21 χρόνια συνολική κάθειρξη σε ασφαλιστικό σύμβουλο

Βαρύς έπεσε χθες ο πέ­λε­κυς του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των σε ασφα­λι­στι­κό σύμ­βου­λο, που κα­τα­δι­κά­στη­κε για δύο υπο­θέ­σεις που αφο­ρούν δύο μη­νύ­σεις, που υπέ­βα­λε ένα αν­δρό­γυ­νο από το Πα­ρα­δεί­σι, σε ποι­νές κά­θειρ­ξης 10 και 11 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους της κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 1000 ευρώ, της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα και της εμ­φά­νι­σης του μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας του.

Ο ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος κρί­θη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να ένο­χος κα­κουρ­γη­μα­τι­κής πλα­στο­γρα­φί­ας και υπε­ξαί­ρε­σης, ενώ σε ποινή φυ­λά­κι­σης 4 και 5 ετών αντι­στοί­χως με ανα­στο­λή, κα­τα­δι­κά­στη­κε συγ­γε­νι­κό του πρό­σω­πο, τρα­πε­ζι­κός υπάλ­λη­λος, που κρί­θη­κε ένο­χος άμε­σης συ­νέρ­γειας σε εξα­κο­λου­θη­τι­κή υπε­ξαί­ρε­ση.

Η Ει­σαγ­γε­λέ­ας της έδρας είχε ει­ση­γη­θεί στο δι­κα­στή­ριο την απαλ­λα­γή του πρώ­του από το αδί­κη­μα της πλα­στο­γρα­φί­ας κά­νο­ντας ει­δι­κή ανα­φο­ρά σε πό­ρι­σμα γρα­φο­λο­γι­κής εξέ­τα­σης με το οποίο δεν του απο­δί­δο­νται ευ­θύ­νες και την ενοχή του για πλημ­με­λη­μα­τι­κή υπε­ξαί­ρε­ση. Ει­ση­γή­θη­κε ακόμη και την απαλ­λα­γή του τρα­πε­ζι­κού υπαλ­λή­λου.

Ο ασφα­λι­στι­κός σύµβου­λος βρέ­θη­κε αντι­μέ­τω­πος με τις ως άνω βα­ρύ­τα­τες κα­τη­γο­ρί­ες μετά από μή­νυ­ση μιας κα­τοί­κου του Πα­ρα­δει­σί­ου και του συ­ζύ­γου της.

Σύμ­φω­να με τις μη­νύ­σεις των πο­λι­τι­κώς ενα­γό­ντων η σύ­ζυ­γος του εγκα­λού­ντος από το έτος 1997 είχε επεν­δύ­σει σε αμοι­βαία κε­φά­λαια, έχο­ντας ανοί­ξει διά­φο­ρους λο­γα­ρια­σμούς μη­τρώ­ου σε ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία κα­τα­βάλ­λο­ντας ση­μα­ντι­κά ποσά για επέν­δυ­ση.

Φέ­ρε­ται πα­ρα­πέ­ρα, έχο­ντας κερ­δί­σει την πλήρη εμπι­στο­σύ­νη του αν­δρός της, ο οποί­ος δεν είχε γνώ­σεις χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κών, ότι άρ­χι­σε να του κα­τα­βάλ­λει από το έτος 2000 διά­φο­ρα χρη­μα­τι­κά ποσά για να επεν­δυ­θούν σε αμοι­βαία κε­φά­λαια.

Επι­πλέ­ον, ο μη­νυ­τής ισχυ­ρί­ζε­ται ότι για να μην τα­λαι­πω­ρεί­ται σε ουρές στην τρά­πε­ζα του είχε συ­στή­σει ο ασφα­λι­στής να εξυ­πη­ρε­τεί­ται από τον συγ­γε­νή του. Φέ­ρε­ται να μην επέν­δυ­σε όμως τα χρή­μα­τα, που του είχε εμπι­στευ­θεί σε επεν­δυ­τι­κά προ­γράμ­μα­τα, αλλά πλα­στο­γρα­φώ­ντας την υπο­γρα­φή του να συ­νέ­τα­ξε αι­τή­σεις για ασφά­λεια ζωής στην ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία.

Στη συ­νέ­χεια φέ­ρε­ται να συ­νέ­τασ­σε αι­τή­σεις εξα­γο­ράς των ασφα­λειών ζωής και να ει­σέ­πρατ­τε ο ίδιος το τί­μη­μα. Φέ­ρε­ται ακόμη να πλα­στο­γρα­φού­σε την υπο­γρα­φή του εγκα­λού­ντος στα εντάλ­μα­τα πλη­ρω­μής της τρά­πε­ζας, όπου τη­ρού­σε λο­γα­ρια­σμό η ασφα­λι­στι­κή, προ­κει­μέ­νου να προ­βαί­νει σε κα­τά­θε­ση ποσού που αντι­στοι­χού­σε στην αντί­στοι­χη ασφά­λεια ζωής.

Συ­νο­λι­κά κα­τη­γο­ρεί­ται για 34 τέ­τοιες συ­ναλ­λα­γές και το ύψος της βλά­βης που φέ­ρε­ται να προ­κά­λε­σε υπο­λο­γί­ζε­ται σε 181.247,9 ευρώ.

Ο μη­νυ­τής δια­τεί­νε­ται ότι είχε λάβει δια­βε­βαιώ­σεις ότι τα προ­τει­νό­με­να επεν­δυ­τι­κά προ­ϊ­ό­ντα ήταν συ­νε­δε­δε­μέ­να με με­γά­λα επεν­δυ­τι­κά σχή­μα­τα και εται­ρεί­ες του εξω­τε­ρι­κού, που έχαι­ραν με­γά­λης ανα­γνώ­ρι­σης, με απο­τέ­λε­σμα να ξε­κι­νή­σουν μια συ­νερ­γα­σία μαζί του από το έτος 1997.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι από το έτος 2000 πε­ρί­που άρ­χι­σε να του κα­τα­βάλ­λει στα­δια­κά, διά­φο­ρα ποσά σε με­τρη­τά, όταν τον επι­σκε­πτό­ταν στο γρα­φείο του, προ­κει­μέ­νου να τα επεν­δύ­σει σε αμοι­βαία κε­φά­λαια της ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας, όπου ερ­γα­ζό­ταν, για λο­γα­ρια­σμό του, αγο­ρά­ζο­ντας με­ρί­δια στο όνομά του. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι έγι­ναν κα­τα­θέ­σεις μέσω τρα­πε­ζι­κού υπαλ­λή­λου χωρίς να γρα­φεί το όνομά του ως κα­τα­θέ­τη, ότι δεν ελάμ­βα­νε όλα τα αντί­γρα­φα των κα­τα­θε­τη­ρί­ων και ότι συ­νο­λι­κά τα χρή­μα­τα που κα­τέ­βα­λε στον ασφα­λι­στι­κό σύμ­βου­λο ανέρ­χο­νται σε 200.000 ευρώ. Ανα­γκά­στη­κε την 8η Οκτω­βρί­ου 2009 να του ζη­τή­σει, όπως λέει, να προ­βεί στην εξα­γο­ρά των με­ρι­δί­ων του, από τη δική του επέν­δυ­ση, που εκεί­νη τη στιγ­μή, σύμ­φω­να με τους υπο­λο­γι­σμούς του, θα του απέ­δι­δαν το ποσό των 369.0000 ευρώ. Υπέ­βα­λε αί­τη­ση εξα­γο­ράς με­ρι­δί­ων αλλά ου­δέ­πο­τε έλαβε τα χρή­μα­τα. Στην πο­ρεία δια­πί­στω­σε ότι δεν φαί­νε­ται που­θε­νά στην εται­ρεία ως πε­λά­της της σε επεν­δυ­τι­κά προ­γράμ­μα­τα, αλλά σε συμ­βό­λαια ζωής, τα οποία, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ου­δέ­πο­τε υπέ­γρα­ψε, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η υπο­γρα­φή του σ’ αυτά έχει πλα­στο­γρα­φη­θεί.

Ο ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος αρ­νεί­ται κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τα όσα του απο­δί­δει το ζευ­γά­ρι από το Πα­ρα­δεί­σι, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ήταν πλή­ρως ενή­με­ροι για την πο­ρεία των επεν­δύ­σε­ων και των ασφα­λι­στη­ρί­ων συμ­βο­λαί­ων τους. Ο τρα­πε­ζι­κός υπάλ­λη­λος τό­νι­σε ότι ο ασφα­λι­στής ήταν με­γά­λος πε­λά­της για την τρά­πε­ζα και είχε συ­ναλ­λα­γές με σχε­δόν όλα τα τμή­μα­τα της τρά­πε­ζας και κυ­ρί­ως στην κα­τα­να­λω­τι­κή και στε­γα­στι­κή πίστη στο πλαί­σιο της προ­σέλ­κυ­σης πε­λα­τεί­ας μέσω δια­με­σο­λά­βη­σης. Αρ­νή­θη­κε δε ότι ο μη­νυ­τής του πα­ρέ­δω­σε σε 4 πε­ρι­πτώ­σεις το χρη­μα­τι­κό ποσό των 50.100 ευρώ, προ­κει­μέ­νου να το κα­τα­θέ­σει σε λο­γα­ρια­σμό της ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας.

Υπο­στή­ρι­ξε επί­σης ότι δα­νεί­στη­κε το­κο­γλυ­φι­κώς χρή­μα­τα από τον μη­νυ­τή και ισχυ­ρί­στη­κε ότι έχει και στους δύο κα­τα­βάλ­λει το σύ­νο­λο των χρη­μά­των των επεν­δύ­σε­ων τους.

Ση­μειώ­νε­ται μά­λι­στα ότι μετά την Ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση και κατά την δια­κο­πή της δια­δι­κα­σί­ας υπήρ­ξε έντα­ση στο δι­κα­στή­ριο με τον πρώτο κα­τη­γο­ρού­με­νο να κα­τα­φέ­ρε­ται κατά του μη­νυ­τή για τα όσα επι­βα­ρυ­ντι­κά ισχυ­ρί­στη­κε σε βάρος του.

Ση­μειώ­νε­ται μά­λι­στα ότι την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος υπέ­βα­λε μή­νυ­ση σε βάρος των πο­λι­τι­κώς ενα­γό­ντων.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων πα­ρέ­στη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης και Φ. Κω­στό­που­λος και ως συ­νή­γο­ρος πο­λι­τι­κής αγω­γής ο δι­κη­γό­ρος κ. Κ. Κυ­πραί­ος.