44χρονος Ελβετός διαμέλησε με το σκάφος του 37χρονη Ρωσίδα – Παραπέμφθηκε σε δίκη

Σε δίκη ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου, κα­τη­γο­ρού­με­νος για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια, της 37χρο­νης Ρω­σί­δας Svetlana Bezrodnykh, πα­ρα­πέμ­φθη­κε με απευ­θεί­ας κλήση ένας 44χρο­νος Ελ­βε­τός σε βάρος του οποί­ου σχη­μα­τί­στη­κε δι­κο­γρα­φία από το Τμήμα Ασφα­λεί­ας του Κε­ντρι­κού Λι­με­ναρ­χεί­ου Ρόδου.

Την 1η Αυ­γού­στου 2015 και ώρα 21.50 το Κε­ντρι­κό Λι­με­ναρ­χείο Ρόδου ενη­με­ρώ­θη­κε τη­λε­φω­νι­κά από το φύ­λα­κα του στρα­τιω­τι­κού θε­ρέ­τρου στην πε­ριο­χή του Τρα­ου­νού Αφά­ντου για την εξα­φά­νι­ση κο­λυμ­βή­τριας.

Σκά­φος του Λι­με­νι­κού ξε­κί­νη­σε έρευ­να για τον εντο­πι­σμό της με αρ­νη­τι­κά όμως απο­τε­λέ­σμα­τα.

Την 23.15 ώρα της ίδιας ημέ­ρας το Λι­με­νι­κό ενη­με­ρώ­θη­κε από έναν ημε­δα­πό, κά­τοι­κο Ρόδου, ότι ενώ έκανε σκί (wakeboard) στην πε­ριο­χή, το σκά­φος που τον έλκυε, προ­σέ­κρου­σε περί ώραν 20.30 σε άγνω­στο αντι­κεί­με­νο.

Στο σκά­φος, ονό­μα­τι «Panther», που κυ­βερ­νού­σε ο 44χρο­νος Ελ­βε­τός, ο οποί­ος ερ­γά­ζε­ται ως εκ­παι­δευ­τής ιστιο­σα­νί­δας με νό­μι­μη άδεια και το κα­τέ­χει ως ιδιώ­της, επέ­βαι­ναν ακόμη 5 άτομα.

Μετά την πρό­σκρου­ση διε­νήρ­γη­σαν έρευ­να με μά­σκες στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή για να δια­πι­στώ­σουν, πού είχε προ­σκρού­σει, αλλά δεν βρή­καν τί­πο­τε, με απο­τέ­λε­σμα να θε­ω­ρούν ότι είχαν χτυ­πή­σει με­γά­λο ψάρι ή κού­τσου­ρο.

Ο σκιέρ επέ­λε­ξε να ενη­με­ρώ­σει το Λι­με­νι­κό, ενώ ο Ελ­βε­τός και οι υπό­λοι­ποι επι­βαί­νο­ντες στο σκά­φος πα­ρέ­μει­ναν στην πα­ρα­λία, εορ­τά­ζο­ντας την εθνι­κή εορτή της Ελ­βε­τί­ας.

Τις πρώ­τες πρω­ι­νές ώρες της 2ας Αυ­γού­στου 2015 οι έρευ­νες συ­νε­χί­στη­καν από σκά­φος του Λι­με­νι­κού και περί ώραν 08.30 εντο­πί­στη­κε και πε­ρι­συ­νε­λέ­γη η σορός της 37χρο­νης δια­με­λι­σμέ­νη.

Η προ­πέ­λα του σκά­φους την είχε κομ­μα­τιά­σει στην αρι­στε­ρή πλευ­ρά του σώ­μα­τός της. Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να η 37χρονη, που ανα­γνω­ρί­στη­κε από οι­κεί­ους της στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, είχε ακρω­τη­ρια­στεί στο αρι­στε­ρό άνω και κάτω άκρο.

Την 14.00 ώρα της ίδιας ημέ­ρας ο 44χρο­νος προ­σή­χθη από τους λι­με­νι­κούς προ­κει­μέ­νου να διευ­κρι­νι­στούν οι συν­θή­κες θα­νά­του της 37χρο­νης και συ­νε­λή­φθη με εντο­λή της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Υπη­ρε­σί­ας.

Στο πλαί­σιο της έρευ­νας που διε­νερ­γή­θη­κε προ­έ­κυ­ψε ότι διε­νερ­γού­σε το θα­λάσ­σιο σπόρ σε ώρα που απα­γο­ρεύ­ε­ται από την κεί­με­νη νο­μο­θε­σία. Ο νόμος ορί­ζει συ­γκε­κρι­μέ­να ότι επι­τρέ­πε­ται η διε­νέρ­γεια θα­λάσ­σιων σπόρ μέχρι την 19.30 ώρα τους θε­ρι­νούς μήνες. Η άτυχη 37χρονη συ­νή­θι­ζε να κο­λυ­μπά τις βρα­δι­νές ώρες, όπως κα­τέ­θε­σε ο Ρο­δί­της, με κα­τα­γω­γή από τις Φάνες, σύ­ντρο­φός της.

Την λύπη του για το μοι­ραίο δυ­στύ­χη­μα, που κό­στι­σε τη ζωή της 37χρο­νης Ρω­σί­δας, εξέ­φρα­σε, εξε­τα­ζό­με­νος ο 44χρο­νος.

Ο 44χρο­νος εξε­τα­ζό­με­νος κα­τέ­θε­σε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι την 1η Αυ­γού­στου 2015 και περί ώραν 20.15 έλκυε wakeboard στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή του Τρα­ου­νού στ’ Αφά­ντου και όπως υπο­στη­ρί­ζει, βρι­σκό­ταν σε από­στα­ση 500 μέ­τρων πε­ρί­που από την ακτο­γραμ­μή.

Στην τε­λευ­ταία στρο­φή που έκανε κατά τη διε­νέρ­γεια του θα­λάσ­σιου σπόρ αι­σθάν­θη­κε, όπως είπε, κά­ποιο τρά­νταγ­μα στο σκά­φος.

Στα­μά­τη­σε αμέ­σως και ξε­κί­νη­σε ο ίδιος και οι επι­βαί­νο­ντες να ψά­χνουν γύρω από το σκά­φος με φώτα. Εψα­ξαν με μά­σκες και κάτω από το σκά­φος μαζί με τον ημε­δα­πό που έκανε wakeboard αλλά και με ακόμη έναν επι­βαί­νο­ντα.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι έψα­ξαν αρ­χι­κά κάτω από το σκά­φος και έπει­τα στη γύρω πε­ριο­χή σε ακτί­να 30 μέ­τρων.

Όπως είπε η θά­λασ­σα ήταν πολύ βρώ­μι­κη, είχε κου­τιά, κομ­μά­τια από ξύλα και πί­στε­ψαν ότι ακού­μπη­σαν κά­ποιο ξύλο ή κά­ποιο ψάρι και απο­φά­σι­σαν να γυ­ρί­σουν στην ακτή. Ξε­κα­θά­ρι­σε ότι δεν είδαν αίμα ή κά­ποιο άλλο στοι­χείο, που θα τους δη­μιουρ­γού­σε υπο­ψί­ες για ατύ­χη­μα. Με­τέ­βη­σαν στο Φα­λη­ρά­κι για να αφή­σουν το σκά­φος και σε συ­ζη­τή­σεις που είχαν κα­τέ­λη­ξαν στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι είχαν χτυ­πή­σει κά­ποιο κουτί ή κά­ποιο κομ­μά­τι χαρ­τιού. Απο­φά­σι­σαν σε κάθε πε­ρί­πτω­ση να ανα­φέ­ρουν το γε­γο­νός στις λι­με­νι­κές αρχές.

Ο Ελ­βε­τός κα­τέ­θε­σε ότι την 1η Αυ­γού­στου ήταν η εθνι­κή εορτή των Ελ­βε­τών και πα­ρέ­μει­νε στη θά­λασ­σα μαζί με άλ­λους Ελ­βε­τούς, που γιόρ­τα­ζαν την ανε­ξαρ­τη­σία της χώρας τους και ο ημε­δα­πός τον ενη­μέ­ρω­σε ότι είχε ήδη με­τα­βεί στο Λι­με­ναρ­χείο και ανέ­φε­ρε το γε­γο­νός.

Υπο­στή­ρι­ξε ότι όταν φόρ­τι­σε το κι­νη­τό του τη­λέ­φω­νο επι­κοι­νώ­νη­σε και ο ίδιος με το κέ­ντρο του Λι­με­ναρ­χεί­ου αλλά απά­ντη­σε συ­σκευή φάξ. Μί­λη­σε, όπως είπε και με έναν λι­με­νι­κό στην πο­ρεία ο οποί­ος δεν τον κά­λε­σε πίσω και την επο­μέ­νη τον ενη­μέ­ρω­σαν από την ερ­γα­σία του ότι τον ανα­ζη­τού­σαν δύο λι­με­νι­κοί.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κα­τη­γο­ρού­με­νου πα­ρί­στα­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Γιάν­νης Χα­ρί­τος.