Εκτός ελέγχου ο Τούρκος Αντιπρόεδρος: Εάν η επέκταση χωρικών υδάτων δεν είναι αιτία πολέμου, τότε ποια είναι

Την έντονη αντί­δραση της Αγκυρας συνε­χί­ζει να προ­κα­λεί το «τελε­σί­γραφο» ενός μηνός της ΕΕ για επί­δειξη συμ­μόρ­φω­σης υπό την απειλής κυρώ­σεων. Για ανει­λι­κρινή στάση εγκά­λεσε σήμερα την Ε.Ε ο αντι­πρό­ε­δρος της τουρ­κι­κής κυβέρ­νη­σης.

Σε δηλώ­σεις του ο Φουάτ Οκτάι κατη­γό­ρησε την ΕΕ για ανει­λι­κρί­νεια λέγο­ντας πως από τη μία καλεί σε διάλογο την Άγκυρα και από την άλλη προχωρά σε «άλλα σχέδια», ενώ στο στό­χα­στρό του βρέθηκε και ο Γάλλος Πρό­ε­δρος ο οποίος εξα­πέ­λυσε χθες σφοδρή επίθεση κατά της Τουρ­κίας:

«Εμείς γνω­ρί­ζουμε πολύ καλά την γλώσσα της διπλω­μα­τίας και της ειρήνης. Όμως, όταν το θέμα έρθει στην προ­στα­σία των δικαιω­μά­των και των συμ­φε­ρό­ντων της Τουρ­κίας, δεν διστά­ζουμε να κάνουμε αυτό που πρέπει. Και αυτό το ξέρουν καλυ­τέρα από όλους, η Γαλλία και η Ελλάδα», ανέφερε ο αντι­πρό­ε­δρος του Ερντο­γάν.

Σχο­λιά­ζο­ντας επίσης την πρό­σφατη απόφαση της Αθήνας να επε­κτεί­νει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο και ενδε­χό­μενη ανάλογη κίνηση και στο Αιγαίο ο Οκτάι δήλωσε: «Περι­μέ­νετε να το απο­δε­χθούμε αυτό; Αν αυτό δεν είναι αιτία πολέμου, τότε τι είναι;»

Η παρέμ­βαση Οκτάι που έρχεται μία ημέρα όχι μόνο από τα απο­τε­λέ­σματα της άτυπης Συνόδου των ΥΠΕΞ της ΕΕ αλλά και την ηχηρή παρέμ­βαση Μέρκελ, οξύνει ακόμη περισ­σό­τερο τους τόνους σε σχέση με τη χθεσινή ανα­κοί­νωση του υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών της Τουρ­κίας, το οποίο έψεξε την ΕΕ με το επι­χεί­ρημα ότι δεν είναι στην αρμο­διό­τητά της να ζητά διακοπή των τουρ­κι­κών δρα­στη­ριο­τή­των στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

To τουρ­κικό ΥΠΕΞ μάλιστα επα­νέ­λαβε τους γνω­στούς ισχυ­ρι­σμούς ότι νησιά όπως το Καστε­λό­ριζο δεν έχουν υφα­λο­κρη­πίδα.

Στην σχετική ανα­κοί­νωση ανα­φε­ρό­ταν ότι «αιτία της έντασης» είναι η Ελλάδα και η «ελλη­νο­κυ­πριακή διοί­κηση», λόγω των μαξι­μα­λι­στι­κών θέσεών τους ενώ κατα­λο­γί­ζει ευθύνες στην ΕΕ ανα­φέ­ρο­ντας ότι η ένταση στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο προ­κα­λεί­ται από την «άνευ όρων στήριξη της ΕΕ σε Αθήνα και Λευ­κω­σία, οι οποίες αγνοούν τα δικαιώ­ματα της Άγκυρας και των τουρ­κο­κυ­πρίων».

Ανα­λυ­τικά η ανα­κοί­νωση:

«Η αιτία της έντασης στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο είναι η Ελλάδα και η ‘Ελλη­νο­κυ­πριακή Διοί­κηση της Νότιας Κύπρου” με τις μαξι­μα­λι­στι­κές ενέρ­γειες και απαι­τή­σεις τους που είναι ενάντια στο Διεθνές Δίκαιο. Η άνευ όρων υπο­στή­ριξη της ΕΕ, με το πρό­σχημα της αλλη­λεγ­γύης της Ένωσης, σε αυτό το δίδυμο, που αγνοεί τα νόμιμα δικαιώ­ματα και συμ­φέ­ρο­ντα της χώρας μας και των Τουρ­κο­κυ­πρίων στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, επι­τεί­νει περαι­τέρω την ένταση.

Δεν δικαιού­ται η ΕΕ ούτε να επι­κρί­νει τις πετρε­λαϊ­κές δρα­στη­ριό­τη­τες της χώρας μας εντός της δικής της υφα­λο­κρη­πί­δας, ούτε να απαιτεί να τις στα­μα­τή­σουμε. Διότι, όπως επι­βε­βαί­ωσε και το Δικα­στή­ριο της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, η ΕΕ δεν έχει καμία αρμο­διό­τητα στο θέμα αυτό. Αυτή η απαί­τηση αντι­βαί­νει τόσο στο κεκτη­μένο της ΕΕ, όσο και στο Διεθνές Δίκαιο.

Καλούμε την ΕΕ και τα κράτη-μέλη να μην υπο­στη­ρί­ξουν τα μαξι­μα­λι­στικά αιτή­ματα της Ελλάδας που είναι ενάντια στο Διεθνές Δίκαιο, με το πρό­σχημα της αλλη­λεγ­γύης της Ένωσης.

Η Ελλάδα δεν είναι κράτος αρχι­πε­λά­γους. Είναι αντί­θετο με το Διεθνές Δίκαιο και τη νομο­λο­γία να έχουν τα ελλη­νικά νησιά -και ειδικά το Καστελόριζο- υφα­λο­κρη­πίδα.

Η προ­σφυγή της ΕΕ στις κυρώ­σεις, όταν η Τουρκία τονίζει πάντα τη σημασία του δια­λό­γου και της διπλω­μα­τίας, αφ’ ενός δεν βοηθά στην επίλυση των υφι­στά­με­νων προ­βλη­μά­των, αφ’ ετέρου ενι­σχύει περαι­τέρω την απο­φα­σι­στι­κό­τητα της χώρας μας (….)

Εάν το ζητού­μενο είναι μια ειλι­κρι­νής λύση, η Ελλάδα και η “Ελλη­νο­κυ­πριακή Διοί­κηση της Νότιας Κύπρου” πρέπει να αντι­λη­φθούν ότι αυτή η κατά­σταση δεν είναι βιώσιμη και να κατα­λά­βουν ότι δεν πρέπει να ενερ­γούν με βάση τους λαν­θα­σμέ­νους υπο­λο­γι­σμούς όσων βρί­σκο­νται από πίσω τους. Κατά συνέ­πεια, εάν η ΕΕ επι­θυ­μεί λύση στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, θα πρέπει να ενερ­γή­σει αμε­ρό­λη­πτα και να είναι έντιμος δια­με­σο­λα­βη­τής».