Πέθανε η Μαριάννα Τόλη

Έφυγε από τη ζωή η ηθο­ποιός Μα­ριάν­να Τόλη έπει­τα από μα­κρο­χρό­νια μάχη με τον καρ­κί­νο. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, η κη­δεία της θα γίνει τη Δευ­τέ­ρα.

Η Μα­ριάν­να Τόλη σπού­δα­σε ιστο­ρία της Τέ­χνης στο πα­νε­πι­στή­μιο του Κε­ντά­κι στην Αμε­ρι­κή και κλα­σι­κό και μο­ντέρ­νο χορό στο Λον­δί­νο.

Στην Ελ­λά­δα ακο­λού­θη­σε κλα­σι­κό τρα­γού­δι και τέ­λειω­σε τη δρα­μα­τι­κή σχολή του Εθνι­κού. Από εκεί άρ­χι­σε την κα­ριέ­ρα της συμ­με­τέ­χο­ντας στη «Λυ­σι­στρά­τη» στην Επί­δαυ­ρο. Στο με­τα­ξύ, είχε ξε­κι­νή­σει δι­σκο­γρα­φι­κές επι­τυ­χί­ες, ενώ το 1977 πήρε μέρος στη Γιου­ρο­βί­ζιον με το «Μά­θη­μα Σολ­φέζ» του Γιώρ­γου Χα­τζη­νά­σιου.

Έπαι­ξε σε πολλά μιού­ζι­καλ, όπως στα «Άννυ», «Ίρμα», «Σι­κά­γο». Υπήρ­ξε η αντι­κα­τα­στά­τρια της Αλί­κης Βου­γιου­κλά­κη στο «Εβίτα», ενώ πρω­τα­γω­νί­στη­σε στις ται­νί­ες «Γλυ­κιά ζωή» του Μι­χά­λη Κα­κο­γιάν­νη και «Ρό­δι­να ακρο­γιά­λια» του Ευ­θύ­μιου Χατζή.

Την πε­ρί­ο­δο 2001-2003 ήταν διευ­θύ­ντρια στο Παι­δι­κό Στέκι του Εθνι­κού, ενώ το 2005 πρω­τα­γω­νί­στη­σε σε πα­γκό­σμια πρώτη στο έργο του Tennessee Williams «Η κυρία Στό­ουν».

Για τρία χρό­νια επί­σης είχε εκ­πο­μπή στη ΝΕΤ με τίτλο «Μου­σι­κές Με­ταμ­φιέ­σεις». Επι­πλέ­ον, με­τέ­φρα­σε βι­βλία και έγρα­ψε στί­χους για τα παι­δι­κά έργα που ανέ­βα­σε.Η Μα­ριάν­να Τόλη είχε ιδιαί­τε­ρη σχέση με τα παι­διά και το παι­δι­κό θέ­α­τρο.

Την εί­δη­ση έκανε η  γνω­στή  στον  λο­γα­ρια­σμό της στο Facebook  η Σε­μί­να Δι­γε­νή, με την οποία της συ­νέ­δεε μια μα­κρο­χρό­νια και στενή φιλία.

«Έφυγε ένα σπά­νιο πλά­σμα. Από τους κα­λύ­τε­ρους αν­θρώ­πους που έχω γνω­ρί­σει στη ζωή μου. Η πο­λύ­τι­μη φίλη μου. Η χα­ρού­με­νη γει­τό­νι­σά μου. Η έντι­μη και υπο­δειγ­ματ­κή συ­νερ­γά­τις επί χρό­νια. Η πιο τρυ­φε­ρή, η πιο ει­λι­κρι­νής, η πιο αι­σιό­δο­ξη, η πιο ευ­γε­νι­κή κι η πιο γεν­ναιό­δω­ρη. Η αγα­πη­μέ­νη μου Μα­ριά­να Τόλη τα­ξι­δεύ­ει στους υπέ­ρο­χους πα­ρα­δεί­σους, που ονει­ρευό­ταν και που με­τέ­φε­ρε ολο­ζώ­ντα­νους στα πα­ρα­μύ­θια που ανέ­βα­ζε στη σκηνή. Αυτή τη φορά η “Πε­ντά­μορ­φη” δεν τα κα­τά­φε­ρε με το “Τέρας”… Κα­λη­νύ­χτα, αγάπη μου, θα σ αγα­πάω και θα σε σκέ­φτο­μαι πάντα».