Το ελληνικό νησί που μισεί ο Ερντογάν: Καστελλόριζο, το πετραδάκι στο παπούτσι της Τουρκίας…

Στην εφη­με­ρί­δα ABC δη­μο­σιεύ­ε­ται άρθρο (30.8.2020) του αντα­πο­κρι­τή της στις Βρυ­ξέλ­λες, Enrique Serbeto.

Tίτλοw του κει­μέ­νου: «Κα­στελ­λό­ρι­ζο, το πε­τρα­δά­κι στο πα­πού­τσι της Τουρ­κί­ας» και υπέρ­τι­τλος: «Ένα  ελ­λη­νι­κό νησί μόλις δέκα τε­τρα­γω­νι­κών χι­λιο­μέ­τρων βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο των εντά­σε­ων στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο».

Πρό­κει­ται για ένα μι­κρο­σκο­πι­κό νησί, με έκτα­ση πε­ρί­που δέκα τε­τρα­γω­νι­κών χι­λιο­μέ­τρων, σε από­στα­ση 180 χι­λιο­μέ­τρων από το πιο κο­ντι­νό ελ­λη­νι­κό έδα­φος και μόλις δύο χι­λιο­μέ­τρων από τις τουρ­κι­κές ακτές. Το Κα­στελ­λό­ρι­ζο, στη διάρ­κεια της ιστο­ρί­ας του έχει αλ­λά­ξει πολ­λές φορές χέρια. Μά­λι­στα για μια σύ­ντο­μη πε­ρί­ο­δο βρέ­θη­κε υπό την κυ­ριαρ­χία του Βα­σι­λεί­ου της Αρα­γω­νί­ας, ενώ το διεκ­δί­κη­σαν Ενε­τοί και Οθω­μα­νοί, μέχρι που το 1947 δό­θη­κε ορι­στι­κά στην Ελ­λά­δα.

Αυτό το μικρό κομ­μά­τι γης, στο οποίο μέ­νουν πε­ρί­που 700 άν­θρω­ποι, απο­τε­λεί το ση­μείο γύρω  από το οποίο στέ­φο­νται όλες οι δια­μά­χες περί κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των που ξέ­σπα­σαν τους τε­λευ­ταί­ους μήνες με­τα­ξύ Ελ­λά­δας και Τουρ­κί­ας, με με­γά­λες συ­νέ­πειες για όλη την πε­ριο­χή αλλά και την Ευ­ρώ­πη.

• Πριν από πε­ρί­που εί­κο­σι χρό­νια, στα «καλά» χρό­νια της προ­σέγ­γι­σης Τουρ­κί­ας και Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, όταν ένα κοινό μέλ­λον φαι­νό­ταν δυ­να­τό, το νησί με­τα­τρά­πη­κε σε σύμ­βο­λο  αυτής της προ­σέγ­γι­σης. Το 2003 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο ένα άτυπο Συμ­βού­λιο των Ευ­ρω­παί­ων Υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών και μια μικρή με­τα­κί­νη­σή τους  απέ­να­ντι, στην τουρ­κι­κή πόλη Κας, για να συμ­με­τά­σχει ο τότε Τούρ­κος Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών.

Σή­με­ρα, όλα έχουν αλ­λά­ξει. Ο Ersin Tatar, ο πα­ρά­νο­μος ψευτο-“πρω­θυ­πουρ­γός” της πα­ρά­νο­μης “ΤΔΒΚ”, η οποία ανα­γνω­ρί­ζε­ται μόνον από την Τουρ­κία, δή­λω­σε την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα στην τουρ­κι­κή τη­λε­ό­ρα­ση ότι «οι ισορ­ρο­πί­ες στη Με­σό­γειο έχουν  αλ­λά­ξει και όλοι θα πρέ­πει να το έχουν υπόψη τους», πε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της διε­θνώς ανα­γνω­ρι­σμέ­νης Κυπρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας. «Η ελ­λη­νο­κυ­πρια­κή πλευ­ρά παί­ζει ένα παι­χνί­δι στο οποίο θα χάσει ό,τι έχει. Η συμ­φω­νία της Τουρ­κί­ας με τη Λιβύη άλ­λα­ξε όλες τις ισορ­ρο­πί­ες, ξα­να­χά­ρα­ξε τον χάρτη», απει­λεί ο πα­ρά­νο­μος Ersin Tatar, ο οποί­ος είναι ένα από τα τσι­ρά­κια του Ερ­ντο­γάν στην κα­τε­χό­με­νη Κύπρο.

Η Τουρ­κία επέ­κτει­νε πα­ρά­νο­μα την ΑΟΖ της μέχρι τα λι­βυ­κά χω­ρι­κά ύδατα, αγνο­ώ­ντας πλή­ρως την ύπαρ­ξη εκεί­νων των ελ­λη­νι­κών κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των, στα οποία η Αθήνα στη­ρί­ζει την ερ­μη­νεία της για το Διε­θνές Δί­καιο.

Σύμ­φω­να με τον πα­ρά­νο­μο Tatar, ο οποί­ος υπο­στη­ρί­ζει τον ισλα­μι­στή Ερ­ντο­γάν, «αυτές οι διεκ­δι­κή­σεις της Ελ­λά­δας γί­νο­νται μέσω των δι­καιω­μά­των που έχουν  νησιά όπως το Κα­στελ­λό­ρι­ζο και η Κρήτη, τη στιγ­μή που – σύμ­φω­να με το Διε­θνές Δί­καιο – ένα αί­τη­μα για ύπαρ­ξη ΑΟΖ  δεν μπο­ρεί να βα­σι­στεί στην υφα­λο­κρη­πί­δα ενός μι­κρού νη­σιού», όπως λαν­θα­σμέ­να ισχυ­ρί­ζε­ται.

Η στρα­τη­γι­κή ση­μα­σία του Κα­στελ­λό­ρι­ζου ήταν γνω­στή από παλιά, αλλά ούτε η Ελ­λά­δα και η Κύ­προς, ούτε η Τουρ­κία είχαν θε­λή­σει να οριο­θε­τή­σουν τις ΑΟΖ τους. Η πι­θα­νό­τη­τα ύπαρ­ξης κοι­τα­σμά­των φυ­σι­κού αε­ρί­ου στην πε­ριο­χή και η επε­κτα­τι­κή και αντι-ευ­ρω­παϊ­κή πο­λι­τι­κή της Τουρ­κί­ας επα­νέ­φε­ρε στο προ­σκή­νιο μια κα­τά­στα­ση που κα­νείς δεν ήθελε να ξα­να­ζή­σει.

Η Τουρ­κία δια­φω­νεί με την ελ­λη­νι­κή θέση, σύμ­φω­να με την οποία το Κα­στελ­λό­ρι­ζο απο­τε­λεί ση­μείο ανα­φο­ράς για την οριο­θέ­τη­ση των χω­ρι­κών της υδά­των, ούτε δέ­χε­ται ότι ένα νησί όπως το Κα­στελ­λό­ρι­ζο – το οποίο οι Τούρ­κοι ονο­μά­ζουν Meis– μπο­ρεί να δώσει 40.000 τε­τρα­γω­νι­κά χι­λιό­με­τρα θα­λάσ­σιων χω­ρι­κών υδά­των στην  Ελ­λά­δα.

Εάν το 1974 η Ελ­λά­δα είχε υλο­ποι­ή­σει τα σχέ­δια για προ­σάρ­τη­ση της Κύ­πρου, αυτό θα είχε βοη­θή­σει να ενω­θούν τα χω­ρι­κά ύδατα των ση­με­ρι­νών δύο χωρών, ενώ η Τουρ­κία – η οποία έχει τις πε­ρισ­σό­τε­ρες μη νη­σιω­τι­κές ακτές στη Με­σό­γειο – θα είχε μεί­νει στην  ουσία απο­κλει­σμέ­νη από θα­λάσ­σης λόγω του Κα­στελ­λό­ρι­ζου. Αυτός ήταν σί­γου­ρα ένας από τους βα­σι­κούς λό­γους για τους οποί­ους η Τουρ­κία ει­σέ­βα­λε στο βό­ρειο τμήμα της Κύ­πρου και κα­τέ­λη­ξε σε πό­λε­μο με την Ελ­λά­δα, ισχυ­ρί­ζε­ται ο δη­μο­σιο­γρά­φος.

• Η Άγκυ­ρα υπο­στη­ρί­ζει ότι έχει δι­καιώ­μα­τα εκ­με­τάλ­λευ­σης εντός μιας πε­ριο­χής, την οποία ονο­μά­ζει «υφα­λο­κρη­πί­δα». Η Αθήνα απα­ντά ότι όλα τα κα­τοι­κη­μέ­να  ελ­λη­νι­κά νησιά δια­θέ­τουν ΑΟΖ έκτα­σης 200 ναυ­τι­κών μι­λί­ων, σύμ­φω­να με  τη Σύμ­βα­ση των Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δί­καιο της Θά­λασ­σας, την οποία η Τουρ­κία δεν έχει υπο­γρά­ψει.

Τώρα, η σύ­γκρου­ση θα μπο­ρού­σε να λάβει νέες δια­στά­σεις, που εκεί­νη την εποχή δεν θα μπο­ρού­σε κα­νείς να φα­ντα­στεί, ει­δι­κά σε σχέση με δύο χώρες μέλη του ΝΑΤΟ. Η Ελ­λά­δα υπέ­γρα­ψε με την Αί­γυ­πτο μία συμ­φω­νία οριο­θέ­τη­σης θα­λάσ­σιων ζωνών, όπως υπέ­γρα­ψε η Τουρ­κία με την Λιβύη, ενώ η Κύ­προς συμ­φώ­νη­σε με το Ισ­ρα­ήλ τα σχε­τι­κά με την εκ­με­τάλ­λευ­ση του φυ­σι­κού αε­ρί­ου που βρί­σκε­ται στη δια­φι­λο­νι­κού­με­νη πε­ριο­χή. Το Ισ­ρα­ήλ ανα­κοί­νω­σε προ­σφά­τως μια συμ­μα­χία με τα Ηνω­μέ­να Αρα­βι­κά Εμι­ρά­τα, τα οποία είναι γε­ω­στρα­τη­γι­κός αντί­πα­λος της Τουρ­κί­ας.

Πλη­ρο­φο­ρί­ες από: Εφη­με­ρί­δα ABC

Πηγή: hellasjournal.com