαιό του. Μά­λι­στα, για να δια­σκε­δά­σουν τις εντυ­πώ­σεις, του έκα­ναν τρα­πέ­ζι σε γνω­στή ψα­ρο­τα­βέρ­να της Ρόδου και του χά­ρι­σαν ένα βι­βλίο με την λα­μπρή ιστο­ρία της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟ­ΝΟΙΑ.

Εν τέλει, η άδεια λει­τουρ­γί­ας της ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας ανα­κλή­θη­κε, με την από 21-9-2009 ομό­φω­νη από­φα­ση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της Επι­τρο­πής Επο­πτεί­ας.

Η πλευ­ρά των ενα­γο­μέ­νων δια­τεί­νε­ται ότι όλα τα ασφα­λι­στή­ρια συμ­βό­λαια και τα επεν­δυ­τι­κά προ­γράμ­μα­τα είχαν εγκρι­θεί από την επι­τρο­πή κε­φα­λαια­γο­ράς, ότι δεν ήταν σε θέση να γνω­ρί­ζουν για τα προ­βλή­μα­τα της εται­ρεί­ας και ότι και οι ίδιοι αιφ­νι­διά­στη­καν, ενώ δια­ψεύ­δουν ότι είχαν υπο­σχε­θεί τις ως άνω απο­δό­σεις.

Τον οδο­ντί­α­τρο εκ­προ­σώ­πη­σε η δι­κη­γό­ρος κ. Γ. Κα­ρα­γιάν­νη και τους ενα­γό­με­νους ο δι­κη­γό­ρος κ. Σ. Χα­ρα­λά­μπους.