Και η Booking νοικιάζει σπίτια, κατά το πρότυπο της Airbnb!

Αυξά­νο­νται και πλη­θύ­νο­νται οι δυνα­τό­τη­τες ενοι­κί­α­σης σπιτιών, κατά το πρότυπο της Airbnb, οι οποίες στην πλειο­ψη­φία τους γίνο­νται στην σφαίρα της «γκρίζας οικο­νο­μίας», στε­ρώ­ντας έσοδα από το Κράτος, το οποίο παρα­κο­λου­θεί απαθώς, αλλά και απο­τε­λώ­ντας αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό, έναντι ξενο­δο­χείων και ενοι­κια­ζο­μέν δωμα­τίων.

Πλέον και η Booking, η γνωστή πλατ­φόρμα προ­σφο­ράς ξενοδ­χοεια­κών κατα­λυ­μά­των, νοι­κιά­ζει οικίες και μάλιστα το τελευ­ταίο διά­στημα, «τρέχει» μεγάλες και δαπα­νη­ρές καμπά­νιες, προ­σπα­θώ­ντας να προ­σελ­κύ­σει ιδιο­κτή­τες κατα­λυ­μά­των, να εντα­χθούν στην πλατ­φόρμα της.

Στις καμπά­νιες αυτές, ακο­λου­θώ­ντας τον σύν­δε­σμο, άμεσα και πολύ εύκολα, μπορεί ο ιδιο­κτή­της να εγγρα­φεί στην σχετική λίστα και να εντάξει την ιδιο­κτη­σία του, στα προς ενοι­ί­αση προ­σφε­ρό­μενα ακίνητα από την Booking. Μάλιστα η Booking δια­φη­μί­ζει υπο­στή­ρι­ξει 24 ώρες, 7 ημέρες την εβδο­μάδα, ελεύ­θερη και δωρεάν εγγραφή και πρό­σβαση σε παγκό­σμιο πελα­το­λό­γιο.

Σημειώ­νε­ται ότι ακόμη δεν έχει εκδοθεί η απαι­τού­μενη υπουρ­γική απόφαση για την λει­τουρ­γία του νόμου για την ενοι­κί­αση κατοι­κιών, ενώ έχουν μείνει ανα­πά­ντη­τες οι αιτιά­σεις του του­ρι­στι­κού κόσμου για τον αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό και τα χαμένα έσοδα από αυτή τη μορφή ενοι­κί­α­σης κατοι­κιών.

H μελέτη της Grant Thornton

Σύμφωνα με την μελέτη της Grant Thornton για λογα­ρια­σμό του Ξενο­δο­χεια­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Ελλάδος, το μέγεθος των γκρίζων μισθώ­σεων στην Ελλάδα ανέρ­χε­ται σε 1,71 δισ €. Στην μελέτη «Η φορο­δο­τική δυνα­τό­τητα των ξενο­δο­χείων και η δυνα­τό­τητα αξιο­ποί­η­σης της οικονοµίας διαµοιρασµού για τη φορο­λο­γική εξοµάλυνση του κλάδου», ανα­δει­κνύ­ο­νται πολύ σοβαρά στοι­χεία, που κατα­δει­κνύ­ουν το μέγεθος της οικο­νο­μίας του δια­μοι­ρα­σμού, των απω­λειών του Δημο­σίου, αλλά και των ξενο­δο­χείων, από τον αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό, αλλά και των μεγεθών της ελλη­νι­κής ξενο­δο­χεια­κής αγοράς.

Από την μελέτη που εκπό­νησε η Grant Thornton, έχουν προ­κύ­ψει τέσσερα βασικά ευρή­ματα:

• Τη  σημα­ντι­κό­τητα   του   ξενο­δο­χεια­κού   κλάδου   στην   ελλη­νική   οικο­νο­μία:   τα ξενο­δο­χεία συμ­βά­λουν με € 17,36 δισ. (9,87% του ΑΕΠ), αντι­προ­σω­πεύ­ο­ντας πάνω από το 52% της συμ­βο­λής που δημιουρ­γεί ο του­ρι­σμός συνο­λικά στην οικο­νο­μία. Επι­πρό­σθετα χάρη στα ξενο­δο­χεία της χώρας, βρί­σκουν θέσεις απα­σχό­λη­σης πάνω από  236  χιλ.  άτομα,  μέγεθος  που  αντι­στοι­χεί  στο  6,48%  της  απα­σχό­λη­σης  της χώρας.
• Η  χρη­μα­το­οι­κο­νο­μική  θέση  των  ξενο­δο­χείων  δια­φο­ρο­ποιεί­ται  ανάλογα  με  την κατη­γο­ρία: τα ξενο­δο­χεία 3* και 4* εμφα­νί­ζουν το υψη­λό­τερο περι­θώ­ριο λει­τουρ­γι­κών κερδών, ενώ τα ξενο­δο­χεία χαμηλών προ­δια­γρα­φών (1* και 2*) κατά μέσο όρο εμφα­νί­ζουν αρνη­τικά απο­τε­λέ­σματα. Σε όλες τις κατη­γο­ρίες υπάρχει μεγάλη απαί­τηση για εξυ­πη­ρέ­τηση του δανει­σμού, περιο­ρί­ζο­ντας τις δυνα­τό­τη­τες ρευ­στό­τη­τας   των   ξενο­δο­χείων.   Συγ­χρό­νως   προ­κύ­πτει   πως   το   μέσο   τυπικό ξενο­δο­χείο της χώρας έχει ουσια­στικά εξα­ντλή­σει τη φορο­δο­τική του ικα­νό­τητα, ενώ φέρει και τη μεγα­λύ­τερη φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση σε σύγκριση με εκείνα των αντα­γω­νι­στριών χωρών της χώρας. Η εφαρ­μογή του φόρου δια­μο­νής ή άλλων νέων φορο­λο­γι­κών βαρών θα αδυ­να­τή­σει καίρια τη δυνα­τό­τητα των ξενο­δο­χείων να δια­δρα­μα­τί­ζουν τον ανα­πτυ­ξιακό τους ρόλο.

• Η οικο­νο­μία δια­μοι­ρα­σμού στη διαμονή εμφα­νί­ζει έντονη δυνα­μική όμως προ­κα­λεί έντονες αρνη­τι­κό­τη­τες: το μέγεθός της στην Ελλάδα το 2017 ξεπερνά τα € 1,71 δισ.. Ωστόσο εξαι­τίας της, η ξενο­δο­χειακή αγορά υφί­στα­ται καθαρές απώ­λειες ύψους €~ 525 εκ., σε ετήσια βάση, «χάνο­νται» 13.860 θέσεις εργα­σίας, ενώ τα καθαρά δια­φυ­γό­ντα έσοδα του δημο­σίου ανέρ­χο­νται σε € ~ 88 εκ.. Παρά το γεγονός ότι στην Ελλάδα έχει πλέον δημιουρ­γη­θεί ένα σχετικό θεσμικό πλαίσιο για τη ρυθ­μι­στική ενσω­μά­τωσή της στην ευρύ­τερη οικο­νο­μία, μέσω του Ν. 4446/2016, του Ν. 4465/2017 και του Ν. 4472/2017, εντού­τοις εξα­κο­λου­θούν να υφί­στα­νται ζητή­ματα δια­φο­ρε­τι­κής φορο­λο­γι­κής αντι­με­τώ­πι­σης μεταξύ των δύο τομέων.

• Ο  υψηλός   βαθμός   υπο­κα­τά­στα­σης   μεταξύ   ξενο­δο­χείων   και   κατα­λυ­μά­των οικο­νο­μίας δια­μοι­ρα­σμού σε συν­δυα­σμό με το φαι­νό­μενο της άνισης φορο­λο­γι­κής μετα­χεί­ρι­σης, προ­κα­λεί στρε­βλώ­σεις στον μεταξύ τους αντα­γω­νι­σμό, κυρίως σε επίπεδο τιμών. Από τη στιγμή που η τιμή διά­θε­σης δύο κοινών προ­ϊ­ό­ντων φέρει δια­φο­ρε­τική φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση, η αγορά δεν λει­τουρ­γεί απο­τε­λε­σμα­τικά και δημιουρ­γού­νται αντι­κί­νη­τρα παρα­γω­γι­κό­τη­τας και βελ­τί­ω­σης των προ­σφε­ρό­με­νων αγαθών. Σε περί­πτωση μάλιστα που υπάρξει μια φορο­λό­γηση της οικο­νο­μίας δια­μοι­ρα­σμού όπως εκείνη των ξενο­δο­χείων, είναι δυνατό να δημιουρ­γη­θεί μια πρό­σθετη ετήσια εισροή για το δημόσιο της τάξεως των € ~ 341 εκ..

.Δια­βά­στε περισ­σό­τερα στο money-tourism.gr