Ποινική έρευνα για παραγεγραμμένα αδικήματα καταληψιών της «Καζέρμας»

Και ποινική διά­σταση προ­σέ­λαβε η διοι­κη­τική μέχρι πρό­τι­νος, ένδικη διαφορά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου με 16 εμφα­νι­ζό­με­νους ως «κατα­λη­ψίες» δημο­σίων ακι­νή­των, που έχουν ήδη παρα­χω­ρη­θεί στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου, προς χρήση, στην περιοχή της «Καζέρ­μας Ρεγγίνα» και συγκε­κρι­μένα στο κτι­ριακό συγκρό­τημα «Υπατεία».

Οι «κατα­λη­ψίες» έχουν στραφεί κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, όπως αυτό εκπρο­σω­πεί­ται νόμιμα από τον προϊ­στά­μενο της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας Δωδε­κα­νή­σων, των πρω­το­κόλ­λων διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής τους αλλά και των επι­συ­να­πτό­με­νων σ’ αυτά εκθέ­σεων ελέγχου-αυτοψίας.

Στην συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», οι κατα­λη­ψίες είναι άτομα χαμηλής οικο­νο­μι­κής στάθμης, ενώ στα ακίνητα έχουν εγκα­τα­στα­θεί επί 10ετίες οικείοι τους.

Ελεγ­κτές της ΚΥΔ προ­χώ­ρη­σαν συγκε­κρι­μένα σε αυτοψία στον χώρο και δια­πί­στω­σαν ότι 16 ημε­δα­ποί, με σκοπό την από­κτηση δικαιω­μά­των κατοχής και κυριό­τη­τας, προ­έ­βη­σαν από ετών, παρά­νομα, στην αυθαί­ρετη κατά­ληψη τμή­μα­τος κατοι­κιών εκ του κτι­ρια­κού συγκρο­τή­μα­τος «Υπατεία» (κτίσμα που στέγαζε παλιό­τερα την Σχολή Χωρο­φυ­λα­κής και σήμερα είναι παρα­χω­ρη­μένο στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου), ιδιο­κτη­σίας Ελλη­νι­κού Δημο­σίου ευρι­σκό­μενο στην Πόλη της Ρόδου, με στοι­χεία KM V 17 Οικο­δο­μών Ρόδου με ΒΚ 144 Ρόδου.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στις ανα­κο­πές, που άσκησε ο πλη­ρε­ξού­σιος δικη­γό­ρος τους κ. Ακης Δημη­τριά­δης, οι χώροι στους οποίους ανα­φέ­ρο­νται τα προ­σβαλ­λό­μενα πρω­τό­κολλα διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής είναι οι οικίες τους από το έτος 1945 που παρα­χω­ρή­θη­καν από το Ελλη­νικό Δημόσιο στους παπ­πού­δες και στις για­γιά­δες τους, όταν έφτασαν στο νησί το 1945 ως πρό­σφυ­γες από την Λέρο μετά τον βομ­βαρ­δι­σμό του νησιού.

Οι χώροι αυτοί δεν ήταν ποτέ κοι­νό­χρη­στοι και οι πρό­γο­νοί τους, τους δώρισαν ατύπως.

Η εκ μέρους τους χρήση των κατοι­κιών που τυπικά ανήκουν στο Δημόσιο δεν υπήρξε αυθαί­ρετη και παρά­νομη, αλλά κατόπιν παρα­χώ­ρη­σης από το Ελλη­νικό Δημόσιο το 1945.

Οι προ­κά­το­χοί τους έχουν ηλε­κτρο­δο­τή­σει τα ακίνητα, τα έχουν δια­μορ­φώ­σει και τα φρο­ντί­ζουν έκτοτε ως δικά τους.

Ο κ. Δημη­τριά­δης επε­σή­μανε σε υπο­μνή­ματα που συνέ­ταξε για τους εντο­λείς τους ότι το αδίκημα έχει υπο­πέ­σει στην πεντα­ετή παρα­γραφή αφού η δήθεν κατά­ληψη έλαβε χώρα από το 1945 και μετά την άτυπη δωρεά.

Σημειω­τέον ότι στη συγκε­κρι­μένη υπόθεση ελλεί­πει και το στοι­χείο του δόλου, αφού τα ακίνητα είχαν νόμιμα παρα­χω­ρη­θεί στους δικαιο­πα­ρό­χους τους και είχαν την ακλό­νητη πεποί­θηση ότι δεν υπήρχε κατά­ληψη αλλά είχε παρα­χω­ρη­θεί από το Ελλη­νικό Δημόσιο, το οποίο επί 70 χρόνια δεν είχε προβεί σε καμία απο­λύ­τως ενέρ­γεια ή όχληση.