Μίκα Ιατρίδη για το δάσος του Προφήτη Ηλία: «Το τελευταίο δάσος που έχει απομείνει στην Ρόδο, είναι περιουσία των Ροδιτών

Tην έντονη αντί­θεση της, σε ό,τι αφορά τις δια­τά­ξεις που αφορούν τα δάση, του νομο­σχε­δίου του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος «Περι­βαλ­λο­ντική ανα­βάθ­μιση και ιδιω­τική πολε­ο­δό­μηση – Βιώσιμη ανά­πτυξη οικι­σμών – Ρυθ­μί­σεις δασικής νομο­θε­σίας» εξέ­φρασε στην αρμόδια Επι­τροπή Παρα­γω­γής και Εμπο­ρίου, η Μίκα Ιατρίδη.

 

Στην ομιλία της η βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου σημεί­ωσε ότι με τις ρυθ­μί­σεις που προ­βλέ­πο­νται για τη δασική νομο­θε­σία ανα­μέ­νε­ται να κατα­στρα­φεί και ο τελευ­ταίος πνεύ­μο­νας πρα­σί­νου της Ρόδου, το δάσος του Προφήτη Ηλία, το οποίο έχει τεθεί προς πώληση από το ΤΑΪΠΕΔ.

 

Η Μίκα Ιατρίδη σημεί­ωσε ότι με το πρό­σφατο νομο­σχέ­διο του Υπουρ­γείου Του­ρι­σμού για τα σύνθετα του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα και την πώληση του δάσους του Προφήτη Ηλία από το ΤΑΪΠΕΔ σε τρία τμήματα, στή­νο­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την κατα­σκευή κτι­σμά­των αμφι­βό­λου αισθη­τι­κής.

 

«Δεν είμαι αντί­θετη με τις επεν­δύ­σεις και την ιδιω­τική πρω­το­βου­λία» τόνισε η Μίκα Ιατρίδη, «είμαι κάθετα αντί­θετη σε επεν­δύ­σεις οι οποίες έχουν να κάνουν με την κατα­στροφή του φυσικού κάλους και των δασών μας, με το συγκε­κρι­μένο νομο­σχέ­διο» και πρό­σθεσε ότι «το τελευ­ταίο δάσος που έχει απο­μεί­νει στη Ρόδο είναι περιου­σία των Ροδιτών και των επό­με­νων γενεών νησιω­τών».

 

Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την ομιλία της η βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου σημεί­ωσε ότι το να γίνεται συζή­τηση για τα δάση, χωρίς να υπάρ­χουν τα απα­ραί­τητα εργα­λεία, όπως είναι οι δασικοί χάρτες είναι σαν να βάζει η συγκυ­βέρ­νηση το κάρο μπροστά από τα άλογα.

 

Ακο­λου­θεί το κείμενο της ομιλίας:

 

Ευχα­ρι­στώ κύριε Πρόεδρε,

 

Πιστεύω ότι η μέχρι τώρα συζή­τηση του συγκε­κρι­μέ­νου νομο­σχε­δίου ήταν αρκετά απο­κα­λυ­πτική. Ακού­σαμε τις θέσεις της Κυβέρ­νη­σης και τη θέση των Βου­λευ­τών της Αντι­πο­λί­τευ­σης. Πρό­κει­ται για ένα ζήτημα, το οποίο σαφώς και είναι αρκετά πολύ­πλοκο με δισε­πί­λυτα προ­βλή­ματα, τα οποία ξεκι­νούν εδώ και πολλά χρόνια. Δυστυ­χώς όμως, η κρίση δεν έχει μάθει τίποτα στα δύο κόμματα που συγκυ­βερ­νούν από την Μετα­πο­λί­τευση και μετά.

 

Διότι, για ακόμα μια φορά έχουμε ένα νομο­σχέ­διο με πληθώρα άρθρων, τα οποία είναι έτσι δια­τυ­πω­μένα ώστε να μην μπορεί να γίνει συζή­τηση επί της ουσίας. Όταν όλοι οι Ειση­γη­τές πρέπει να σχο­λιά­σουν 50 περίπου άρθρα, πολλά εκ των οποίων έχουν πάνω από 20 παρα­γρά­φους, είναι δεδο­μένο ότι η συζή­τηση δεν μπορεί να γίνει. Και είναι κάτι που το παρα­δέ­χο­νται όλες οι πλευρές.

 

Κατά την άποψη μου, το παρόν νομο­σχέ­διο θα μπο­ρούσε να έχει κατα­τμη­θεί σε δύο ή τρία μέρη, όπως είναι και ο τίτλος του άλλωστε και η συζή­τηση θα μπο­ρούσε με αυτό τον τρόπο να γίνει πιο εποι­κο­δο­μη­τική.

 

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, θα κάνω δύο παρα­τη­ρή­σεις για το συγκε­κρι­μένο νομο­σχέ­διο. Η πρώτη αφορά, το κατά πόσο είναι συνταγ­μα­τι­κές οι δια­τά­ξεις του. Είναι ένα συνήθης πρό­βλημα, με τα νομο­σχέ­δια που κατα­τί­θε­νται επί της μνη­μο­νια­κής εποχής.

Ακού­στη­καν πολλές απόψεις για το θέμα, αλλά εγώ κράτησα την σύντομη παρέμ­βαση συνα­δέλ­φου από τη ΝΔ, η οποία έθεσε το προ­βλη­μα­τι­σμό της για την συνταγ­μα­τι­κό­τητα ορι­σμέ­νων δια­τά­ξεων του νομο­σχε­δίου. Όταν η συγκε­κρι­μένη συνά­δελ­φος, έρχεται και το λέει ευθαρ­σώς και γνω­ρί­ζει και τα ζητή­ματα από το αρμόδιο Υπουρ­γείο, πιστεύω το γεγονός αυτό θα πρέπει να προ­βλη­μα­τί­σει την Κυβέρ­νηση και τον παρι­στά­μενο Υπουργό.

Η δεύτερη παρα­τή­ρηση είναι ότι, η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά πρέπει να φαί­νε­ται κιόλας, με αυτό δεν υπονοώ τίποτα για τον Υπουργό ή το επι­τε­λείο του, θα εξηγήσω τι εννοώ.

 

Μέχρι τώρα έχει γίνει μια ολό­κληρη συζή­τηση, για το αν μπορούν να γίνουν επεν­δύ­σεις μέσα στο δάσος και τι είδους επεν­δύ­σεις, μπορεί να γίνουν. Από το ΣΥΡΙΖΑ, έχουν εκφρα­στεί αντιρ­ρή­σεις και έχουν επι­μεί­νει ότι με το νομο­σχέ­διο προ­ω­θεί­ται η κατά­τμηση των δασών, και η αθρόα εκμε­τάλ­λευση τους για μεγάλες επεν­δύ­σεις.

 

Εγώ προ­σω­πικά, δεν είμαι αντί­θετη με τις επεν­δύ­σεις και την ιδιω­τική πρω­το­βου­λία, είμαι κάθετα αντί­θετη σε επεν­δύ­σεις οι οποίες έχουν να κάνουν με την κατα­στροφή του φυσικού κάλους και των δασών μας, με το συγκε­κρι­μένο νομο­σχέ­διο.

Χρεια­ζό­μα­στε επεν­δύ­σεις, σύμ­φω­νες με το περι­βάλ­λον της χώρας μας μιας και αυτό είναι το συγκρι­τικό μας πλε­ο­νέ­κτημα. Αν πρό­κει­ται να το κατα­στρέ­ψουμε ή να φτιά­ξουμε τερα­τουρ­γή­ματα αμφι­βό­λου αισθη­τι­κής, για να εξυ­πη­ρε­τη­θούν μεγάλα ιδιω­τικά συμ­φέ­ρο­ντα ή επεν­δυ­τι­κές εται­ρείες realestate, πιστεύω ότι οι επό­με­νες γενιές θα κατη­γο­ρή­σουν όλους εμάς που δεν δια­φυ­λά­ξαμε το περι­βάλ­λον μας, και που δεν τους παρα­δώ­σαμε την ελλη­νική γη, στην ίδια κατά­σταση που την παρα­λά­βαμε εμείς από τους δικούς μας γονείς.

 

Θα γίνω πιο συγκε­κρι­μένη και θα ανα­φερθώ σε ένα δάσος από το μέρος που έχω γεν­νη­θεί και έχω μεγα­λώ­σει, τη Ρόδο. Για όσους δεν το ξέρουν, στο νησί μας βρί­σκε­ται το όρος Προ­φή­της Ηλίας, οποίο έχει κηρυ­χθεί ως τοπίο ιδιαί­τε­ρου φυσικού κάλλους, είναι ενταγ­μένο στο δίκτυο Natura και σε αυτό βρί­σκο­νται και όλες οι βασικές πηγές υδρο­δό­τη­σης του νησιού.

 

Βεβαίως, θα πρέπει να επι­ση­μάνω ότι απο­τε­λεί πλέον και την τελευ­ταία πηγή και ανάσα ζωής, το τελευ­ταίο δάσος πάνω στο νησί μετά από τις πολύ μεγάλες πυρ­κα­γιές που είχαμε τα τελευ­ταία χρόνια. Τώρα, αυτό το δάσος πωλεί­ται από το ΤΑΙΠΕΔ και μάλιστα όλο μαζί. Χωρί­ζε­ται σε τρία κομ­μά­τια από το Ταμείο, ώστε να δημιουρ­γη­θούν συν­θή­κες για το χτίσιμο σύν­θε­των του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των στον τελευ­ταίο πνεύ­μονα της Ρόδου.

 

Το πρώτο τμήμα είναι ένα δάσος έκτασης 8.000 στρεμ­μά­των περίπου και πωλεί­ται μαζί με το ακίνητο της Βίλας Ντε Βέκι, η οποία χτί­στηκε από τον Ιταλό διοι­κητή των Δωδε­κα­νή­σων κατά τη διάρ­κεια της ιτα­λο­κρα­τίας των Δωδε­κα­νή­σων με σκοπό να απο­τε­λέ­σει θερινή κατοι­κία του Μπενίτο Μου­σο­λίνι.

 

Τώρα το ΤΑΙΠΕΔ το πουλά προ­κει­μέ­νου να αξιο­ποι­η­θεί ως ξενο­δο­χειακή μονάδα, δίνο­ντας, από ό,τι φαί­νε­ται και δώρο χιλιά­δες στρέμ­ματα πυκνού δάσους. Άλλα δύο τμήματα είναι στη Σάλακο και τον Απόλ­λωνα και ανα­μέ­νε­ται να που­λη­θούν και αυτά.

 

Είναι περιττό να αναφέρω ότι η κατά­σταση έχει προ­κα­λέ­σει ήδη τις αντι­δρά­σεις των Ροδιτών και όλων των πολι­τι­στι­κών συλ­λό­γων και πέρα από αυτό οφεί­λουμε να πούμε ότι έχει στηθεί ένα σκηνικό που επι­βε­βαιώ­νει τις αιτιά­σεις των Βου­λευ­τών της Αντι­πο­λί­τευ­σης.

 

Με λίγα λόγια, παρα­δί­δε­ται η περιου­σία του ελλη­νι­κού λαού, στη συγκε­κρι­μένη περί­πτωση το δάσος του Προφήτη Ηλία, στο ΤΑΙΠΕΔ και αυτό με τη σειρά του το σπάει σε τρία κομ­μά­τια και το θέτει προς πώληση. Πώς, όμως, θα προ­σελ­κυ­στεί ο επεν­δυ­τής;

 

Πρώτα, προ­βλέ­πει το σχέδιο νόμου του Υπουρ­γείου Του­ρι­σμού τα σύνθετα κατα­λύ­ματα και μετά του δίνουμε τη δυνα­τό­τητα να χτίσει μέσα στο δάσος και να φτιάξει κάτι το οποίο εξ ορισμού θα αλλοιώ­σει το περι­βάλ­λον και το πυκνό δάσος, το οποίο είναι το τελευ­ταίο που μας έχει απο­μεί­νει, όπως σας είπα. Βέβαια, δεν υπάρχει περί­πτωση να απο­κα­τα­στα­θεί το περι­βαλ­λο­ντικό ισο­ζύ­γιο, γιατί πού αλλού θα βρεθεί παρό­μοιο δάσος στη Ρόδο; Γι’ αυτό είναι πολλές οι συμ­πτώ­σεις για να μην έχουμε τις αμφι­βο­λίες και τις αντιρ­ρή­σεις μας οι Βου­λευ­τές της Αντι­πο­λί­τευ­σης.

 

Ίσως ο κ. Υπουρ­γός θα ήθελε να δώσει κάποιες διευ­κρι­νί­σεις, όμως του μετα­φέρω ακριβώς την κατά­σταση με το δάσος του Προφήτη Ηλία και τις αντι­δρά­σεις των κατοί­κων.

Θα ολο­κλη­ρώσω λέγο­ντας ότι είναι κρίμα η Συγκυ­βέρ­νηση να παίρνει θετικές πρω­το­βου­λίες και να τις ανα­κα­τεύει με πρω­το­βου­λίες όπως είναι η προ­σπά­θεια επί­λυ­σης του ζητή­μα­τος με τους οικι­σμούς και με θέματα που αφορούν τα δάση μας, πολύ περισ­σό­τερο όταν, όπως ειπώ­θηκε από πολλούς συνα­δέλ­φους και από τους φορείς που προ­σκλή­θη­καν στην Επι­τροπή, δεν υπάρ­χουν καν τα απα­ραί­τητα εργα­λεία για σωστή και ολο­κλη­ρω­μένη προ­σέγ­γιση, όπως είναι οι δασικοί χάρτες, το Κτη­μα­το­λό­γιο κ.λπ.

 

Προ­σω­πικά για την τελική θέση θα επι­φυ­λα­χθώ για την Ολο­μέ­λεια, ευελ­πι­στώ­ντας ότι μέχρι και την τελευ­ταία στιγμή θα κατα­λά­βετε ή θα μετα­φερ­θείτε έστω νοητά στο τελευ­ταίο δάσος που έχει απο­μεί­νει στην Ρόδο, στη δική μας δημόσια ακίνητη περιου­σία των Ροδιτών και των επό­με­νων γενεών των νησιω­τών, αλλά και των υπό­λοι­πων περιο­χών της Ελλάδας.

 

Θέλω να επι­ση­μάνω ότι η επίλυση των προ­βλη­μά­των, χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς είναι δάσος και πού ακριβώς είναι αυτό, είναι σαν να βάζουμε το κάρο μπροστά από τα άλογα.

 

Ευχα­ρι­στώ πολύ.