Τέλος στην “ομηρία” των απολυμένων της ΔΕΥΑΡ- Ανοιξε ο δρόμος για τη μισθοδοσία

Ανοι­ξε ο δρό­μος για την κα­τα­βο­λή της μι­σθο­δο­σί­ας των υπαλ­λή­λων από τη ΔΕΥΑΡ στους υπαλ­λή­λους της πρώην ΔΕΥΑΙ οι οποί­οι από το Φε­βρουά­ριο του 2014 πα­ρα­μέ­νουν απλή­ρω­τοι, ωστό­σο, ερ­γά­ζο­νται κα­νο­νι­κά στην επι­χεί­ρη­ση.

Σύμ­φω­να με την από­φα­ση του δι­κα­στη­ρί­ου οι 61 ερ­γα­ζό­με­νοι έπρε­πε να απο­λυ­θούν καθώς κρί­θη­κε ότι κακώς με­τα­τρά­πη­καν αρ­χι­κά οι συμ­βά­σεις τους  από αο­ρί­στου σε ορι­σμέ­νου χρό­νου. Οπως δή­λω­σε στον  Sky  Ρόδου 100,8   ο πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑΡ Δη­μή­τρης Τσίκ­κης, η επι­χεί­ρη­ση κα­τέ­βα­λε κα­νο­νι­κά τις ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές  όχι όμως και τη μι­σθο­δο­σία τους, η οποία δεν μπο­ρού­σε να εγκρι­θεί από το ελεγ­κτι­κό συ­νέ­δριο λόγω της δι­κα­στι­κής από­φα­σης για την από­λυ­σή τους από τον πε­ρα­σμέ­νο Φε­βρουά­ριο.

Η ΔΕΥΑΡ, αφού ανα­γνώ­ρι­σε μέσω της Επι­θε­ώ­ρη­σης Ερ­γα­σί­ας ότι οι ερ­γα­ζό­με­νοι της πρώην ΔΕΥΑΙ ερ­γά­ζο­νταν κα­νο­νι­κά και μετά τον Φε­βρουά­ριο του 2014 οπότε εκ­δό­θη­κε η δι­κα­στι­κή από­φα­ση για από­λυ­σή τους, θα ακο­λου­θη­θούν όλες οι νό­μι­μες δια­δι­κα­σί­ες για την κα­τα­βο­λή της μι­σθο­δο­σί­ας και της απο­ζη­μί­ω­σης της από­λυ­σής τους.

Ανα­λυ­τι­κά οι δη­λώ­σεις του προ­έ­δρου της ΔΕΥΑΡ Δη­μή­τρη Τσίκ­κη στον Sky 100,8:

«Υπήρ­χε μια κα­τα­δι­κα­στι­κή από­φα­ση γι’ αυ­τούς τους ερ­γα­ζό­με­νους η οποία κοι­νο­ποι­ή­θη­κε σε ένα Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο τον Φε­βρουά­ριο του 2014 κι αυτό είχε σαν απο­τέ­λε­σμα να τα­λαι­πω­ρού­νται και να κρα­τού­νται ερ­γα­σια­κά όμη­ροι όλο αυτό το διά­στη­μα. Η επι­χεί­ρη­ση βέ­βαια, αυτό που έκανε από την πλευ­ρά της ήταν να πλη­ρώ­νει τις ασφα­λι­στι­κές τους ει­σφο­ρές, όχι όμως και τα δε­δου­λευ­μέ­να τους αφού δεν μπο­ρού­σε να εγκρι­θεί από το Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο η μι­σθο­δο­σία τους. Αυτό το ζή­τη­μα, με επί­σκε­ψή μου χθες στον Επι­θε­ω­ρη­τή Ερ­γα­σί­ας θεωρώ ότι έληξε, καθώς η ΔΕΥΑΡ ανα­γνώ­ρι­σε ότι οι άν­θρω­ποι αυτοί συ­νέ­χι­σαν να ερ­γά­ζο­νται από τον Φε­βρουά­ριο του 2014 μέχρι και σή­με­ρα. Και οι ίδιοι έχουν ανα­γνω­ρί­σει ότι αυτή η δια­δι­κα­σία πρέ­πει να ακο­λου­θη­θεί, ότι δη­λα­δή πρέ­πει να απο­ζη­μιω­θούν να απο­λυ­θούν και αν κρι­θεί από το Δι­κα­στή­ριο ότι πλη­ρού­νται οι νό­μι­μες προ­ϋ­πο­θέ­σεις να επα­νέλ­θουν στην ερ­γα­σία τους. Είναι βάρ­βα­ρο, ένας ερ­γα­ζό­με­νος για οκτώ ολό­κλη­ρους μήνες να πη­γαί­νει στην ερ­γα­σία του, να προ­σφέ­ρει τα μέ­γι­στα και να μην μπο­ρεί να πλη­ρω­θεί. Ωστό­σο αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και πρό­κει­ται για δια­δι­κα­σί­ες που καμία δη­μο­τι­κή επι­χεί­ρη­ση δεν μπο­ρεί να πα­ρα­κάμ­ψει. Βέ­βαια για έναν πε­ρί­ερ­γο λόγο η από­φα­ση του Δι­κα­στη­ρί­ου δεν κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στην Επι­χεί­ρη­ση, αλλά κοι­νο­ποι­ή­θη­κε σε ένα Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο και όχι δια της νο­μί­μου οδού ή με δι­κα­στι­κό επι­με­λη­τή».