Ελληνες συνταξιούχοι μεταναστεύουν στη Βουλγαρία για να επιβιώσουν

Θλι­βε­ρή «τι­μη­τι­κή» επι­φυ­λάσ­σει στο εξής για την Ελ­λά­δα, κάθε 1η Οκτω­βρί­ου. Αν η χώρα δεν εφαρ­μό­σει πο­λι­τι­κές ανα­κο­πής του ρυθ­μού γή­ραν­σης, κάθε χρόνο θα αφιε­ρώ­νει αυτήν την ημέρα, Πα­γκό­σμια Ημέρα Ηλι­κιω­μέ­νων, σ΄ ένα τε­ρά­στιο κομ­μά­τι του πλη­θυ­σμού της.

Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της Eurostat (Population structure and ageing, Data estracted in May, 2018), την πε­ρί­ο­δο 2007-2017 η ανα­λο­γία των ηλι­κιω­μέ­νων στον συ­νο­λι­κό πλη­θυ­σμό της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης αυ­ξή­θη­κε από 17% σε 19,4%, ενώ στην Ελ­λά­δα από 18,6% σε 21,5%.

Το 2018 -κατά τα στοι­χεία της πα­γκό­σμιας τρά­πε­ζας δε­δο­μέ­νων- ευ­ρι­σκό­με­νη ήδη στη δεύ­τε­ρη (μετά την Ιτα­λία) θέση του πί­να­κα με τις πιο γε­ρα­σμέ­νες χώρες της Ευ­ρώ­πης των «28» και στην 7η πα­γκο­σμί­ως (με πρώτη την Ια­πω­νία), η Ελ­λά­δα «τρέ­χει» προς τη γή­ραν­ση του πλη­θυ­σμού της με ρυθ­μούς τα­χύ­τε­ρους από τον μέσο όρο της Ευ­ρώ­πης. Ει­δι­κό­τε­ρα, το 2030 (δη­λα­δή, σε μόλις 12 χρό­νια), ανα­μέ­νε­ται πλέον των 25 στους 100 Έλ­λη­νες να είναι άνω των 65 χρό­νων, ενώ από αυ­τούς πε­ρισ­σό­τε­ροι από 31 υπο­λο­γί­ζε­ται ότι θα με­τρούν έτη άνω των 80!

Το δε 2050, 34 στους 100 Ελ­λη­νες θα είναι άνω των 65 ετών και από αυ­τούς τους τε­λευ­ταί­ους, πε­ρισ­σό­τε­ροι του 46% θα είναι άνω των 80 χρό­νων.

Αλλά δεν είναι μόνον οι αριθ­μοί, που τρο­μά­ζουν… Κολ­λη­μέ­νη επί χρό­νια στο τέλμα της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, η Ελ­λά­δα «βλέ­πει» το πλη­θυ­σμια­κό εκεί­νο κομ­μά­τι των συ­ντα­ξιού­χων, που απο­τε­λού­σε απο­κού­μπι για τους άνερ­γους γιους και κόρες, να πλήτ­τε­ται ποι­κι­λο­τρό­πως με απο­τέ­λε­σμα προ­ο­δευ­τι­κά να κα­θί­στα­ται και αυτό ανή­μπο­ρο να ση­κώ­σει το βάρος της ανερ­γί­ας. Η υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση και η αύ­ξη­ση στις τιμές των ειδών πρώ­της ανά­γκης, επι­δεί­νω­σαν δρα­μα­τι­κά τη ζωή των συ­ντα­ξιού­χων (και ως εκ τού­του, του προ­βλη­μα­τι­κού οι­κο­γε­νεια­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντός τους) και ιδιαί­τε­ρα των υπε­ρη­λί­κων με σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα υγεί­ας, ενώ με τρόμο υπο­δέ­χο­νται το εν­δε­χό­με­νο να υπο­στούν πε­ρι­κο­πή των συ­ντά­ξε­ών τους.

Η δι­δά­κτωρ Οι­κο­νο­μι­κών Επι­στη­μών του Πα­νε­πι­στη­μί­ου του Πα­ρι­σιού, αντι­πρό­ε­δρος της Ελ­λη­νι­κής Εται­ρεί­ας Δη­μο­γρα­φι­κών Με­λε­τών και μέλος της Ακα­δη­μί­ας Επι­στη­μών της Νέας Υόρ­κης, Ήρα Έμκε Που­λο­πού­λου ση­μειώ­νει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Πριν την κρίση κι εφό­σον την οι­κο­γε­νεια­κή εστία δεν είχε χτυ­πή­σει η ανερ­γία, ένας ηλι­κιω­μέ­νος που αντι­με­τώ­πι­ζε κά­ποια προ­βλή­μα­τα υγεί­ας ή κι­νη­τι­κό­τη­τας, είχε τη δυ­να­τό­τη­τα με τη σύ­ντα­ξή του ή και με βο­ή­θεια από τα παι­διά του, να πλη­ρώ­νει κά­ποιον για φρο­ντί­δα στο σπίτι ή τα τρο­φεία κά­ποιου γη­ρο­κο­μεί­ου. Δυ­στυ­χώς, αυτό σή­με­ρα, είναι πο­λυ­τέ­λεια…».

Πώς, λοι­πόν, προ­σπα­θούν να επι­βιώ­σουν αυτοί οι άν­θρω­ποι; Η κ. Έμκε Που­λο­πού­λου απο­κα­λύ­πτει κάτι εξαι­ρε­τι­κά εντυ­πω­σια­κό.

Θα μπο­ρού­σε κα­νείς να το το­πο­θε­τή­σει πλάι στο «brain drain», στον όρο που επι­σή­μως πλέον με­τα­φρά­ζε­ται ως «διαρ­ροή εγκε­φά­λων» και απο­τυ­πώ­νει τη φυγή των νέων μυα­λών εκτός συ­νό­ρων. Θα μπο­ρού­σε να είναι ένας αντί­στοι­χος νε­ο­λο­γι­σμός, ένα «elders drain» (διαρ­ροή γε­ρό­ντων) ή κάτι πα­ρό­μοιο, που να απο­τυ­πώ­νει και τη φυγή της τρί­της ηλι­κί­ας από τη χώρα της πα­ρα­τε­τα­μέ­νης κρί­σης. Όπως και να το πει κα­νείς, είναι μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Διότι, ως φαί­νε­ται, δεν είναι λίγοι οι Έλ­λη­νες συ­ντα­ξιού­χοι που με­τα­να­στεύ­ουν, κατά κα­νό­να στη Βουλ­γα­ρία, για να επι­βιώ­σουν.

Όπως κα­τα­θέ­τει στη με­γά­λη δη­μο­γρα­φι­κή έρευ­νά της με τίτλο «Ο πλη­θυ­σμός της Ελ­λά­δας υπό διωγ­μόν», η κ. Έμκε Που­λο­πού­λου, «συ­ντα­ξιού­χοι μας εγκα­τα­λεί­πουν τη χώρα σε μια προ­σπά­θεια να ζή­σουν αξιο­πρε­πώς, μα­κριά από τη φτώ­χια και τη δυ­στυ­χία. Το έναυ­σμα για τη με­τα­νά­στευ­σή τους δίνει η γνω­ρι­μία τους με αλ­λο­δα­πές που ήρθαν στην Ελ­λά­δα και συ­νή­θως ερ­γά­ζο­νται σε σπί­τια ως οι­κια­κές βοη­θοί. Με την έναρ­ξη της κρί­σης, η αγορά ερ­γα­σί­ας για τις γυ­ναί­κες αυτές συρ­ρι­κνώ­θη­κε. Επι­στρέ­φο­ντας, λοι­πόν, στην πα­τρί­δα τους πλη­ρο­φο­ρούν τους συ­ντα­ξιού­χους Έλ­λη­νες ότι προ­τί­θε­νται να τους φι­λο­ξε­νή­σουν στο σπίτι τους, στην αλ­λο­δα­πή, με κά­ποιο αντί­τι­μο, πολύ μι­κρό­τε­ρο από εκεί­νο που απαι­τεί­ται για τη ζωή τους στην Ελ­λά­δα σε έναν οίκο ευ­γη­ρί­ας, μία ιδιω­τι­κή κλι­νι­κή ή με τη φρο­ντί­δα μιας γυ­ναί­κας εσω­τε­ρι­κής».

«Ας μη μας ξαφ­νιά­ζει», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Έμκε Που­λο­πού­λου, «κά­νο­ντας οι άν­θρω­ποι αυτή την επι­λο­γή, μπο­ρούν ακόμη και να απο­τα­μιεύ­ουν κά­ποια χρή­μα­τα από τη σύ­ντα­ξή τους, καθώς σε κάθε άλλη βαλ­κα­νι­κή χώρα η ζωή είναι μάλ­λον οι­κο­νο­μι­κό­τε­ρη από εκεί­νη της Ελ­λά­δας. Αν με ρω­τά­τε τώρα… είναι σωστό; Ίσως δεν είναι τι­μη­τι­κό για τη χώρα μας. Σωστό, όμως, για τον κάθε άν­θρω­πο είναι ό,τι εκεί­νος επι­λέ­γει με βάση τη δια­βί­ω­σή του. Από τη στοι­χειώ­δη έως την άνετη. Πόσω μάλ­λον όταν αι­σθά­νε­ται υπό διωγ­μόν».

^{Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ}