Απάντηση του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων στην παράταξη ΔΑΣ

Από το Σωμα­τείο Ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Με λύπη (και λίγη βαρε­μάρα, να πούμε την αλήθεια) δια­βά­ζουμε άλλη μία ανα­κοί­νωση της ΔΑΣ, γεμάτη από τα γνωστά τους υλικά: παχιά λόγια, φτηνό λαϊ­κι­σμό, ψεύδη με επι­κά­λυψη ταξικού καθω­σπρε­πι­σμού και μια αθε­ρά­πευτη απέ­χθεια προς κάθε τι ρεα­λι­στικό. Αυτή τη φορά, το αφήγημα λέγεται “δουλειά με υπεύ­θυνη δήλωση”, και θα μπο­ρούσε κάλ­λι­στα να είναι τίτλος θεα­τρι­κής επι­θε­ώ­ρη­σης του 1980, με χορηγό κάποιο ξεχα­σμένο παρα­κλάδι του υπαρ­κτού σοσια­λι­σμού.

Τους ενό­χλησε που κατα­φέ­ραμε να δια­σφα­λί­σουμε το δικαί­ωμα των εργα­ζο­μέ­νων να δου­λέ­ψουν —αν το επι­λέ­ξουν— και την έβδομη ημέρα, πλη­ρω­μέ­νοι, ασφα­λι­σμέ­νοι και χωρίς να είναι υπο­χρε­ω­μέ­νοι να παρα­κα­λούν κανέναν κάτω από το τραπέζι.

Το να δου­λεύει κάποιος νόμιμα και να πλη­ρώ­νε­ται γι’ αυτό, για τη ΔΑΣ είναι σκλαβιά. Το να δου­λεύει αδή­λω­τος, χωρίς ένσημα και με μαύρα, είναι μάλλον επα­να­στα­τική πράξη. Ίσως γιατί αν όλοι οι εργα­ζό­με­νοι έχουν δουλειά, εισό­δημα και αξιο­πρέ­πεια, δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης οι αυτό­κλη­τοι προ­στά­τες τους.

Μιλούν για «σκλαβιά» αυτοί , οι ίδιοι που δε συμ­με­τέ­χουν πουθενά που δεν έχουν υπο­γρά­ψει ούτε μία σύμβαση, ούτε μία νίκη, ούτε μία πρόταση. Μιλούν για «εκβια­σμούς» αυτοί που δεν έχουν κάτσει ποτέ στο ίδιο τραπέζι με εργο­δότη να δια­πραγ­μα­τευ­τούν τίποτα. Ζουν για να υπάρ­χουν προ­βλή­ματα, γιατί χωρίς αυτά δεν υπάρ­χουν οι ίδιοι. Οτι­δή­ποτε βελ­τιώ­νει πραγ­μα­τικά τη θέση του εργα­ζό­με­νου – ειδικά αν δεν φέρει σφρα­γίδα κόμ­μα­τος – το βαφτί­ζουν «υποταγή».

Η περι­βό­ητη «υπεύ­θυνη δήλωση» που τόσο τους ενό­χλησε, δεν είναι υπο­χρέ­ωση. Είναι επιλογή. Επα­να­λαμ­βά­νουμε για τους δύσπι­στους: επι-λο-γή. Αν κάποιος δεν θέλει να δου­λέ­ψει, δεν δου­λεύει. Αν θέλει να βγάλει ένα μερο­κά­ματο παρα­πάνω, το κάνει χωρίς φόβο και με πλήρη νομι­μό­τητα. Αυτό προ­σπα­θή­σαμε να εξα­σφα­λί­σουμε. Όχι να φτιά­ξουμε μικρά γκου­λάγκ, όπως φαντα­σιώ­νε­ται η ΔΑΣ σε κάθε της ανα­κοί­νωση.

Αλλά βλέπετε, για τη ΔΑΣ, κάθε συμ­φω­νία είναι «παρά­δοση», κάθε ρεα­λι­στική λύση είναι «ξεπού­λημα» και κάθε βήμα υπέρ του εργα­ζό­με­νου, αν δεν φέρει τη δική τους σφρα­γίδα, είναι «συνερ­γα­σία με το κεφά­λαιο».

Όσο για το «οι εργα­ζό­με­νοι εκβιά­ζο­νται», να σας θυμί­σουμε πως εκβια­σμός είναι να μην έχεις τη δυνα­τό­τητα ούτε να δου­λέ­ψεις όταν το έχεις ανάγκη, επειδή κάποιοι επι­μέ­νουν να βλέπουν την εργασία ως ιδε­ο­λο­γικό πεδίο και όχι ως ανάγκη ζωής. Εκβια­σμός είναι να καταγ­γέλ­λεις συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις από το γραφείο σου, χωρίς να έχεις πατήσει ποτέ σε δια­πραγ­μά­τευση, να μην έχεις φέρει ούτε μία σύμβαση, ούτε ένα απο­τέ­λε­σμα για τον κλάδο και να ζεις πολι­τικά από την καλ­λιέρ­γεια της αγα­νά­κτη­σης.

Επειδή λοιπόν η ΔΑΣ φωνάζει μόνο όταν μυρίζει φθηνό επι­κοι­νω­νιακό κέρδος, να της θυμί­σουμε πως η υπο­κρι­σία έχει όρια. Το ψέμα όμως έχει κοντά ποδάρια. Και αυτή τη φορά, θα σας επι­στρα­φεί με τόκο. Όσο κι αν ενοχλεί η οργα­νω­μένη διεκ­δί­κηση που φέρνει απο­τε­λέ­σματα, εσείς θα μείνετε με τις ντου­ντού­κες και τις αφίσες σας, ενώ εμείς θα συνε­χί­σουμε να υπο­γρά­φουμε Συμ­βά­σεις που κατο­χυ­ρώ­νουν εισό­δημα, ασφά­λεια και αξιο­πρέ­πεια.

Ίσως επειδή το μόνο που σας ενδια­φέ­ρει είναι να τσε­κά­ρει το κείμενο όλα τα κου­τά­κια της κομ­μα­τι­κής σας γραμμής. Ο ρόλος του σωμα­τείου, όμως, δεν είναι να μοι­ρά­ζει προ­κη­ρύ­ξεις σε άδειες πλα­τείες ούτε να ονει­ρεύ­ε­ται «λαϊκές εξου­σίες» από το Facebook. Είναι να δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται, να κατο­χυ­ρώ­νει, να κερ­δί­ζει για τους εργα­ζό­με­νους σήμερα, όχι σε κάποια ουτοπία αύριο.

Και επειδή μιλάτε για «όπλα της εργο­δο­σίας», σας θυμί­ζουμε: το δικό μας όπλο είναι η υπο­γραφή των εργα­ζο­μέ­νων. Το δικό σας είναι ένα ντου­ντούκα και ένα πανό με σύνθημα από το ’60.

. Όσο για εσάς, συνε­χί­στε τις ανα­κοι­νώ­σεις. Το επόμενο κεφά­λαιο μπο­ρείτε να το τιτλο­φο­ρή­σετε “Ο επα­να­στά­της που αρνή­θηκε τη σύμβαση”.

Τα ίδια είπατε και για την τοπική σύμβαση ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων της Ρόδου ,μετέ­πειτα βέβαια την κάνατε σημαία και πανό και ζητού­σατε την εφαρ­μογή της επι­τα­κτικά για να καρ­πω­θείτε και εσείς την αύξηση κατά 22% μέσα σε μια τριετία!!!

Αν κάποια στιγμή θελή­σετε να προ­τεί­νετε και τίποτα ουσια­στικό, εμείς εδώ θα είμαστε. Μέχρι τότε όμως, φέρτε καφέ. Εμείς δου­λεύ­ουμε,

εσείς συνε­χί­στε τις επα­να­στα­τι­κές ανα­κοι­νώ­σεις…

Τέλος μην ξεχά­σετε σε επόμενη (ανα­κοί­νωσή σας) να μας κοι­νο­ποι­ή­σετε επι­τέ­λους ΠΟΙΟΙ απο­τε­λούν την ΔΑΣ ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λών γιατί το τηλέ­φωνο επι­κοι­νω­νίας που ανα­φέ­ρε­ται στην ανα­κοί­νωση σας παρα­πέ­μπει σε αγρότη του Νησιού και εννο­εί­ται μέλος του Κ.Κ.Ε.